Gabi
Jarenlang heb ik geprobeerd om via yoga, esoterie, het mezelf inprenten van positieve gedachten en nog veel meer geluk, tevredenheid, vreugde en vrede te vinden. Maar niets kon mijn verdriet en gevoel van zinloosheid wegnemen. Op mijn 25e strandde mijn huwelijk, op mijn 30e had ik het dieptepunt van mijn leven bereikt. Ik leed aan anorexia en woog nog maar 40 kilo. Een verblijf van acht weken in een psychosomatische kliniek bracht evenmin verbetering. Ook daar werd ik geconfronteerd met esoterische praktijken. Bij mijn ontslag woog ik nog maar 37 kg.
Het keerpunt kwam voor mij in 1999. Naar aanleiding van een folder die ik in de wachtkamer van mijn therapeut had gevonden, bezocht ik een reeks christelijke lezingen. Aan het einde van de eerste avond stroomden de tranen over mijn wangen en besefte ik dat ik zonder God niet gezond zou worden. Een lid van de baptistengemeente bad met mij, en ik gaf mijn leven aan Jezus. Vanaf dat moment wilde ik elke dag met Jezus leven en al mijn problemen aan Hem toevertrouwen. Hij moest mijn verknipte leven op orde brengen en mij veranderen. Mijn vurigste wens was om een tevreden mens te worden.
Ik had ingezien dat Jezus de beste therapeut en een echte vriend is. Een jaar lang ging ik met mijn twee kinderen naar de baptistenkerk. Maar na verloop van tijd merkte ik dat we daar niet op onze plaats waren. Ik begon verschillende andere kerken te bezoeken. Maar steeds zei mijn innerlijke stem tegen me: hier hoor je niet thuis. Uiteindelijk gaf ik de zoektocht op en besloot ik mijn geloof zonder gemeente te belijden. Na een tijdje merkte ik echter dat ik steeds meer terugviel in mijn oude, onbevredigende leven en dat ik de gemeenschap en de uitwisseling met andere christenen miste.
En dus probeerde ik opnieuw een gemeente te vinden die bij mij paste. Deze keer bad ik erom. Kort daarna las ik „toevallig“ een advertentie in een krant die ik normaal gesproken eigenlijk nooit las. Daarin stond: „Wie wil er samen met mij de Bijbel bestuderen?“ Ik nam contact op en kreeg vanaf dat moment bijbelstudies van een lieve vrouw. Ze heette Lilli en vertelde me dat ze lid was van de Vrije Kerk van de Zevende-dags Adventisten. Ze zei ook dat ik altijd naar de kerkdienst mocht komen. Maar dat wilde ik in eerste instantie niet. Ik merkte echter dat mijn leven langzaam veranderde. Ik las nu ook thuis regelmatig in de Bijbel, sprak dagelijks met God alsof Hij een vriend was en merkte hoe Hij me hielp bij mijn problemen. Daarnaast had ik veel ervaringen met God. Uiteindelijk ging ik op een zaterdag toch naar de Adventgemeente. Ik merkte al snel dat ik eindelijk mijn plek had gevonden. Vanaf dat moment ging ik elke sabbat naar de gemeente.
Ongeveer anderhalf jaar na het begin van de bijbelstudies — het was in mei — verhuisden mijn man, die ik inmiddels met Gods hulp had gevonden, en ik naar ons eigen huis. In juli stopte ik na 22 jaar met roken. In oktober trouwden we, en raakte ik verlost van anorexia en boulimie, en in december werd ik gedoopt. Dat alles in één jaar. Voor mij was het duidelijk dat ik dit allemaal alleen aan God te danken had. Alleen Hij kon mij zo veranderen. Vandaag de dag is mijn relatie met God het belangrijkste in mijn leven.
