“Sonra, yetiştirildiği Nasıra’ya geldi ve her zamanki gibi Şabat günü sinagoga gitti ve ayağa kalkarak Kutsal Yazıları okumaya başladı.” Luka 4:16

Cevap: İsa’nın Şabat günü ibadete gitmesi bir alışkanlığıydı.

” …ama yedinci gün, RAB’bin, Tanrının Şabat günüdür;” Çıkış 20:10 “Haftanın ilk günü, güneş doğarken, çok erken saatte mezara geldiler.” Markos 16:1.2

Cevap: Şabat, pek çok kişinin sandığı gibi haftanın ilk günü (Pazar) değil, yedinci gündür (Cumartesi). Yukarıdaki metne dikkat edin; bu metin, Şabat’ın haftanın ilk gününden hemen önce geldiğini açıkça ortaya koymaktadır.

“Başlangıçta Tanrı göğü ve yeri yarattı.” “Tanrı yedinci günde yaptığı işi tamamladı; yedinci günde yaptığı bütün işinden dinlendi. Tanrı yedinci günü kutsadı ve onu kutsallaştırdı; çünkü o gün, Tanrı yarattığı tüm işinden dinlendi.“ Yaratılış 1:1; 2:2,3

Cevap: Tanrı, dünyanın yaratılışında Şabat’ı belirledi. Şabat Günü dinlendi, onu kutsadı ve kutsallaştırdı (kutsal bir amaç için ayırdı).

“Şabat gününü hatırla ve onu kutsalla! Altı gün çalışacak ve bütün işlerini yapacaksın; ama yedinci gün, RAB’bin, Tanrının Şabat Günü’dür; o gün hiçbir iş yapmayacaksın; ne sen, ne oğlun, ne kızın, ne uşağın, ne hizmetçin, ne sığırın, ne de kapılarının içinde yaşayan yabancın. Çünkü RAB altı günde göğü, yeri, denizi ve içindeki her şeyi yarattı; yedinci günde ise dinlendi; bu nedenle RAB Şabat gününü kutsadı ve kutsallaştırdı.” Mısır'dan Çıkış 20:8-11 “RAB bana, Tanrı’nın parmağıyla yazılmış iki taş levha verdi…” Tesniye 9:10

Cevap: On Emir’in dördüncüsünde Tanrı, Yedinci Gün Şabat’ını kutsal günü olarak kutlamamızı emreder. O, Şabat’ının insanlar tarafından unutulacağını biliyordu; bu nedenle bu emir “hatırla” sözcükleriyle başlar. Hiçbir zaman ve hiçbir yerde, haftalık kutsal gün olarak başka bir günü kutlamayı kimseye emretmemiştir.

İsa şöyle der: “Gök ve yerin yok olması, yasanın tek bir çizgisinin bile ortadan kalkmasından daha kolaydır.” Luka 16:17 Tanrı şöyle der: “…ama ona lütfumu esirgemeyeceğim ve sadakatimi inkar etmeyeceğim;” Mezmurlar 89:34 On Emir’in O’nun ağzından çıktığını unutmayın. Mısır'dan Çıkış 20:1“de şöyle yazıyor: ”Tanrı bütün bu sözleri söyledi ve şöyle dedi… (ardından 2-17. ayetlerde On Emir gelir).”

Cevap: Hayır, kesinlikle hayır! Tanrı’nın emirlerinden herhangi birinin değiştirilmesi kesinlikle imkânsızdır. On Emir’in tamamı bugün de hâlâ geçerlidir.

“Pavlus ise her zamanki gibi onların arasına girip, üç Şabat günü boyunca Kutsal Yazılar’a dayanarak onlarla konuştu…” Elçilerin İşleri 17:2 “Pavlus ve arkadaşları ise Perge’den ayrıldılar… ve Şabat günü sinagoga gidip oturdular.” Elçilerin İşleri 13:13-14 “Şabat günü şehir dışına, dua edilmeye alışılmış olan nehir kıyısına çıktık; oturduk ve bir araya gelmiş kadınlara konuştuk.” Elçilerin İşleri 16:13 “O ise her Şabat günü sinagogda konuşmalar yapar, Yahudileri ve Yunanlıları ikna ederdi.” Elçilerin İşleri 18:4

Cevap: Evet, Elçilerin İşleri kitabında Pavlus ve ilk cemaatin Şabat’ı kutladıkları açıkça belirtilmiştir.

Tanrı şöyle buyurdu: “Şu kişiye ne mutlu ki… Şabat’ı kutsal tutar, onu kirletmez ve elini kötülük yapmaktan uzak tutar!” “Ve RAB’be katılan yabancılar… ve Şabat’ı kirletmemeye özen gösterenler ile antlaşmama sadık kalanlar, Onları kutsal dağıma götürmek ve ibadethanemde onları sevindirmek istiyorum; … çünkü benim evim tüm halklar için bir ibadethane ”adlandırılacaktır” Yeşaya 56:2, 6, 7

Havariler şöyle öğrettiler:
“Ancak Yahudiler sinagogdan çıktıktan sonra, Paganlar, bu sözlerin bir sonraki Şabat günü de kendilerine duyurulmasını rica ettiler.” “Ancak ertesi Şabat günü, neredeyse bütün şehir halkı Tanrı’nın sözünü dinlemek için toplandı.” Elçilerin İşleri 13:42, 44 “O ise her Şabat günü sinagogda konuşmalar yapar, Yahudileri ve Yunanlıları ikna ederdi.” Elçilerin İşleri 18:4

Cevap: Yeni Ahit döneminin ilk cemaatinde, havariler sadece Tanrı’nın Şabat emrini yerine getirmekle kalmadılar, aynı zamanda iman eden putperestlere de Şabat günü Tanrı’ya ibadet etmek üzere bir araya gelmelerini öğrettiler. Pazar gününden kutsal gün olarak tek bir kez bile bahsetmediler.

Cevap: Hayır, İsa’nın ölümü veya dirilişi sırasında Şabat’ın değiştirildiğine dair en ufak bir işaret bile yoktur. Kutsal Kitap tam tersini öğretir. Lütfen aşağıdaki gerçekleri bir kez daha gözden geçirin:

A. Tanrı Şabat Günü’nü kutsadı.
“…bu nedenle RAB Şabat gününü kutsadı ve kutsallaştırdı.” Çıkış 20:11 “Tanrı yedinci günü kutsadı ve kutsallaştırdı.” Yaratılış 2:3

B. İsa, halkından, Kudüs’ün yıkıldığı M.S. 70 yılında bile Şabat’ı kutlamalarını bekliyordu.
İsa, Kudüs’ün M.S. 70 yılında Romalılar tarafından yıkılacağını biliyordu ve takipçilerini önceden şu sözlerle uyardı: “Ancak kaçışınızın kışın olmaması için dua edin Hala Şabat günü ”olacaktır.” Matta 24:20 İsa, dirilişinden 40 yıl sonra bile Şabat’ın kutlanmasını beklediğini bu sözleriyle açıkça belirtmiştir. Aslında Kutsal Yazılarda, İsa’nın, Babasının ya da havarilerin (hiçbir zaman ve hiçbir koşulda) kutsal Yedinci Gün Şabat’ını başka bir güne kaydırdıklarına dair en ufak bir ima bile yoktur.

C. İsa’nın cesedini yağlamak için gelen kadınlar Şabat’ı kutluyorlardı. İsa, bugün “Kutsal Cumartesi” olarak adlandırdığımız “Hazırlık Günü, yani Şabat’tan önceki gün”de (Markos 15:37, 42) öldü.
Kadınlar, İsa’nın bedenini meshetmek için baharatlar ve merhemler hazırlamışlardı, … “ama Şabat günü, Yasa’ya uygun olarak dinlendiler.” Luka 23:56 Ancak “Şabat geçtikten sonra” (Markos 16:1), ”haftanın ilk günü“ (Markos 16:2) mezara giderek kederli görevlerini sürdürdüler. Orada, İsa’nın ”haftanın ilk günü“nde (9. ayet) – genel olarak Paskalya Pazarı olarak bilinen gün – dirildiğini öğrendiler. Şunu unutmayın: ”Yasaya göre” Şabat, bugün Cumartesi dediğimiz, Paskalya Pazarı’ndan önceki gündü.

İsa’nın havarilerinden D. Lukas, İncil’deki iki kitabı – Luka İncili ve Elçilerin İşleri – kaleme almıştır.
O, İsa’nın yaptıklarını ve öğrettiklerini “hepsini” yazdığını söylüyor (Elçilerin İşleri 1:1-3). Ancak hiçbir yerde Pazar gününü kutsallaştırmaktan ya da Şabat’ta bir değişiklik yapmaktan bahsetmemiştir.

“Çünkü, ”Benim yaratacağım yeni gök ve yeni yeryüzü, benim huzurumda kalacak’ diyor RAB; ‘aynı şekilde, sizin soyunuz ve adınız da kalıcı olacaktır. Ve her ayın ilk günü ve her Şabat günü, bütün insanlar benim huzuruma gelip bana tapınacaklar, diyor RAB.” Yeşaya 66:22-23

Cevap: Evet, İncil’de, tüm çağlardan kurtulanların yeni dünyada Şabat’ı kutlayacakları söylenir.

“Şabat gününü kendi isteğine göre belirler ve RAB’bin kutsal [gününü] onurlu sayarsan; … onu onurlandırırsan” Yeşaya 58:13 “Çünkü İnsanoğlu, Şabat Günü’nün de efendisidir.” Matta 12:8

Cevap: Kutsal Kitap, Vahiy 1:10“da ”Rab’bin Günü”nden bahseder; bu da Tanrı’nın özel bir günü olduğunu gösterir. Ancak Kutsal Yazılarda Pazar gününü Rab’bin Günü olarak adlandıran tek bir metin bile yoktur; buna karşılık Kutsal Kitap, Şabat’ı açıkça Rab’bin Günü olarak tanımlar. Rab tarafından kutsanmış ya da O’nun kutsal günü olarak adlandırılmış tek gün, Yedinci Gün Şabat’tır.

“Yoksa, Mesih İsa’ya vaftiz edilen hepimizin, O’nun ölümüne vaftiz edildiğimizi bilmiyor musunuz? Yani vaftiz yoluyla O’nun ölümüne gömüldük; tıpkı Mesih’in Baba’nın yüceliği sayesinde ölümden diriltildiği gibi, biz de yeni bir yaşam sürmek üzere diriltilelim diye. Çünkü O’nun ölümünde O’nunla bir olup O’na benzediğimiz gibi, dirilişinde de O’na benzeyeceğiz; şunu biliyoruz ki, eski insanımız O’nunla birlikte çarmıha gerildi; böylece günahın bedeni etkisiz hale getirilsin ve artık günaha hizmet etmeyelim;” Romalılar 6:3-6

Cevap: Hayır! Tıpkı sizin çarmıha gerilmeyi anmak için Cuma gününü kutlamadığınız gibi. İsa, vaftizi kendi ölümünü, gömülüşünü ve dirilişini anmak için belirlemiştir. Kutsal Kitap’ta hiçbir yerde Pazar gününün İsa’nın dirilişini anmak için (ya da başka herhangi bir nedenle) kutlanması gerektiği yazmaz. Mesih’e itaat ederek O’nu onurlandırırız (Yuhanna 14:15), O’nun emirlerinin yerine insanların emirlerini koyarak değil.

“Ve o… zamanları ve yasayı değiştirmeye çalışacaktır.” Daniel 7:25 “… Ve böylece, gelenekleriniz uğruna Tanrı’nın emrini geçersiz kıldınız.” “Ama onlar, insan emirleri olan öğretileri vaaz ettikleri için beni boşuna tapıyorlar.” Matta 15:6, 9 “Onun rahipleri benim kanunuma aykırı davranıyorlar.” “Peygamberleri de bunu üzerlerine badana sürer… ve “Rab Tanrı şöyle diyor!” derler; oysa Rab böyle dememiştir.” Hezekiel 22:26.28

Cevap: Uzun zaman önce, yoldan sapmış insanlar, Tanrı’nın kutsal gününün Şabat’tan Pazar’a kaydırıldığını ilan ettiler. Tanrı bunun olacağını önceden bildirmişti – ve öyle de oldu. Bu yanılgı, hiçbir şeyden haberi olmayan bizim neslimize kadar Kutsal Kitap’ta yer alan bir gerçekmiş gibi aktarıldı. Pazar gününü kutsal saymak, insan yapımı bir gelenektir ve Şabat gününü kutsal saymayı emreden Tanrı’nın kanununa aykırıdır. Yalnızca Tanrı bir günü kutsal ilan edebilir. Tanrı Şabat’ı kutsadı ve Tanrı’nın kutsadığı şeyi hiç kimse “değiştiremez” ya da “iptal edemez”. 4. Musa 23:20

“Size emrettiğim sözlere hiçbir şey eklemeyin, onlardan hiçbir şey çıkarmayın; böylece size emrettiğim RAB’bin, Tanrınızın emirlerine uyun.” Tesniye 4:2 “Tanrı’nın tüm sözleri saf ve temizdir; O, kendisine güvenenler için bir kalkan gibidir. Sözlerine hiçbir şey ekleme, yoksa seni cezalandırır ve yalancı olarak kalırsın!” Süleyman’ın Özdeyişleri 30:5,6

Cevap: Tanrı, insanlara kanununu bir şeyleri çıkararak ya da ekleyerek değiştirmeyi açıkça yasaklamıştır. Tanrı’nın kanunuyla pervasızca davranmak, en kötü ve en tehlikeli şeylerden biridir.

A. Yaratılışın bir işareti.
“Şabat gününü hatırla ve onu kutsalla!” “Çünkü RAB altı günde göğü, yeri, denizi ve içindeki her şeyi yarattı; yedinci günde ise dinlendi. Bu nedenle RAB Şabat gününü kutsadı ve kutsallaştırdı.” Mısır’dan Çıkış 20:8, 11

B. Kurtuluş ve kutsallaşmanın bir işareti.
“Onlara, benimle aralarında bir işaret olması için Şabat günlerimi de verdim; böylece, onları kutsayanın ben, RAB olduğumu bilsinler diye.” Hezekiel 20:12

Cevap: Tanrı, Şabat’ı iki yönlü bir işaret olarak verdi:

1. Şabat, Tanrı’nın dünyayı tam anlamıyla altı adet 24 saatlik günde yarattığının bir işaretidir.

2. Aynı zamanda, insanları kurtarmak ve kutsamak için Tanrı’nın gücünün bir göstergesidir.
Böylece her Hıristiyan, Şabat’ı yaratılış ve kurtuluşun değerli bir işareti olarak değer verecektir (Çıkış 31:13, 17; Hezekiel 20:12, 20). İnsanların Tanrı’nın Şabat’ını ayaklar altına alması, O’na karşı duyulmamış bir hakarettir. Tanrı, Yeşaya 58:13-14’te, kendisinden kutsanmak isteyen herkesin öncelikle O’nun Şabat Günü’nü çiğnemeyi bırakması gerektiğini söyler.

“Günah işleyen herkes, kanunsuzluk da işler; ve günah, kanunsuzluktur.” 1. Yuhanna 3:4 “Çünkü günahın karşılığı ölümdür;” Romalılar 6:23 “Çünkü bütün yasayı yerine getiren, ama bir tek maddesinde bile hata yapan kişi, her şeyde suçlu sayılır.” Yakup 2:10 “Çünkü sizler bunun için çağrıldınız; zira Mesih de bizim için acı çekti ve bize bir örnek bıraktı, ki siz de O’nun izinden gidesiniz.” 1. Petrus 2:21 “… ve mükemmelliğe ulaştıktan sonra, kendisine itaat eden herkes için sonsuz kurtuluşun kaynağı oldu.” İbraniler 5:9

Cevap: Bu bir ölüm kalım meselesidir! Şabat’ı kutsallaştırmak, Tanrı’nın Kanunu’ndaki dördüncü emirde yer almaktadır. On Emir’den herhangi birini kasten çiğnemek bir günahtır. Hıristiyanlar, Şabat’ı kutlamada İsa’nın örneğini sevinçle takip edeceklerdir. Tek güvencemizi, “gerçeğin sözünü doğru bir şekilde açıklamak” için Kutsal Kitabı özenle incelemekte buluruz. 2. Timoteos 2:15 Tüm Hristiyan ilkelerimiz ve eylemlerimiz, Kutsal Kitap’ta açıkça dayanak bulmalıdır.

“Onun rahipleri benim kanunuma aykırı davranıyor ve kutsal yerlerimi kirletiyorlar; kutsal ile kutsal olmayanı birbirinden ayırmıyorlar… ve Şabat günlerimi gözetmiyorlar; ve ben onların arasında kutsallığımdan mahrum kalıyorum.” “Bunun üzerine öfkemi onların üzerine döktüm.” Hezekiel 22:26, 31

Cevap: Tanrı’nın gerçek Şabat’ına gözlerini kapatan dini liderler, göklerin Tanrısını aşağılar. Tanrı, bu sahte çobanlara cezalarını vereceğini bildirir. Milyonlarca insan bu konuda yanıltılmıştır. Tanrı bunu cezasız bırakamaz. İsa, Tanrı’yı sevdiğini iddia ederken gelenekleri uğruna On Emir’den birini geçersiz kılan Ferisileri azarladı (Markos 7:7-13).

“Beni seviyorsanız, benim emirlerimi yerine getirin.” Yuhanna 14:15 “Böylece her birimiz kendimiz adına Tanrı’ya hesap vereceğiz.” Romalılar 14:12 “İyilik yapmayı bilen ve yapmayan kişi için bu günah sayılır.” Yakup 4:17 “Onun emirlerini yerine getirenler ne mutlu ki, yaşam ağacına hak kazanacaklar ve kapılardan şehre girebilecekler.” Vahiy 22:14 “İşte kutsalların sabrı budur; işte Tanrı’nın emirlerini ve İsa’ya olan imanlarını koruyanlar budur.” Vahiy 14:12

Cevap: Evet, gerçekten de Şabat sizin Şabat’ınızdır. Tanrı onu sizin için yarattı ve eğer onu seviyorsanız, ona uyacaksınız; çünkü Şabat’ı kutsallaştırmak O’nun emirlerinden biridir. Emirleri yerine getirmek istemeden duyulan sevgi, gerçek sevgi değildir (1. Yuhanna 2:4). Bir karar vermelisiniz. Bundan kaçamazsınız. Kimse sizi mazur gösteremez. Bu son derece önemli konuda Tanrı’nın kendisine bir cevap vermek zorunda kalacaksınız. Tanrı sizi O’nu sevmeye ve O’na itaat etmeye çağırıyor!

Hayır. İsa şöyle demiştir: “Şabat, insanın yararı için yaratılmıştır,” Markos 2:27. Şabat sadece Yahudiler için değil, tüm insanlık içindir. Yahudi ulusu, Şabat’ın belirlenmesinden 2500 yıl sonra ortaya çıkmıştır.

İncil’e göre her yeni gün gün batımıyla başlar ve bir sonraki gün batımıyla sona erer (Yaratılış 1:5, 8, 13, 19, 23, 31; Levililer 23:32); bu durumda günün karanlık kısmı önce gelir. Böylece Şabat, Cuma akşamı gün batımıyla başlar ve Cumartesi akşamı gün batımıyla sona erer. Elçilerin İşleri kitabında bahsedilen toplantı, Pazar gününün karanlık kısmında, yani bizim Cumartesi akşamı dediğimiz zamanda gerçekleşti. New English Bible’da Elçilerin İşleri 20:7“deki metin şu şekildedir: ”Cumartesi gecesi topluluğumuzda…”

Bu, Cumartesi akşamı düzenlenen ve gece yarısına kadar süren bir toplantıydı. Pavlus bir veda toplantısı düzenledi ve ölümünden önce bu insanları bir daha göremeyeceğini biliyordu (25. ayet). Dolayısıyla bu kadar uzun süre vaaz vermesi hiç de şaşırtıcı değil! (Normal bir haftalık toplantı bütün gece sürmezdi.) Pavlus “ertesi gün yola çıkmaya hazırdı”. “Ekmeği bölmek” bir “kutsal gün”e işaret etmez, çünkü onlar her gün ekmeği bölüyorlardı (Elçilerin İşleri 2:46). Bu Kutsal Yazı bölümünde, haftanın ilk gününün kutsal olduğuna ya da ilk Hıristiyanların bu günü öyle gördüğüne dair en ufak bir işaret bile yoktur. Ayrıca, Şabat’ın değiştirildiğine dair hiçbir kanıt ya da ipucu da yoktur. Muhtemelen bu toplantı, üçüncü kattan pencereden düşen Eutychus’un diriltilmesi mucizesi nedeniyle Kutsal Yazılarda bahsedilmiştir. Hezekiel 46:1“de Tanrı, Pazar gününden altı ”çalışma günü”nden biri olarak söz eder.

Hayır, burada halka açık bir toplantıya dair herhangi bir işaret yoktur. Para, kendi evlerinde bir kenara ayrılmalıydı. Yahudiye’de bir kıtlık vardı (Romalılar 15:26; Elçilerin İşleri 11:26-30), bu nedenle Pavlus, Küçük Asya’daki cemaatlerden, mağdur durumdaki iman kardeşlerine yardım etmelerini istedi. Bütün bu Hıristiyanlar Şabat’ı kutsallaştırıyorlardı, bu nedenle Pavlus, Şabat geçtikten sonra Pazar sabahı (faturalarını ödedikten ve kalan parayı paylaştırdıktan sonra), muhtaç iman kardeşleri için bir miktar para biriktirmelerini önerdi; böylece o, bir sonraki geçişinde bu parayı yanına alabilecekti. Bu, evlerinde yapılmalıydı. Lütfen burada da Pazar gününü kutsal gün ilan eden hiçbir ipucu bulunmadığını unutmayın. Aslında Kutsal Kitap hiçbir yerde, en ufak bir ima bile olsa, Pazar gününü kutsallaştırmayı emretmez.

Hayır! Güvenilir ansiklopediler, günümüzde yedinci günümüzün, İsa’nın kutsadığı günle aynı olduğunu açıkça ortaya koymaktadır. Bu sadece biraz araştırma gerektiren bir konudur.

Aksine! O sırada havariler, İsa’nın dirildiğine inanmıyorlardı (Markos 16:14). “Yahudilerden korktukları” için hep birlikte saklanmışlar ve kapıları sıkıca kilitlemişlerdi. İsa aralarına girdiğinde, “dirilişinden sonra O’nu görenlere inanmadıkları için” onları azarladı. Burada da onların Pazar gününü kutsal bir gün olarak kabul ettiklerine dair hiçbir ipucu yoktur. Yeni Ahit’te haftanın ilk günü sadece sekiz ayette geçmektedir; bunların hiçbirinde bu günün kutsal olduğuna dair bir işaret yoktur.

Kesinlikle hayır. Bu metin, “geleceğin bir gölgesi” olan Şabat günlerine atıfta bulunur; Yedinci Gün Şabatı’na değil. Eski İsrail’de, “Şabat” olarak da adlandırılan yedi adet yıllık kutsal gün ya da bayram vardı. Bunlar, Yedinci Gün Şabatı’nın “yanında” ya da “ek olarak” (Levililer 23:38) “RAB’bin Şabatları”ydı. Bunların hepsi çarmıhı önceden simgeliyordu ya da ona işaret ediyordu. Tanrı’nın Yedinci Gün Şabatı, günah dünyaya girmeden önce belirlenmişti ve bu nedenle günahtan kurtuluşa dair bir işaret değildi. Bu nedenle Koloseliler Mektubu’nun 2. bölümünde bir ayrım yapılır ve bunların “gölge” görevi gören Şabatlar olduğu özellikle belirtilir. Artık yürürlükten kaldırılmış olan bu yedi yıllık Şabat, Levililer kitabının 23. bölümünde belirtilmiştir.

Bu bölümün tamamının karşılıklı yargılamayla ilgili olduğunu unutmayın (4, 10 ve 13. ayetler). Burada söz konusu olan, büyük ahlak yasasının bir parçası olan Yedinci Gün Şabatı değil, tören yasasının yıllık bayramlarıdır. Yahudi Hıristiyanlar, bu bayram günlerine uymadıkları için pagan Hıristiyanları suçluyorlardı. Pavlus çok net bir şekilde şöyle diyor: “Bu nedenle birbirinizi yargılamayın, çünkü bu tören yasası artık bağlayıcı değildir.”