“Dördüncü hayvan, yeryüzünde kurulacak dördüncü bir imparatorluğu simgeler.” Daniel 7:23 “Sular … halklar, kalabalıklar, uluslar ve diller.” Vahiy 17:15

Cevap: Hayvanlar, krallıkları veya ulusları temsil eder. Su ise kalabalıkları temsil eder.

“RAB, sana karşı uzaklardan bir halk gönderecek… o, bir kartal gibi uçarak gelecek.” Tesniye 28:49 “Orduların RAB’bi şöyle diyor: Bakın, bir ulustan diğerine felaket yayılıyor ve dünyanın en uç noktasından şiddetli bir fırtına kopuyor; o gün RAB’bin öldürdükleri, dünyanın bir ucundan diğer ucuna kadar yere serilecek.” Yeremya 25:32,33

Cevap: Kartal kanatları hızı simgeler. (Bkz. Yeremya 4:13; Habakuk 1:6-9) Rüzgârlar ise savaş, kargaşa ve yıkımı simgeler. (Bkz. Vahiy 7:1-3)

Cevap: Daniel 8’i okuyun. Bu sırada, 8. bölümdeki hayvanların 7. bölümdekilerle aynı olduğuna dikkat edin. Daniel 8:20’de Medo-Pers İmparatorluğu, 21. ayette bahsedilen keçi – yani Yunanistan – öncesinde ortaya çıkan imparatorluk olarak adlandırılır. Bu, ikinci dünya imparatorluğudur – Daniel 7’deki ayı ile aynı güçtür. İmparatorluk iki halk grubundan oluşuyordu. İlk olarak Medler ortaya çıktı (Daniel 7:5’te bir tarafı yükseltilmiş ayı ile temsil edilir), ancak Persler daha güçlü hale geldi (Daniel 8:3’te diğerinden daha yüksek olan koçun ikinci boynuzu ile temsil edilir). Üç kaburga, Med-Persler tarafından yenilgiye uğratılan en önemli üç gücü temsil eder: Lidya, Babil ve Mısır.

Cevap: Dört baş, Büyük İskender’in ölümünden sonra imparatorluğunun bölündüğü dört krallığı simgelemektedir. Bu krallıkların dört generali şunlardı: Kassander, Lysimachus, Ptolemy ve Seleukos. Dört kanat (aslandaki gibi iki yerine), olağanüstü hızı simgeler; bu da İskender’in hızlı zafer seferlerine atıfta bulunur (Yeremya 4:11-13).

Cevap: 10 boynuz, pagan Roma’nın sonunda bölündüğü 10 kralı veya imparatorluğu simgelemektedir (Daniel 7:24). (Bu 10 imparatorluk, Daniel 2:41-44’te 10 ayak parmağıyla temsil edilen imparatorluklarla aynıdır). Barbar kabileler Roma İmparatorluğu’na saldırdı ve çeşitli bölgeleri ele geçirdi. Bu 10 kabileden yedisi modern Batı Avrupa ülkeleri haline gelirken, üçü ise yok edildi ve ortadan kaldırıldı. Aşağıdaki bölümde, yok edilen imparatorluklardan bahsedilmektedir:

Vestgotlar – İspanya

Anglo-Saksonlar – İngiltere

Frankenler – Fransa

Alemannlar – Almanya

Burgundlular – İsviçre

Lombardlar – İtalya

Suevler – Portekiz

Heruliler – yok edildi

Doğu Gotlar – yok edildi

Vandallar – yok edildi

“Boynuzlara dikkatle bakarken, işte, aralarından başka bir küçük boynuz yükseldi ve önceki boynuzlardan üçü onun önünde koparıldı; ve işte, bu boynuzun insan gözleri gibi gözleri ve büyük sözler söyleyen bir ağzı vardı.” Daniel 7:8

Cevap: Sırada “küçük boynuz”un gücü ele alınacaktır. Bunu dikkatle tanımlamamız gerekir, çünkü bu gücün tanımı, diğer dört imparatorluğun toplamından daha fazla yer kaplamaktadır. Neden? Çünkü Kutsal Kitap’taki özellikler, bu boynuzu peygamberlik ve tarihteki Deccal olarak tanımlamaktadır. Onu tanımlarken hiçbir hata yapılmamalıdır.

Cevap: Evet. Tanrı, Daniel 7’de, Deccal’ın kimliği konusunda kesin bir bilgiye ulaşabilmemiz için bize onun dokuz özelliğini bildirir. Her ne kadar bazıları Tanrı’nın Sözü’ndeki bu gerçekleri acı verici bulsa da, yine de dürüstlükle bunların Tanrı’nın açıkça bildirilen iradesi olduğunu kabul etmeliyiz. Şimdi bu dokuz maddeyi inceleyelim:

A. “Küçük boynuz” ya da imparatorluk, Batı Avrupa’daki imparatorluklar olan “o 10 boynuzdan” ortaya çıktı (Daniel 7:8). Dolayısıyla bu, Batı Avrupa’nın herhangi bir yerinde bulunan küçük bir imparatorluk olmalıdır.

B. Başında bir adam sözcü olarak yer alacaktı (Daniel 7:8).

C. Üç imparatorluğu yok edecekti (Daniel 7:8).

D. Diğer 10 krallıktan “farklı” olacaktı (Daniel 7:24).

E. Kutsallara karşı savaşacak ya da onları zulüm görecekti (Daniel 7:21, 25).

F. Pagan Roma’dan – dördüncü dünya imparatorluğundan – ortaya çıkacaktı (Daniel 7:7, 8).

G. Tanrı’nın halkı (azizler), “bir zaman, iki zaman ve yarım zaman” boyunca “onun eline teslim edilecekti” (Daniel 7:25).

H. Bu, Yüce Olan’a “küfür” olurdu (Daniel 7:25). Kutsal Kitap, Vahiy 13:5“te, bu gücün ”büyük sözler ve küfürler” söyleyeceğini belirtir.

I. “Zamanı ve yasayı değiştirmek” gibi bir şey söz konusu olamaz. Daniel 7:25

Tüm bu tanımlayıcı özelliklerin doğrudan İncil’den alındığını unutmayın. Bunlar insan görüşü ya da spekülasyon değildir. Tarihçiler, burada hangi gücün anlatıldığını size hemen söyleyebilirler. Tüm bu özellikler yalnızca tek bir güce uymaktadır: Papalık. Tam olarak emin olmak için, dokuz maddenin hepsini dikkatle inceleyelim. En ufak bir şüphe bile kalmamalıdır.

“Şarap alaycı yapar, sert içki çılgına çevirir; bunlarla sarhoş olan hiç kimse bilge olamaz.” Süleyman’ın Özdeyişleri 20:1 “Şarabın kırmızımsı parıltısına, kadehteki köpürmesine bakma! Kolayca boğazından aşağı kayar; ama sonunda bir yılan gibi ısırır, bir engerek gibi sokar!” Süleyman’ın Özdeyişleri 23:31,32 “Bilmiyor musunuz ki, ne zina edenler… ne de sarhoşlar… Tanrı’nın Egemenliğini miras almayacaklar. 1. Korintliler 6:9,10

Cevap: Evet. Her özellik tam olarak geçerlidir. A – H arasında belirtilen hususlara dikkat ediniz.

A. Batı Avrupa’nın 10 krallığının “ortasında” ortaya çıktı.

Papalık iktidarının coğrafi merkezi, Batı Avrupa’nın kalbinde yer alan İtalya’nın Roma kentiydi.

B. Başında bir sözcü olarak bir adam olurdu.

Papalık bu ayırt edici özelliğe uymaktadır, zira tepesinde bir adam (Papa) sözcülük yapmaktadır.

C. Üç imparatorluğu yok ederdi.

Batı Avrupa’nın hükümdarları büyük ölçüde Katolik’ti ve Papalığın genişlemesini ve otoritesini destekliyorlardı. Buna karşılık, üç Arian imparatorluk – Vandal, Herul ve Doğu Gotlar – Papalığa karşı çıktı. Bu durum, Katolik hükümdarları bu imparatorlukları ya boyun eğdirmek ya da yok etmek zorunda bıraktı. Teolog ve tarihçi Dr. Mervyn Maxwell, God Cares adlı kitabının 1. cildinin 129. sayfasında bu süreci şöyle anlatıyor: “Katolik İmparator Zeno (474-491), 487 yılında Ostgotlarla bir plan üzerinde anlaştı; bu plan uyarınca, Arian Herul imparatorluğu 496 yılında ortadan kaldırıldı. Katolik İmparator Justinianus (527-565), 534 yılında Arian Vandal’ları ortadan kaldırdı ve 538 yılında da Arian Doğu Gotların gücünü kırdı. ’Böylelikle, Daniel Kitabı’nda anlatılan üç boynuz – Heruliler, Vandaliler ve Doğu Gotlar – ortadan kaldırıldı.” Bu özelliğin de Papalık’a uyduğunu görmek hiç de zor değildir.

D. Diğer imparatorluklardan “farklı” olurdu ya da onlardan farklı olurdu.

Papalık da bu tanıma açıkça uymaktadır. Bir dini güç olarak sahneye çıkmış ve diğer 10 imparatorluğun dünyevi doğasından tamamen farklıdır.

E. Azizlere karşı savaş açacak ve onları zulüm görecekti.

Kilisenin zulüm uyguladığı bilinen bir gerçektir. Papalık da bunu kendisi kabul etmektedir. Bunun pek çok kanıtı vardır. Muhafazakar tarihçiler bile, Kilise’nin dini inançları nedeniyle en az 50 milyon insanı öldürmüş olabileceğini tahmin etmektedir. İki kaynaktan alıntı yapıyoruz:

1. “Roma Kilisesi’nin, tarihi bilen hiçbir Protestan tarafından şüpheye yer bırakmayacak şekilde, başka hiçbir kurumdan daha fazla masum kan döktüğü bir gerçektir.”. ¹

2. D. Ivan Antonio Llorente, *İspanya’da Engizisyon Tarihi* adlı eserinde, yalnızca İspanyol Engizisyonu’na ilişkin şu rakamları vermektedir:

• 31.912 kişi mahkum edildi ve alevler içinde can verdi.
• 241.450 kişi ağır cezalara çarptırıldı.

F. Dördüncü, demirden bir imparatorluktan ortaya çıkacaktı – pagan Roma İmparatorluğu’ndan.

Bu konuda iki uzmanın görüşlerine yer verelim:

1. “Güçlü Katolik Kilisesi, tabiri caizse vaftiz edilmiş Roma İmparatorluğu’ydu… Eski Roma İmparatorluğu’nun merkezi, Hıristiyan İmparatorluğu’nun merkezi haline geldi. Pontifex Maximus’un görevi, Papa’nın görevinde devam buldu.” ²

2. “Barbarlar ve Arianlar, Roma unsurlarından geriye ne bırakmış olurlarsa… bunlar, imparatorun ayrılmasından sonra başrolü üstlenen Roma piskoposunun himayesine girdi. Böylelikle Roma Kilisesi, aslında onun devamı olan Roma İmparatorluğu’nun yerini kendisi aldı.” ³ Ve bu husus da Papalık için geçerlidir.

G. Tanrı’nın halkı (kutsallar) “bir zaman, iki zaman ve yarım zaman” boyunca “onun eline teslim edilecekti.” Daniel 7:25.

Bu konuyla ilgili olarak açıklığa kavuşturulması gereken çeşitli hususlar vardır:

1. Bir zaman bir yıldır, iki zaman iki yıldır ve yarım zaman yarım yıldır. ⁴

2. Aynı zaman dilimi İncil’de yedi kez geçmektedir (Daniel 7:25, 12:7; Vahiy 11:2, 3; 12:6, 14; 13:5). Üç kez “bir zaman, iki zaman ve yarım zaman” olarak, iki kez “42 ay” olarak ve iki kez de “1260 gün” olarak geçmektedir. Yahudilerin 30 günlük takvimine göre, bu zaman dilimlerinin hepsi aynı süreyi ifade etmektedir:

3 1/2 yıl – 42 ay – 1260 gün.

3. Bir peygamberlik günü, gerçek bir yıla karşılık gelir (Hezekiel 4:6; Tevrat, 4. Kitap, 14:34).

4. Dolayısıyla, küçük boynuz (Deccal), 1260 peygamberlik günü ya da 1260 gerçek yıl boyunca kutsallar üzerinde egemenlik sürmelidir.

5. Papalığın egemenliği, üç rakip Arian imparatorluğundan sonuncusunun yok edilmesinin ardından, M.S. 538 yılında başladı. Hükümdarlığı, Napolyon’un generali Berthier’in hem Papa VI. Pius’u hem de Papalığın siyasi ve dünyevi gücünü ortadan kaldırmak umuduyla Papa’yı esir aldığı 1798 yılına kadar sürdü. Bu dönem, 1260 yıllık kehanetin tam olarak gerçekleşmesidir. Bu darbe, Papalık için ölümcül bir yara anlamına geliyordu. Ancak bu yara iyileşmeye başladı ve bugün hâlâ iyileşme sürecindedir.

6. Aynı zulüm dönemi, Matta 24:21’de Tanrı’nın halkı için en kötü dönem olarak tanımlanmaktadır. 22. ayette, bu dönemin o kadar korkunç olacağı yazmaktadır ki, Tanrı bu süreyi kısaltmasaydı hiç kimse hayatta kalamazdı. Tanrı müdahale etti. Zulüm, 1798 yılında Papa’nın esir alınmasından çok önce sona erdi. Bu noktanın da Papalık’a atıfta bulunduğu açıktır.

H. “Büyük sözler” söyleyecek ve “En Yüce Olan’a (Tanrı’ya) küfredecekti.”

Kutsal Kitap’ta küfür iki şekilde tanımlanmaktadır:

1. Günahları bağışlama küstahlığı (Luka 5:21).

2. Kendini Tanrı olarak gösterme küstahlığı (Yuhanna 10:33).

Bu noktalar Papalık için geçerli mi? Evet! Öncelikle, günahları bağışladığını iddia ettiği gerçeğini ele alalım: “Rahip gerçekten günahları bağışlıyor mu, yoksa bunların affedildiğini mi ilan ediyor? Rahip, Mesih tarafından kendisine verilen yetki sayesinde günahları gerçekten bağışlıyor.”

⁵ Ayrıca, Papalık, dünyevi bir rahibe günah çıkarma geleneğini getirerek İsa’nın konumunu zayıflatmaktadır; böylece, bizim Baş Rahibimiz (İbraniler 3:1, 8:1, 2) ve tek Aracı olan İsa’yı (1. Timoteos 2:5) devre dışı bırakmaktadır.

Şimdi de Tanrı olma iddiasını ele alalım: “Biz (papalar), bu dünyada Yüce Tanrı’nın yerini alıyoruz.”

⁶ Bir başka nokta: “Papa sadece İsa Mesih’in temsilcisi değildir; o, bedenin örtüsü altında gizlenmiş İsa Mesih’in ta kendisidir.” ⁷

Görünüşe göre bu husus da papalık için geçerlidir.

I. O, “zamanları ve yasaları değiştirmeye cüret ederdi.”

Bir sonraki derste bu konunun “zamanları”nı ele alacağız. Bu, özellikle üzerinde durulması ve ele alınması gereken bir ana konudur. Peki, “yasanın” değiştirilmesi ne anlama geliyor? Elbette kimse bu yasayı değiştiremez, ancak Papalık tam da bunu yapmaya çalışmadı mı? Cevap “evet”tir.

Papalık, Kateşizm’inde putlara tapınmayı yasaklayan ikinci emri atlamış, ardından dördüncü emri 90 kelimeden 7 kelimeye indirgemiş ve onuncu emri ikiye bölmüştür. (Bunu kendiniz doğrulayın. Herhangi bir Katolik kateşizmindeki On Emir’i, Mısır’dan Çıkış 20:3-17’deki Tanrı’nın Emirleri ile karşılaştırın.) Daniel kitabının 7. bölümünde bahsedilen küçük boynuzun (Deccal) Papalık olduğu konusunda hiçbir şüphe yoktur. Başka hiçbir örgüt bu dokuz maddeye uymaz. Üstelik bu yeni bir öğreti değildir. İstisnasız her reformcu, papalığı Deccal olarak nitelendirmiştir. ⁸

Dikkatli olunması gerektiğini hatırlatan sözler

Kimse, “küçük boynuz”u tanımlayarak diğer Hıristiyanlara saldırmak istediğimizi düşünmesin! Lütfen unutmayın ki bu peygamberlik sözü bir sistemi işaret eder, tek tek insanları suçlamaz. Tüm kiliselerde, Katolikler de dahil olmak üzere, samimi Hıristiyanlar vardır. Daniel kitabının 7. bölümü, paganizmle uzlaşmaya giren büyük bir dini kurum için, daha sonra ortaya çıkan pek çok başka kilise gibi, basitçe bir yargı mesajı ve bir azarlamadır.

Kehanet, tüm inanç beyanlarındaki hataları ortaya koyar

Diğer kehanetler, Protestan ve Yahudi inançlarının hatalarını ortaya koymaktadır. Ancak tüm dinlerde samimi insanlar bulunur. Tanrı’nın gerçek halkı (hangi inanca mensup olursa olsun), Rab’bin azarlamasını her zaman alçakgönüllülükle kabul edecek ve kendini savunmak için O’na karşı kulaklarını ve kalbini kapatmayacaktır. Tanrı’nın Sözü’nün her konuyu tarafsız bir dürüstlükle ele alması için çok minnettar olmalıyız.

¹ W. E. H. Lecky, Avrupa’da Rasyonalizm Ruhunun Ortaya Çıkışı ve Etkisi Tarihi, 2. Cilt, s. 40.

² Alexander Clarence Flick, Orta Çağ Kilisesi’nin Ortaya Çıkışı, s. 148, 149.

³ Adolf Harnack, Hristiyanlık Nedir? (New York: Putnam, ikinci baskı, gözden geçirilmiş, 1901), s. 269, 270.

⁴ The Amplified Bible, Zondervan Yayınevi, Grand Rapids, Michigan 1962.

⁵ Joseph Deharbe, S.J., Katolik Dininin Tam Kateşizmi (New York: Schwartz, Kirwin & Fauss, 1924), s. 279.

⁶ Papa XIII. Leo, “Hıristiyanlığın Birleşmesi” başlıklı genelgesi (20 Haziran 1894 tarihli), Papa XIII. Leo’nun Büyük Genelgeleri (New York: Benziger, 1903) adlı eserde yer almaktadır, s. 304.

⁷ Catholic National, Temmuz 1895.

⁸ R. Allen Anderson, Vahiy’in Açıklaması, s. 137.

Cevap: Daniel 12:4“te peygambere, kitabın bazı bölümlerini ”son zaman“ gelene kadar mühürlemesi gerektiği söylenir. 6. ayette bir melek şöyle sordu: ”Bu tür mucizeler ne zaman sona erecek?“ 7. ayette ise şöyle deniyor: ”Bir zaman, (iki) zaman ve yarım zaman.” Melek, Daniel’e, kitabın son zaman kehanetleriyle ilgili bölümünün, 1260 yıllık dönemin sonunda, yani papalık egemenliği döneminden sonra, daha önce öğrendiğimiz gibi 1798 yılında anlaşılacağına dair güvence verdi. Böylece son zamanlar 1798 yılında başladı. Açıkça görülüyor ki, Daniel Kitabı bugün bizim için gökten gelen önemli mesajlar içeriyor. Bunları mutlaka anlamamız gerekiyor.

“Ancak bu kişiler Selanik’tekilerden daha açık görüşlüydü ve sözü büyük bir istekle kabul ettiler; her gün Kutsal Yazıları inceleyerek bunun doğru olup olmadığını araştırdılar.” Elçilerin İşleri 17:11

Cevap: Yeni İncil öğretileriyle karşılaştığımızda, tek bir güvenilir yöntem vardır: Bunları Kutsal Yazılarla dikkatlice karşılaştırarak, Tanrı’nın Sözü ile uyumlu olup olmadıklarını anlamak.

Özet

İncil’deki Daniel ve Vahiy kitaplarındaki birçok önemli kehanet, aşağıdaki çalışma kılavuzlarında ele alınacaktır.

Tanrı bu kehanetleri şu amaçlarla verdi:

A. Bu dünyanın son olaylarını ortaya çıkarmak.

B. İsa ile Şeytan arasındaki mücadelenin son aşamasındaki katılımcıları belirlemek.

C. Şeytan’ın bizi baştan çıkarmak ve yok etmek için kurduğu karanlık planını ortaya çıkarmak.

D. Mahkemenin kesinliğini ortaya koymak: Tanrı’nın halkı aklanacaktır!

E. İsa’yı yüceltmek – O’nun kurtarışını, sevgisini, gücünü, lütfunu ve adaletini.

Anahtar figürlerin isimleri defalarca geçiyor

İsa ile Şeytan arasındaki son savaşta kilit rol oynayan figürler, bu kehanetlerde defalarca bahsedilmektedir. Bunlar şunlardır: Şeytan, İsa, Amerika Birleşik Devletleri, Papalık, Protestanlık ve Spiritizm. İsa, sevgiye dayalı uyarılarının net bir şekilde anlaşılmasını sağlamak için peygamberlerin mesajlarını tekrarlar ve genişletir.

Deccal bir örgüttür – Papalık. Daniel 7:8“deki ”insan gözleri” ifadesi ise yine de bir lideri işaret etmektedir. Vahiy 13:18’de bir sayı ile bağlantılı bir insandan söz edilmektedir. Daniel 8'de Yunanistan bir teke ile tasvir edilir ve lideri Büyük İskender bir boynuzla sembolize edilir. Aynısı Deccal için de geçerlidir. Papalık, örgüttür. Görevdeki Papa ise onun temsilcisidir. Daniel 7’deki peygamberlik sözü, papaların kötü olduğunu ve Katoliklerin Hıristiyan olmadığını söylemez. Pek çok sevimli Katolik Hıristiyan vardır. Oysa sistem, İsa’nın otoritesini kendine mal ettiği ve O’nun kanununu değiştirdiği için Deccal olarak adlandırılır.

Hayır. İncil, herkesin vicdan meselelerinde kendi kararını verebilme özgürlüğüne sahip olması gerektiğini açıkça belirtir (Yeşu 24:15) – insanlar Tanrı’yı reddedip ateizmi seçseler bile. Tanrı, Adem ve Havva’ya, bu durum hem kendilerine hem de O’na acı verecek olsa bile, itaatsizliği seçme özgürlüğünü bahşetmiştir. Zorla yapılan ibadet, Tanrı’nın kabul edebileceği bir şey değildir. Zorla yapılan ibadet, şeytanın yöntemidir. Oysa Tanrı, insanları sevgiyle ikna etmeye çalışır. Tarih, Kilise’nin inancı zorla dayatmak için yasalar çıkardığı her seferinde bunun sonucunda zulüm ve cinayetlerin yaşandığını açıkça göstermektedir. Bu dersi, Orta Çağ’daki “küçük boynuz”un tarihinden öğrenebiliriz.

“Anti” teriminden genellikle “karşı” anlamını çıkarırız. Ancak Yunanca’da bu kelime “yerine” olarak çevrilir. Deccal, yalnızca Tanrı’ya ait olan ayrıcalıkları kendine mal etme suçunu işler. O, şunu iddia eder:

A. Rahiplerin günahları bağışlayabilmeleri, oysa bu yetki yalnızca Tanrı’ya aittir (Luka 5:21).

B. İkinci emri (putlara tapınma) kaldırarak ve onuncu emri ikiye bölerek Tanrı’nın kanununu değiştirmiş olduğunu iddia ediyor. Oysa Tanrı’nın emri değiştirilemez (Matta 5:18).

C. Papa’nın yeryüzündeki Tanrı olduğu.

Şeytan’ın asıl planı

Şeytan’ın (cennetteki) asıl planı, Tanrı’nın yerini ve otoritesini ele geçirmekti. Amacı, Tanrı’yı kenara itmek ve onun yerine hüküm sürmekti. (Bkz. Ders 2). Şeytan cennetten kovulduğunda planından vazgeçmedi, aksine amacını daha da büyük bir azimle sürdürdü. Yüzyıllar boyunca, (çeşitli insani araçlar yardımıyla) Tanrı’yı itibarsızlaştırmaya ve O’nun yerini almaya çalıştı.

Deccal, ruhani bir kılıkta ortaya çıkar

Şeytan, kendini dindar ve kutsal gibi gösteren Deccal’e uymaları için insanları ayartarak, bu son günlerde Tanrı’nın yerini almayı amaçlamaktadır. Daniel ve Vahiy kitaplarındaki peygamberliklerin temel amacı, Şeytan’ın stratejilerini ve tuzaklarını ortaya koymak ve insanları, güvenliğini yalnızca İsa’da ve O’nun Sözü’nde aramaya ve buna sıkı sıkıya bağlı kalmaya yönlendirmektir.

Deccal pek çok kişiyi saptıracak

İnsanlığın büyük çoğunluğu, Mesih’i takip ettiklerini sanarak Deccal’e uyacaktır (Vahiy 13:3). Sadece seçilmiş olanlar bundan korunacaktır (Matta 24:23, 24). Onların güvenliği, her ruhani öğretiyi ve her lideri Kutsal Yazılar ışığında sınamalarına dayanır (Yeşaya 8:20). Günümüzde dini aldatma her yerde yaygındır. Ne kadar dikkatli olsak da azdır.

Evet, tarih boyunca Tanrı’nın Krallığı’na karşı faaliyet gösteren pek çok Deccal olmuştur. Yine de, Deccal’ın peygamberliklerde belirtilen tüm özelliklerini tam olarak karşılayan tek bir kurum vardır. Daniel Kitabı’nın 7. ve 8. bölümlerinde ve Vahiy Kitabı’nın 13. bölümünde, Deccal’ın en az 10 temel özelliğini bulabilirsiniz. Bu 10 tanımlayıcı özellik, yalnızca Papalık’a uymaktadır.

Hiç de değil! Kesinlikle hayır! Tanrı, bir hükümdarı, bir ulusu, bir hükümeti veya bir imparatorluğu temsil etmek için bir hayvan sembolünü kullanmaz. O, peygamberlik sözlerinde yönetim güçlerini bu şekilde tanımlar. Biz de bir dereceye kadar bunu yaparız: Rusya ayı, Amerika Birleşik Devletleri ise kartal olarak tasvir edilir, vb. “Hayvan” sembolü aşağılayıcı bir şekilde kullanılmaz. Bu, yalnızca “hayvan” veya “yaratık” kelimesinin eşanlamlısıdır. Hatta Mesih bile Vaftizci Yahya tarafından Kuzu olarak adlandırılır (Yuhanna 5:6, 9, 12, 13). Tanrı, uluslar ve liderler – hem iyi hem de kötü olanlar – hakkında bize bir mesaj iletmek için “hayvan” terimini kullanır.