Gabi
Yıllar boyunca yoga, ezoterizm, olumlu düşünceleri kendime telkin etme ve daha pek çok yolla mutluluk, memnuniyet, neşe ve huzur bulmaya çalıştım. Ancak hiçbir şey üzüntümü ve boşluk hissimi ortadan kaldıramadı. 25 yaşında evliliğim başarısızlıkla sonuçlandı, 30 yaşında ise hayatımın en dip noktasına ulaşmıştım. Anoreksiyaydım ve sadece 40 kilo ağırlığındaydım. Psikosomatik bir klinikte geçirdiğim sekiz haftalık süre de herhangi bir iyileşme sağlamadı. Orada da ezoterik uygulamalarla karşı karşıya kaldım. Taburcu olduğumda ağırlığım sadece 37 kg’a düşmüştü.
Benim için dönüm noktası 1999 yılında geldi. Terapistimin bekleme odasında bulduğum bir broşür sayesinde, bir Hristiyan konferans dizisine katıldım. İlk gecenin sonunda gözyaşlarım sel gibi akıyordu ve Tanrı olmadan iyileşemeyeceğimi anladım. Baptist cemaatinden bir üye benimle birlikte dua etti ve ben hayatımı İsa’ya teslim ettim. O andan itibaren her gün İsa ile yaşamak ve tüm sorunlarımı O’na teslim etmek istedim. O, berbat haldeki hayatımla ilgilenip beni değiştirmeliydi. En büyük arzum, mutlu bir insan olmaktı.
İsa’nın en iyi terapist ve gerçek bir dost olduğunu fark etmiştim. Bir yıl boyunca iki çocuğumla birlikte Baptist cemaatine gittim. Ancak zamanla orasının bizim yerimiz olmadığını anladım. Başka çeşitli kiliseleri ziyaret etmeye başladım. Ama iç sesim her seferinde bana şöyle diyordu: “Burası senin yerin değil.” Sonunda arayışımı bıraktım ve bir cemaat olmadan inancımı yaşamaya karar verdim. Ancak bir süre sonra, eski, tatminsiz hayatıma giderek daha fazla geri döndüğümü ve diğer Hıristiyanlarla olan paydaşlık ve paylaşımın bana eksik geldiğini fark ettim.
Ve böylece kendime uygun bir cemaat bulmak için bir kez daha çaba gösterdim. Bu sefer bunun için dua ettim. Kısa bir süre sonra, normalde hiç okumadığım bir gazetede „tesadüfen“ bir ilan gördüm. Orada şöyle yazıyordu: „Kim benimle İncil çalışmak ister?“ İletişime geçtim ve o andan itibaren sevimli bir bayandan İncil dersleri almaya başladım. Adı Lilli’ydi ve bana Yedinci Gün Adventistleri Serbest Kilisesi’ne üye olduğunu söyledi. Ayrıca, istediğim zaman ibadete katılabileceğimi de ekledi. Ama ben bunu ilk başta istemedim. Ancak hayatımın yavaş yavaş değiştiğini fark ettim. Artık evde de düzenli olarak İncil okuyordum, her gün Tanrı’yla bir arkadaşımmış gibi konuşuyordum ve sorunlarımda bana nasıl yardım ettiğini fark ediyordum. Ayrıca Tanrı ile ilgili pek çok deneyim yaşadım. Sonunda bir Cumartesi günü Advent cemaatine gittim. Sonunda yerimi bulduğumu hemen fark ettim. O andan itibaren her Şabat günü cemaate gitmeye başladım.
İncil derslerinin başlamasından yaklaşık bir buçuk yıl sonra — Mayıs ayıydı — o arada Tanrı’nın yardımıyla bulduğum kocamla birlikte kendi evimize taşındık. Temmuz ayında, 22 yıl sonra sigarayı bıraktım. Ekim ayında evlendik ve anoreksi ile bulimiden kurtuldum’den kurtuldum ve Aralık ayında vaftiz oldum. Hepsi bir yıl içinde gerçekleşti. Bütün bunları sadece Tanrı’ya borçlu olduğum açıktı. Beni bu kadar değiştirebilecek tek kişi O’ydu. Bugün, Tanrı ile olan ilişkim hayatımdaki en önemli şey.
