„Και συνέβη, ενώ βρισκόταν σε ένα μέρος και προσευχόταν, όταν τελείωσε, ένας από τους μαθητές του του είπε: Κύριε, δίδαξέ μας να προσευχόμαστε, όπως και ο Ιωάννης δίδαξε τους μαθητές του. Εκείνος όμως τους είπε: Όταν προσεύχεστε, λέγετε: Πατέρα! Αγιασθήτω το όνομά Σου. Ελθέτω η βασιλεία Σου. Δώσε μας το καθημερινό μας ψωμί κάθε μέρα και συγχώρεσε μας τις αμαρτίες μας· διότι και εμείς συγχωρούμε σε όλους όσους μας αδικούν. Και μη εισάγεις μας σε πειρασμό.“

Ως πρώτο βασικό σημείο, ο Ιησούς αναφέρει μια πρότυπη προσευχή για τα προσωπικά μας αιτήματα. Την ονομάζουμε „το Πάτερ Ημών“. Περιλαμβάνει μόνο έξι αιτήματα. (Στο κείμενο κατά Ματθαίον ακολουθεί στη συνέχεια μια αιτιολόγηση.) Αυτό δείχνει ότι η σχέση μας με τον Θεό μπορεί κάλλιστα να χαρακτηρίζεται από τα αιτήματά μας.

Στην πρώτη ομάδα των τριών αιτημάτων, ο Θεός βρίσκεται στο επίκεντρο. Πρέπει να έρχεται πρώτος στις προσευχές μας. «Αγιάσου το όνομά Σου» σημαίνει ότι σέβομαι και τιμώ τον Θεό, Τον λατρεύω και δημιουργώ και καλλιεργώ μια βαθιά σχέση μαζί Του.

Όταν ζητώ από τον Θεό να γίνει ο θελήματός Του επί της γης, αυτό μου θυμίζει τη δική μου προθυμία να κάνω ό,τι Εκείνος θέλει. Ο θελήματός του Θεού πρέπει να πραγματοποιηθεί στη ζωή μου. Μπορούμε μάλιστα να προσευχηθούμε: „Κύριε, δώσε μου πάντα την ακλόνητη βούληση να είμαι πρόθυμος για ό,τι θέλεις Εσύ“. (Εβραίους 13,21)

Και όταν προσευχόμαστε „ελθέτω η βασιλεία σου“, αυτή η παράκληση μας προτρέπει να προετοιμαστούμε για αυτό το γεγονός και να προσανατολίσουμε την καθημερινότητά μας προς την επανέλευση του Ιησού. Θέλουμε, λοιπόν, να συμβάλουμε ώστε πολλοί άλλοι να μάθουν για αυτό το μεγάλο γεγονός, ώστε να μπορέσουν και αυτοί να προετοιμαστούν γι’ αυτό.

Η δεύτερη ομάδα των τριών αιτημάτων αφορά τρεις σημαντικούς τομείς της προσωπικής μας ζωής: τη φροντίδα, τη συγχώρεση και τον πειρασμό.

1. Προμήθεια: „Δώσε μας σήμερα το καθημερινό μας ψωμί“. Εδώ διαπιστώνουμε για άλλη μια φορά ότι η ζωή μας είναι προγραμματισμένη με βάση μια ημέρα των 24 ωρών. Σε άλλες αναλύσεις μας διαπιστώσαμε ότι αυτή η αρχή ισχύει όχι μόνο για το σωματικό, αλλά και για το ψυχικό και πνευματικό επίπεδο, καθώς η Β΄ Κορινθίους 4,16 λέει ότι ο εσωτερικός άνθρωπος ανανεώνεται μέρα με τη μέρα.

Όταν ο Ιησούς αναφερόταν στην παράκληση για το καθημερινό ψωμί, σίγουρα εννοούσε τη βασική μας προμήθεια με όλα όσα χρειαζόμαστε για να ζήσουμε.

2. Συγχώρεση: Το επόμενο αίτημα σε αυτή την πρότυπη προσευχή δείχνει τη διαρκή εξάρτησή μας από τη συγχώρεση του Θεού. Ταυτόχρονα, μας προτρέπει να είμαστε πρόθυμοι να συγχωρούμε. „Συγχώρεσέ μας, καθώς και εμείς συγχωρούμε όλους όσους μας έχουν αδικήσει.“ Ποιος δεν θέλει να συγχωρήσει τα πάντα σε όλους τους ανθρώπους, πώς μπορεί να περιμένει συγχώρεση για τον εαυτό του; Εδώ βλέπουμε πολύ καθαρά ότι αυτή η άνευ όρων προθυμία για συγχώρεση είναι δυνατή μόνο αν λαμβάνουμε συνεχώς τη συγχώρεση του Θεού και ζητάμε τη δύναμή Του – τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος. Με τις δικές μας δυνάμεις δεν μπορούμε καθόλου να συγχωρήσουμε τα πάντα σε όλους! Η συγχώρεση του Θεού είναι το πρώτο βήμα, ώστε εμείς – ενδυναμωμένοι από την αγάπη και τη χάρη Του – να μπορούμε να συγχωρούμε τις πληγές που μας προκαλούν οι άλλοι και να παραδίδουμε ξανά και ξανά σε Εκείνον την ενοχή τους – καθώς και το δικό μας μερίδιο ευθύνης. Είναι υπέροχο να ζούμε χωρίς κανένα βάρος.

3. Πειρασμός: Η τρίτη παράκληση αυτής της ομάδας μας υπενθυμίζει ότι είμαστε συνεχώς εκτεθειμένοι στους πειρασμούς του κακού. Ωστόσο, ο Θεός μπορεί και θέλει να μας προφυλάξει από την πτώση. Μερικοί πιστεύουν ότι, επειδή είμαστε αμαρτωλοί, πρέπει να συνεχίζουμε να αμαρτάνουμε, δηλαδή να παραβαίνουμε τις εντολές αγάπης του Θεού και να βλάπτουμε τον εαυτό μας και τους άλλους. Όχι! Ο Ιησούς δεν είναι μόνο ένας Σωτήρας που συγχωρεί τις αμαρτίες, αλλά ήρθε για να σώσει τον λαό Του από τις αμαρτίες του. Θέλει να μας προφυλάξει από την αμαρτία μέσα από μια ζωή σε στενή επαφή μαζί Του.

Ο Ιωάννης γράφει: „Όποιος μένει μέσα Του, δεν αμαρτάνει“. (1 Ιωάννη 3,6) „Γνωρίζουμε ότι όποιος έχει γεννηθεί από τον Θεό, δεν αμαρτάνει (= δεν παραμένει στην αμαρτία), αλλά όποιος έχει γεννηθεί από τον Θεό, αυτός τον φυλάσσει, και ο πονηρός δεν θα τον αγγίξει.“ (1 Ιωάννη 5,18)

Από αυτά τα έξι αιτήματα συνειδητοποιούμε ότι έχουμε έναν υπέροχο ουράνιο Πατέρα, ο οποίος θέλει να φροντίζει για εμάς σε όλους τους τομείς. Ας κρατήσουμε στο μυαλό μας ότι στο «Πάτερ Ημών» προσευχόμαστε για τη σχέση μας με τον Θεό και για τις προσωπικές μας ανάγκες. Είναι λοιπόν απολύτως σωστό να προσευχόμαστε πρώτα για τον εαυτό μας.

Στο δεύτερο βασικό σημείο – Λουκάς 11,5-8 – ο Ιησούς διδάσκει τη μεσιτεία για τους άλλους.

„Και τους είπε: Αν κάποιος από σας έχει φίλο και πήγαινε σ“ αυτόν τα μεσάνυχτα και του έλεγε: Αγαπητέ φίλε, δάνεισέ μου τρία ψωμιά· διότι ο φίλος μου ήρθε σε μένα εν πτήσει, και δεν έχω τίποτα να του προσφέρω», και εκείνος από μέσα θα απαντούσε και θα έλεγε: «Μη με ενοχλείς! Η πόρτα είναι ήδη κλειδωμένη και τα παιδιά μου κι εγώ έχουμε ήδη ξαπλώσει· δεν μπορώ να σηκωθώ για να σου δώσω κάτι». Σας λέω: Ακόμα κι αν δεν σηκωθεί να του δώσει κάτι επειδή είναι φίλος του, θα σηκωθεί, πάντως, εξαιτίας της αδιάκριτης επιμονής του και θα του δώσει ό,τι χρειάζεται.»

Στην Ανατολή, παλαιότερα οι άνθρωποι ταξίδευαν συχνά τη νύχτα, καθώς την ημέρα έκανε πολύ ζέστη. Δεν ξέρουμε γιατί ένας επισκέπτης φτάνει στο σπίτι του φίλου του μόνο τα μεσάνυχτα. Σε κάθε περίπτωση, ο οικοδεσπότης δεν ήταν προετοιμασμένος για την επίσκεψη – ντροπή, ντροπή! Στην Ανατολή, η φιλοξενία έχει τεράστια σημασία!

Γι„ αυτό πηγαίνει στον γείτονά του και του λέει: “Δεν έχω τίποτα να του προσφέρω». Δεν ζητάει από τον φίλο-γείτονά του κάτι για τις δικές του ανάγκες, αλλά θέλει να φιλοξενήσει και να φροντίσει τον επισκέπτη του. Ο Ιησούς διδάσκει τη μεσιτεία για τους άλλους. Πρέπει να ζητάμε, για να μπορούμε να δίνουμε. Με αυτό, ο Ιησούς επισημαίνει αμέσως ένα σημαντικό σημείο: δεν έχουμε τίποτα να δώσουμε στον άπορο. Έχουμε όμως έναν φίλο – τον Ιησού – που έχει όλα όσα χρειάζονται.

Αυτό μου θυμίζει τη σκηνή στο Β΄ Χρονικό 20. Εκείνη την εποχή βασίλευε ο Ιωσαφάτ, ένας πολύ ευσεβής βασιλιάς. Η χώρα του, η Ιουδαία, δέχτηκε επίθεση από έναν ισχυρό στρατό. Ο Ιωσαφάτ προσεύχεται: „… δεν έχουμε καμία δύναμη εναντίον αυτού του μεγάλου στρατού, … δεν ξέρουμε τι να κάνουμε, αλλά τα μάτια μας στρέφονται προς εσένα.“ (Στίχος 12) Με άλλα λόγια: είμαστε εντελώς αβοήθητοι. Δεν έχουμε τίποτα. Πώς απάντησε ο Θεός σε αυτή την προσευχή; „Μην φοβάστε και μην αποθαρρύνεστε μπροστά σε αυτό το μεγάλο στρατό· διότι δεν πολεμάτε εσείς, αλλά ο Θεός.“ (στίχος 15) Και πώς κατέληξε αυτός ο πόλεμος; „… όταν άρχισαν να ευχαριστούν και να δοξάζουν, ο Κύριος έστειλε ενέδρα (εναντίον των εχθρών) και αυτοί ηττήθηκαν.“ (στίχος 22)

Τι μας διδάσκει ο Ιησούς για τη μεσιτεία;

1. Δεν μπορούμε από μόνοι μας να εξαλείψουμε αυτή την ανάγκη, ούτε καν να βοηθήσουμε πραγματικά.

2. Έχουμε έναν φίλο που διαθέτει τα απαραίτητα.

Ωστόσο, στην παραβολή, αυτός ο φίλος αρχικά δεν θέλει να βοηθήσει. Αυτό φυσικά δεν ισχύει για τον Θεό· ο Θεός θέλει να βοηθήσει. Πρέπει όμως να μάθουμε ότι η προσευχή μας δεν εισακούεται πάντα αμέσως. Εκεί όπου ο Λούθηρος μεταφράζει ότι ο φίλος τελικά βοηθά λόγω της „αυθάδους πίεσης“, στις αγγλικές μεταφράσεις αναγράφεται η λέξη „persistence“, δηλαδή λόγω της επιμονής και της αντοχής του. Νομίζω ότι αυτός ο όρος αποδίδει καλύτερα το νόημα. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αντιμετωπίζουμε τον Θεό „αυθάδεια“ με την αρνητική έννοια, αλλά „χωρίς ψεύτικη ντροπή“. Ο Ιησούς μας διδάσκει εδώ την επιμονή στις προσευχές μας για τους άλλους. Και το αποτέλεσμα της μεσιτείας είναι τελικά απόλυτη επιτυχία: ο άνδρας στην παραβολή παίρνει αρκετό φαγητό, ώστε να μπορέσει να φιλοξενήσει τον απροσδόκητο επισκέπτη του. Ο Θεός εισακούει τη μεσιτεία μας και επιθυμεί τη μεσιτεία μας. Και – „Όσο πιο σοβαρά και αδιάκοπα προσευχόμαστε, τόσο πιο στενή γίνεται η πνευματική μας κοινωνία με τον Χριστό.“ Οι παραβολές του Χριστού, σ. 109

Στο βιβλίο «40 ημέρες – Προσευχές και στοχασμοί για την προετοιμασία της επανόδου του Ιησού» του Ντένις Σμιθ και στο «Συνεργάτες του Ιησού γεμάτοι από το Άγιο Πνεύμα» του Χέλμουτ Χάουμπειλ προτείνεται, κατά τη διάρκεια της μελέτης μας σε αυτές τις 40 ξεχωριστές ημέρες προσευχής, να προσευχόμαστε εντατικά για πέντε ανθρώπους που δεν έχουν ακόμη ακούσει το Ευαγγέλιο και να έρθουμε σε επαφή μαζί τους, ώστε να μπορέσουμε να τους δείξουμε με το παράδειγμά μας την αγάπη του Ιησού και να τους βοηθήσουμε να ξεκινήσουν μια σχέση πίστης μαζί Του. Μπορούμε να προσευχηθούμε μόνοι μας για αυτούς τους πέντε αγαπητούς ανθρώπους ή να ζητήσουμε τη βοήθεια ενός συν-προσευχόμενου.

Μέχρι τώρα, η διδασκαλία του Ιησού αφορούσε τα προσωπικά μας αιτήματα και τη μεσιτεία μας για τους άλλους. Συνοψίζοντας, ο Ιησούς θέλει να μας ενθαρρύνει να ζητάμε ό,τι είναι „στο όνομά Του“, δηλαδή σύμφωνα με το θέλημά Του. Μας εξηγεί με σαφή λόγια ότι τα αιτήματά μας θα εισακουστούν.

Στο τρίτο και τελευταίο μέρος της διδασκαλίας του Ιησού για την προσευχή, διαβάζουμε στο Κατά Λουκά 11,9-13.

„Και σας λέω επίσης: Ζητήστε, και θα σας δοθεί· αναζητήστε, και θα βρείτε· χτυπήστε, και θα σας ανοιχτεί. Διότι όποιος ζητά, λαμβάνει· και όποιος αναζητά, βρίσκει· και σε όποιον χτυπά, θα ανοιχτεί. Ποιος από σας, αν ο γιος του του ζητήσει ψάρι, θα του δώσει φίδι αντί για ψάρι; Ή αν του ζητήσει αυγό, θα του δώσει σκορπιό αντί για αυτό; Αν λοιπόν εσείς, που είστε κακοί, μπορείτε να δώσετε καλά δώρα στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας που είναι στους ουρανούς θα δώσει το Άγιο Πνεύμα σε όσους το ζητούν!“

Ο Ιησούς είναι ένας εξαιρετικός δάσκαλος. Επαναλαμβάνει το μάθημά του χρησιμοποιώντας άλλες εικόνες και έννοιες. Ζητήστε, αναζητήστε, χτυπήστε την πόρτα. Στη συνέχεια, στο εδάφιο 10, εξηγεί τον λόγο για τον οποίο είναι απαραίτητο να ζητάμε: „Γιατί όποιος ζητά, λαμβάνει“. Δεν λέει: „Ζητήστε μόνο μία φορά, και θα σας δοθεί“. Μας προτρέπει: «Ζητήστε!» Οι παραβολές του Χριστού, σ. 108

Στην Επιστολή του Ιακώβου 4,2 μας λέγεται: „Δεν έχετε, επειδή δεν ζητάτε“.“

Όταν προσευχόμαστε, δεν απαγγέλλουμε στον Θεό κάποιο έτοιμο ποίημα. Αντίθετα, ζητάμε συγκεκριμένα πράγματα που χρειαζόμαστε για να ζήσουμε. Και τα λαμβάνουμε χάρη στις προσευχές μας. Και αν κάποιος δεν έχει πειστεί ακόμα για την αναγκαιότητα – αλλά και για τη θαυμάσια δυνατότητα – να ζητάμε από τον Θεό, θα φέρει τώρα δύο παραδείγματα από την καθημερινή ζωή. Όταν τα παιδιά μας ζητούν ψάρι, δεν τους δίνουμε φίδι. Και αν το παιδί επιθυμεί ένα αυγό, δεν του βάζουμε έναν σκορπιό στο χέρι. Όταν τα παιδιά μας ζητούν κάτι, παίρνουν πάντα κάτι καλό που τα βοηθάει. Ποτέ οι γονείς δεν δίνουν στα παιδιά τους δηλητήριο ούτε ικανοποιούν τις απερίσκεπτες επιθυμίες τους που θα τους έβλαπταν. Και αν ακόμη και οι αμαρτωλοί άνθρωποι ενεργούν έτσι, πόσο μάλλον ισχύει αυτό για τον ουράνιο Πατέρα μας.

Ωστόσο, υπάρχει κάτι που πρέπει να έχουμε κατά νου όταν προσευχόμαστε για άλλους ανθρώπους: ο Θεός δεν αναγκάζει κανέναν να μετανοήσει και δεν χειραγωγεί κανέναν. Παρ’ όλα αυτά, με την άπειρη σοφία Του, μπορεί να οδηγήσει κάποιον να αλλάξει πορεία. Δεν γνωρίζουμε πώς το κάνει αυτό, ούτε πόσος χρόνος απαιτείται γι’ αυτό.

Και έτσι ο Ιησούς μας οδήγησε τώρα στο αποκορύφωμα της διδασκαλίας Του: „Αν λοιπόν εσείς, που είστε κακοί, μπορείτε να δώσετε καλά δώρα στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας που είναι στους ουρανούς θα δώσει το Άγιο Πνεύμα σε όσους το ζητούν!“ (Στίχος 13) (Ελληνικά: να ζητάτε συνεχώς, να ζητάτε καθημερινά.)

Γιατί ο Ιησούς επέλεξε το Άγιο Πνεύμα ως αποκορύφωμα της διδασκαλίας του; Πώς ήταν αυτό στη ζωή του; „Κάθε πρωί μιλούσε με τον Πατέρα του στον ουρανό. Λαμβάνε καθημερινά από Εκείνον ένα νέο βάπτισμα [εκπλήρωση] με το Άγιο Πνεύμα.“ Οι παραβολές του Χριστού, σ. 103 – „Ο Ιησούς θέλει να κάνει το ίδιο και για σένα, αν του το ζητήσεις. Είναι η επιθυμία Του να σου χαρίζει κάθε πρωί το Άγιο Πνεύμα – ως προετοιμασία για τη μέρα.“ 40 ημέρες, Ντένις Σμιθ, σ. 7 Επειδή ο Ιησούς, με τη δύναμη του Θεού – με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος – κατάφερνε να ανταπεξέρχεται με επιτυχία σε κάθε μέρα και θέλει να το κάνει αυτό και για εμάς, έθεσε αυτό το θέμα στο επίκεντρο της διδασκαλίας του για την προσευχή.

Το ύψιστο δώρο του Θεού, που φέρνει μαζί του όλα τα άλλα δώρα, είναι το Άγιο Πνεύμα. Και αν θέλουμε να εισακουστούν οι προσευχές και οι μεσιτείες μας, τότε πρέπει, όταν προσευχόμαστε, να είμαστε γεμάτοι από το Άγιο Πνεύμα. Ο Λόγος του Θεού λέει: „Προσεύχεστε στο Άγιο Πνεύμα“ (Ιούδας 20).

Είναι απαραίτητο να αφιερωνόμαστε εκ νέου στον Θεό κάθε πρωί με ό,τι είμαστε και ό,τι έχουμε. Με αυτόν τον τρόπο καλλιεργούμε τη θεμελιώδη σχέση μας με τον Ιησού. Αυτό περιλαμβάνει το να εμπιστευόμαστε ξανά πρόθυμα τον εαυτό μας σ„ Αυτόν: “Κύριε, παραδίνομαι σε Σένα με ό,τι είμαι και ό,τι έχω». Αυτό σημαίνει ότι ακολουθώ και υπακούω στον Θεό σε όλα και ότι απομακρύνω επίσης όλα τα εμπόδια, όπως για παράδειγμα τη μη συγχωρημένη αμαρτία, τη μνησικακία, τις αυτοκατηγορίες, την εχθρότητα, τις αμαρτωλές επιθυμίες κ.λπ.

Και η άλλη σημαντική καθημερινή παράκληση είναι να γεμίζουμε με το Άγιο Πνεύμα μέσα από την πίστη. Αυτό επιτυγχάνεται καλύτερα μέσω των υποσχέσεων με τις οποίες ο Θεός μας έχει υποσχεθεί το Άγιο Πνεύμα: π.χ. στο Κατά Λουκά 11,13. Αυτό θα αλλάξει θετικά τη ζωή μας, και οι προσευχές μας θα εισακούγονται πολύ πιο συχνά. Διότι μέσω της σύνδεσης με το Άγιο Πνεύμα αναγνωρίζουμε επίσης τι και πώς πρέπει να προσευχόμαστε και τι ενδεχομένως εμποδίζει τις προσευχές μας. Νομίζω ότι είμαστε ευγνώμονες που ο Ιησούς μας έστρεψε την προσοχή σε αυτά τα τρία βασικά σημεία, αν και ποτέ δεν τελειώνουμε να μαθαίνουμε στην προσευχή.

Ο Ιησούς μας διδάσκει ότι, μέσω των αιτημάτων μας, αναζητούμε τη σύνδεση με τον Θεό και προσευχόμαστε για τις προσωπικές μας ανάγκες. Επιπλέον, μας διδάσκει να προσευχόμαστε για τους άλλους – με τη βεβαιότητα ότι τα αιτήματά μας θα εισακουστούν από τον ουράνιο Πατέρα μας, αν ζούμε σε μια στενή σχέση με τον Ιησού και είμαστε γεμάτοι από το Άγιο Πνεύμα. „Δεν πρέπει μόνο να προσευχόμαστε στο όνομα του Χριστού, αλλά και υπό την επίδραση του Αγίου Πνεύματος.“ Οι παραβολές του Χριστού, σ. 110 „Το Άγιο Πνεύμα θέλει να σου αποκαλύψει τα θεία πράγματα και να τα μεταδώσει στην υπάκουη καρδιά σου ως πηγή ζωής.“ Οι παραβολές του Χριστού, σ. 112

Γιατί μάλλον ο Ιησούς επέλεξε την παράκληση για το Άγιο Πνεύμα ως κατάληξη και αποκορύφωμα της διδασκαλίας του για την προσευχή;

Το Άγιο Πνεύμα είναι το μεγαλύτερο δώρο που μπορούσε να δώσει ο Κύριος Ιησούς στους μαθητές Του. Είναι το δώρο που στέφει όλα τα άλλα, το δώρο των δώρων.

Μέσω του Αγίου Πνεύματος, ο Ιησούς ζει μέσα μας (Ιωάννης 14,16-18· Εφεσίους 3,16.17). Μόνο μέσω του Αγίου Πνεύματος διατηρείται η σύνδεση μεταξύ του Ιησού και εμάς. Θέλει να ζήσει τη νικηφόρα ζωή Του μέσα μας μέσω του Αγίου Πνεύματος, ώστε και εμείς να γίνουμε νικητές. Το Άγιο Πνεύμα είναι το θεμέλιο για μια χαρούμενη, ελκυστική και καρποφόρα ζωή ως χριστιανός. Η Εφεσίους 3,16 κ.ε. μας δείχνει: ο Θεός μας ενδυναμώνει μέσω του Αγίου Πνεύματος στον εσωτερικό άνθρωπο. Με αυτόν τον τρόπο ο Χριστός κατοικεί στην καρδιά μας. Αναπτύσσει την ουσία Του μέσα μας: τον καρπό του Πνεύματος. Αυτός ο δρόμος είναι ο δρόμος προς την πληρότητα του Θεού (Ιωάννης 10,10· Εφεσίους 3,19· Κολοσσαείς 2,10).

Βρήκα τέσσερις μεγάλες υποσχέσεις σχετικά με τη ζωή στο Άγιο Πνεύμα και τέσσερις εντολές – ή διαταγές του Θεού – για να ζούμε στο Άγιο Πνεύμα:

Υποσχέσεις για το Άγιο Πνεύμα

• Λουκάς 11,13: Να ζητάμε το Άγιο Πνεύμα· είναι ένα δώρο.
• Ιωάννης 7,37: Αν λαχταρούμε το Άγιο Πνεύμα, τότε μπορούμε να πιούμε από τον Ιησού = αυτός ικανοποιεί την λαχτάρα μας για τον Θεό, για την ευτυχία
• Ιωάννης 7,38-39: Αν πιστέψουμε στον Ιησού, τότε ρεύματα ζωντανού νερού θα ρέουν από μέσα μας.
• Πράξεις των Αποστόλων 5,32: Να υπακούμε στο Άγιο Πνεύμα. Όταν υπακούμε στον Θεό, Αυτός μπορεί και θέλει να μας δώσει αφθονία ευλογιών στη ζωή μας.

Τέσσερις εντολές ή διαταγές του Θεού

• Πράξεις των Αποστόλων 2,38: Μετανοήστε, βαπτιστείτε… και θα λάβετε συγχώρεση των αμαρτιών σας και το δώρο του Αγίου Πνεύματος.
• Γαλάτες 5,16: Ζείτε συνεχώς σύμφωνα με το Πνεύμα – έτσι θα λάβουμε προστασία από την αμαρτία
• Εφεσίους 5,18: Να είστε γεμάτοι από το Άγιο Πνεύμα – Ο Κύριος επιθυμεί να αναπτυσσόμαστε στη ζωή μας μέσα στο Άγιο Πνεύμα.
• Ιούδας 20: Προσεύχεστε στο Άγιο Πνεύμα. – Έτσι δημιουργείται μια πλούσια ζωή προσευχής με πολλές απαντήσεις στις προσευχές.

Τι σημαίνει η εντολή του Κυρίου να ζούμε στο Άγιο Πνεύμα;

Λέγεται ότι αυτό είναι εφικτό με τη βοήθειά Του. Η Ε. Γ. Γουάιτ λέει: „Ό,τι κι αν μας προστάξει ο Κύριος να κάνουμε, μπορεί να επιτευχθεί με τη δύναμή Του. Όλες οι εντολές Του είναι ταυτόχρονα και δυνατότητες.“ (Στην υπηρεσία του Χριστού, σ. 315, Εκδόσεις Advent). Αυτό σημαίνει, λοιπόν, ότι όταν ο Θεός διατάζει κάτι, τότε μπορώ πραγματικά να το κάνω με τη βοήθειά Του.

Όταν ο Θεός διατάζει κάτι, αυτό δείχνει ότι Εκείνος το έχει καθορίσει έτσι. Αυτό μας θυμίζει τον Ψαλμό 99,4. Εκεί αναφέρεται για τον Θεό: „Εσύ καθόρισες τι είναι σωστό“. Ο Θεός, ο Δημιουργός, έχει καθορίσει τα κριτήρια. Έχει καθορίσει με ποιον τρόπο μπορούμε να διατηρούμε σχέση μαζί Του: η επαφή δημιουργείται μόνο μέσω του Αγίου Πνεύματος. Η σχέση διατηρείται μόνο μέσω της συνεχούς ζωής στο Άγιο Πνεύμα. Αυτό σημαίνει ότι, όποτε παρεκκλίνω από τον δρόμο που έχει καθορίσει ο Θεός, χάνω κάτι – προκαλείται ζημιά!

Αν ο Θεός μου προστάζει να ζω στο Άγιο Πνεύμα, δηλαδή σε στενή ένωση μαζί Του – και εγώ το αρνούμαι, το αγνοώ ή δεν έχω διάθεση να το κάνω, τότε είμαι αποκομμένος από τον Θεό και „αμαρτάνω“! Με αυτόν τον τρόπο απομακρύνομαι από την προστασία του Θεού και βρίσκομαι σε κίνδυνο!

Θα κλείσω με ένα απόσπασμα της Ε. Γ. Γουάιτ: „Η καρδιά σου πρέπει να είναι γεμάτη λαχτάρα για τον Θεό, τον ζωντανό Θεό. [Αν η λαχτάρα μας είναι ανεπαρκής, μπορούμε να προσευχόμαστε για να την αποκτήσουμε, αν χρειαστεί, ακόμη και κάθε μέρα (Ιωάννης 7:37).] Η ζωή του Χριστού αποδεικνύει πόσα μπορεί να καταφέρει ο άνθρωπος, όταν γίνεται μέτοχος της θείας φύσης. Ό,τι έλαβε ο Χριστός από τον Θεό, μπορούμε να το έχουμε και εμείς. Γι‘ αυτό: ζητήστε και λάβετε! Διεκδικήστε και για τον εαυτό σας όλα όσα έχει υποσχεθεί ο Θεός, με την ακλόνητη πίστη του Ιακώβ και με την αδιάλλακτη επιμονή του Ηλία.“ Οι παραβολές του Χριστού, σ. 112

Για να μπορούμε να εμπιστευόμαστε εύκολα τον ουράνιο Πατέρα μας, μας έχει δώσει ένα σημαντικό βοήθημα. Το ονομάζουμε „προσευχή με υποσχέσεις“. „Το να αφαιρέσουμε τις υποσχέσεις του Θεού από τον Λόγο Του θα ήταν σαν να αφαιρούσαμε τον ήλιο από τον ουρανό. … Ο Θεός έχει ενσωματώσει τις υποσχέσεις στο Λόγο Του, για να μας οδηγήσει να πιστέψουμε σε Αυτόν.“ (E. G. White, ML 338,2+3) Η προσευχή με τις υποσχέσεις εξηγείται πολύ καλά και πρακτικά στο βιβλίο «Βήματα προς την προσωπική αναγέννηση», κεφάλαιο 5.

Βασικά κείμενα για προσευχή με υποσχέσεις

1 Ιωάννη 5,14.15 MENG: „Και αυτή είναι η χαρούμενη βεβαιότητα που έχουμε απέναντί Του (δηλαδή στον Θεό): ότι, όταν Του ζητάμε κάτι σύμφωνα με το θέλημά Του, μας εισακούει. Και αν γνωρίζουμε ότι εισακούει όλες τις αιτήσεις μας, γνωρίζουμε (ταυτόχρονα) ότι οι αιτήσεις που του έχουμε υποβάλει μας έχουν ήδη εκπληρωθεί.“

2 Πέτρου 1,4: LU: „Μέσω αυτής [της στενής σχέσης με τον Ιησού] μας έχουν δοθεί οι πολύτιμες και υπερπάντα μεγάλες υποσχέσεις, ώστε να γίνετε μέτοχοι της θείας φύσης, αφού έχετε ξεφύγει από την καταστροφική επιθυμία του κόσμου.“

Εμπειρία μέσω της προσευχής με τις υποσχέσεις

Ένας συνταξιούχος πάστορας από τις ΗΠΑ και πρώην επικεφαλής τμήματος της ένωσης έγραψε στις 26 Ιουνίου 2017: „… Διάβασα το βιβλίο “Βήματα προς την προσωπική αναγέννηση” τρεις φορές. Ποτέ δεν πίστευα ότι θα αποκτούσα τέτοια νέα γνώση σχετικά με την προσευχή. Προσευχή που βασίζεται στις υποσχέσεις του Θεού. Εν τω μεταξύ, ο Θεός μου έχει χαρίσει στη ζωή μου νίκες που ποτέ δεν θεωρούσα πιθανές.» F. S.

Αυτός ο πάστορας έγραψε ξανά στις 25 Ιουλίου 2017: „Από τότε που άρχισα να διαβάζω το βιβλίο (το έχω διαβάσει έξι φορές, σύμφωνα με τη συμβουλή που δίνεται στο βιβλίο) και έμαθα να προσεύχομαι με βάση τις υποσχέσεις, η ζωή μου μεταμορφώθηκε. … Ο Κύριος με οδήγησε να προετοιμάσω ένα κήρυγμα για μια συνάντηση κατασκήνωσης σχετικά με τη μεγαλύτερη ανάγκη μας: ‚Οι αναζωογονητικές βροχές του Πνεύματος του Θεού‘. Σε όλα αυτά τα χρόνια που έχω αφιερώσει στη διακονία του Θεού, δεν έχω νιώσει ποτέ τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος όπως αυτή που συγκίνησε τώρα τους 3.000 συμμετέχοντες σε αυτό το αμφιθέατρο. – “Η σύζυγός μου παρατήρησε μια πλήρη αλλαγή σε μένα. Κι εγώ ο ίδιος εκπλήσσομαι για τον εαυτό μου.» F. S., συντομευμένο