Jezus jest dla nas wzorem. Wzywa nas: „Śledźcie “Za mną!” (Mateusz 4,19) Co czytamy o chrzcie Jezusa? Mateusz, rozdział 3, wersety 13–17 (NLB):

„O tej porze Jezus przybył z Galilei do Jordanii, aby przyjąć chrzest od Jana. Jednak Jan odmówił. ‚Właściwie to ja powinienem przyjąć chrzest od ciebie‘ – powiedział – ‚dlaczego ‘Przyjdziesz do mnie?”

Jezus odpowiedział: ‚Tak musi być. Musimy wszystko utrzymywać tak, jak Bóg tego chce‘.‘ Wtedy Jan go ochrzcił.

Kiedy Jezus wyszedł z wody, otw.Niebo się rozstąpiło, a on ujrzał Ducha Bożego, który zstąpił jak gołąb i spoczął na nim. I rozległ się głos z nieba: ‚To jest mój Syn umiłowany, w nim mam wielką radość‘.‘“

A więc:

 ❱ Jezus chciał zrobić wszystko (według współczesnego tłumaczenia: Biblia „Nowe Życie”) „tak, jak powinno być według woli Bożej“.“ Opierając się na tłumaczeniu Lutra, powiedział: „Wszyscy powinniśmy “Aby sprawiedliwość została wymierzona. …”

 ❱ Wyszedł z wody. Został ochrzczony przez zanurzenie w Jordanie. Biblia pokazuje nam, że zanurzenie ma być symbolem pogrzebu. W Liście do Rzymian 6,3–4 czytamy:

„Wiecie przecież, co się stało podczas chrztu: zostaliśmy ochrzczeni w imię Jezusa Chrystusa i w ten sposób staliśmy się uczestnikami Jego śmierci. Poprzez chrzest umarliśmy więc wraz z Chrystusem i zostaliśmy pogrzebani. A tak jak Chrystus poprzez chwałę i Władza wskrzesił swojego ojca z martwych zostało, to i my mamy nowe życie otrzymali i powinni teraz postępować tak, jak odpowiada temu nowemu życiu.“

Moje dawne życie zostaje więc symbolicznie pogrzebane. Rozpoczynam nowe życie. Ma to świadczyć o tym, że porzuciłem życie kierowane własną wolą. Zamiast tego wybieram Jezusa Chrystusa jako mojego Pana i Zbawiciela, aby rozpocząć nowe życie z Nim (J 1,12–13).

 ❱ W tym momencie Jezus otrzymał Ducha Świętego. Łukasz opisuje to w rozdziale 3, wersety 21–22: „Kiedy się modlił, otworzyły się z nieba zstąpił na niego Duch Święty w postaci gołębia.“ Kto oddaje się Bogu, ten w odpowiedzi na swoją modlitwę otrzymuje Ducha Świętego.

Bóg czerpie wielką radość z tych, którzy tak postępują. My, mali ludzie, naprawdę możemy sprawić radość wielkiemu i wspaniałemu Bogu, naszemu kochanemu Ojcu w Niebie!

Jezus rozmawiał z Nikodemem, wpływowym i wysoce wykształconym uczonym w Piśmie, na temat chrztu i ponownego narodzenia: „Chyba że ktoś z wody “a nie narodzi się z Ducha, nie może wejść do Królestwa Bożego”.“

To jasne i jednoznaczne! A Jezus ma na myśli dokładnie to, co mówi. Nie zawsze od razu rozumiemy drogi Boga, które wytyczył dla nas w swojej wielkiej miłości. Ale możemy być pewni, że Jezus Chrystus przemawia tu również do nas. To, co mówi, ma kluczowe znaczenie dla naszego życia! I zawsze ma na myśli nasze dobro!

Ewangelia św. Jana 3,5: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam dir: Chyba że ktoś narodzi się z Woda i ducha, nie może wejść do królestwa “Nadejdzie Bóg”.“

Co oznacza to „ponowne narodzenie“ z wody i Ducha? Oznacza ono pełne, nowe życie w bliskiej więzi z Jezusem, któremu oddajemy pełną kontrolę.

Symbolizuje to zanurzenie się w wodzie. Oznacza to pogrzeb mojego życia skupionego na sobie. Jezus powiedział: „Kto “Kto straci swoje życie ze względu na mnie, ten je odnajdzie.” (Łukasz 9,24)

„Ja zaś przyszedłem, aby dać im życie – życie w całej pełni.“ (Ewangelia św. Jana, 10,10 NGÜ)

„Mówię wam to, aby moja radość dla was spełniony “i aby wasza radość była pełna”.“ (Ewangelia św. Jana 15,11)

Bycie zrodzonym z Ducha oznacza, że nie kieruje mną już moja dawna, egocentryczna natura, lecz że zostaję wewnętrznie przemieniony przez Ducha Świętego. I że Jezus dzieli teraz moje życie poprzez Ducha Świętego. Dlaczego porównanie to do narodzin? Noworodek jest pełnoprawnym człowiekiem, ale potrzebuje opieki i musi rosnąć.

Tytus 3,5: „Nasz Zbawiciel czyni nas błogosławionymi – nie w imię uczynków sprawiedliwości chcemy, które my zrobiono mieliśmy, ale zgodnie z Jego miłosierdziem

– poprzez chrzest odrodzenia i odnowy w Duchu Świętym.“

Zawsze dostrzegamy te dwa czynniki – oddanie się Jezusowi oraz życie w bliskim kontakcie z Nim poprzez Ducha Świętego. Zostaliśmy zbawieni dzięki łasce Bożej, a jeśli pozostaniemy z Nim w jedności, będziemy prowadzić życie pełne spełnienia.

2 List do Koryntian 5,17: „Jeśli więc ktoś jest w Chrystusie, jest nowym stworzeniem; stare przeminęło, oto wszystko stało się nowe.“

Kiedy jesteśmy bardzo blisko związani z Chrystusem, On przemienia nas przez Ducha Świętego i czyni z nas ludzi pełnych miłości. Krok po kroku rośnie nasza zdolność do kochania i doceniania Boga, naszych bliźnich oraz samych siebie.

Żegnając się z uczniami, Jezus powierzył im wielkie zadanie. Jest to polecenie, które wywarło największy wpływ na tej ziemi. I nadal jest ono wypełniane na całym świecie.

„I Jezus wkroczył do i powiedział do im: Mi wszystka władza w niebie należy do Niego i na ziemi. Dlatego idźcie i nauczajcie wszystkie narody, czyniąc je moimi uczniami: chrzczcie je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego, i nauczajcie je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata.“ (Ewangelia według św. Mateusza 28,18-20)

Ostatnie polecenie Jezusa nakazuje głosić wszystkim narodom Dobrą Nowinę o zbawieniu, nauczać ich Jego słów i chrzcić ich. Polecenie to obowiązuje przez wszystkie stulecia, aż do końca historii ludzkości. Jedno małe słowo w tym misyjnym nakazie Jezusa, powtarzane wielokrotnie, pokazuje, jak wszechogarniający jest jego zakres. To słowo to „wszystko“.

„Zostało mi dane wszystkie Przemoc.“

„Uczyńcie ich uczniami” wszystkie Narody i chrzczcie je.“

„I nauczcie ich, by przestrzegali wszystko, co wam “nakazałem”.“

„I ja jestem w przypadku wam wszystkie Dni do końca świata Koniec.“

W nakazie Jezusa dostrzegamy:

 ❱ Każdy, kto stał się uczniem i naśladowcą Jezusa, powinien pomagać innym ludziom stać się również „uczniami“. („Uczyńcie ich uczniami.“)

 ❱ Każdy, kto zdecydował się na osobistą przyjaźń z Jezusem i podąża za Nim, stał się przez to „uczniem“ i powinien zostać ochrzczony. („Uczyńcie ich uczniami i chrzcijcie ich.“)

 ❱ Kto na początku zapoznał się jedynie z podstawowymi naukami Biblii, aby nawiązać osobistą relację, powinien następnie dalej się uczyć, rozwijać i dojrzewać. („I nauczajcie je przestrzegajcie wszystkiego, co wam nakazałem.“)

 ❱ Każdemu, kto wypełnia swoje zadanie, Jezus daje bezcenną obietnicę. („A ja jestem w “każdego dnia, aż do końca świata.”) Jezus pragnie dzielić z nami nasze życie i napełniać nas swoją doskonałą miłością. Pragnie nas prowadzić, błogosławić i chronić.

Widzimy tutaj, że to powierzone przez Jezusa zadanie dotyczy nas wszystkich – każdego człowieka, na całym świecie, we wszystkich czasach, nieodwołalnie! Jezus przemawia tu już z boską władzą: „Dana mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi”.

Jezus wymienia jako warunek chrztu: bycie uczniem, tj. osobista Pielęgnować miłosną relację z Bogiem, żyć z Nim i podążać za Nim.

Dla mnie istotne jest to, że Biblia porównuje relację z Jezusem do małżeństwa, czyli do związku opartego na miłości i zaufaniu. Na przykład w Liście do Efezjan 5,31–32 czytamy: „‚Dlatego ‘Mężczyzna opuści ojca i matkę i złączy się ze swoją żoną, a oboje staną się jednym ciałem“. Tajemnica ta jest wielka, ale ja odnoszę ją do Chrystusa i Kościoła”.“

Jak zazwyczaj rozwija się związek między mężczyzną a kobietą? Widzą się po raz pierwszy, od razu lub nieco później rodzi się wzajemne zainteresowanie, sympatią. Przeradza się to w przyjaźń, zauroczenie, miłość, a w końcu w decyzję o wspólnym życiu. Okres narzeczeństwa jest ekscytujący i pełen wrażeń: coraz lepiej się poznajemy, a także obie rodziny mają okazję się poznać. A potem następuje ślub!

Pierwsze zasadnicze oddanie się Jezusowi, które ma miejsce w modlitwie oddania, można porównać do zaręczyn. Taka modlitwa oddania może brzmieć następująco:

Modlitwa
Panie Jezu Chryste, dziękuję Ci, że umarłeś za mnie i zmartwychwstałeś. Jestem grzesznikiem, proszę, przebacz mi. Wejdź teraz w moje życie. Sam nie potrafię się zbawić. Nie potrafię zasłużyć sobie na życie wieczne. Dlatego ufam Tobie. Uwolnij mnie od mocy zła. Obdarz mnie siłą, bym mógł podążać za Tobą. Całym sobą i wszystkim, co posiadam, oddaję się Tobie teraz. Przyjmuję życie wieczne. Nie zasłużyłem na nie, ale dziękuję Ci za ten dar. Amen.

Zostało to szczegółowo wyjaśnione w Liście św. Andrzeja 13: „Podejmij życie w osobistej relacji z Chrystusem“. Życzę każdemu, kto zamierza przyjąć chrzest, aby najpierw przeżył ten „okres narzeczeństwa“. Pomaga nam to następnie, z głębokim wewnętrznym przekonaniem, z przekonaniem płynącym z serca i wielką radością, nawiązać głęboką relację z Jezusem na całe nasze życie. Może to uchronić nas przed niedociągnięciami w przygotowaniu do chrztu, których Bóg mógłby z tego powodu nie uznać.

Apostoł Paweł mówi: „Zaręczyłem was z jednym mężczyzną, abym mogła Chrystusa “zaprowadził czystą dziewicę”.“ (2 List do Koryntian 11,2)

Ślub możemy porównać do chrztu. W chrzcie zawieramy przymierze z Jezusem, które ma nas prowadzić przez całe życie. „Poślubiamy“ Jezusa. On kocha nas tak bardzo, że oddał za nas swoje życie. Nie ma większej miłości. Chcemy wspólnie z Nim oraz z naszymi braćmi i siostrami w wierze w Jezusa – Jego Kościołem – kroczyć aż do Królestwa Bożego. („Pan zaś codziennie powiększał liczbę tych, którzy byli zbawieni.“ – Dzieje Apostolskie 2,47) Chrzest jest naszym wyznaniem przed Bogiem i ludźmi, że teraz należymy do Jezusa.

Jezus mówi do tych, którzy przyjęli Go do swojego życia: „Trwajcie we Mnie, a Ja będę trwał w was. … Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi obfity owoc.“ (Ewangelia św. Jana 15,4–5)

Obfite owoce, bogate owoce powstają dzięki współpracy między Bogiem a człowiekiem. To pokazuje nam, że Jezus towarzyszy nam na naszej drodze życia. Pragnie On, aby nasze życie przyniosło obfite owoce. Jak mogę trwać w Jezusie?

„Trwajcie we Mnie, a Ja w was.“ Oznacza to, że:

 ❱ Ciągłe przyjmowanie Jego Ducha,

 ❱ życie pełne bezwarunkowego oddania Jego służbie. To precyzyjne wyjaśnienie otworzyło mi oczy i dało jasność co do mojej drogi z Bogiem. (Życie Jezusa, s. 675)

Jezus mówi: „Kto uwierzy i przyjmie chrzest, ten zostaną uratowani.“ (Ewangelia według św. Marka 16,16 NLB) Tak, zgodnie ze słowami Jezusa chrzest jest ważnym, decydującym wydarzeniem. Jezus przywiązuje do chrztu tak wielką wagę. Każdy człowiek jest wezwany do przestrzegania wskazówek Jezusa; każdy powinien przyjąć chrzest.

A w jakiej formie zewnętrznej? Tak jak ten święty obrzęd został ustanowiony przez Jezusa w Kościele poprzez zanurzenie.

Zastanawiamy się: w jaki sposób apostołowie, których osobiście nauczał Jezus, wypełnili to zadanie? Apostołowie znali i uznawali tylko jeden rodzaj chrztu.

„Jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest.“ (List do Efezjan 4,5)

Po tym chrzcie przyjrzyjmy się jeszcze raz Słowu Bożemu. Bo tylko ono zostało ustanowione przez Jezusa Chrystusa – i dlatego jest ważne.

Zielone Świątki: chrzest około 3 000 osób

Pod koniec swojego kazania z okazji Pięćdziesiątnicy Piotr został zapytany przez słuchaczy. Czytamy o tym w Dziejach Apostolskich 2,37-39 Hfa:

„Kiedy ludzie to usłyszeli, byli pod wrażeniem tej Wiadomość głęboko ich zasmuciła. (Przeszło im to przez (Serce.) Zapytali Piotr i pozostali apostołowie: ‚Bracia, co mamy zrobić?‘. ‚Nawróćcie się do Boga!‘ (Pokutujcie) – wezwał ich Piotr.

‚Każdy z was niech powoła się na imię Jezusa Dajcie się ochrzcić w imię Chrystusa! Wtedy Bóg wam Wybaczajcie grzechy, a otrzymacie Ducha Świętego Otrzymać Ducha. Ta obietnica dotyczy was, waszych potomkom oraz ludziom na całym świecie, których Pan, nasz Bóg, przywołuje do siebie ‘będzie.“

Piotr zna tylko jedną odpowiedź na to ważne pytanie: „Co mamy zrobić?“ Mówi:

„Pokutujcie.“ Nawróćcie się do Boga. – Chrzest nie ma żadnego znaczenia, jeśli ktoś nie żałuje za swoją przeszłość i nie odwraca się od swoich grzechów.

Tak, skrucha jest niezbędnym warunkiem chrztu. 1 List św. Jana 1,9 zapewnia nas:

„Jeśli jednak wyznajemy nasze grzechy, to On jest wierny i sprawiedliwy, że przebacza nam grzechy i oczyści nas autor: wszystkich “Niesprawiedliwość”.“

Ważne jest, abyśmy z Bożą pomocą uporządkowali nasze życie, zanim poprzez chrzest nawiążemy naszą cenną relację z Jezusem.

Chrzest etiopskiego księcia

Przyjrzyjmy się kolejnemu biblijnemu chrztowi opisanym w Dziejach Apostolskich 8,35-39: „Filip zaś otworzył usta i, zaczynając od tego fragmentu Pisma, głosił mu Ewangelię autor: Jezu. I jako ona na który Ulica doprowadzić do tego, dotarli do wody. Wtedy Käm rzekł:Merer: ‚Oto woda; co stoi na przeszkodzie, abym przyjął chrzest?‘. Filip jednak rzekł:

‚Jeśli wierzysz z całego serca, to możesz ‘to się stało‚. On jednak odpowiedział i rzekł: „Ja ‘wierzę, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym”. I

Kazał zatrzymać samochód i oboje wsiedli do niego w dół rzeki, Filip i eunuch, i ochrzcił go. A gdy wyszli z wody gdy weszli na górę, Duch Pański uniósł Filip, a eunuch go nie widział więcej; on jednak radośnie podążał swoją drogą.“

Cóż za porywająca relacja! „Jeśli wierzysz z całego serca, to może się to spełnić.“ Tak, właśnie tak: wierzyć w Chrystusa i przyjąć Go z całego serca – wtedy będzie to chrzest w rozumieniu Pisma Świętego.

Z tego wszystkiego nasuwa się teraz pytanie: w jaki sposób niemowlęta i małe dzieci mogą się tego wszystkiego nauczyć i to pojąć? Umysł dziecka nie jest w stanie ogarnąć wszystkich tych prawd i podjąć wymaganych kroków. Teraz rozumiemy Jezusa, gdy ustala on kolejność: najpierw nauczanie, potem chrzest! Najwyraźniej małe dzieci nie powinny więc być chrzczone, co nie miało miejsca również w czasach pierwotnego Kościoła; nie znajdujemy na to żadnego przykładu w Piśmie Świętym.

Skąd w ogóle wzięło się chrzczenie dzieci? Pojawiło się ono dopiero później. Chociaż wielu osobom bardzo podoba się chrzest dzieci, musimy jednak stwierdzić: ta forma chrztu jest sprzeczna z Biblią, ponieważ Jezus oczekuje, że najpierw dana osoba zostanie pouczona. Powinna ona uwierzyć, pokutować i być posłuszna, aby chrzest nie stał się pustą, pozbawioną znaczenia formą.

Zapytano starszą kobietę: „Dlaczego właśnie do tego kościoła pani należy?“. Odpowiedziała: „Ponieważ moja matka kazała mnie ochrzcić w tym kościele zaraz po urodzeniu“. Kaznodzieja zapytał dalej: „Gdyby Pani matka ochrzciła Panią w wierze buddyjskiej, czy byłaby Pani dzisiaj buddystką?“ „Tak, to całkiem możliwe“ – zgodziła się kobieta, nieco zamyślona.

Chrzest powinien być wyrazem przemyślanej i płynącej z głębi serca decyzji człowieka, by na zawsze powierzyć się Chrystusowi.

Zwróć uwagę na to, co Jezus mówi do Jana Chrzciciela przed swoim chrztem (Mt 3,15):

„Niech się to teraz stanie! Bo tak nam się należy, “aby spełnić wszelką sprawiedliwość” lub, mówiąc współczesnym językiem: „Tak musi być. Musimy wszystko “postępować tak, jak tego oczekuje Bóg”.“ (NLB)

Jezus, który był bez grzechu, uznał chrzest za absolutnie niezbędny dla swojego życia. To pokazuje nam, że jest to również właściwa droga dla nas. Chcemy naśladować Jezusa. Wszyscy zresztą, którzy to czynią, cieszą się Jego i Ojca uznaniem.

Ponadto należy również zwrócić uwagę na: „Gdy Jezus został ochrzczony, natychmiast wyszedł z wody.“ W ten sposób i on przeszedł pełny chrzest wodny – który był dla niego symbolem przyszłej śmierci, pogrzebu i zmartwychwstania.

Chrzest jest zatem symbolem pogrzebu. Czy woda może zbawić ludzi? Nie. Ale nikt nie może zostać zbawiony bez wody, jeśli dostrzegł i zrozumiał prawdę o biblijnym chrzcie. Z całą pewnością nie.

W Ewangelii św. Jana 3,5 czytamy: „Jezus odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci: Jeśli ktoś nie narodzi się z wody i z Ducha, nie może “nie wejdą do Królestwa Bożego”.“

Chrzest wodny jest istotnym krokiem w zbawczej relacji z Jezusem Chrystusem.

W chrzcie mamy udział w śmierci, pogrzebie i zmartwychwstaniu Jezusa. Jeśli tak umieramy wraz z Nim, będziemy też żyć wraz z Nim. Krzyż jest znakiem zbawienia dla zagubionego świata. Chrzest jest symbolem tego, że pragniemy na zawsze zjednoczyć się z Jezusem – Odkupicielem – w Jego cierpieniu, śmierci i zmartwychwstaniu. Jak wielkie znaczenie ma chrzest w życiu chrześcijanina, dowiadujemy się również z Listu do Galatów 3,27-29:

„Wszyscy bowiem, którzy zostaliście ochrzczeni w Chrystusie, przyoblekliście się w Chrystusa. … Ale czyż nie “Jeśli wierzycie w Chrystusa, to jesteście przecież dziećmi Abrahama i zgodnie z obietnicą dziedzicami”.“

A potem ta cudowna obietnica: „Nie ma więc już potępienia dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie.“ (List do Rzymian 8,1)

Chrzest oczyszcza nas z grzechów przeszłości, dzięki czemu człowiek otrzymuje sprawiedliwość Chrystusa, to znaczy staje przed Bogiem tak, jakby nigdy nie zgrzeszył. O skuteczności i znaczeniu takiego oczyszczenia czytamy dalej: „Ale zostaliście obmyci, uświęceni i usprawiedliwieni w imię Pana Jezusa i przez Ducha naszego Boga.“ (1 List do Koryntian 6,11)

Uświęcenie, usprawiedliwienie i obmycie są wymienione razem jako istotne ogniwa w łańcuchu zbawienia.

Wiemy, że łańcuch, w którym brakuje jednego ogniwa, jest całkowicie bezwartościowy. Nie chcemy narażać na szwank naszej przynależności do Królestwa Bożego, pomijając tak ważne ogniwo łańcucha, jakim jest chrzest.

Przeczytajmy dalej, co Paweł pisze w Liście do Tytusa 3,4–5: „Gdy jednak pojawiła się życzliwość “A dzięki miłości Boga, naszego Zbawiciela, uczynił nas błogosławionymi – nie ze względu na uczynki sprawiedliwości, które popełniliśmy, lecz z Jego miłosierdzia – poprzez chrzest odrodzenia i odnowienia w Duchu Świętym”.“

Tutaj dowiadujemy się, jak ważna jest kąpiel odrodzenia – to oczyszczenie, którego Bóg dokonuje w nas i dzięki któremu przyjmuje nas do wspólnoty swojej obecności.

Jeśli ktoś chce zacząć od nowa, musi przyznać, że dotychczas żył niewłaściwie. Niezbędny jest również zamiar zerwania ze starym życiem. Ale potem konieczne jest oczyszczające obmycie chrztem.

Jeszcze raz przeczytajmy jeden z naszych tekstów wyjściowych: „Jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest.“ (List do Efezjan 4,5)

Jeśli Bóg Niebios uznaje tylko jeden chrzest, a chrzest ten jest niezbędny do zbawienia, to czy może istnieć jakiś powód, dla którego ktoś miałby zrezygnować z chrztu?

W Liście do Rzymian apostoł Paweł porównuje chrzest do pogrzebu. Podczas pogrzebu nie posypuje się głowy zmarłego tylko odrobiną ziemi. Tak samo nikt nie jest naprawdę ochrzczony, jeśli na jego głowę wyleje się tylko odrobinę wody. Zwyczaju tego nie ma w Biblii, został on wprowadzony dopiero później. Nie zapominajmy, że na każde przykazanie dane przez Boga szatan ma gotowy substytut, a raczej podróbkę. I twierdzi, że ta podróbka jest tak samo dobra jak oryginał. Jednak podróbki nie wytrzymają dokładnej analizy w Dniu Sądu Ostatecznego.

Turyści zapytali greckiego szewca o znaczenie słowa „chrzest“ w jego języku. Upuścił but, nad którym właśnie pracował, i powiedział: „Chrzest? Baptidzo – zanurzyć, zanurzyć się, tak jak farbuje się ubranie“.“