“Buna iman eden ve vaftiz olan kişi kurtulacaktır; iman etmeyen ise mahvolacaktır.” Markos 16:16

Cevap: Evet, gerçekten de öyle! Bundan daha açık bir şekilde nasıl ifade edilebilir ki?

“Çünkü O, bizim ne tür varlıklar olduğumuzu bilir; bizim toz olduğumuzu unutmaz.” Mezmurlar 103:14.

Cevap: Ayrıca, Rab’bin Hezekiel 33:15“te açıkça emrettiği gibi, çaldıklarını geri ödeyemedi. Tanrı, yapabileceğimiz şeylerden bizi sorumlu tutar, ancak ”toprağın” sınırlarını da kabul eder. O, imkansız bir şey beklemez. Eğer çarmıhtaki suçlu çarmıhtan inebilseydi, hemen vaftiz olurdu. Bu, Kutsal Kitap’ta bize aktarılan tek istisnai durumdur. Tanrı bununla, hiç kimsenin vaftizi reddetmeye cüret etmemesi gerektiğini vurgulamak istedi.

“Tek Rab, tek iman, tek vaftiz.” Efesliler 4:5

Cevap: Hayır! Tek bir gerçek vaftiz vardır. Diğer tüm sözde vaftiz biçimleri sahtedir.

Not: Şeytan’ın “serbest seçim teklifi” şöyledir: “Lütfen seç! Biçim önemli değildir. Önemli olan tutumdur.” Ancak Kutsal Kitap şöyle der: “Tek Rab, tek iman, tek vaftiz.” Efesliler 4:5 Ayrıca şöyle der: “Sana söylediğim RAB’bin sesine itaat et.” Yeremya 38:20

“İsa … Ürdün Nehri’nde Yahya’dan vaftiz oldu. Suyun içinden çıkar çıkmaz göklerin açıldığını gördü.” Markos 1:9,10

Cevap: Suya daldırılarak! Olayın ardından “sudandan çıktığını” unutmayın. İsa, pek çok kişinin sandığı gibi kıyıda değil, “Ürdün Nehri’nde” vaftiz edilmişti. Yuhanna her zaman “bol su bulunan” (Yuhanna 3:23) ve yeterince derin bir vaftiz yeri arardı. Kutsal Kitap bizden İsa’nın örneğini izlememizi ister (1. Petrus 2:21). Başka herhangi bir vaftiz şekli bu çağrıya uymaz. “Vaftiz etmek” kelimesi, Yunanca “baptizo” kelimesinden gelir. Anlamı “suya daldırmak”tır. Yeni Ahit’te sıvıların kullanılmasıyla ilgili sekiz farklı Yunanca terim buluruz. Bu farklı terimler arasında – püskürtmek, dökmek veya daldırmak – vaftizi tanımlamak için yalnızca “daldırmak” (baptizo) anlamı kullanılır.

“Filipus ve saray görevlisi ikisi de suya indiler ve Filipus onu vaftiz etti. Suyun içinden çıktıklarında ise, Rab’bin Ruhu Filipus’u oradan uzaklaştırdı.” Elçilerin İşleri 8:38, 39.

Cevap: Hayır! İlk kilisenin liderlerinden biri olan Filipus’un, Etiyopyalı hazineciyi, tıpkı Yahya’nın İsa’yı vaftiz ettiği gibi, suya daldırarak vaftiz ettiğini lütfen unutmayın. Elçi Pavlus, İsa’dan farklı bir şey öğreten herkesin “lanetli” olacağı konusunda uyarmıştı. Galatyalılar 1:8 Hiç kimse, ne kadar dindar olursa olsun, Tanrı’nın Sözünü ve emirlerini değiştirme hakkına sahip değildir.

“İnsanların emirlerinden başka bir şey olmayan öğretileri öğrettikleri için, bana boşuna hizmet ediyorlar.” Matta 15:9.

Cevap: Yoldan sapmış insanlar, Tanrı’nın Sözü’ne tamamen aykırı olarak başka vaftiz biçimleri getirdiler. İsa şöyle der: “Neden kendi gelenekleriniz uğruna Tanrı’nın emrini çiğniyorsunuz?” “Böylece siz, kendi (gelenek) kurallarınız uğruna Tanrı’nın emrini geçersiz kıldınız.” Matta 15:3, 6. İnsan öğretilerine dayalı ibadet “boşunadır”. Bir düşünün! Vaftizin kutsal ayini değiştirildi ve zamanla önemsiz ilan edildi. Bu nedenle, Kutsal Kitap’ın bize “kutsallara (inananlara) bir kez teslim edilmiş olan iman için mücadele etmemiz” gerektiğini hatırlatması şaşırtıcı değildir. Yahuda 3

Cevap: A. Tanrı’nın iradesini öğrenmek. “Gidin, bütün ulusları öğretin ve onları vaftiz edin… Onlara, size emrettiğim her şeye uymalarını öğretin.” Matta 28:19-20

Cevap: B. Tanrı’nın sözüne inanmak. “Buna iman eden ve vaftiz olan kişi kurtulacaktır.” Markos 16:16

Cevap: C. Tövbe, günahtan uzaklaşma ve iman. “Tövbe edin ve her biriniz, günahlarınızın bağışlanması için İsa Mesih’in adıyla vaftiz olun.” Elçilerin İşleri 2:38 “Öyleyse tövbe edin ve iman edin ki, günahlarınız silinsin.” Elçilerin İşleri 3:19

“Böylece, vaftiz yoluyla onunla birlikte ölüme gömüldük; tıpkı Mesih’in Baba’nın yüceliği sayesinde ölülerden diriltildiği gibi, biz de yeni bir yaşam sürmeye başlayalım. Eğer onunla birlikte aynı ölüme dikilmişsek, onun dirilişine de benzeyeceğiz; çünkü eski insanımızın onunla birlikte çarmıha gerildiğini biliyoruz; bu, günahkâr bedenin ortadan kalkması ve artık günaha hizmet etmememiz içindir.” Romalılar 6:4-6.

Cevap: Bu, inanan kişinin İsa’yı ölümde, gömülmede ve dirilişte izlediği anlamına gelir. Bu sembolizm eksiksizdir ve derin bir anlam taşır. Vaftiz sırasında gözler kapalıdır, eller birleştirilmiştir ve nefes tutulur – tıpkı ölümde olduğu gibi. Ardından suda gömülme ve su mezarından Mesih’te yeni bir hayata diriliş gelir. Sudan çıktığında vaftiz edilen kişi gözlerini açar, yeniden nefes almaya başlar ve dostlarının arasında bulur kendini – tıpkı dirilişte olduğu gibi. Hıristiyanlık ile diğer tüm dinler arasındaki en büyük fark, basitçe Mesih’in ölümü, gömülmesi ve dirilişindedir. Bu üç olayda, Tanrı’nın bizim için gerçekleştirmek istediği her şey mümkün hale gelir. Bu üç önemli unsuru, zamanın sonuna kadar Hıristiyanların hafızasında canlı tutmak için, Rab bir anı olarak suya daldırma yoluyla vaftizi belirlemiştir. Diğer tüm vaftiz biçimlerinde ölüm, gömülme ve dirilişin sembolizmi eksiktir. Yalnızca suya daldırma, Romalılar 6:4-6’nın anlamına karşılık gelir.

“Çünkü bir kimse ne kadar istekli olursa, o kadar hoş olur; sahip olduğu şeylere göre değil, sahip olmadığı şeylere göre.” 2. Korintliler 8:12

Cevap: Bu, sanki bir bebeğin ancak asla düşmeyeceğinden emin olduğunda yürümeye cesaret edebileceğini söylemek gibi bir şey olurdu. Bir Hıristiyan, Mesih’te yeniden doğmuş bir “bebek”tir. Bu nedenle, dönüşüm deneyimi de “yeniden doğuş” olarak adlandırılır. Tanrı’nın çocuğu için çirkin, günahkâr geçmiş artık yoktur. Bir kişi tövbe ettiğinde, Tanrı onun günahkâr geçmişini bağışlar ve unutur. Vaftiz ise bu eski yaşamın gömülüşünün sembolüdür. Hristiyan yaşamına “küçük çocuklar” olarak başlarız, zaten yetişkin olarak değil. Tanrı bizi, olgunlaşmamış Hristiyanlar olarak hâlâ yaşadığımız hatalara göre değil, tutum ve yaşam tarzımıza göre değerlendirir.

“Peki, neyi affediyorsun? Kalk, vaftiz ol, günahlarından arın ve Rab’bin adını çağır!” Elçilerin İşleri 22:16

Cevap: Vaftiz, tövbe eden günahkarın bağışlandığını ve İsa tarafından arındırıldığını (1. Yuhanna 1:9) ve günahlarla dolu geçmişinin geride kaldığını açıkça beyan etmektir. Tövbe ettikten sonra, bir kişinin aleyhine ileri sürülebilecek hiçbir ağır suçlama kalmaz.

Erkekler ve kadınlar, suçluluk duygusunun ağır yükü altında, zorluklarla boğuşarak hayatlarını sürdürürler. Bu yükler insan hayatı üzerinde o kadar yıkıcı bir etki yaratır ki, insanlar affedilmek ve arınmak için neredeyse her şeye hazırdırlar. Bu nedenle pek çok kişi, başkalarına yardım etmek için ciddi çaba gösteren psikiyatristlere başvurmuştur. Ancak insan, kendisine yaklaşan herkese “İstiyorsam temizlenirsin!” diyen Mesih’e geldiğinde gerçek yardımı bulur (Matta 8:3). Ve O sadece temizlemekle kalmaz, insandaki eski günahkâr doğayı da çarmıha gerer. Vaftiz suyuna gömülmek, eski, günahkâr yaşamın çirkin cesedinin gömülmesi anlamına gelir. Bu olay son derece önemlidir, çünkü bu sayede insanlık için şimdiye kadar alınmış en muhteşem önlem alenen tanıklık edilir.

Cevap: Bu kişiye göre değişir. Bazıları bazı şeyleri diğerlerinden daha çabuk kavrar. Ancak çoğu durumda hazırlık kısa sürede tamamlanabilir. Aşağıda Kutsal Kitap’tan bazı örnekler verilmiştir:

A. Etiyopya Hazine Bakanı (Elçilerin İşleri 8:26-39) – Gerçeği öğrendiği gün vaftiz oldu.
B. Filipi’deki zindan müdürü ve tüm ailesi (Elçilerin İşleri 16:23-34) – Gerçeği duydukları o gece vaftiz oldular.
C. Tarsuslu Saul (Elçilerin İşleri 9:1-18) – Şam yolunda Mesih ile karşılaştıktan üç gün sonra vaftiz oldu.
D. Kornelius (Elçilerin İşleri 10:1-48) – Gerçeği duyduğu gün vaftiz oldu.

Dönüşüm sırasında:

1. Tanrı bizi bağışlasın ve geçmişimizi unutsun.
2. Tanrı bizi mucizevi bir şekilde yeni, ruhani bir varlığa dönüştürür.
3. Tanrı bizi kendi oğulları ve kızları olarak evlat edinir.

Kuşkusuz, gerçek anlamda iman etmiş hiçbir insan, Mesih’in gerçekleştirdiği tüm mucizeler için O’na kamuoyu önünde şükran gösterilmesini sağlayan vaftizi ertelemek istemez.

Cevap: Tanrı, Oğlu’nun vaftizinde şöyle dedi: “Bu, benim sevgili Oğlumdur; O’ndan hoşnutum.” Matta 3:17 Ve aynı şekilde, bugün de Tanrı, emrine uygun olarak suya daldırılarak vaftiz olan bir insandan hoşnut olur. Rab’bi seven kişi, her zaman O’nu hoşnut etmeye çalışır (1. Yuhanna 3:22; 1. Selanikliler 4:1). Tanrı, sizin vaftizinizden hoşnut mu?

Cevap: Hayır! Tanrı bunu gayet açık bir şekilde belirtir. Adımlara dikkat edin:

A. Herkes tek bir beden içinde bir araya çağrılmıştır. “… ki siz de tek bir beden içinde buna çağrıldınız.” Koloseliler 3:15
B. Kilise, Mesih’in bedenidir. “O (Mesih), bedenin, yani kilisenin başıdır.” Koloseliler 1:18
C. Vaftiz yoluyla bu bedenin bir parçası oluruz. “Çünkü hepimiz tek bir Ruh aracılığıyla tek bir beden olarak vaftiz edildik.” 1. Korintliler 12:13
D. Tanrı’ya iman edenler cemaate katılırlar. “Rab ise her gün kurtulanları cemaate ekliyordu.” Elçilerin İşleri 2:47.

Cevap:

Birincisi:
Vaftiz, insanın kalbini tek başına değiştirmez; o, gerçekleşmiş olan değişimin bir sembolüdür. Bir kişi iman etmeden, tövbe etmeden ve yeni bir kalbe sahip olmadan vaftiz olabilir. Hatta İsa’nın örneğine uyarak suya daldırılmış olabilir, ancak o zaman sudan çıktığında sadece ıslak bir günahkar olur – hâlâ imansız, tövbesiz ve yeni bir kalbe sahip olmadan. Vaftiz, yeni bir insan yaratamaz, ne de birini değiştiremez. Dönüşüm sırasında kalbi değiştiren, Kutsal Ruh’un dönüştürücü gücüdür. Bir insan hem Ruh’tan hem de sudan doğmalıdır.

İkincisi:
Vaftiz, insana mutlaka daha hoş duygular yaşatmaz. Bazıları, vaftizden sonra kendilerini farklı hissetmediklerinde hayal kırıklığına uğrarlar. Ancak kurtuluş, bir duygu meselesi değil, inanç ve itaat meselesidir.

Üçüncüsü:
Vaftiz, insanın denenmesini engellemez. Bir kişi vaftiz olsa bile şeytan pes etmez. Ancak İsa, her inananın yardımcısıdır. O şöyle der: “Seni terk etmeyeceğim, seni yüzüstü bırakmayacağım.” İbraniler 13:5 Dayanılmayacak hiçbir ayartma yoktur. Kutsal Yazılar’ın vaadi budur (1. Korintliler 10:13).

Dördüncüsü:
Vaftiz, kurtuluşun garantisi değildir. Bu, sihirli bir ritüel değildir. Kurtuluş, bir kişi yeniden doğduğunda İsa’nın sunduğu ücretsiz bir armağandır. Vaftiz, gerçek bir tövbenin sembolüdür. Tövbe, vaftizden önce gerçekleşmezse, bu eylem anlamsızdır.

Evet! Elçilerin İşleri 19:1-5, belirli durumlarda yeniden vaftizin kabul edildiğini açıkça ortaya koymaktadır.

Hayır! Hiç kimse (1) Tanrı’nın gerçeğini bilmeden, (2) ona inanmadan, (3) tövbe etmeden ve (4) bir dönüşüm yaşamadan vaftiz edilmemelidir. Hiçbir bebek bu kriterleri karşılayamaz; bu nedenle hiç kimsenin bir bebeği vaftiz etme hakkı yoktur. Aslında bu, vaftizle ilgili Tanrı’nın doğrudan talimatlarına aykırıdır. Kilisedeki yanlış yönlendirilmiş kişiler, uzun zaman önce vaftiz edilmemiş çocukların kaybolmuş olacağını iddia ettiler. Bu, Kutsal Kitap’taki gerçeğe uymaz ve Tanrı’yı, sadece ihmalkar ebeveynlerin çocuklarını vaftiz ettirmekte ihmalkar davrandıkları için ölen masum çocukları yok etmek isteyen adaletsiz bir zorba olarak suçlar. Böyle bir öğreti tarif edilemez derecede üzücüdür. Küçük çocukların üzerine su serpilip buna vaftiz denmesi zaten yeterince üzücüdür. Ancak, ihmalkâr ebeveynlerin görevlerini yerine getirmemeleri nedeniyle çocukların sonsuza dek kaybolacağına dair Kutsal Kitap’a aykırı bu öğretiye inanmak, çok daha kötüdür.

Ancak burada mesele ne sizin ne de benim görüşümdür. Önemli olan, Mesih’in bu konuda ne düşündüğüdür. Ve O, vaftizin kendisi için önemli olduğunu söylüyor. “Bir kimse su ve Ruh’tan doğmazsa, Tanrı’nın Egemenliğine giremez.” Yuhanna 3:5 Vaftizi reddetmek, Tanrı’nın doğrudan öğüdünü reddetmek anlamına gelir (Luka 7:29-30).

Doğru ve yanlış davranışlar arasındaki farkı ayırt edebilecek ve hayatını Mesih’e teslim edip O’nu takip etme konusunda olgun bir karar verebilecek yaşta olmak. Bazıları 10 yaşında bile buna hazırken, diğerleri 12 ya da 13 yaşında bile henüz bu aşamaya gelmemiş olabilir. Kutsal Kitap’ta herhangi bir yaş sınırı belirtilmemiştir, çünkü çocukların olgunluk düzeyleri ve deneyimleri farklıdır.

Hayır! Ancak vaftizi reddetmek, bir kişinin kaybolmasına neden olabilir; çünkü bu, itaatsizlik anlamına gelir. Kurtuluş, “O’na itaat eden herkese” aittir. İbraniler 5:9

Hayır! İncil, Elçilerin İşleri 10:44-48’de, Ruh’la vaftizden önce gerçekleşmiş olsa bile su vaftizinin gerekli olduğunu gösterir.

Matta 28:19’da, Baba, Oğul ve Kutsal Ruh’un adıyla vaftiz olmamız gerektiği söylenir. Bunlar, bizim için kutsal olan İsa’nın sözleridir. Elçilerin İşleri kitabında, İsa'nın adıyla vaftiz edilmiş inananlarla karşılaşırız. İsa'nın Mesih ve Kurtarıcı olduğu bilgisi, o günkü insanlar için güncel bir gerçekti; işte bu yüzden O'nun adıyla vaftiz oldular. Bunun bugün bizim için de çok önemli olduğuna inanıyoruz. Matta’nın tanıklığını Elçilerin İşleri’ndeki tanıklıkla birleştirdiğimizde, insanları Baba, Oğul, İsa Mesih ve Kutsal Ruh’un adıyla vaftiz ederiz. Bu yönteme göre hareket etmek, bir Kutsal Yazı bölümünü diğerinin üstüne çıkarmayı önler.

Hayır! Belli ki vaftiz suyunda gömülmeye hazır değilsiniz, çünkü günahla dolu eski hayatınız henüz sona ermedi. Ölmemiş birini gömmek bir suç olur. Aynı şekilde, eski günahkâr hayatı henüz sona ermemiş birini vaftiz etmek de bir papaz için çok ciddi bir meseledir.

Bu metin bölümünde Tanrı, vaftizi evlilikle karşılaştırmaktadır. Vaftiz edilen kişi, tıpkı bir gelinin düğünde kocasının soyadını alacağını açıkça beyan ettiği gibi, Mesih’in adını (Christ) kabul ettiğini alenen beyan eder. Hem vaftizde hem de evlilik töreninde her zaman şu kurallar geçerlidir:

A. Böyle bir birliktelik asla gerçek aşk olmadan kurulmamalıdır.
B. Kişi, her koşulda diğerine sadık kalmaya karar vermeden, böyle bir ittifak asla kurulmamalıdır.
C. Böyle bir adım her zaman tam bir farkındalık ve anlayış içinde atılmalıdır.
D. Bu adım gereksiz yere ertelenmemelidir.