To osoba, która jeszcze nie przyjęła Chrystusa.

„Człowiek zmysłowy nie pojmuje tego, co objawia Duch Boży. Uważa to za bzdurę i nie jest w stanie tego pojąć, gdyż do zrozumienia i oceny tego, co pochodzi od Ducha Bożego, potrzebny jest znowu Duch Boży.“ (1 Kor. 2,14 GNÜ)

Życie zdominowane przez „ja”

E = Ego, ograniczone „ja” na tronie
† = Chrystus poza życiem
• = Obszary życia, w których decyduje „ja”, często prowadzą do nieporozumień i rozczarowań

To osoba, która przyjęła Chrystusa i jest prowadzona oraz umocniana przez Ducha Świętego.

„Człowiek duchowy jednak potrafi wszystko właściwie ocenić…“ (1 Kor. 2,15 GNÜ)

Życie prowadzone przez Chrystusa

† = Chrystus na tronie życia
E = Ego zdetronizowane
• = Obszary życia pod przewodnictwem Boga, którego możliwości są nieograniczone, w coraz większej harmonii z Bożym planem

Jest to osoba, która przyjęła Chrystusa, ale często doświadcza porażek, ponieważ próbuje prowadzić życie chrześcijańskie własnymi siłami, a nie w mocy Ducha Świętego. „A ja, drodzy bracia, nie mogłem do was przemawiać jak do ludzi duchowych, lecz jak do ludzi cielesnych, jak do niedojrzałych w Chrystusie. Dałem wam do picia mleko, a nie pokarm stały, gdyż jeszcze nie byliście w stanie go przyjąć. Tak, nawet teraz jeszcze nie jesteście w stanie jej przyjąć, bo wciąż jesteście ludzie. Skoro bowiem wśród was panuje zazdrość i kłótnie, czyż nie jesteście ludzie i nie postępujecie po ludzku?“ (1 Kor. 3,1-3 GNÜ)

Życie podporządkowane „ja”

E = Ego, ograniczone „ja” na tronie
† = Chrystus w życiu, ale nie na tronie
• = Obszary życia, w których decyduje „ja”, często prowadzą do nieporozumień i rozczarowań

Jezus mówi: „Przyszedłem, aby dać życie w całej jego pełni.“ (J 10,10 GNÜ).

„Ja jestem winoroślą, wy jesteście latoroślami. Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi obfity owoc; bo beze Mnie nic nie możecie uczynić.“ (Ewangelia według św. Jana 15,5 GNÜ)

„Owocem zaś Ducha są: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, wstrzemięźliwość.“ (List do Galatów 5,22)

„Otrzymacie natomiast moc Ducha Świętego, który zstąpi na was, i będziecie moimi świadkami w Jerozolimie, w całej Judei i Samarii, aż po krańce ziemi.” (Dzieje Apostolskie 1,8)

Człowiek duchowy

– Niektóre cechy charakteryzujące życie z Bogiem.

Wpływ tych cech na nasze życie zależy przede wszystkim od naszej dojrzałości w Chrystusie, od stopnia naszej więzi z Nim, a także od tego, czy w pełni ufamy Chrystusowi we wszystkich dziedzinach życia.

Ktoś, kto dopiero zaczyna rozumieć działanie Ducha Świętego, nie powinien się zniechęcać, jeśli nie przynosi tak obfitych owoców jak bardziej dojrzały chrześcijanin, który już od dłuższego czasu jest zaznajomiony z tą prawdą.

Dlaczego większość chrześcijan nie doświadcza tego spełnionego życia?

Niektóre lub nawet wszystkie z poniższych cech charakteryzują chrześcijanina „cielesnego”, który nie ufa Bogu w pełni.

• Nieświadomość własnego dziedzictwa duchowego
• Niewiara
• Nieposłuszeństwo
• Brak miłości do Boga i do innych
• Brak życia modlitewnego
• Brak zainteresowania Biblią
• Nieczyste myśli
• Zazdrość
• Wina
• Niepotrzebne zmartwienia
• zniechęcenie
• Krytyczne podejście
• Rozpacz
• Brak celu
• Legalizm (przekonanie, że można zasłużyć na coś przed Bogiem)

(Kto uważa się za prawdziwego chrześcijanina, ale nieustannie grzeszy, powinien sprawdzić na podstawie 1 Listu św. Jana 2,3; 3,6 i 3,9 oraz Listu do Efezjan 5,5, czy rzeczywiście jest już chrześcijaninem.)

Trzeci punkt wskazuje nam jedyne rozwiązanie tego problemu…

Życie przepełnione Duchem Świętym to życie, w którym kieruje Chrystus. Chrystus żyje w nas i działa w nas oraz poprzez nas dzięki nieustannej mocy Ducha Świętego. (J 15)

1. Zgodnie z Ewangelią św. Jana 3,1–8 stajemy się chrześcijanami dzięki działaniu Ducha Świętego. W chwili duchowego narodzenia otrzymujemy nowe życie przez Chrystusa.
   W Ewangelii św. Jana 14,17 czytamy, że Duch Święty pozostaje z nami i w nas. W tym kontekście warto zastanowić się nad następującą kwestią:
   Nasze życie fizyczne otrzymaliśmy w chwili narodzin po to, by je zachować. Jest ono podtrzymywane z zewnątrz przez powietrze, wodę, pożywienie itp. W świecie duchowym jest tak samo jak w świecie fizycznym. Otrzymujemy nasze życie duchowe – Biblia nazywa to „ponownym narodzeniem” (J 3,3) – gdy całkowicie oddajemy się Chrystusowi i w odpowiednim czasie dajemy o tym świadectwo poprzez biblijny chrzest. (Dzieje Apostolskie 2,38; Ewangelia według św. Jana 1,12; Ewangelia według św. Jana 14,16.17). Aby to życie duchowe pozostało w nas, konieczne jest życie w Duchu Świętym, w modlitwie, w Słowie Bożym itp.
2. Duch Święty jest źródłem życia w pełni. (J 7,37–39)
3. Duch Święty przyszedł, aby uwielbić Chrystusa (J 16, 1–15). Kto jest napełniony Duchem Świętym, jest wiernym naśladowcą Jezusa Chrystusa.
4. W swoich ostatnich słowach przed Wniebowstąpieniem Chrystus obiecał nam moc Ducha Świętego, abyśmy mogli stać się Jego uczniami i świadkami (Dz 1,1–9).

Jak można zostać napełnionym Duchem Świętym?

Nie możemy zasłużyć sobie na Bożą obfitość – jest ona darem. Otrzymujemy ją poprzez wiarę, czyli ufając Bogu.

Możesz już teraz doświadczyć napełnienia Duchem Świętym, jeśli:

1. Posiadasz głębokie pragnienie, by zostać napełnionym i prowadzonym przez Ducha Świętego (Mt 5,6; J 7,37–39).
2. Módl się o napełnienie Duchem Świętym w wierze, czyli w zaufaniu do Jezusa Chrystusa, że wysłucha Twojej modlitwy. Jezus mówi: „Kto wierzy we Mnie, jak mówi Pismo, z jego wnętrza popłyną strumienie wody żywej. To powiedział o Duchu…“ (J 7,38–39)
   „… że przez wiarę otrzymujemy obiecanego Ducha“ (List do Galatów 3,14)
   
   Bóg ułatwił nam zaufanie Mu, dając nam konkretne obietnice. W 1 Liście św. Jana 5,14 mówi nam:
   „A oto ufność, jaką mamy w Nim, że, Jeśli prosimy o coś zgodnie z Jego wolą, On nas wysłuchuje.“
   
   Tym, którzy modlą się zgodnie z wolą Bożą, następny werset w tłumaczeniu Menga mówi:
   „W ten sposób wiemy (jednocześnie), że prośby, które przed Niego złożyliśmy, zostały nam już wysłuchane.“ (1 J 5,15)
   Inne tłumaczenie (Kürzinger) brzmi:
   „Wtedy wiemy też, że to, o co nas prosi, już posiadamy.“
   
   Oznacza to, że zgodnie z wolą Boga modlitwy zostają wysłuchane w tej samej chwili, w której je kierujemy do Boga, choć emocjonalnie zazwyczaj tego nie odczuwamy. Uczucia mogą pojawić się później.
   
   Przykład: Ktoś modli się o uwolnienie od tytoniu. Jego modlitwa zostaje wysłuchana w wierze w chwili, gdy ją wypowiada. Kilka godzin później zauważa, że nie odczuwa już pragnienia palenia. (Więcej szczegółów w liście Andreasa „Zwycięstwo nad tytoniem i alkoholem“. Znajduje się tam również bardziej szczegółowe wyjaśnienie modlitwy o spełnienie obietnic.)
   Jezus mówi o tym w Ewangelii według św. Marka 11,24 (tłumaczenie Menge’a):
   „Dlatego o cokolwiek prosicie w modlitwie, po prostu wierzcie, że to (rzeczywiście) otrzymaliście, a zostanie wam to dane.“
3. W Ewangelii Łukasza 11,9–13 Bóg dał nam obietnicę dotyczącą otrzymania Ducha Świętego. Rozważaliśmy już ten fragment na początku listu, dlatego skupimy się tylko na wersecie 13:
   „Jeśli więc wy, którzy jesteście źli, potraficie dawać swoim dzieciom dobre dary, o ileż bardziej Ojciec w niebie da Ducha Świętego tym, którzy Go proszą.“

Modlitwa zawierająca obietnice wzmacnia naszą wiarę w to, że zostanie wysłuchana, a jednocześnie stanowi okazję do wyrażenia naszej wiary. Poniżej proponujemy następującą modlitwę:

Czy ta modlitwa odpowiada twoim pragnieniom? Jeśli tak, to uczyń ją teraz swoją własną modlitwą. Radzę ci odmówić tę modlitwę na głos i zaufać Bogu, że napełnił cię właśnie teraz swoim Duchem Świętym.

Czy prosiłeś Boga, aby napełnił cię swoim Duchem Świętym? Na jakiej podstawie możesz zatem wiedzieć, że jesteś napełniony Duchem Świętym? (Ponieważ Bóg i Jego Słowo są godne zaufania: List do Hebrajczyków 11,6; List do Rzymian 14,22–23.)

To, co czujemy, nie ma decydującego znaczenia. Decydująca jest obietnica Boga zawarta w Jego Słowie, a nie nasze odczucia. Chrześcijanin żyje w wierze, czyli w zaufaniu do wiarygodności Boga i Jego Słowa.

Poniższy rysunek ma na celu zilustrowanie związku między faktem (Bóg i Jego Słowo), wiarą (nasze zaufanie do Boga i Jego Słowa) oraz uczuciem (wynikającym z wiary i posłuszeństwa) (J 14,21).

Pociąg jedzie zarówno z przyczepą, jak i bez niej. Jednak pozwalanie, by pociąg był ciągnięty przez przyczepę, byłoby bezcelowe. Podobnie my, jako chrześcijanie, nie jesteśmy uzależnieni od nastrojów i poruszeń emocjonalnych, lecz pokładamy naszą ufność (naszą wiarę) w wiarygodności Boga i w obietnicach zawartych w Jego Słowie.

Tylko dzięki wierze (zaufaniu do Boga i Jego obietnic) chrześcijanin może prowadzić życie napełnione Duchem Świętym. W tym kontekście należy zwrócić uwagę na to, co mówi nam 2 Kor. 4,16:

„W ten sposób wewnętrzny [człowiek] odnawia się z dnia na dzień.“

Z tego powodu warto każdego ranka poświęcać nasze życie Bogu i prosić Go w wierze – najlepiej poprzez obietnicę – o nowe napełnienie lub odświeżenie Duchem Świętym. Jeśli będziesz tak żyć dzień po dniu w zaufaniu do Chrystusa, stanie się następująca rzecz:

1. Twoje życie będzie w coraz większym stopniu przynosiło owoce Ducha (Galacjan 5,22); twój charakter będzie coraz bardziej upodabniał się do Chrystusa (Rzymian 12,2; 2 Koryntian 3,18)
2. Twoje życie modlitewne i czytanie Słowa Bożego nabiorą większego znaczenia.
3. Poznasz Jego siłę, która pozwoli ci oprzeć się pokusie i grzechowi.
   Słowo Boże mówi:„Próby, jakim dotychczas poddawana była wasza wiara, nie wykroczyły jeszcze poza zwykłą miarę. Ale Bóg dotrzymuje swojej obietnicy i nie dopuszcza, by próba przekroczyła wasze siły. …“ (1 Kor. 10,13 GNÜ)„Wszystko mogę w Tym, który mnie wzmacnia.“ (Flp 4,13 GNÜ)
   
   „Jeszcze jedno ostatnie słowo: czerpcie siłę z więzi z Panem.“ (Ef 6,10 GNÜ)
   
   „Bo Duch, którego dał nam Bóg, nie jest duchem bojaźni, lecz daje nam moc, miłość i trzeźwość umysłu.“ (2 Tm 1,7 GNÜ)
   
   „Nie ma więc już potępienia dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie. Albowiem prawo Ducha [Ducha Świętego], który ożywia w Chrystusie Jezusie, uwolniło mnie od prawa grzechu i śmierci.“ (Rzymian 8,1–2)
   
   „Wiemy, że ten, kto narodził się z Boga, nie grzeszy; ale tego, kto narodził się z Boga, Bóg strzeże, a zły [Szatan] nie ma do niego dostępu.“ (1 J 5,18)
4. Doświadczysz Jego wsparcia w głoszeniu Ewangelii (Dz 1,8).