Ο βασιλιάς Δαβίδ του Ισραήλ, ο οποίος ήταν επίσης προφήτης, προφήτευσε εξ ονόματος του Θεού, περίπου χίλια χρόνια πριν από τον Χριστό, πώς θα αντιμετωπίζονταν τα ρούχα του Σταυρωμένου:

Πρόβλεψη:

„Μοιράζουν τα ρούχα μου μεταξύ τους και ρίχνουν κλήρο για το χιτώνα μου.“ Ψαλμός 22,19

Πώς εκπληρώθηκε αυτή η προφητεία χίλια χρόνια αργότερα; Ο απόστολος Ιωάννης το περιγράφει στο Κατά Ιωάννη 19,23-24:

Εκπλήρωση:

„Αφού λοιπόν οι στρατιώτες σταύρωσαν τον Ιησού, πήραν το άνω ένδυμά του, το χώρισαν σε τέσσερα μέρη, ένα για κάθε στρατιώτη, καθώς και το χιτώνα. Ο χιτώνας όμως ήταν υφασμένος χωρίς ραφή από πάνω μέχρι κάτω. Και έλεγαν μεταξύ τους: ‘Δεν θα το κόψουμε, αλλά θα ρίξουμε κλήρο για να δούμε σε ποιον θα ανήκει’. Έτσι επρόκειτο να εκπληρωθεί η Γραφή, που λέει: “Μοιράστηκαν τα ρούχα μου μεταξύ τους, και για το χιτώνα μου έριξαν κλήρο». Και οι στρατιώτες έκαναν έτσι.»

Εδώ αναφέρονται αξιοσημείωτες λεπτομέρειες. Τα ρούχα του Ιησού έπρεπε να αντιμετωπίζονται με διαφορετικό τρόπο:

1. διανέμουν τα ρούχα μου
2. ρίχνουν κλήρο για το χιτώνα μου

Κάτω από τον σταυρό βρισκόταν μια φρουρά τεσσάρων στρατιωτών. Μοιράστηκαν τα ρούχα του Ιησού μεταξύ τους. Ο καθένας πήρε ένα κομμάτι. Όμως, ένα κομμάτι έμεινε: το άνω ένδυμα. Ήθελαν να το χωρίσουν σε τέσσερα μέρη, ώστε ο καθένας να πάρει ένα τέταρτο. Τότε διαπίστωσαν: ‘Αυτό είναι υφασμένο από ένα κομμάτι. Είναι πολύτιμο’. Οι στρατιώτες σκέφτηκαν: «Αν το κόψουμε, τότε ο καθένας θα έχει μόνο ένα κομμάτι ύφασμα». Τότε θα καταστρέφαμε την πραγματική του αξία. Και έτσι είπαν: «Είναι καλύτερο να πάρει κάποιος ολόκληρο το άνω ένδυμα, παρά ο καθένας μόνο ένα κομμάτι ύφασμα». Πώς έλυσαν το πρόβλημα; Έριξαν κλήρο. Συνέβη ακριβώς όπως είχε προφητευτεί χίλια χρόνια πριν.

Θα μπορούσαμε να προβλέψουμε τι θα συμβεί σε έναν συγκεκριμένο άνθρωπο σε χίλια χρόνια;

Θα γνωρίζαμε πόσα ρούχα θα φοράει τότε; Και πόσοι φρουροί θα βρίσκονται εκεί; Ούτε ο Δαβίδ μπορούσε να το ξέρει από μόνος του. Υπάρχει μόνο μία πιθανότητα: ο Θεός του το αποκάλυψε.

Η πρώτη αναφορά έγινε από τον Μωυσή περίπου 1.300 χρόνια πριν την εκπλήρωσή της.

1. Πρόβλεψη:„Πρέπει να καταναλωθεί μέσα στο ίδιο σπίτι· δεν επιτρέπεται να βγάλεις καθόλου από το κρέας έξω από το σπίτι.». Δεν πρέπει να σπάσετε ούτε ένα κόκαλο από αυτό.“Έξοδος 12,46»

Το κείμενο αυτό αναφέρεται στην καθιέρωση της γιορτής του Πάσχα κατά την έξοδο από την Αίγυπτο. Η αναφορά αυτή αφορά το αρνί του Πάσχα. Το αρνί αυτό ήταν σύμβολο του μελλοντικού Σωτήρα. Θυμόμαστε ότι ο Ιωάννης ο Βαπτιστής είπε για τον Ιησού, όταν αυτός ήρθε σ’ αυτόν για να βαπτιστεί με βύθιση στον Ιορδάνη,

„Ιδού, το Αρνίο του Θεού, το οποίο φέρει την αμαρτία του κόσμου.“ Ιωάν. 1,29

2. Πρόβλεψη:

Η επόμενη αναφορά σε αυτό το πλαίσιο έγινε περίπου 300 χρόνια αργότερα από τον βασιλιά Δαβίδ. Ωστόσο, αυτό συνέβη ακόμα χίλια χρόνια πριν από την εκπλήρωση.

Ο Δαβίδ γνώριζε τα κείμενα του Μωυσή. Όμως λέει αυτό που ο Μωυσής αναφέρει σχετικά με το Αρνί είπε, για έναν άνθρωπο, για έναν Δίκαιοι:

„Προστατεύει κάθε μέλος του, κανένα από αυτά δεν θα σπάσει.“ Ψαλμός 34,21

Εκπλήρωση:

„Επειδή όμως ήταν Παρασκευή και τα σώματα δεν έπρεπε να παραμείνουν στο σταυρό κατά τη διάρκεια του Σαββάτου – αφού εκείνο το Σάββατο ήταν μεγάλο –, οι Ιουδαίοι ζήτησαν από τον Πιλάτο να σπάσουν τα μηριαία τους οστά και να τα κατεβάσουν. Τότε ήρθαν οι στρατιώτες και έσπασαν τα πόδια πρώτα του ενός και μετά του άλλου από τους σταυρωμένους μαζί του. Όταν όμως έφτασαν στον Ιησού και είδαν ότι είχε ήδη πεθάνει, δεν του έσπασαν τα πόδια.“ Ιωάν. 19,31-33

Η «ημέρα προετοιμασίας» για την οποία γίνεται εδώ λόγος είναι η ημέρα που προηγείται του Σαββάτου, δηλαδή η Παρασκευή. Στη Βίβλο ονομάζεται «ημέρα προετοιμασίας», επειδή εκείνη την ημέρα γίνονται οι προετοιμασίες για το Σάββατο. Σε αυτή την περίπτωση, πρόκειται για την ημέρα που σήμερα ονομάζουμε Μεγάλη Παρασκευή. Πρόκειται για την ημέρα της σταύρωσης του Ιησού.

Οι Εβραίοι είχαν ένα αίτημα προς τον Πιλάτο. Οι σταυρωμένοι δεν έπρεπε να παραμείνουν στο σταυρό κατά τη διάρκεια του Σαββάτου. Γι’ αυτό ζήτησαν να τους σπάσουν τα πόδια, ώστε να επιταχυνθεί ο θάνατος των σταυρωμένων.

Ο Πιλάτος δέχτηκε αυτό το αίτημα. Αυτό ήταν ακριβώς το αντίθετο από ό,τι είχε προφητευτεί στη Βίβλο: «Κανένα κόκαλό του δεν θα σπάσει».

Ας υποθέσουμε ότι βρισκόσουν εκείνη τη στιγμή στην Ιερουσαλήμ και γνώριζες τις προφητείες· θα έδινες ούτε ένα σεντ για να εκπληρωθούν; Οι Ρωμαίοι στρατιώτες είχαν διαταγή να σπάσουν τα πόδια τους. Ξεκινούν τη δουλειά τους. Πρώτα έσπασαν τα πόδια του ενός από τους σταυρωμένους, μετά του άλλου. Παραδόξως, παρέκαμψαν τον Ιησού. Μήπως ένιωθαν κάποια διστακτικότητα; Μήπως αυτοί οι ρωμαίοι στρατιώτες είχαν κάποια ιδέα για το ποιος ήταν ο Ιησούς;

Όταν φτάνουν στον Ιησού, διαπιστώνουν ότι είναι ήδη νεκρός. Επομένως, η εκτέλεση της εντολής είχε καταστεί περιττή. Και έτσι, αντίθετα με την εντολή, τα κνήμια του Ιησού δεν θα σπάσουν. Γιατί; Τι είχε προφητεύσει ο Θεός χίλια χρόνια πριν μέσω του Δαβίδ και πάνω από χίλια τριακόσια χρόνια πριν μέσω του Μωυσή:

„Αυτός (ο Θεός) προστατεύει κάθε μέλος του σώματός Του· κανένα από αυτά δεν θα σπάσει.“ Ψαλμός 34,21

Η προφητεία εκπληρώθηκε κατά γράμμα. Όμως τώρα ακολουθεί κάτι ακόμα πιο εκπληκτικό. Οι στρατιώτες προβαίνουν τώρα σε μια ενέργεια χωρίς διαταγή. Και αυτό που κάνουν τώρα χωρίς διαταγή είχε προφητευτεί περίπου 500 χρόνια νωρίτερα από τον προφήτη Ζαχαρία (γνωστός και ως Ζαχαρίας).

Ας συνεχίσουμε πρώτα να διαβάζουμε στο Κατ. 19, 34-37:

3. Πρόβλεψη:

„…αλλά ένας από τους στρατιώτες τρύπησε το πλευρό του με τη λόγχη, και αμέσως βγήκε αίμα και νερό. Αυτός που το είδε αυτό [ο μαθητής Ιωάννης], δίνει μαρτυρία γι’ αυτό, και η μαρτυρία του είναι αληθινή, και ξέρει ότι λέει την αλήθεια, για να πιστέψετε κι εσείς. Διότι αυτό έγινε, για να εκπληρωθεί η Γραφή: «Κανένα κόκαλό του δεν θα σπάσει». [Έξοδος 12, 46] και πάλι ένα άλλο απόσπασμα της Γραφής λέει: Θα κοιτάξουν αυτόν τον οποίο διαπέρασαν. [Ζαχαρίας 12, 10]

Χωρίς να λάβει διαταγή, ένας από τους στρατιώτες τρυπάει τώρα το πλευρό του Ιησού, για να βεβαιωθεί ότι είναι όντως νεκρός. Οι στρατιώτες διαπιστώνουν: Είναι νεκρός, καθώς το αίμα είχε ήδη αποσυντεθεί.

Τρεις προφήτες κάνουν προφητείες που εκπληρώνονται με απόλυτη ακρίβεια. Ο Μωυσής 1.300 χρόνια πριν, ο Δαβίδ 1.000 χρόνια πριν και ο Ζαχαρίας 500 χρόνια πριν από το γεγονός. Αυτοί οι τρεις άνδρες, που χωρίζονταν μεταξύ τους από αιώνες και δεν γνωρίζονταν προσωπικά, έκαναν προφητείες που συμπίπτουν.

Πώς το ήξεραν αυτό; Ήταν υπολογισμός πιθανοτήτων; Ήταν τυχαίο; Υπάρχει μόνο ένα λογικό συμπέρασμα: οι αποκαλύψεις που είχαν λάβει προέρχονταν όλες από την ίδια πηγή. Και Αυτός ήταν πάντα εκεί, σε όλους αυτούς τους αιώνες. Ο Θεός είναι από αιώνα σε αιώνα. Αυτός τους το αποκάλυψε. Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση.

1. Πρόβλεψη:

„Ακόμη και ο πιο στενός μου φίλος, στον οποίο βασιζόμουν, που έτρωγε το ψωμί μου, με προδίδει πίσω από την πλάτη μου.“ (Όπως είχε προφητεύσει ο Δαβίδ περίπου 1.000 χρόνια νωρίτερα στον Ψαλμό 41,10)

Η ακόλουθη προφητεία δόθηκε από τον προφήτη Ζαχαρία (Ζαχαρίας) περίπου 500 χρόνια πριν την εκπλήρωσή της. Βρίσκεται στο βιβλίο του Ζαχαρία 11,12-13.

2. Πρόβλεψη:

„Τους είπα: Αν θέλετε, δώστε μου τον μισθό μου· αν όχι, αφήστε το. Τότε μου ζύγισαν τον μισθό μου, τριάντα αργύρια. Ο Κύριος όμως μου είπε: “Πέταξέ τα στον αργυροχόο (άλλες μεταφράσεις: στον αγγειοπλάστη), αυτό το υπέροχο αντίτιμο που αξίζω γι’ αυτούς». Τότε πήρα τα τριάντα αργύρια και τα πέταξα στο σπίτι του Κυρίου στον αργυροχόο (ή αγγειοπλάστη).»

Στα κεφάλαια 10,4 και 27,1-10 του Κατά Ματθαίον αναφέρεται τι συνέβη 1.000 και 500 χρόνια αργότερα αντίστοιχα.

Εκπλήρωση:

„…και ο Ιούδας ο Ισκαριώτης, που τον πρόδωσε. – Όταν ξημέρωσε, όλοι οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι του λαού αποφάσισαν να παραδώσουν τον Ιησού σε θάνατο. Τον οδήγησαν δεμένο και τον παρέδωσαν στον ηγεμόνα Πιλάτο. Όταν λοιπόν ο Ιούδας, που τον είχε προδώσει, είδε ότι είχε καταδικαστεί, τον κυρίευσε η μεταμέλεια, και επέστρεψε τα 30 αργύρια στους αρχιερείς και τους πρεσβύτερους, λέγοντας: „Αμάρτησα, καθώς πρόδωσα αθώο αίμα“. Αυτοί όμως είπαν: “Τι μας αφορά αυτό; Κοίτα εσύ!» Τότε έριξε τα αργύρια στον ναό, αποσύρθηκε, πήγε και κρεμάστηκε. Οι αρχιερείς όμως πήραν τα αργύρια και είπαν: «Δεν επιτρέπεται να τα βάλουμε στο θησαυροφυλάκιο του ναού, γιατί είναι αίμα». Συσκέφθηκαν και αγόρασαν με αυτά το χωράφι του αγγειοπλάστη για την ταφή των ξένων. Γι’ αυτό το χωράφι ονομάζεται «χωράφι του αίματος» μέχρι σήμερα. Έτσι εκπληρώθηκε αυτό που ειπώθηκε μέσω του προφήτη Ιερεμία: «Πήραν τα τριάντα αργύρια, την αξία του, όπως είχε εκτιμηθεί από τους γιους του Ισραήλ, και τα έδωσαν για το χωράφι του αγγειοπλάστη, όπως μου πρόσταξε ο Κύριος».“

Σε κάθε μεμονωμένο σημείο, θα υπήρχαν πολλές άλλες πιθανότητες. Ο Θεός, με την παντογνωσία Του, γνώριζε χιλιάδες χρόνια πριν τι θα συμβεί. Μας επέτρεψε να το προβλέψουμε, ώστε να δούμε το χέρι Του στην εκπλήρωση και να ενισχυθούμε στην εμπιστοσύνη μας στον Θεό.

Ο επιστήμονας Peter Stoner, στο βιβλίο του Science Speaks (Η επιστήμη λέει) σχετικά με οκτώ μεσσιανικές προφητείες, „ότι σύμφωνα με τον μαθηματικό υπολογισμό πιθανοτήτων, η σύμπτωση αποκλείεται σε αυτή την περίπτωση“. Λέει: „[…] βλέπουμε λοιπόν ότι η πιθανότητα να εκπληρωθούν και οι οκτώ προφητείες σε οποιονδήποτε άνθρωπο (από τότε μέχρι σήμερα) είναι 1:10¹⁷ “είναι». Αυτό θα έδινε το 1 με 17 μηδενικά = 1:100.000.000.000.000.000. (Η Βίβλος υπό εξέταση, Josh McDowell, CLV 2002, σελίδα 250-1)

Ο Στόνερ συνεχίζει: „Αυτές οι προφητείες είτε γράφτηκαν υπό την έμπνευση του Θεού, είτε οι προφήτες τις έγραψαν κατά τη δική τους κρίση.».

Σε μια τέτοια περίπτωση, οι προφήτες είχαν πιθανότητα μόνο 1 προς 10¹⁷, ότι όλα αυτά εκπληρώθηκαν σε έναν άνθρωπο· αλλά όλα εκπληρώθηκαν στον Ιησού Χριστό.

Αυτό σημαίνει ότι η εκπλήρωση μόνο αυτών των οκτώ προφητειών αποδεικνύει ότι ο Θεός ενέπνευσε τη συγγραφή αυτών των προφητών με μια ακρίβεια, η οποία είναι πιθανή μόνο με πιθανότητα 1 προς 10¹⁷ στερείται απόλυτου χαρακτήρα.

Ο Stoner εξετάζει πλέον 48 προφητείες και λέει: „… Βλέπουμε ότι η πιθανότητα να εκπληρωθούν και οι 48 προφητείες σε ένα Άνθρωποι 1:10¹⁵⁷ “ανέρχεται σε...»