Ο Ιησούς είναι το πρότυπό μας. Μας καλεί: „Ακολουθήστε “Ακολουθήστε με!» (Ματθαίος 4,19) Τι αναφέρεται για τη βάπτιση του Ιησού; Ματθαίος, κεφάλαιο 3, εδάφια 13-17 NLB:

„Εκείνη την εποχή, ο Ιησούς ήρθε από τη Γαλιλαία στο Τον Ιορδάνη, για να βαπτιστεί από τον Ιωάννη. Όμως ο Ιωάννης αρνήθηκε. ‚Στην πραγματικότητα, εγώ θα έπρεπε να βαπτιστώ από σένα‘, είπε, ‚γιατί ‘Θα έρθεις σε μένα;»

Ο Ιησούς απάντησε: ‚Πρέπει να γίνει έτσι. Πρέπει να διατηρήσουμε τα πάντα όπως τα έχει ορίσει ο Θεός.‘ Τότε ο Ιωάννης τον βάπτισε.

Όταν ο Ιησούς βγήκε από το νερό, ανοιχτόΟ ουρανός άνοιξε, και είδε το Πνεύμα του Θεού να κατεβαίνει σαν περιστέρι και να καταλήγει πάνω του. Και μια φωνή από τον ουρανό είπε: ‚Αυτός είναι ο αγαπημένος μου Υιός, στον οποίο βρίσκω μεγάλη χαρά‘.‘“

Λοιπόν:

 ❱ Ο Ιησούς ήθελε να κάνει τα πάντα (σύμφωνα με μια σύγχρονη μετάφραση: «Βίβλος Νέας Ζωής») „όπως πρέπει να είναι σύμφωνα με το θέλημα του Θεού“.“ Αναφερόμενος στη μετάφραση του Λούθηρου, είπε: „Είναι καθήκον όλων μας “Να αποδώσουμε δικαιοσύνη. …»

 ❱ Βγήκε από το νερό. Βαπτίστηκε με βύθιση στον Ιορδάνη. Η Αγία Γραφή μας δείχνει ότι η βύθιση πρέπει να συμβολίζει μια ταφή. Στην Επιστολή προς Ρωμαίους 6,3-4 διαβάζουμε:

„Ξέρετε, άλλωστε, τι συνέβη κατά τη βάπτιση: βαφτίστηκαμε στο όνομα του Ιησού Χριστού και έτσι έχουμε μερίδιο και στον θάνατό Του. Μέσω του βαπτίσματος, λοιπόν, έχουμε πεθάνει και ταφεί μαζί με τον Χριστό. Και όπως ο Χριστός μέσω της δόξας και Εξουσία αναστήθηκε από τους νεκρούς, όπως και ο πατέρας του έγινε, έτσι και εμείς έχουμε μια νέα ζωή έλαβαν και πρέπει τώρα να ενεργήσουν όπως που ταιριάζει σε αυτή τη νέα ζωή.“

Η παλιά μου ζωή, λοιπόν, θάβεται συμβολικά. Αναγεννιέμαι σε μια νέα ζωή. Αυτό αποδεικνύει ότι έχω εγκαταλείψει τη ζωή που καθοδηγούσα μόνος μου. Αντ’ αυτού, επιλέγω τον Ιησού Χριστό ως Κύριο και Σωτήρα μου, για μια νέα ζωή μαζί Του (Ιωάννης 1,12-13).

 ❱ Ο Ιησούς έλαβε το Άγιο Πνεύμα εκείνη τη στιγμή. Ο Λουκάς το αναφέρει στο κεφάλαιο 3,21-22: „Καθώς προσευχόταν, άνοιξε ο Ουρανός και το Άγιο Πνεύμα κατέβηκε πάνω του με τη μορφή περιστεριού.“ Όποιος αφιερώνεται στον Θεό, λαμβάνει το Άγιο Πνεύμα ως απάντηση στην προσευχή του.

Όποιος το κάνει αυτό, ο Θεός χαίρεται πολύ γι’ αυτόν. Εμείς, οι μικροί άνθρωποι, μπορούμε πράγματι να χαροποιήσουμε τον μεγάλο και υπέροχο Θεό, τον αγαπημένο μας Πατέρα στον Ουρανό!

Ο Ιησούς συζητούσε με τον Νικόδημο, έναν επιφανή και πολύ μορφωμένο γραμματέα, για το βάπτισμα και την αναγέννηση: „Εκτός αν κάποιος από νερό “και δεν γεννηθεί από Πνεύμα, δεν μπορεί να εισέλθει στη Βασιλεία του Θεού.»

Αυτό είναι σαφές και ξεκάθαρο! Και ο Ιησούς εννοεί ακριβώς αυτό που λέει. Δεν καταλαβαίνουμε πάντα αμέσως τους δρόμους του Θεού, τους οποίους έχει χαράξει για μας με τη μεγάλη Του αγάπη. Αλλά πρέπει να γνωρίζουμε ότι εδώ ο Ιησούς Χριστός απευθύνεται και σε εμάς. Ό,τι λέει είναι ζωτικής σημασίας! Και έχει πάντα κατά νου το καλό μας!

Ιωάννης 3,5: „Αληθώς, αληθώς, σας λέω dir: Εκτός αν κάποιος γεννηθεί από Νερό και το Πνεύμα, δεν μπορεί να εισέλθει στη Βασιλεία “Η έλευση του Θεού.»

Τι σημαίνει αυτή η „αναγέννηση“ από νερό και Πνεύμα; Περιγράφει μια πλήρη νέα ζωή σε στενή επαφή με τον Ιησού, στον οποίο παραχωρούμε τον πλήρη έλεγχο.

Αυτό συμβολίζεται με τη βύθιση στο νερό. Σηματοδοτεί την ταφή της εγωκεντρικής μου ζωής. Ο Ιησούς είπε: „Όποιος “Όποιος χάσει τη ζωή του για χάρη μου, θα τη βρει.» (Λουκάς 9,24)

„Εγώ όμως ήρθα για να τους δώσω ζωή – ζωή σε όλη της την πληρότητα.“ (Ιωάννης, 10,10 NGÜ)

„Σας το λέω αυτό, για να…» η χαρά μου για εσάς πληροί “και η χαρά σας να είναι πλήρης».“ (Ιωάννης 15,11)

Το να γεννηθώ από το Πνεύμα σημαίνει ότι δεν καθορίζει πλέον η παλιά μου εγωκεντρική φύση, αλλά ότι μεταμορφώνομαι εσωτερικά μέσω του Αγίου Πνεύματος. Και ότι ο Ιησούς μοιράζεται πλέον τη ζωή μου μέσω του Αγίου Πνεύματος. Γιατί η αναλογία με τη γέννηση; Ένα νεογέννητο είναι ένας πλήρης άνθρωπος, αλλά χρειάζεται φροντίδα και πρέπει να μεγαλώσει.

Τίτος 3,5: „Ο Σωτήρας μας μας κάνει ευτυχισμένους – όχι για τα έργα της δικαιοσύνης που θέλουμε, τις οποίες έγινε είχαν, αλλά σύμφωνα με το έλεός Του

– μέσω του λουτρού της αναγέννησης και της ανανέωσης στο Άγιο Πνεύμα.“

Πάντα συναντάμε αυτούς τους δύο παράγοντες: την αφοσίωση στον Ιησού και μια ζωή σε στενή επαφή μαζί Του μέσω του Αγίου Πνεύματος. Σωθήκαμε χάρη στη χάρη του Θεού και, αν παραμείνουμε ενωμένοι μαζί Του, θα ζήσουμε μια πλήρη ζωή.

2 Κορινθίους 5,17: „Επομένως, αν κάποιος είναι εν Χριστώ, είναι καινούργιο πλάσμα· τα παλιά πέρασαν, ιδού, όλα έγιναν καινούργια.“

Όταν είμαστε στενά ενωμένοι με τον Χριστό, τότε Εκείνος μας μεταμορφώνει μέσω του Αγίου Πνεύματος και μας κάνει ανθρώπους γεμάτους αγάπη. Σιγά-σιγά αυξάνεται η ικανότητά μας να αγαπάμε και να εκτιμάμε τον Θεό, τους συνανθρώπους μας και τον εαυτό μας.

Ο Ιησούς, κατά την αποχαιρετιστήρια ομιλία του, ανέθεσε στους μαθητές του μια μεγάλη αποστολή. Είναι η εντολή που έχει επιφέρει τα περισσότερα αποτελέσματα σε αυτόν τον κόσμο. Και εξακολουθεί να τηρείται σε όλο τον κόσμο.

„Και Ιησούς μπήκε εκεί και μίλησε προς σε αυτούς: Εμένα όλη η εξουσία στον ουρανό ανήκει και επί της γης. Γι“ αυτό, πηγαίνετε και κάνετε μαθητές όλα τα έθνη: βαπτίστε τους στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος και διδάξτε τους να τηρούν όλα όσα σας πρόσταξα. Και ιδού, εγώ είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες μέχρι το τέλος του κόσμου.» (Ματθαίος 28,18-20)

Η τελευταία εντολή του Ιησού είναι να κηρύξουμε το Ευαγγέλιο της σωτηρίας σε όλους τους λαούς, να τους διδάξουμε τα λόγια Του και να τους βαπτίσουμε. Αυτή η εντολή ισχύει διαχρονικά, μέχρι το τέλος της ιστορίας της ανθρωπότητας. Μια μικρή λέξη σε αυτή την αποστολική εντολή του Ιησού δείχνει, μέσω της επανειλημμένης επανάληψής της, πόσο περιεκτική είναι η έννοιά της. Η μικρή λέξη „όλα“.

„Μου έχει δοθεί όλοι Βία.“

„Κάντε τους μαθητές όλοι “Βαπτίστε τους και δώστε τους το Άγιο Πνεύμα.»

„Και διδάξτε τους να τηρούν όλα, αυτό που σας “διέταξα».“

„Και εγώ είμαι στο εσάς όλοι Ημέρες μέχρι τον κόσμο Τέλος.“

Αναγνωρίζουμε στην αποστολή του Ιησού:

 ❱ Όποιος έχει γίνει μαθητής και οπαδός του Ιησού, πρέπει να βοηθά τους άλλους να γίνουν κι αυτοί „μαθητές“. („Κάντε τους μαθητές.“)

 ❱ Όποιος έχει αποφασίσει να αναπτύξει μια προσωπική φιλία με τον Ιησού και τον ακολουθεί, έχει γίνει έτσι „μαθητής“ και πρέπει να βαπτιστεί. („Κάντε τους μαθητές και βαπτίστε τους.“)

 ❱ Όποιος αρχικά έχει γνωρίσει μόνο τις βασικές διδασκαλίες της Βίβλου, προκειμένου να αναπτύξει μια προσωπική σχέση, θα πρέπει στη συνέχεια να συνεχίσει να μαθαίνει, να εξελίσσεται και να ωριμάζει. („Και διδάξτε τους τηρείτε όλα όσα σας διέταξα.“)

 ❱ Σε όποιον ακολουθεί την αποστολή του, ο Ιησούς δίνει μια ανεκτίμητη υπόσχεση. („Και εγώ…») είμαι στο “σε εσάς κάθε μέρα μέχρι το τέλος του κόσμου.») Ο Ιησούς θέλει να μοιραστεί τη ζωή μας και να μας γεμίσει με την τέλεια αγάπη Του. Θέλει να μας καθοδηγεί, να μας ευλογεί και να μας προστατεύει.

Εδώ διαπιστώνουμε ότι αυτή η αποστολή του Ιησού αφορά όλους μας – κάθε άνθρωπο, παντού στον κόσμο, σε όλες τις εποχές, αμετάκλητα! Ο Ιησούς μιλάει εδώ ήδη με τη θεϊκή εξουσία Του: «Μου έχει δοθεί κάθε εξουσία στον ουρανό και στη γη».

Ο Ιησούς ορίζει ως προϋπόθεση για το βάπτισμα: να είναι κανείς μαθητής, δηλαδή. μια προσωπική Να καλλιεργούμε μια ερωτική σχέση με τον Θεό, να ζούμε μαζί Του και να Τον ακολουθούμε.

Για μένα είναι σημαντικό το γεγονός ότι η Αγία Γραφή παρομοιάζει τη σχέση με τον Ιησού με έναν γάμο, δηλαδή με μια σχέση αγάπης και εμπιστοσύνης. Για παράδειγμα, στην Εφεσίους 5,31-32 αναγράφεται: „Γι‚ αυτό ‘Ο άνδρας θα αφήσει τον πατέρα και τη μητέρα του και θα προσκολληθεί στη γυναίκα του, και οι δύο θα γίνουν μία σάρκα“. Αυτό το μυστήριο είναι μεγάλο· εγώ όμως το ερμηνεύω αναφορικά με τον Χριστό και την Εκκλησία».“

Πώς εξελίσσεται συνήθως μια σχέση μεταξύ άνδρα και γυναίκας; Βλέπουν ο ένας τον άλλον για πρώτη φορά, αμέσως ή λίγο αργότερα γεννιέται αμοιβαίο ενδιαφέρον, μια συμπάθεια. Αυτή εξελίσσεται σε φιλία, ερωτική έλξη, αγάπη και τελικά στην απόφαση να ζήσουν μαζί. Η περίοδος του αρραβώνα είναι συναρπαστική και γεμάτη ενθουσιασμό: γνωριζόμαστε όλο και καλύτερα, ενώ και οι δύο οικογένειες γνωρίζονται μεταξύ τους. Και μετά ακολουθεί ο γάμος!

Η πρώτη θεμελιώδης αφοσίωση στον Ιησού, η οποία πραγματοποιείται μέσω μιας προσευχής παράδοσης, μπορεί να συγκριθεί με έναν αρραβώνα. Μια τέτοια προσευχή παράδοσης μπορεί να έχει ως εξής:

Προσευχή
Κύριε Ιησού Χριστέ, Σ’ ευχαριστώ που πέθανες και αναστήθηκες για χάρη μου. Είμαι αμαρτωλός, σε παρακαλώ, συγχώρεσέ με. Έλα τώρα στη ζωή μου. Δεν μπορώ να σωθώ μόνος μου. Δεν μπορώ να κερδίσω την αιώνια ζωή. Γι’ αυτό Σου εμπιστεύομαι. Απελευθέρωσέ με από τη δύναμη του κακού. Δώσε μου τη δύναμη να Σε ακολουθήσω. Με ό,τι είμαι και ό,τι έχω, παραδίνομαι τώρα σε Σένα. Δέχομαι την αιώνια ζωή. Δεν την αξίζω· αλλά Σ’ ευχαριστώ για αυτό το δώρο. Αμήν.

Αυτό εξηγείται αναλυτικά στην Επιστολή του Ανδρέα 13: „Αγκαλιάστε τη ζωή μέσα από μια προσωπική σχέση με τον Χριστό“. Εύχομαι σε όλους όσους έχουν την πρόθεση να βαπτιστούν να βιώσουν πρώτα αυτή την „περίοδο αρραβώνων“. Μας βοηθά, στη συνέχεια, να συνάψουμε με σταθερή εσωτερική πεποίθηση, με πεποίθηση της καρδιάς και με μεγάλη χαρά μια βαθιά σχέση με τον Ιησού για όλη μας τη ζωή. Μπορεί να μας προφυλάξει από ελλείψεις στην προετοιμασία για το βάπτισμα, τις οποίες ο Θεός ενδεχομένως δεν θα αναγνώριζε εξαιτίας αυτών.

Ο απόστολος Παύλος λέει: „Σας έχω αρραβωνιάσει με έναν μόνο άνδρα, για να μπορώ να έχω τον Χριστό “οδήγησε μια αγνή παρθένα».“ (2 Κορινθίους 11,2)

Μπορούμε να συγκρίνουμε τον γάμο με το βάπτισμα. Στο βάπτισμα συνάπτουμε μια διαθήκη με τον Ιησού, η οποία θα μας καθοδηγεί μαζί Του σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας. „Παντρευόμαστε“ τον Ιησού. Μας αγαπά τόσο πολύ, που έδωσε τη ζωή Του για μας. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αγάπη. Θέλουμε να βαδίσουμε μαζί Του και με τους αδελφούς και τις αδελφές μας στην πίστη στον Ιησού – την Εκκλησία Του – μέχρι τη Βασιλεία του Θεού. („Ο Κύριος όμως πρόσθετε καθημερινά στην εκκλησία όσους σώζονταν.“)“ – Πράξεις των Αποστόλων 2,47) Το βάπτισμα είναι η ομολογία μας ενώπιον του Θεού και των ανθρώπων ότι πλέον ανήκουμε στον Ιησού.

Ο Ιησούς λέει σε όσους Τον έχουν δεχτεί στη ζωή τους: „Μείνετε μέσα μου και εγώ θα μείνω μέσα σας. … Όποιος μένει μέσα μου και εγώ μέσα του, αυτός φέρνει πολλούς καρπούς.“ (Ιωάννης 15,4.5)

Οι άφθονοι καρποί, οι πλούσιοι καρποί, είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας μεταξύ του Θεού και του ανθρώπου. Αυτό μας δείχνει ότι ο Ιησούς μας συνοδεύει στο ταξίδι της ζωής μας. Θέλει να φέρει άφθονους καρπούς μέσα από τη ζωή μας. Πώς μπορώ να παραμείνω ενωμένος με τον Ιησού;

„Μείνετε μέσα μου και εγώ μέσα σας.“ Αυτό σημαίνει:

 ❱ Η διαρκής λήψη του Πνεύματός Του,

 ❱ μια ζωή αφιερωμένη χωρίς επιφυλάξεις στην υπηρεσία Του. Αυτή η ακριβής εξήγηση μου άνοιξε τα μάτια στη ζωή μου και μου έδωσε σαφήνεια για την πορεία μου με τον Θεό. (Η Ζωή του Ιησού, σ. 675)

Ο Ιησούς λέει: „Όποιος πιστέψει και βαπτιστεί, θα “θα σωθούν.» (Μάρκος 16,16 NLB) Ναι, σύμφωνα με τα λόγια του Ιησού, το βάπτισμα είναι μια σημαντική, μια καθοριστική πράξη. Ο Ιησούς αποδίδει τόσο μεγάλη σημασία στο βάπτισμα. Κάθε άνθρωπος καλείται να ακολουθήσει την εντολή του Ιησού· ο καθένας πρέπει να δεχτεί το βάπτισμα.

Και με ποια εξωτερική μορφή; Όπως αυτή η ιερή πράξη καθιερώθηκε από τον Ιησού στην Εκκλησία μέσω της βύθισης.

Αναρωτιόμαστε: Πώς εφάρμοσαν αυτή την αποστολή οι απόστολοι, οι οποίοι διδάχθηκαν προσωπικά από τον Ιησού; Οι απόστολοι γνώριζαν και αναγνώριζαν μόνο ένα βάπτισμα.

„Ένας Κύριος, μία πίστη, ένα βάπτισμα.“ (Εφεσίους 4,5)

Μετά από αυτή τη βάπτιση, ας ξανακοιτάξουμε το Λόγο του Θεού. Διότι μόνο αυτή έχει καθιερωθεί από τον Ιησού Χριστό – και γι’ αυτό είναι έγκυρη.

Πεντηκοστή: Βάπτιση περίπου 3.000 ατόμων

Στο τέλος του κηρύγματος της Πεντηκοστής, ο Πέτρος δέχτηκε ερωτήσεις από τους ακροατές. Διαβάζουμε σχετικά με αυτό στις Πράξεις των Αποστόλων 2,37-39 Hfa:

„Όταν το άκουσαν αυτό, εντυπωσιάστηκαν από αυτή την Το μήνυμα τους συγκίνησε βαθιά. (Τους άγγιξε βαθιά...) (Καρδιά.) Ρώτησαν Ο Πέτρος και οι άλλοι απόστολοι: ‚Αδελφοί, τι να κάνουμε;‘ ‚Επιστρέψτε στον Θεό!‘ (Μετανοήστε), τους προέτρεψε ο Πέτρος.

‚Ο καθένας από εσάς ας εμπιστευτεί το όνομα του Ιησού Βαπτιστείτε στο όνομα του Χριστού! Τότε ο Θεός θα σας δώσει τη Συγχωρήστε τις αμαρτίες, και θα λάβετε το Άγιο Να δεχτείτε το Άγιο Πνεύμα. Αυτή η υπόσχεση απευθύνεται σε εσάς, στους τους απογόνους και τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, τους οποίους ο Κύριος, ο Θεός μας, καλεί κοντά Του ‘θα γίνει.“»

Ο Πέτρος γνωρίζει μόνο μία απάντηση σε αυτό το σημαντικό ερώτημα: „Τι να κάνουμε;“ Λέει:

„Μετανοήστε.“ Επιστρέψτε στον Θεό. – Το βάπτισμα δεν έχει καμία σημασία αν κάποιος δεν μετανοήσει για το παρελθόν του και δεν απομακρυνθεί από τις αμαρτίες του.

Ναι, η μετάνοια αποτελεί ουσιαστική προϋπόθεση για το βάπτισμα. Η Α΄ Επιστολή του Ιωάννη 1,9 μας διαβεβαιώνει:

„Αν όμως ομολογούμε τις αμαρτίες μας, τότε είναι πιστός και δίκαιος, ώστε να μας συγχωρεί τις αμαρτίες μας και καθαρίζει εμάς από όλων “Αδικία.»

Είναι σημαντικό να τακτοποιήσουμε τη ζωή μας με τη βοήθεια του Θεού, προτού συνάψουμε, μέσω του βαπτίσματος, την πολύτιμη σχέση μας με τον Ιησού.

Η βάπτιση ενός αιθιοπικού πρίγκιπα

Ας δούμε μια ακόμη βιβλική βάπτιση στην Πράξη των Αποστόλων 8,35-39: „Ο Φίλιππος, όμως, άνοιξε το στόμα του και, ξεκινώντας από αυτό το απόσπασμα της Γραφής, του κήρυξε το Ευαγγέλιο» από Χριστέ μου. Και ως αυτή σε ο Οδός να οδηγήσουν σε αυτό, έφτασαν σε ένα νερό. Τότε ο Κέμ είπεΜέρερ: ‚Κοίτα, εκεί υπάρχει νερό· τι με εμποδίζει να βαπτιστώ;‘ Ο Φίλιππος όμως είπε:

‚Αν πιστεύεις με όλη σου την καρδιά, τότε μπορείς ‘έγινε‚. Εκείνος όμως απάντησε και είπε: «Εγώ ‘πιστεύω ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Υιός του Θεού». Και

έδωσε σήμα να σταματήσει το αυτοκίνητο και οι δύο μπήκαν μέσα κατεβαίνοντας το νερό, ο Φίλιππος και ο ευνούχος, και τον βάπτισε. Όταν όμως βγήκαν από το νερό καθώς ανέβαιναν, το Πνεύμα του Κυρίου τους μετέφερε Ο Φίλιππος, και ο ευνούχος δεν τον είδε περισσότερο· αυτός όμως συνέχισε χαρούμενος τον δρόμο του.“

Τι συναρπαστική αναφορά! „Αν το πιστεύεις με όλη σου την καρδιά, τότε μπορεί να συμβεί.“ Ναι, έτσι είναι: αν πιστέψουμε στον Χριστό και Τον δεχτούμε με όλη μας την καρδιά, τότε θα είναι ένα βάπτισμα σύμφωνα με την Αγία Γραφή.

Από όλα αυτά προκύπτει τώρα ένα ερώτημα: Πώς μπορούν τα βρέφη και τα μικρά παιδιά να μάθουν και να κατανοήσουν όλα αυτά; Είναι αδύνατο ο παιδικός νους να συλλάβει όλες αυτές τις αλήθειες και να ακολουθήσει τα απαιτούμενα βήματα. Τώρα καταλαβαίνουμε τον Ιησού, όταν καθορίζει τη σειρά: Πρώτα η διδασκαλία, μετά το βάπτισμα! Προφανώς, λοιπόν, τα μικρά παιδιά δεν πρέπει να βαπτίζονται, κάτι που δεν συνέβαινε ούτε την εποχή της πρωτοχριστιανικής εκκλησίας· δεν βρίσκουμε κανένα παράδειγμα γι’ αυτό στην Αγία Γραφή.

Πώς προέκυψε λοιπόν η βάπτιση των παιδιών; Εμφανίστηκε μόνο αργότερα. Ακόμα κι αν σε πολλούς αρέσει πολύ η βάπτιση των παιδιών, πρέπει ωστόσο να επισημάνουμε: αυτή η μορφή βάπτισης έρχεται σε αντίθεση με τη Βίβλο, διότι ο Ιησούς αναμένει ο καθένας να διδαχθεί πρώτα. Πρέπει να πιστέψει, να μετανοήσει και να υπακούσει, ώστε η βάπτιση να μην καταστεί μια κενή, χωρίς νόημα τυπική πράξη.

Ρώτησαν μια ηλικιωμένη γυναίκα: „Γιατί ανήκετε ακριβώς σε αυτή την εκκλησία;“ Εκείνη απάντησε: „Επειδή η μητέρα μου με βάπτισε σε αυτή την εκκλησία όταν γεννήθηκα.“ Ο ιερέας συνέχισε: „Αν η μητέρα σας σας είχε βαπτίσει ως βουδίστρια, θα ήσασταν σήμερα βουδίστρια;“ „Ναι, αυτό είναι απολύτως πιθανό“, συμφώνησε η γυναίκα, λίγο σκεπτική.

Η βάπτιση πρέπει να εκφράζει την καλά μελετημένη και ειλικρινή απόφαση του καθενός να εμπιστευτεί τον Χριστό για πάντα.

Πρόσεξε τι λέει ο Ιησούς στον Ιωάννη τον Βαπτιστή πριν από τη βάπτισή του (Ματθαίος 3,15):

„Άσε το να συμβεί τώρα! Γιατί έτσι μας αρμόζει, “να εκπληρώσει κάθε δικαιοσύνη» ή, για να το πούμε με πιο σύγχρονο τρόπο: „Πρέπει να γίνει. Πρέπει να κάνουμε τα πάντα» “να το διατηρούμε όπως πρέπει να είναι σύμφωνα με το θέλημα του Θεού».“ (NLB)

Ο Ιησούς, ο Αμαρτωλός, θεώρησε το βάπτισμα απολύτως απαραίτητο για τη δική του ζωή. Αυτό μας δείχνει ότι αυτός είναι και ο σωστός δρόμος για εμάς. Θέλουμε να ακολουθήσουμε τον Ιησού. Όσοι το κάνουν, πάντως, έχουν την εύνοια Του και του Πατέρα.

Επιπλέον, πρέπει επίσης να λάβουμε υπόψη: „Αφού βαπτίστηκε ο Ιησούς, βγήκε αμέσως από το νερό.“ Έτσι, και αυτός βίωσε την πλήρη βάπτιση με νερό – για τον ίδιο, ένα σύμβολο του μελλοντικού θανάτου, της ταφής του και της ανάστασής του.

Το βάπτισμα είναι, λοιπόν, ένα σύμβολο της ταφής. Μπορεί το νερό να σώσει τους ανθρώπους; Όχι. Αλλά κανείς δεν μπορεί να σωθεί χωρίς νερό, αν έχει δει και κατανοήσει την αλήθεια για το βιβλικό βάπτισμα. Σίγουρα όχι.

Στο Κατά Ιωάννη 3,5 αναφέρεται: „Ο Ιησούς απάντησε: Αληθώς, αληθώς, σου λέω: Αν κάποιος δεν γεννηθεί από νερό και Πνεύμα, δεν μπορεί να “δεν θα εισέλθουν στη Βασιλεία του Θεού».“

Το βάπτισμα με νερό αποτελεί ένα ουσιαστικό βήμα στη σχέση μας με τον Ιησού Χριστό, που μας σώζει.

Μέσω της βάπτισης συμμετέχουμε στο θάνατο, στην ταφή και στην ανάσταση του Ιησού. Αν πεθάνουμε έτσι μαζί Του, θα ζήσουμε και μαζί Του. Ο σταυρός είναι το σύμβολο της σωτηρίας για έναν χαμένο κόσμο. Το βάπτισμα συμβολίζει την επιθυμία μας να ενωθούμε για πάντα με τον Ιησού – τον Λυτρωτή – στα πάθη, τον θάνατο και την ανάστασή Του. Πόσο μεγάλη σημασία έχει το βάπτισμα στη ζωή του χριστιανού, το μαθαίνουμε επίσης στην Επιστολή προς Γαλάτες 3,27-29:

„Επειδή όλοι εσείς που βαφτίστηκατε στον Χριστό, έχετε ντυθεί με τον Χριστό. … Όσο για εσάς όμως “Αν πιστεύετε στον Χριστό, τότε είστε πράγματι παιδιά του Αβραάμ και, σύμφωνα με την υπόσχεση, κληρονόμοι.»

Και μετά η υπέροχη υπόσχεση: „Έτσι, δεν υπάρχει πλέον καταδίκη για όσους βρίσκονται εν Χριστώ Ιησού.“ (Ρωμαίους 8,1)

Το βάπτισμα μας καθαρίζει από τις αμαρτίες του παρελθόντος μας, και έτσι ο άνθρωπος λαμβάνει τη δικαιοσύνη του Χριστού, δηλαδή στέκεται ενώπιον του Θεού σαν να μην είχε αμαρτήσει ποτέ. Για την αποτελεσματικότητα και τη σημασία αυτής της κάθαρσης ακούμε περαιτέρω: „Αλλά έχετε καθαριστεί, έχετε αγιαστεί, έχετε δικαιωθεί μέσω του ονόματος του Κυρίου Ιησού και μέσω του Πνεύματος του Θεού μας.“ (1 Κορινθίους 6,11)

Η αγιασμός, η δικαίωση και η κάθαρση αναφέρονται από κοινού ως ουσιώδη στοιχεία της αλυσίδας της σωτηρίας.

Γνωρίζουμε ότι: μια αλυσίδα στην οποία λείπει ένα κρίκο είναι εντελώς άχρηστη. Δεν θέλουμε να θέσουμε σε κίνδυνο τη συμμετοχή μας στη Βασιλεία του Θεού, παραλείποντας το σημαντικό κρίκο της αλυσίδας που είναι το βάπτισμα.

Ας διαβάσουμε παρακάτω τι γράφει ο Παύλος στην Επιστολή προς Τίτο 3,4-5: „Όταν όμως φάνηκε η ευγένεια…» “και η αγάπη του Θεού, του Σωτήρα μας, μας έκανε μακάριους – όχι λόγω των έργων της δικαιοσύνης που είχαμε πράξει, αλλά σύμφωνα με το έλεός Του – μέσω του λουτρού της αναγέννησης και της ανανέωσης στο Άγιο Πνεύμα.»

Εδώ μαθαίνουμε πόσο σημαντικό είναι το μπάνιο της αναγέννησης – εκείνη η κάθαρση που ο Θεός πραγματοποιεί πάνω μας, μέσω της οποίας μας δέχεται στην κοινωνία της παρουσίας Του.

Αν κάποιος θέλει να κάνει μια νέα αρχή, πρέπει να ομολογήσει ότι μέχρι τώρα ζούσε λάθος. Σε αυτό περιλαμβάνεται και η πρόθεση να κλείσει το κεφάλαιο της παλιάς ζωής. Αλλά τότε απαιτείται και το καθαριστικό λουτρό του βαπτίσματος.

Ας διαβάσουμε για άλλη μια φορά ένα από τα αρχικά μας κείμενα: „Ένας Κύριος, μία πίστη, ένα βάπτισμα.“ (Εφεσίους 4,5)

Αν ο Θεός του Ουρανού αναγνωρίζει μόνο ένα βάπτισμα και αυτό το βάπτισμα είναι απαραίτητο για τη σωτηρία, μπορεί τότε να υπάρχει κάποιος λόγος για τον οποίο κάποιος να μην βαπτιστεί;

Ο απόστολος Παύλος, στην Επιστολή προς Ρωμαίους, συγκρίνει το βάπτισμα με μια κηδεία. Σε μια κηδεία δεν ρίχνουμε απλώς λίγο χώμα στο κεφάλι του νεκρού. Ομοίως, κανείς δεν είναι πραγματικά βαπτισμένος αν του ρίξουν λίγο νερό στο κεφάλι. Αυτή η συνήθεια δεν αναφέρεται στη Βίβλο, αλλά εισήχθη αργότερα. Ας μην ξεχνάμε ότι για κάθε εντολή που έχει δώσει ο Θεός, ο Σατανάς έχει έτοιμο ένα υποκατάστατο, ή μάλλον, ένα πλαστό. Και ισχυρίζεται ότι το πλαστό είναι εξίσου καλό με το πρωτότυπο. Ωστόσο, τα πλαστά δεν θα αντέξουν την ακριβή εξέταση την Ημέρα της Κρίσης.

Μερικοί τουρίστες ρώτησαν έναν Έλληνα τσαγκάρη για τη σημασία της λέξης „βάπτιση“ στη γλώσσα του. Αυτός άφησε να πέσει το παπούτσι στο οποίο δούλευε εκείνη τη στιγμή και είπε: „Βάπτιση; Μπαπτίζω – βυθίζω, βυθίζω κάτω, όπως βάφεις ένα ρούχο“.“