‚Czy w ogóle jestem winny? Przecież ze mną wszystko jest w porządku‘. Biblia mówi: „Człowiek uważa wszystko, co czyni, za bez zarzutu; Bóg jednak bada motywy.“ (Prz. 21,1 GNÜ) Analizując naszą sytuację, możemy tylko zyskać. Z jakimi uczuciami i odczuciami myślimy o poczuciu winy? Poczucie winy może być dla nas ogromnym ciężarem. Możemy obawiać się, że na jaw wyjdą sprawy, które są dla nas nieprzyjemne. Tak, poczucie winy naprawdę może nas przerażać, może zniszczyć nasze zdrowie, nasze szczęście, a nawet nasze życie. Ale nie wolno nam tracić odwagi. Każdy dług może zostać nam odpuszczony. Bóg mówi: „Choćby wasze grzechy były czerwone jak krew, staną się białe jak śnieg.“ (Iz 1,18 LU) 

Każdy powinien wiedzieć: dzięki łasce Bożej mogę stać się wolny, ponieważ Jezus obiecał: „Jeśli Syn Boży was wyzwoli, będziecie naprawdę wolni.“ (J 8,36 GNÜ) Może się to wydarzyć dzisiaj, właśnie teraz, w modlitwie. Zamieściliśmy kilka propozycji modlitw. Przede wszystkim pamiętajmy o tym: Jezus jest Zwycięzcą. On chce obdarzyć zwycięstwem również ciebie.

Wiele osób nosi w sobie ciężary, np.: poczucie winy, urazy, uzależnienia, obciążenia okultystyczne. Ma to negatywny wpływ na zdrowie, samopoczucie, a często także na relacje międzyludzkie. Nie jest to Boża wola względem nas. Jezus mówi: „Przyszedłem, aby mieli życie i mieli je w obfitości.“ (J 10,10b KÜ) Obejmuje to:

1. Że nie dźwigam ciężaru przeszłości. Jezus mówi: „Przyjdźcie do mnie, a ja was obciążę.“ (Mt 11, 28b GNÜ) Bóg w swojej miłości pragnie uwolnić nas od ciężarów. Możemy żyć bez przeszłych obciążeń.
2. Że nie martwię się o przyszłość. Bóg jest gotów o nas zadbać.
3. Że obecnie, dzisiaj, żyję z nim w przyjaźni, czerpiąc z jego siły. „Nie martwcie się o jutro; jutro samo o siebie zadba. Macie już wystarczająco dużo na głowie z dzisiejszym ciężarem.“ (Mt 6,34 GNÜ); „Proszę Go [Boga], aby obdarzył was z bogactwa swojej chwały i wzmocnił was wewnętrznie przez swojego Ducha.“ (Ef 3,16 GNÜ)

Później przyjrzymy się przykładowi ciężkiego grzechu. Osoba ta bardzo cierpiała z powodu swojego grzechu. Nagle została od niego uwolniona i była pewna, że otrzymała przebaczenie.

Wina jest podobna do raka. Rak – wina – może rozwijać się niepostrzeżenie, ale może też powodować silny ból. Tworzy również guzy wtórne, czyli przerzuty. Ale jest jeden wspaniały lekarz. Jezus jest wielkim lekarzem, który radzi sobie nawet z rakiem – winą. Mówi nam: „“Jeśli Syn Boży was wyzwoli, będziecie naprawdę wolni.” (J 8,36 GNÜ) Jezus zwycięża wszelkie trudności!

W Biblii jest napisane: „Grzech to przekroczenie prawa“ (1 J 3,4 LU) tj. nieposłuszeństwo. Prawo Boże, Dziesięć Przykazań, stanowi podstawę wielu ludzkich nakazów (państwa, rodziców itp.). Ich złamanie powoduje powstanie winy. Nie ma przy tym znaczenia, czy ktoś uznaje Boga i Biblię, czy też nie. Mówiąc bowiem językiem współczesnym: Jesteśmy odpowiednio zaprogramowani. Biblia określa grzech również jako „bunt“, „sprzeciw“ lub „odchylenie od celu“. Inne biblijne pojęcia odnoszące się do grzechu to „niewiara“, „nieufność“ czy też „zboczenie z właściwej drogi“. Winą jest Odcinek grzechu.

Problem polega na tym, że do grzechu można się przyzwyczaić tak samo jak do złego powietrza. Nie zwraca się już na niego uwagi. Dlatego wielu myśli: „Nie jestem grzesznikiem, jestem porządnym człowiekiem!”. Biblia jednak mówi: „Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, oszukujemy samych siebie, a prawda nie jest w nas.“ (1 J 1,8 KÜ) Tak, wszyscy bez wyjątku jesteśmy grzesznikami.¹

Czym różni się grzech od winy?

„Grzech leży w przeszłości. Kiedyś postąpiliśmy niewłaściwie, popełniliśmy krzywdę… i w ten sposób dopuściliśmy się grzechu. Jak długo trwa grzech? Jak długo trwa kradzież, cudzołóstwo czy wróżenie z kart? Trwa to kilka minut, ewentualnie godzinę; w każdym razie czas trwania grzesznego czynu jest stosunkowo krótki.

Jak długo trwa ten dług? Poczucie winy jest obecne – cierpimy z powodu konsekwencji i skutków naszego grzechu – często przez całe życie. To, co nas przytłacza, to nie tyle sam grzech, to niewłaściwe działanie, które miało miejsce w mgnieniu oka – intensywnie cierpimy z powodu konsekwencji naszego grzechu, cierpimy z powodu poczucia winy, z powodu tego ciężaru. Dobra nowina brzmi: Jezus Chrystus nie tylko przebacza grzech – to właśnie mój grzech „przytłoczył“ Go, kosztowało Go to życie. Tylko Jezus jest w stanie usunąć również poczucie winy z mojego życia.“

¹ Na podstawie książki Kurta Hasela „Oglądać telewizję z Bogiem“, Trzy kroki do nieba (Ravensburg 1965)

Co może być przyczyną poczucia winy?

• Jezus pokazuje nam, że sedno grzechu polega na tym, że, „że mi nie ufają“ (J 16,9 GNÜ) tj. grzechem podstawowym jest życie niezależne od Boga. Bóg pragnie nas uchronić przed grzechem (1 J 5,18). Z życia bez Boga – a więc bez pełnego oddania się Mu i uzbrojenia w Jego moc – wynikają grzeszne myśli, postawy i czyny. Wielu nie ufa Jezusowi Chrystusowi z powodu niewiedzy lub dlatego, że mają o Nim błędne wyobrażenia. Ja również miałem problem z oddaniem się Bogu, dopóki nie zdałem sobie sprawy, że Bóg jest miłością. Wtedy natychmiast powierzyłem Mu całe swoje życie. Dzisiaj dziękuję Mu za dziesięciolecia Jego cudownego przewodnictwa.
• Ponadto poczucie winy wynika z popełnienia zła – czyli aktywny niewłaściwe postępowanie.
• Odpowiedzialność wynika z zaniechania właściwego postępowania – czyli bierny poprzez zaniechanie.
• Zobowiązanie powstaje w wyniku niewłaściwa reakcja. Oznacza to, że na krzywdę, której doświadczam lub którą uważam za krzywdę, odpowiadam krzywdą, którą teraz wyrządzam drugiej osobie, kierując się zasadą: „jak ty mi, tak ja tobie”.

² Kurt Hasel, „Magia przesądów”, 17. niemieckie wydanie rozszerzone z 2007 r., (NewStartCenter, Raich), s. 74

• Poczucie winy wynika również z nieprzebaczenia wyrządzonej krzywdy. Jezus powiedział w Modlitwie Pańskiej: „Odpuść nam nasze winy, tak jak i my odpuszczamy każdemu, kto nas skrzywdził.“ (Mt 6,12 GNÜ) „Gdy się modlicie, przebaczajcie swoim bliźnim, jeśli macie coś przeciwko nim, aby i wasz Ojciec w niebie przebaczył wam wasze przewinienia.“ (Mk 11,25 GNÜ) O tym napiszę Ci następnym razem. ⁴ Być może ktoś czeka na twoje przebaczenie. Być może nawet najbliżsi.

Czym jest poczucie winy?

Poczucie winy to sygnał ostrzegawczy. Ten sygnał zwraca moją uwagę: sprawdź, jak wygląda sytuacja!

Istnieją prawdziwe i fałszywe poczucia winy. Te prawdziwe wynikają z naruszenia przykazań Bożych: w tym przypadku wina i poczucie winy idą w parze.

Istnieją też poczucia winy bez rzeczywistej winy. Istniało na przykład przykazanie kościelne, zgodnie z którym w piątek nie wolno było jeść mięsa. Wielu, którzy mimo to to robili, odczuwało poczucie winy. Nie było w tym jednak żadnej rzeczywistej winy, ponieważ nie złamano żadnego przykazania Bożego.

Uwolnienie się od winy i poczucia winy jest niezbędne dla naszego zdrowia, szczęścia w życiu i naszych relacji.

⁴ Artykuł: “Masz coś przeciwko komuś? ”Okazywać przebaczenie – przebaczenie wyzwala obie strony”

Zmień widok:
Niektórzy próbują uwolnić się od winy i poczucia winy, zmieniając swoje poglądy na to, co jest dobre, a co złe. Z pewnością wszyscy dorastaliśmy w przekonaniu, że kłamstwo jest złe. Można sobie jednak wmówić, że w pewnych okolicznościach kłamstwo może być konieczne. Być może dzięki temu poczucie winy zniknie. Gdzie się podzieje? Do naszej podświadomości. Tam będzie nadal wywierać destrukcyjny wpływ. Jeśli będziemy to robić częściej, zapłacimy za to wysoką cenę, ponieważ stracimy orientację w naszym życiu. Ta droga nie prowadzi do prawdziwego wyzwolenia.

Wyjątkiem byłaby sytuacja, gdyby moje zachowanie rzeczywiście wynikało z błędnego poglądu. W sferze religijnej istnieje wiele poczucia winy bez rzeczywistej winy, wynikającego z ludzkich nakazów. Przykład: w jednej z religii nakazuje się modlić pięć razy dziennie o określonych porach. Tylko nielicznym się to udaje. Kto tego nie potrafi, czuje się winny, mimo że nie ma rzeczywistej winy, ponieważ nie ma odpowiedniego przykazania Bożego.

Możemy odczuwać poczucie winy z powodu naszego wychowania, ponieważ nasi rodzice być może nie zwracali uwagi na różnicę między przykazaniami Bożymi a przykazaniami ludzkimi. To pokazuje nam z zupełnie innej strony, jak ważne jest, abyśmy kierowali się wyłącznie Słowem Bożym. Przykazania ludzkie są dla nas ciężarem.

Jezus mówi: „Cała wasza służba religijna jest bezsensowna, ponieważ nauczacie jedynie przykazań, które wymyślili ludzie.“ (Mk 7,7 GNÜ)

Bóg nikomu nie pozwolił niczego dodawać do swoich przykazań ani niczego z nich usuwać. „Świadczę każdemu, kto słucha proroczych słów tej księgi: jeśli ktoś coś do nich doda, na tego Bóg sprowadzi wszystkie plagi, o których jest mowa w tej księdze. A jeśli ktoś coś ujmie ze słów tej księgi prorockiej, Bóg ujmie mu jego udział w drzewie życia i w Świętym Mieście, o których jest mowa w tej księdze.“ (Ap 22,18–19 KÜ) Przykazania Boże są rozsądne i stanowią wyraz Jego miłości. Stanowią one dla nas dobrą, prawdziwą i właściwą miarę naszego życia.

Wyparcie:
Innym sposobem, z którego korzysta wiele osób, aby poradzić sobie z poczuciem winy, jest jego wypieranie. Oznacza to, że stępiamy lub ignorujemy nasze sumienie. Być może w ten sposób poczucie winy znika. Jednak poczucie winy pozostaje i oddziałuje na podświadomość. Może ujawnić się jako lęk, wrzód żołądka, wysokie ciśnienie krwi, uzależnienie od jedzenia lub alkoholu. Zazwyczaj nie dostrzega się już prawdziwej przyczyny tych problemów, ponieważ udało się je pozornie z powodzeniem wyprzeć, a zatem na razie wyleczenie, czyli usunięcie zaburzeń emocjonalnych i fizycznych, nie jest możliwe.

Co jeszcze się dzieje: system ostrzegawczy, czyli moje sumienie, które sygnalizuje mi, gdzie popełniam błędy, ulega uszkodzeniu. Oznacza to, że system kontroli prawdy i błędu w moim życiu zostaje zakłócony lub zniszczony. W ten sposób mój rozwój w kierunku dojrzałej, odpowiedzialnej osoby zostaje przerwany lub zakłócony.

Sygnał ostrzegawczy można wyłączyć, ignorując go, zagłuszając go lub znieczulając się na niego; można go również wyłączyć, uciekając się do przyjemności, pracy lub bezinteresownej służby.

Odkupienie:
Innym sposobem radzenia sobie z poczuciem winy, który niektórzy próbują zastosować, jest pozbycie się go poprzez pokutę. Niektórzy mają nadzieję uwolnić się od poczucia winy, poddając się karze lub wykonując czyny pokutne. Jednak nawet w ten sposób poczucie winy pozostaje. Załóżmy, że ktoś ukradł ci 100 euro. Teraz dręczy go sumienie. Dlatego przekazuje darowiznę na rzecz Czerwonego Krzyża. Czy to oznacza, że sprawa jest załatwiona? Czy jako osoba okradziona byłbyś zadowolony z takiego rozwiązania? Czy w ten sposób winy nie ma już? Nie! Konieczne jest zwrócenie ofierze kradzieży tych 100 euro. To część procesu uwolnienia się od tej winy. Moja wina zostanie całkowicie usunięta dopiero wtedy, gdy zaburzona relacja zaufania z osobą okradzioną zostanie przywrócona poprzez szczerą rozmowę i udowodnienie, że jestem godny zaufania. Wina wiąże się z zniszczeniem zaufania. Zewnętrznie winą jest naruszenie prawa, ale w rzeczywistości jest to winą wobec osób. Jest to winą wobec miłości do Boga i bliźniego.

Wyznanie winy i przebaczenie wiążą się z odbudową zaufania. Jeszcze do tego wrócimy.

Deportacja:
Innym rozwiązaniem jest deportacja. Przez pewien czas zajmowałem się dodatkowo duszpasterstwem więziennym. Opiekowałem się poszczególnymi osadzonymi w więzieniu o zaostrzonym rygorze. W takiej placówce przebywają wyłącznie „ciężkie przypadki“. Zaskoczyło mnie to, że niemal wszyscy uważali się za niewinnych. Zrzucali winę na ojca, matkę, firmę lub państwo. Problem polega na tym, że jeśli nie weźmiemy odpowiedzialności za swoje czyny, nie uwolnimy się od poczucia winy.

Wiele osób próbuje pozbyć się winy i poczucia winy, obarczając winą innych. To stara metoda. Już Adam i Ewa z niej skorzystali. Zrzucanie winy na innych wydaje się łatwym sposobem na uniknięcie własnej odpowiedzialności. Być może nasze poczucie winy znika. Jednak wina pozostaje, a nawet narasta poprzez dodatkową niesprawiedliwość, jaką jest obwinianie kogoś innego. Konsekwencje tego odbijają się na charakterze, zdrowiu i relacjach międzyludzkich.

Podsumowując:
Te drogi prowadzą jedynie do pozornych rozwiązań. Winę bowiem pozostaje i oddziałuje na nasz charakter oraz życie niczym rak. Wiele osób jest w połowie chorych, a w połowie zdrowych. Przyczyną tego może być właśnie nieusunięta wina. Jestem bardzo wdzięczny, że lekarz, dr Winfried Müller, zwrócił uwagę nas – grupy duszpasterzy – na te istotne zależności. Psychologowie wyraźnie rozpoznali problem winy i jej konsekwencje. Nauka nie ma jednak na to prawdziwego rozwiązania.

Król Dawid dopuścił się cudzołóstwa z Batszebą. Zaszła ona w ciążę. Aby ukryć konsekwencje tego czynu, sprytnie zaaranżował zabójstwo Uriasza, jej męża. Plan się powiódł.

David unikał przyznania się do winy. Opisuje, jak się czuł w tamtym okresie:

„Niech się radują wszyscy, którym Bóg przebaczył krzywdy i zakrył grzechy! Niech się raduje każdy, komu Pan nie poczytuje winy i którego życie jest wolne od fałszu!

Panie, najpierw chciałem ukryć swoją winę; ale tak bardzo mnie to dręczyło, że od rana do wieczora mogłem tylko jęczeć. Czułem Twoją rękę w dzień i w nocy; przygniatała mnie do ziemi, sprawiała, że moja siła życiowa wyczerpywała się jak podczas najgorszej letniej suszy. Dlatego postanowiłem wyznać Ci moje przewinienia. Wyznałem Ci to, co uczyniłem; nie ukrywałem już dłużej mojej winy. A Ty – Ty mi wszystko przebaczyłeś!“ (Psalm 32,1-5, GNÜ)

W tych wersetach opisana jest prawdziwa droga do wyzwolenia. Dawid wyznał swoją winę. Ciężar wielki jak centner spadł z niego. Kto ponosi winę, może być pewien, że Boże pełne miłości przebaczenie jest dla niego gotowe bez żadnego oczekiwania. Bo Słowo Boże mówi nam: „Wybaczyłem wam wszystkie wasze winy; zniknęły one jak mgła przed słońcem. Zwróćcie się do mnie, a ja was uwolnię.“ (Iz 44, 22 GNÜ)

David mógł uwolnić się od swojego ciężaru dopiero wtedy, gdy wziął na siebie odpowiedzialność za swój grzech. My również powinniśmy tak postąpić. Nie powinniśmy tracić czasu, aby z Bożą pomocą uporządkować tę sprawę i odzyskać wolność. Jeśli napotkamy w tym trudności, możemy prosić o pomoc w modlitwie. Zwróć uwagę: „Jeśli twierdzimy, że nigdy nie zgrzeszyliśmy, czynimy Boga kłamcą, a Jego Słowo nie mieszka w nas.“ (1 J 1,10 GNÜ) Możemy się modlić:

Modlitwa o przyjęcie odpowiedzialności

Proszę, odmawiaj poniższe modlitwy na głos. Dzięki temu będziemy mogli się znacznie lepiej skoncentrować. Fragmentów tekstu podanych w nawiasach nie musimy uwzględniać w naszej modlitwie. Czy mogę zaproponować to w odniesieniu do wszystkich modlitw?

Wykorzystane tłumaczenia Biblii:
GNÜ „Dobra Nowina” oraz GNB „Biblia Dobrej Nowiny”, Niemieckie Towarzystwo Biblijne i Katolickie Towarzystwo Biblijne e.V., Stuttgart
LU – tłumaczenie Lutra z 1972 r., Austriackie Towarzystwo Biblijne
Hfa – Nadzieja dla wszystkich, Fontis-Brunnen w Bazylei
KÜ – tłumaczenie Kürzingera, wydawnictwo Pattloch, Aschaffenburg

Przyjrzyjmy się bliżej prawdziwej drodze przebaczenia:

„Radość mają wszyscy, którym Bóg przebaczył winy i zakrył grzechy.“ (Psalm 32,1 GNÜ) Nasze szczęście życiowe, nasze zdrowie i nasze relacje międzyludzkie wiążą się między innymi z tym, że otrzymujemy przebaczenie naszych win. Dzięki miłości Boga możemy prowadzić radosne, pełne siły życie bez poczucia winy. Życzę każdemu, aby mógł cieszyć się tym stanem.

„Niech się raduje każdy, komu Pan nie poczytza winy i którego życie jest wolne od fałszu!“ (Psalm 32,2 GNÜ) Bóg nie mówi: „Zapomnij o tym!“, „To nic takiego!“ ani „Raz się zdarza!“. Nie: wina istnieje. Ale nie jest mi już przypisywana.

Brak przypisania winy – z jakiego powodu?

Kiedy Jezus przyszedł do niego, aby przyjąć chrzest przez zanurzenie w Jordanie, Jan Chrzciciel powiedział:

„Oto Baranek Boży, który gładzi grzechy świata.“ (J 1,29 GNÜ)

Jezus oddał swoje życie na krzyżu w ofierze, aby wziąć na siebie winy nas wszystkich. Ta oferta skierowana jest do wszystkich ludzi, którzy ufają Jezusowi: „Bóg tak bardzo umiłował ludzi, że dał swojego jedynego Syna. Teraz każdy, kto pokłada ufność w Synu Bożym, nie zginie, lecz będzie miał życie wieczne.“ (J 3,16 GNÜ)

Zaufanie Jezusowi oznacza nawiązanie z Nim bliskiej, opartej na zaufaniu relacji oraz podążanie za Nim. „Osobista relacja z Jezusem Chrystusem jest największym przywilejem i największym spełnieniem, jakiego człowiek może kiedykolwiek doświadczyć“.“ ⁵

Bóg jest miłością. Pragnie, abyśmy wierzyli w Jezusa Chrystusa i Mu ufali. ⁶ Wszystkim, którzy przyjmują Jego ofertę miłości, Jezus zdejmuje winę. Oznacza to, że nasza wina zostaje przypisana Jezusowi, a nie już nam.

Jeśli chłopiec rzuci piłką w okno i szyba pęknie, z pewnością mu wybaczono, a ojciec zapłaci za szybę. Jest to ważna lekcja. Ten, kto bierze na siebie winę – ojciec – musi zapłacić, czyli cierpi. Kto bierze na siebie winę, ten cierpi za winowajcę. Jezus może i chce nam przebaczyć. Na krzyżu cierpiał i zapłacił za twoją i moją winę. Każda wina musi zostać zapłacona tylko raz. Potem już jej nie ma.

⁵ Dr W. Bright, „Miłość i przebaczenie Boga – jak tego doświadczyć?” (Neuhausen, 1971), s. 9.
⁶ W artykule „Jaki jest główny cel Biblii?“ Szczegółowo wyjaśniono znaczenie słowa ‚wierzyć‘ w rozumieniu biblijnym, podając przykłady.

Co powinniśmy zrobić?

„Niech wszyscy ludzie w Izraelu zrozumieją, że Bóg uczynił tego Jezusa, którego wy ukrzyżowaliście, Panem i Zbawicielem świata. Słowa te poruszyły słuchaczy do głębi serca i zapytali Piotra oraz pozostałych apostołów: ‚Bracia, co mamy czynić?‘. Piotr odpowiedział: ‚Nawróćcie się teraz i zacznijcie od nowa! Niech wszyscy zostaną ochrzczeni w imię Jezusa Chrystusa! Wtedy Bóg przebaczy wam wasze grzechy i obdarzy was swoim Duchem Świętym.‘ (Dz 2,36-38 GNÜ)

W jaki sposób cała moja wina przechodzi na Jezusa Chrystusa? Poprzez nawrócenie i chrzest. Biblia rozumie pod pojęciem „nawrócenia“ (dawniej „pokuty“) ‚zmianę swojego nastawienia‘. Zmieniam więc swoje nastawienie i postępowanie. Nawrócenie przejawia się w tym, że decydujemy się na nowy początek. Coraz bardziej zaczynamy ufać Jezusowi i Słowu Bożemu. Wyrażamy tę decyzję w modlitwie.

Modlitwa o nawrócenie

Proszę, módl się głośno!

Możemy prosić naszego Boga o skruchę – boski smutek – z powodu naszych grzechów. „Bo smutek wywołany przez Boga [skrucha] prowadzi do nawrócenia i przynosi zbawienie. A kto by tego kiedykolwiek żałował? Tylko smutek, który nie prowadzi do nawrócenia, powoduje śmierć.“ (2 Kor. 7,10 Hfa)

Bóg obdarza nas świadomością własnych grzechów. Stawiamy czoła tej bolesnej świadomości i pozwalamy Bogu poprowadzić nas ku prawdziwemu nawróceniu. Skrucha to ból, żal z powodu własnych błędnych czynów i zaniechań. Żałujemy, że przez to zraniliśmy naszego Pana. Wiąże się ona z postanowieniem ewentualnego zadośćuczynienia oraz z mocnym zamiarem, by z Bożą pomocą nigdy więcej tego nie powtórzyć.

Najlepsza wymiana

Kiedy przyjmujemy Jezusa jako Pana i Zbawiciela, wyrażamy Mu nasze zaufanie. W ten sposób dochodzi do najlepszej wymiany. On bierze na siebie winę za całe nasze życie i obdarza nas swoją sprawiedliwością (swoim sprawiedliwym, posłusznym i bezgrzesznym życiem). Jest to dar, za który nikt nie musi i nie może zapłacić. Najwyższym wyrazem miłości jest to, że Jezus, będąc niewinnym, umarł za nas, grzeszników. Każdemu, kto żyje w bliskiej, osobistej relacji z Jezusem, zostały zdjęte grzechy. Choć jest to niezwykle cenne, stanowi to jedynie część tego, czym Jezus jest dla nas. Powiedział: „Przyszedłem, aby mieli życie i mieli je w obfitości“ (J 10,10b KÜ). Żyjąc z Nim, mam tutaj cenne życie, a do tego życie wieczne.

Ponieważ pojawiły się kolejne pytania, wróćmy jeszcze raz do Dawida; modlił się on: „Panie, najpierw chciałem ukryć swoją winę; ale tak bardzo mnie to dręczyło, że od rana do wieczora mogłem tylko jęczeć. Czułem Twoją rękę w dzień i w nocy; przygniatała mnie do ziemi, sprawiała, że moja siła życiowa zanikała jak podczas najgorszej letniej suszy.“ (Ps 32,3.4 GNÜ)

Poczucie winy jest ciężarem i może nas doprowadzić do choroby. Jeśli coś cię przytłacza, nie czekaj dłużej. Po co miałbyś dalej dźwigać ten niepotrzebny ciężar? Jezus cię kocha i czeka, by ci pomóc. Bóg mówi:

„Choćby wasze grzechy były czerwone jak krew, staną się białe jak śnieg; choćby były czerwone jak szkarłat, staną się jak wełna.“ (Iz 1,18 LU)

David podjął jedyną słuszną decyzję. „Dlatego postanowiłem wyznać ci moje przewinienia. Wyznałem ci to, co uczyniłem; nie ukrywałem już dłużej przed tobą mojej winy. A ty – ty mi wszystko wybaczyłeś!“ (Ps. 32,5 GNÜ)

Dawid wypierał z pamięci fakt wyznania grzechu. Jak w końcu doszło do tego, że uznał swój grzech? Odwiedził go prorok Natan i poprzez przypowieść uświadomił mu jego winę (2 Sam. 12). To skłoniło Dawida do wzięcia odpowiedzialności za swoje czyny. Absolutna szczerość wobec samych siebie prowadzi do szczerego wyznania. Teraz nazywamy nasz grzech po imieniu, bez upiększeń. Im pełniej rozpoznaję i uznaję swoje błędy, tym większe staje się doświadczenie wyzwolenia od ciężaru winy.

Wyznanie grzechów wiąże się przecież z naszą prośbą o przebaczenie i uwolnienie od winy. Przebaczenie ze strony Boga lub bliźniego jest zazwyczaj udzielane dopiero na prośbę o przebaczenie. Często wystarczą proste słowa: „Przepraszam“, aby przywrócić zerwany kontakt.

Moja prośba o przebaczenie jest jednak szczera tylko wtedy, gdy nie stawiam żadnych warunków i jestem gotów ponieść pełne konsekwencje swoich czynów. Powstrzymujemy się również od obwiniania, nawet jeśli druga strona ponosi współodpowiedzialność. Nasze wyznanie winy bez obwiniania często skłania go do własnego wyznania winy.

Kiedy Dawid w końcu był gotowy wyznać Bogu swój grzech, otrzymał natychmiastowe i całkowite przebaczenie. To niesamowite. Mamy cudownego Boga. Bóg jest miłością. Pragnie obdarzyć nas wartościowym życiem pełnym zdrowia i szczęścia. Pragnie towarzyszyć nam jako przyjaciel. Krok po kroku prowadzi mnie najlepszą dla mnie ścieżką życia i wyposaża mnie w siłę, bym mógł nią podążać.

Dzięki swojemu wyznaniu Dawid uzyskał przebaczenie. W ten sposób przywrócono mu społeczność z Bogiem – którą miał wcześniej – oraz relację opartą na zaufaniu. Jezus Chrystus wziął na siebie winę Dawida. Przed tym wydarzeniem Dawid prowadził wspaniałe życie w wierze i doświadczał niezwykłych spotkań z Bogiem. Jednak gdy przez długi czas wszystko układało się mu bardzo dobrze, stał się letni, i wtedy popełnił ten niewyobrażalny grzech. Jednak Bóg trzymał się Dawida, a także Dawid trzymał się Boga. Dlatego miał Boga, który zgładził jego winę, gdy się do niej przyznał. Otrzymanie przebaczenia sprawia, że znów stajemy się radośni i silni.

Każdy grzech jest grzechem przeciwko Bogu

Dawid dopuścił się cudzołóstwa i morderstwa. Kiedy wyznał swój grzech, modlił się: „Zgrzeszyłem przeciwko sobie [przeciwko Bogu].“ (Psalm 51,6 GNÜ)

Jak to rozumieć, skoro przecież zgrzeszył z Batszebą i wobec Uriasza? Każdy grzech popełniony wobec ludzi jest również grzechem przeciwko Bogu, ponieważ przecież złamaliśmy Jego przykazanie.

Dlaczego ta myśl jest ważna? Dawid nie mógł już poprosić Uriasza o przebaczenie. Ten nie żył. Mógł jednak prosić Boga o przebaczenie i je otrzymać. Ta myśl jest tak ważna, ponieważ mogę otrzymać przebaczenie, nawet jeśli osoba, wobec której popełniłem grzech, już nie żyje, nie można jej odnaleźć lub nawet jeśli nie chce mi przebaczyć. Ponieważ nasze grzechy są zasadniczo skierowane przeciwko Bogu, dzięki Jego łasce możemy w każdym przypadku otrzymać przebaczenie.

Każdy grzech należy wyznać Bogu, ponieważ w każdym przypadku grzechu doszło do naruszenia przykazania Bożego. Grzechy skierowane wyłącznie przeciwko Bogu (w tym grzechy myśli wobec ludzi) należy wyznać wyłącznie Bogu. Jeśli grzech dotyczy jednej lub kilku osób, konieczne jest również wyznanie grzechu wobec nich. Grzech należy zawsze rozliczać w gronie osób, których dotyczy, a nie poza tym gronem.

Zadośćuczynienie

Jeśli konieczne jest zadośćuczynienie materialne, powinniśmy wykazać się hojnością, ponieważ druga strona przez pewien czas nie mogła dysponować swoją własnością.

„A jeśli powiem komuś: “Musisz umrzeć!», a on odwróci się od nieprawości, zwróci ubogiemu dłużnikowi jego zastaw, zwróci to, co bezprawnie przywłaszczył, i będzie przestrzegał przykazań prowadzących do życia, to nie musi umrzeć. Wszystkie nieprawości, które popełnił wcześniej, nie będą już miały znaczenia. Ponieważ teraz postępuje sprawiedliwie, powinien pozostać przy życiu.” (Ez. 33,14-16 GNÜ)

Jezus pomaga nam uporządkować nasze życie. Zawsze najpierw wyznawałem swoje grzechy Bogu. Jeśli potem miałem jeszcze coś do wyznania innej osobie, prosiłem Boga, aby wpłynął na jej postawę. On zawsze to robił. Nikt nigdy mnie nie poniżył. Dzięki temu nie tylko odzyskałem zaufanie do siebie, ale w niemal każdym przypadku znacznie je wzmocniłem. Bolesny proces wyznania grzechów jest również wielką pomocą w tym, by nie popełnić tego samego błędu ponownie.

Możemy wzywać Boga o pomoc w uporządkowaniu naszego życia. Są tego liczne przykłady. Bardzo często nam pomaga, ale nie zawsze. Jeśli w Jego oczach jest to lepsze dla winowajcy, pozwala mu ponieść konsekwencje. Jim Vaus złożył fałszywe zeznanie. W wyniku tego policjant trafił do więzienia. Kiedy Jim Vaus nawrócił się, bez zastrzeżeń wyznał wszystkie swoje grzechy, w tym również to krzywoprzysięstwo. Poinformował o tym sąd na piśmie i przekazał kopię gazecie, aby policjant został zrehabilitowany w oczach opinii publicznej. Podczas rozprawy sądowej – za składanie fałszywych zeznań w prawie wszystkich krajach grozi więzienie o zaostrzonym rygorze – został uniewinniony pomimo winy. Sędziowie stwierdzili: „Ten człowiek przeszedł wielką przemianę. Jeśli wsadzi się go do więzienia, prawdopodobnie znów stanie się przestępcą”. Uniewinniamy go pomimo jego winy. Tego rodzaju cuda może dokonać Bóg. Ale nie musi. Konieczne jest, abyśmy byli gotowi ponieść wszelkie możliwe konsekwencje. Doświadczenia tego człowieka wywarły ogromny wpływ na moje życie. ¹ Możemy również modlić się o te skutki, kierując się obietnicą: „Serce króla jest w ręku Pana jak strumienie wody; On kieruje nim, dokąd chce.“ (Księga Przysłów 21,1 LU). Możemy się tu również modlić:

Modlitwa w związku z ewentualnymi konsekwencjami

Proszę, módl się głośno!

Dzieci Boże – ludzie, którzy uznają Jezusa Chrystusa za Zbawiciela i Pana, oraz wszyscy, którzy jeszcze Go przyjmą – znajdują ważną obietnicę w 1 Liście św. Jana 1,9 (GNÜ):

„Jeśli jednak przyznamy się do naszych win, możemy być pewni, że Bóg dotrzyma słowa: przebaczy nam wtedy nasze przewinienia i zgładzi z nas wszelką winę, którą na siebie ściągnęliśmy“.“

⁹ Jim Vaus, Byłem gangsterem, seria kieszonkowa Brockhaus. (Seria kieszonkowa Brockhaus nr 59)

Co Pan nam tutaj obiecał? Przebaczenie grzechów, które wyznajemy, oraz „zdejmować z nas wszelką winę“. Kiedy wyznaję grzechy, które sam rozpoznałem lub które Bóg mi ukazał, Bóg oczyszcza mnie z wszelkiej winy. Z tego, co wiem, Pan nigdy nie ukazuje nam wszystkich naszych win. Nie zdołalibyśmy tego znieść. Pokazuje nam tylko te, które są dla nas istotne; w wyjątkowych przypadkach także te, które są istotne dla kogoś innego. Kiedy to zrozumiałem, poczułem ogromną ulgę. Oczyszczenie obejmuje jednak więcej niż tylko nasze wyznanie. Przykład: jeśli dziecko jest nieposłuszne i ubrudzi się w kałuży, potrzebuje przebaczenia rodziców oraz wyprania ubrania. Oznacza to, że grzechy są nam odpuszczane, a my jesteśmy oczyszczani z zanieczyszczenia. Oprócz przebaczenia możemy więc prosić również o oczyszczenie i wyzwolenie.

Odpuszczenie grzechów i nasze duchowe oczyszczenie są niezbędnym warunkiem życia obfitego i owocnego, do którego powołał nas Chrystus. Szczęście, zdrowie i życie wieczne zależą od tego, czy otrzymaliśmy przebaczenie i oczyszczenie. Dawid powiedział po swoim wyznaniu: „Wszystko mi wybaczyłeś.“ (Ps. 32,5 GNÜ) Widać z tego, że był przekonany o Bożym przebaczeniu i je przyjął. Jest to ważne, abyśmy po wyznaniu grzechów nie popadli w zwątpienie i mogli iść dalej bez tego ciężaru. Jak często powinniśmy wyznawać ten sam grzech? Tylko raz. Chyba że później odkryjemy, że nasze wyznanie nie było kompletne. Kiedy już wyznaliśmy, wina znika. Bóg złożył ją na Jezusa, naszego Zbawiciela. Dziękujmy Mu za to. A co, jeśli nadal odczuwamy poczucie winy? Wtedy powinniśmy dziękować za przebaczenie tak długo, aż to poczucie zniknie.

Pierwszym powodem może być to, że nie powierzyli swojego życia Jezusowi w pełni.¹⁰  W związku z tym nie mają nikogo, kto mógłby wziąć na siebie ich grzech. Drugą przyczyną może być nieusunięte zwarcie. Co to oznacza? Jeśli na torze kolejki zabawkowej leży mały kawałek metalu, to kolejka nie może jechać, mimo że elektrownia ma ogromną moc. Tak właśnie wygląda skutek, gdy nie wyznaliśmy jakiegokolwiek grzechu, którego jesteśmy świadomi, nie ujawniliśmy go lub nie pogodziliśmy się z osobą, której dotyczy. Nie otrzymujemy wtedy przebaczenia ani nie możemy żyć w mocy Bożej.

¹⁰ Zobacz artykuł  “Życie w mocy Bożej – jak?” A tam wywody na temat „człowieka cielesnego“.

Do dziś bardzo dobrze pamiętam, jak to się wszystko potoczyło, kiedy jako młody dyspozytor w nowo założonym oddziale firmy spedycyjnej we Frankfurcie nad Menem okłamałem klienta. Był to jeden z naszych pierwszych dużych klientów. Doszło do awarii, którą jednak udało nam się później usunąć. Dla klienta nie spowodowało to żadnych problemów. Następnego dnia wieczorem odwiedziłem prywatnie szefa firmy spedycyjnej tego klienta i poprosiłem go o wybaczenie, ponieważ go okłamałem. Odpowiedział: „To, co pan powiedział, brzmiało bardzo logicznie. Miałem jednak przeczucie, że to nieprawda. Teraz wszystko jest już w porządku“. Od tego dnia szef tej firmy spedycyjnej darzył mnie bezgranicznym zaufaniem. Żadna konkurencja nie była w stanie nam tam dorównać. Było to dla mnie przełomowe doświadczenie.

Jeśli w Twoim życiu pojawił się grzech, idź odważnie naprzód, najlepiej od razu. Rozwiązanie, które zajmuje przecież tylko chwilę, może być bolesne. Ale potem czeka cię wielka i trwała radość oraz korzyść. Życzę ci radosnego i pełnego zwycięstwa życia z Jezusem Chrystusem. Jeśli z Bożą pomocą chcesz uporać się z winą, możesz to wyrazić mniej więcej w następujący sposób.

Modlitwa

Pierwsza część jest przeznaczona dla modlących się, którzy jeszcze nie są wierzący. Proszę, módlcie się na głos.

Nie chodzi tu tak bardzo o dobór słów, ale o to, byśmy naprawdę popierali i pragnęli tego, o co się modlimy.

Jeśli rozważamy zadośćuczynienie, możemy dodatkowo modlić się:

Mamy cudownego Boga. Możemy Mu z całego serca dziękować za wszelką pomoc i ufać Jego przewodnictwu.