Koning David van Israël, die ook een profeet was, voorspelde ongeveer duizend jaar voor Christus in naam van God hoe er met de kleding van de gekruisigde zou worden omgegaan:

Voorspelling:

„Zij verdelen mijn kleren onder elkaar en werpen het lot over mijn gewaad.“ Ps. 22:19

Hoe is deze voorspelling duizend jaar later uitgekomen? De apostel Johannes doet hierover verslag in Johannes 19:23-24:

Naleving:

„Nadat de soldaten Jezus aan het kruis hadden genageld, namen ze zijn bovenkleed, verdeelden dat in vier delen – één deel voor elke soldaat – en daarnaast ook het onderkleed. Het onderkleed was echter van bovenaf in één stuk geweven, zonder naad. En ze zeiden tegen elkaar: ‘We zullen het niet verscheuren, maar erom loten wie het mag krijgen.’ Zo zou de Schrift vervuld worden, die zegt: “Ze hebben mijn kleren onder elkaar verdeeld, en over mijn mantel hebben ze het lot geworpen.’ De soldaten deden dat dan ook.”

Hier worden opmerkelijke details vermeld. Met de kleding van Jezus moest op verschillende manieren worden omgegaan:

1. ze delen mijn kleren uit
2. ze werpen het lot om mijn gewaad

Onder het kruis stond een wacht van vier soldaten. Ze verdeelden de kleding van Jezus onder elkaar. Iedereen kreeg een deel. Maar er bleef één stuk over: het bovenkleed. Ze wilden het in vier delen verdelen, zodat iedereen een kwart zou krijgen. Toen merkten ze: dit is uit één stuk geweven. Dat is waardevol. De soldaten dachten: als we dit in stukken knippen, heeft iedereen maar een stukje stof. Dan hebben we de werkelijke waarde vernietigd.‘ En zo zeiden ze: ’Het is beter dat één iemand het hele bovenkleed krijgt, dan dat iedereen slechts een stuk stof krijgt.’ Hoe losten ze het probleem op? Ze wierpen het lot. Het gebeurde precies zoals het duizend jaar eerder was voorspeld.

Zouden we kunnen voorspellen wat er over duizend jaar met een bepaalde persoon zal gebeuren?

Zouden we weten hoeveel kledingstukken hij dan zal dragen? En hoeveel wachters er zijn? David kon dat zelf ook niet weten. Er is maar één mogelijkheid: God heeft het hem geopenbaard.

De eerste aanwijzing werd door Mozes gegeven, ongeveer 1.300 jaar voordat deze in vervulling ging.

1. Voorspelling:„Het moet in datzelfde huis worden gegeten; je mag niets van het vlees uit het huis naar buiten brengen. Jullie mogen er geen enkel bot van breken.“ Exodus 12:46

Deze tekst vertelt over de instelling van het Paasfeest tijdens de uittocht uit Egypte. Deze verwijzing heeft betrekking op het paaslam. Dit lam was een symbool voor de komende Verlosser. We herinneren ons dat Johannes de Doper over Jezus zei, toen deze naar hem toe kwam om door onderdompeling in de Jordaan gedoopt te worden,

„Zie, dit is het Lam van God, dat de zonden van de wereld wegneemt.“ Joh. 1:29

2. Voorspelling:

De volgende aanwijzing in dit verband werd ongeveer 300 jaar later door koning David gegeven. Dit gebeurde echter nog steeds duizend jaar vóór de vervulling.

David kende de geschriften van Mozes. Maar hij zegt wat Mozes over het Lamsvlees heeft gezegd, over een mens, over een Rechtvaardige:

„Hij beschermt al zijn ledematen; geen enkel daarvan wordt gebroken.“ Psalm 34:21

Naleving:

„Maar omdat het voorbereidingsdag was en de lichamen niet de sabbat aan het kruis mochten blijven hangen – want het was een grote sabbat – vroegen de Joden aan Pilatus of hun dijbenen mochten worden gebroken en of ze van het kruis mochten worden gehaald. Toen kwamen de soldaten en braken eerst de beenderen van de ene en daarna van de andere die met Hem gekruisigd was. Maar toen zij bij Jezus kwamen en zagen dat Hij al gestorven was, braken zij Zijn beenderen niet.“ Joh. 19:31-33

De voorbereidingsdag waar hier sprake van is, is de dag die aan de sabbat (zaterdag) voorafgaat; het is de vrijdag. In de Bijbel wordt deze dag de voorbereidingsdag genoemd, omdat op die dag de voorbereidingen voor de sabbat plaatsvinden. In dit geval gaat het om de dag die we tegenwoordig Goede Vrijdag noemen. Het gaat hier om de dag van de kruisiging van Jezus.

De Joden hadden een verzoek aan Pilatus. De gekruisigden mochten tijdens de sabbat niet aan het kruis blijven hangen. Daarom vroegen zij om het breken van de benen, zodat de dood van de gekruisigden snel zou worden bewerkstelligd.

Pilatus willigde dit verzoek in. Het stond precies haaks op wat in de Bijbel was voorspeld: er zal geen enkel bot van hem worden gebroken.

Stel dat je bij die gelegenheid in Jeruzalem was geweest en van de voorspellingen op de hoogte was geweest, dan had je nog geen cent ingezet dat ze zouden uitkomen. De Romeinse soldaten hadden het bevel gekregen de benen te verbrijzelen. Ze gaan aan de slag. Eerst verbrijzelden ze de benen van de ene medekruisigde, daarna die van de andere. Vreemd genoeg liepen ze om Jezus heen. Zouden ze misschien terughoudend zijn geweest? Zouden deze Romeinse soldaten enig idee hebben gehad wie Jezus was?

Toen ze bij Jezus aankwamen, stelden ze vast: Hij was immers al dood. Daarom was het uitvoeren van het bevel overbodig geworden. En zo werden de scheenbenen van Jezus, in strijd met het bevel, niet gebroken. Waarom? Wat had God duizend jaar eerder via David en meer dan duizend driehonderd jaar eerder via Mozes laten voorspellen:

„Hij (God) beschermt elk van zijn ledematen; geen enkel daarvan wordt gebroken.“ Psalm 34:21

De profetie is tot in de puntjes uitgekomen. Maar nu volgt er nog iets verrassends. De soldaten ondernemen nu iets zonder bevel. En wat ze nu zonder bevel doen, is ongeveer 500 jaar eerder voorspeld door de profeet Zacharias (ook wel Zacharia genoemd).

Laten we eerst verder lezen in Joh. 19:34-37:

3. Voorspelling:

„…maar een van de soldaten stak met zijn lans in zijn zij, en er kwam meteen bloed en water uit. Degene die dit zag [dat was de leerling Johannes], legt hiervan getuigenis af, en zijn getuigenis is waar, en hij weet dat hij de waarheid spreekt, opdat ook jullie zouden geloven. Want dit gebeurde opdat de Schrift vervuld zou worden: ‘Geen enkel bot van Hem zal gebroken worden.’ [Exodus 12:46] En weer zegt een ander woord uit de Schrift: Zij zullen kijken naar Hem die zij hebben doorboord. [Zacharia 12:10]

Zonder dat iemand het beval, stak een van de soldaten Jezus in de zij, om er zeker van te zijn dat hij ook echt dood was. De soldaten constateerden: Hij is dood, want het bloed was al in staat van ontbinding.

Drie profeten doen voorspellingen die zich met uiterste nauwkeurigheid vervullen: Mozes 1.300 jaar eerder, David 1.000 jaar eerder en Zacharias (Zacharia) 500 jaar vóór de gebeurtenis. Deze drie mannen, die eeuwen van elkaar gescheiden waren en elkaar niet persoonlijk kenden, deden overeenstemmende voorspellingen.

Hoe wisten ze dat? Was het een kansberekening? Was het toeval? Er is maar één logische conclusie: de openbaringen die ze hadden ontvangen, kwamen allemaal uit één en dezelfde bron. En Die Ene was al die eeuwen lang altijd aanwezig. God is van eeuwigheid tot eeuwigheid. Hij heeft het hun geopenbaard. Er is geen andere conclusie mogelijk.

1. Voorspelling:

„Zelfs mijn beste vriend, op wie ik vertrouwde, die van mijn brood at, keert zich achter mijn rug tegen mij.“ (Zo’n 1.000 jaar eerder door David voorspeld in Psalm 41:10)

De volgende profetie werd ongeveer 500 jaar voordat ze in vervulling ging door de profeet Zacharias (Zacharia) verkondigd. Ze staat in Zacharia 11:12-13.

2. Voorspelling:

„Ik zei tegen hen: Als het jullie goed uitkomt, geef mij dan mijn loon; zo niet, laat het dan maar zitten. Toen wogen ze mijn loon af: dertig zilverstukken. Maar de Heer zei tegen mij: “Gooi het maar naar de zilversmid (andere vertalingen: de pottenbakker), deze prachtige prijs die ik voor hen waard ben.’ Toen nam ik de dertig zilverstukken en gooide ze in het huis van de Heer naar de zilversmid (of pottenbakker).“

In Mattheüs 10:4 en Mattheüs 27:1-10 wordt beschreven wat zich 1.000 respectievelijk 500 jaar later heeft afgespeeld.

Naleving:

„…en Judas, de Iskariot, die hem had verraden. – Toen het ochtend was, namen alle hogepriesters en oudsten van het volk het besluit om Jezus ter dood te veroordelen. Ze lieten hem geboeid wegvoeren en leverden hem over aan de gouverneur Pilatus. Toen Judas, die Hem verraden had, zag dat Hij veroordeeld was, kreeg hij spijt en bracht hij de dertig zilverstukken terug naar de hogepriesters en de oudsten en zei: „Ik heb gezondigd door onschuldig bloed te verraden.“ Maar zij zeiden: “Wat gaat ons dat aan? Dat is jouw zaak!’ Daarop wierp hij de zilverstukken in de tempel, trok zich terug, ging weg en hing zich op. De hogepriesters namen echter de zilverstukken en zeiden: „Het is niet toegestaan deze in de tempelschat te leggen, want het is bloedgeld.” Zij hielden raad en kochten daarmee het veld van de pottenbakker als begraafplaats voor vreemdelingen. Daarom wordt dit veld tot op de dag van vandaag het Bloedveld genoemd. Zo ging in vervulling wat door de profeet Jeremia was gezegd: ‘Zij namen de dertig zilverstukken, de schatting van zijn waarde, zoals die door de zonen van Israël was vastgesteld, en gaven die voor het veld van de pottenbakker, zoals de Heer mij had opgedragen.’“

Bij elk afzonderlijk punt zouden er tal van andere mogelijkheden zijn geweest. God wist in Zijn alwetendheid al duizenden jaren van tevoren wat er zou gebeuren. Hij liet het voor ons voorspellen, zodat we bij de vervulling daarvan Zijn hand zouden zien en gesterkt zouden worden in ons vertrouwen op God.

De wetenschapper Peter Stoner heeft in zijn boek *Science Speaks* (De wetenschap zegt) heeft hij met betrekking tot acht messiaanse profetieën uiteengezet „dat volgens de wiskundige waarschijnlijkheidsrekening toeval hier uitgesloten is.“ Hij zegt: „[…] we zien dus dat de kans dat alle acht profetieën bij een willekeurig persoon (van toen tot nu) uitkomen 1 op 10 is¹⁷ is“. Dat zou neerkomen op een 1 met 17 nullen = 1:100.000.000.000.000.000. (De Bijbel op de proef gesteld, Josh McDowell, CLV 2002, blz. 250-1)

Stoner vervolgt: „Deze profetieën zijn ofwel onder goddelijke inspiratie geschreven, ofwel hebben de profeten ze naar eigen goeddunken opgeschreven.”.

In zo’n geval hadden de profeten slechts een kans van 1 op 10¹⁷, dat ze zich allemaal in één mens vervulden; maar ze vervulden zich allemaal in Jezus Christus.

Dat betekent dat alleen al de vervulling van deze acht profetieën aantoont dat God de geschriften van deze profeten met een zodanige zekerheid heeft geïnspireerd, dat dit slechts met een kans van 1 op 10¹⁷ het ontbreekt aan absoluutheid.

Stoner neemt nu 48 profetieën onder de loep en zegt: „… We zien dat de kans dat alle 48 profetieën uitkomen in een Mensen 1:10¹⁵⁷ bedraagt.“