„Zijn discipelen … vroegen: Zeg ons, wanneer zal dat gebeuren (de verwoesting van de tempel), en waaraan zullen we zien dat je komt en dat het einde van de wereld is aangebroken?

Jezus antwoordde: Wees op uw hoede en laat u door niemand misleiden. Velen zullen zich voordoen als de Messias en beweren: ‘Ik ben de Christus!’ Daarmee zullen zij velen misleiden.

Wees niet bang als er hier en daar oorlogen uitbreken. Dat moet zo gebeuren, maar dat is nog niet het einde. Het ene volk zal tegen het andere strijden, de ene staat zal de andere aanvallen.

Overal zullen er hongersnoden (en epidemieën) en aardbevingen zijn.

Dit alles is nog maar het begin van het einde – net als het begin van de weeën. Dan zullen jullie worden uitgeleverd, gekweld en gedood. De hele wereld zal jullie haten omdat jullie je tot mij bekennen. Als het zover is, zullen velen afvallen van het geloof, elkaar verraden en elkaar haten.

Er zullen talrijke valse profeten opstaan die velen van jullie zullen misleiden.

En omdat het kwaad de overhand krijgt, zal de liefde bij de meesten bekoelen. Maar wie tot het einde toe standvastig blijft, zal worden gered. Eerst zal het goede nieuws over de hele wereld worden verkondigd, zodat alle mensen de uitnodiging tot Gods nieuwe wereld horen. Pas dan komt het einde.“

Mag je als verlicht mens überhaupt over het einde van de wereld spreken? Al toen vroegen de discipelen daar naar, en Jezus ging daarop in. Hij bevestigde dat deze wereld een houdbaarheidsdatum zou hebben. Daarom mogen we ons ook vandaag de dag vrij voelen om over het einde van de wereld te spreken. Maar net als de discipelen van Jezus willen we tegelijkertijd ook altijd spreken over de wederkomst. Dat is de kern van de boodschap. We willen echter geen datum voor deze gebeurtenis berekenen, omdat we dat noch kunnen, noch mogen. Ook de Zevende-dags Adventisten hebben nooit een datum vastgesteld.

Jezus heeft zijn tijdgenoten verweten dat ze geen acht sloegen op de tekenen van de tijd. (Matt. 16:4) Daaruit blijkt dat hij het belangrijk vindt dat we er aandacht aan besteden.

En hij heeft de vraag van zijn discipelen over de tekenen van zijn wederkomst uitvoerig beantwoord. Aangezien deze tekenen zowel voor toen als voor nu gelden, willen we – voor zover we de toenmalige omstandigheden kennen – eerst kort ingaan op de tekenen van toen en vervolgens spreken over de tekenen van vandaag. Bij de tekenen van de eindtijd is niet zomaar een eenmalige, lokale gebeurtenis doorslaggevend, maar zijn de omvang en de wereldwijde vervulling bepalend.

Hoe zat het destijds, voordat Jeruzalem ten onder ging, met misleiding? Velen deden zich in die tijd voor als de Messias. We kennen een zekere Theudas en Judas uit Galilea. Ook een zekere Jonathan, Dositheus en Simon. Zelfs de leider van de Zeloten, Menahem, die in het jaar 66 n.Chr. de Romeinse troepen versloeg, wilde als messiaanse verlosser worden beschouwd.

De ergste misleiding kwam eigenlijk van de religieuze leiders van die tijd. Hun eigen interpretaties waren voor hen belangrijker dan Gods Woord. De Joden hadden oorspronkelijk het ware, door God geopenbaarde geloof. Ze waren stap voor stap van Gods weg afgedwaald. Ze gebruikten de woorden van de Bijbel en gaven er een andere inhoud aan. Ze hadden het goddelijke met het menselijke vermengd. Dit is in zijn gevolgen nog erger dan de pure onwaarheid. Ja, het teken was 1900 jaar geleden al duidelijk zichtbaar.

Hoe zit het tegenwoordig met de sluipende afdwaling van God en Zijn Woord?

Verleiding is het belangrijkste teken van de eindtijd. Jezus heeft alleen dit meerdere malen genoemd. We hebben te maken met een sluipende, maar enorm grote afvalligheid van het geloof, die zelfs onze gemeente binnendringt.

Velen laten zich tegenwoordig misleiden en denken dat er geen God bestaat. We hebben tegenwoordig te maken met wereldwijde goddeloosheid. Er zijn velen die God ontkennen. Er zijn velen die zeggen dat ze niet weten of er een God is. Daarnaast zijn er velen die van zichzelf zeggen dat ze in God geloven, maar in de praktijk leven alsof Hij niet bestaat.

Een uiting van goddeloosheid is ook het materialisme. Men heeft alles. Men heeft God niet nodig.

Tegenwoordig bestaat er een ‘God-is-dood’-theologie. Veel geestelijken en gelovigen geloven niet meer in de God die ons in het Woord van God wordt getoond. De valse profeten hebben ook Jezus veranderd. Zij ontkennen zijn eeuwige goddelijkheid en maken van hem uitsluitend een mens. Ook bagatelliseren zij de angstaanjagende macht en de aard van de zonde.

Ik wil hier ook de oecumenische beweging noemen. Men heeft weliswaar de goede bedoeling om het christendom te verenigen, maar daarbij wordt Gods waarheid buiten beschouwing gelaten.

De moderne theologie wint steeds meer terrein, waarbij niet Gods Woord, maar wetenschappelijke aannames doorslaggevend zijn. Het menselijk verstand wordt daarbij boven de Bijbel geplaatst. Op de universiteiten wordt tegenwoordig bijna uitsluitend de moderne theologie onderwezen. De gevolgen zijn dan ook duidelijk. De Bijbel noemt de kerken die een aangepast evangelie verkondigen ‘Babylon’.

Daarnaast is nu al te zien dat er een vermenging ontstaat van het christelijk geloof, spiritisme en heidense religies. Denk maar aan yoga, transcendente meditatie, zen, New Age en nog veel meer.

Een verleiding waarvan men eigenlijk dacht dat die in onze moderne tijd tot het verleden behoorde, viert vandaag de dag steeds nieuwe triomfen. Ik bedoel hiermee allerlei geheime praktijken waarmee de mens denkt hogere vermogens te kunnen ontwikkelen:

Occultisme, spiritisme, esoterie: deze zaken hebben zich de afgelopen decennia als een epidemie verspreid. Ze zijn ook doorgedrongen tot in de kerkelijke wereld. Ik denk hierbij aan charismatische verschijnselen zoals de „Toronto-zegen“, occulte genezing en ook het spreken in tongen, wat geen gave is om vreemde talen te spreken.

Ook het wereldoptimisme is een verleiding. Sommigen denken zelfs vandaag de dag nog dat de vooruitgang altijd zal doorgaan. Door de techniek zou alles haalbaar zijn. Ze zijn blind voor de nadelen van onze ontwikkeling, of ze denken dat we, als we ons maar inspannen, alles weer onder controle kunnen krijgen. We mogen hier ook de beweging noemen die „vrede, vrede“ roept, hoewel er van vrede geen sprake kan zijn (1 Thess. 5:3).

Verleider Zelfbedrog: Sommigen verdraaien de wil van God voor zichzelf, om die niet te hoeven doen. Voorbeeld: stel dat een vader tegen zijn kind zegt: „Ga naar bed!“, dan weet het kind wel wat het te doen staat. Als het kind zich zou gedragen zoals sommigen dat op geloofsgebied doen, dan zou het kind tegen zichzelf kunnen zeggen: „De vader zegt: Ga naar bed. Hij bedoelt daarmee eigenlijk: je bent moe. Hij wil niet dat ik moe ben. Ik kan mijn vermoeidheid ook overwinnen door te gaan spelen. Dus ga ik spelen. Dan heb ik ook naar mijn vader geluisterd.“ Dat is zelfmisleiding. Velen doen dit.

Het doel van de Meesterverleider is dat mensen God niet meer vertrouwen en Hem niet meer gehoorzamen. Zijn methode kunnen we bestuderen in Genesis hoofdstuk 3. Bij Eva en Adam slaagde hij daar in één opzicht in.

Bij velen van ons is hij vandaag de dag al veel verder gegaan dan ons slechts op één punt te verleiden. Mag ik vragen of je deze kwestie onder ogen wilt nemen? Zullen we dat met Gods hulp veranderen? Het teken „verleiding“ viert vandaag grote triomfen.

Hoe zit het met het teken van oorlogen, oorlogsdreigingen en het in opstand komen van het ene volk tegen het andere? Er zijn toch altijd al oorlogen geweest, zou men kunnen tegenwerpen. Dat klopt! Als oorlog dus een teken moet zijn, dan moeten er nieuwe, bijzondere en wereldwijde ontwikkelingen plaatsvinden. Toch wil ik ook nog de volgende opmerking maken: is het feit dat er nog steeds oorlog bestaat op zich niet al een teken dat Jezus’ woorden waar zijn? Er zou eigenlijk helemaal geen oorlog meer mogen zijn met zulke slimme mensen als wij. Het humanisme verspreidt de stelling dat, als mensen maar goed opgeleid zijn, het aantal misdaden zou afnemen. De hedendaagse geschiedenis laat ons iets anders zien. Dat er ondanks enorme vooruitgang in het onderwijs nog steeds oorlogen zijn, is ook een teken dat het woord van Jezus in vervulling gaat.

Volk tegen volk: er was geen enkele week waarin mensen niet op grote schaal anderen hebben vermoord. We herinneren ons alleen de grootste gebeurtenissen, zoals in Rwanda, waar Hutu’s Tutsi’s hebben afgeslacht. De militaire conflicten en uitroeiingen in voormalig Joegoslavië vonden bijna voor onze deur plaats. Ook de conflicten in het oosten, op het voormalige Sovjetgebied, komen vandaag de dag nog steeds niet echt tot rust. Het zijn ontwikkelingen die men niet meer voor mogelijk had gehouden. Het Midden-Oosten en de Arabische conflicten maken ons er steeds weer van bewust dat ook en vooral de mensheid van vandaag op een kruitvat zit.

We horen momenteel elke dag in de media over oorlogsdreigingen. In de eindtijd zijn de oorlogen door hun toename en hun wereldwijde omvang een teken geworden van de wederkomst van Jezus. De 20e eeuw werd gekenmerkt door de twee wereldoorlogen. Wat men zich voorheen niet kon voorstellen, werd een wrede realiteit. Het aantal slachtoffers van beide wereldoorlogen onder militairen en de burgerbevolking wordt geschat op meer dan 100 miljoen mensen. Sindsdien zijn er in oorlogen alweer 25 miljoen mensen omgekomen. De verliezen aan mensenlevens en waarden waren in deze wereldoorlogen aanzienlijk hoger dan in alle oorlogen daarvoor.

Hoe zit het met de ontwikkeling van wapens? We beschikken tegenwoordig over kernwapens, bacteriologische en chemische wapens. Nog in 1944 zouden er 100 miljoen bommen van 20 centner nodig zijn geweest om Frankrijk te vernietigen. Tegenwoordig volstaat waarschijnlijk één gigatonbom voor de hele aarde. Tegenwoordig kan men hele landen bacteriologisch of chemisch besmetten, en wel onzichtbaar, reuk- en smaakloos.

Hoe zit het met de defensie-uitgaven? Het gaat om astronomische bedragen. Ondanks de tussentijdse ontspanning van de situatie wordt er meer dan ooit tevoren aan defensie uitgegeven. De militaire bewapening en de conflicten slokken het geld op dat zo hard nodig is om de nood van de mensheid effectief te bestrijden. Amerika heeft meer schulden dan alle andere landen bij elkaar. Maar al die militaire vliegtuigen, tanks, schepen en de modernste oorlogsmaterieel, die met de grootste verfijning en uiterste precisie de vijand uitschakelen, brengen geen echte, duurzame vrede, maar slokken enorme bedragen op die elders hard nodig zouden zijn.

Hoe was het toen?

De Bijbel vermeldt in Hand. 11:28, en de geschiedenis bevestigt dit: „Agabus voorspelde met de hulp van de Heilige Geest een grote hongersnood in de hele wereld, zoals die vervolgens onder het bewind van keizer Claudius plaatsvond.“ Het teken was er toen al.

Hoe ziet het er vandaag uit?

De 20e eeuw is de geschiedenis ingegaan als het tijdperk van de grootste hongersnoden. Tijdens de twee wereldoorlogen vielen er veel slachtoffers door hongersnood. In 1921/22 waren er in Rusland en China samen 38 miljoen slachtoffers door hongersnood. De beroemde poolreiziger dr. Nansen uit Noorwegen was destijds leider van de hulpactie voor Rusland. Hij schreef dat deze hongersnood „zonder twijfel de verschrikkelijkste was die ooit in de geschiedenis van de mensheid bekend is geworden“. De wreedheid van de honger was zo groot dat er in uitgestrekte gebieden kannibalisme heerste. In 1928-1930 zijn in Rusland en China opnieuw vele miljoenen mensen door honger omgekomen. Laten we denken aan de hongersnoden in de Sahelzone en de Hoorn van Afrika.

Inmiddels zijn er wereldwijd talrijke successen geboekt in de strijd tegen de honger. Toch lijden meer dan 800 miljoen mensen honger. Jaarlijks sterven meer dan 9 miljoen mensen van de honger – elke 3 seconden sterft er iemand van de honger, voornamelijk in de opkomende economieën, en de meesten daarvan zijn kinderen. Een op de zeven kinderen heeft ondergewicht, een op de vier lijdt aan chronische ondervoeding.

Terwijl er in de hongersnood getroffen landen honderden miljoenen kinderen tot 15 jaar zijn die nog nooit melk hebben gedronken, nog nooit schoenen aan hun voeten hebben gehad en nog nooit medicijnen hebben gekregen, worden bij ons elke dag talloze broodjes door scholieren weggegooid.

Waarom is tijd eigenlijk zo kostbaar?

Afgezien van de reeds genoemde defensie-uitgaven dragen corruptie, uitbuiting, mateloosheid, oneerlijke inkomensverdeling, waanzinnige speculaties en nog veel meer ertoe bij dat de welvaart over steeds minder mensen wordt verdeeld. Rijken worden steeds rijker, de middenklasse wordt steeds kleiner en steeds meer mensen vervallen in armoede, zelfs in de zogenaamde welvarende landen.

Mensen leven boven hun stand. Er is bijna geen enkel gebied meer waar geen schulden meer zijn. In de politiek, de economie, maar ook in de privésfeer wordt er veel geïnvesteerd wat men zich eigenlijk helemaal niet kan veroorloven. Inkomsten en uitgaven staan niet in een gezonde verhouding tot elkaar. De met veel moeite verworven welvaart raakt verstrikt in de schuldenval. Daarbij schat men vaak de eigen situatie niet goed in. Het materialisme heeft zijn wortels waarschijnlijk diep in het menselijk hart, dat van nature al bijna volledig op zichzelf gericht is.

De Bijbel zegt over het egoïsme in de eindtijd:

„Als het einde van de wereld voor de deur staat, zullen er moeilijke tijden aanbreken. Dan zullen de mensen egoïstisch, geldzuchtig, opschepperig en verwaand zijn. Ze zullen hun medemensen beledigen, hun ouders niet gehoorzamen en nergens meer eerbied voor hebben.

“Ze zijn ondankbaar, liefdeloos en onverzoenlijk, lasterlijk, onbeheerst en gewelddadig; ze haten het goede, zijn ontrouw en onbetrouwbaar, en opgeblazen van hoogmoed.” 2 Tim. 3:1-4

We moeten hier ook stilstaan bij de spanningen tussen kapitaal en arbeid: enerzijds een enorme rijkdom, anderzijds grote armoede. Jakobus 5:1-6 doet hierover belangrijke uitspraken:

„Luister, jullie rijken! Huil en jammer om de ellende die jullie te wachten staat! … Jullie hebben in de laatste dagen van de wereld rijkdommen vergaard. Jullie hebben de mannen die op jullie velden hebben gewerkt hun verdiende loon onthouden. Dat schreeuwt tot de hemel!“

Dat geldt natuurlijk in verschillende mate voor de afzonderlijke landen van de wereld. „Honger, dure tijden“? Ja, ook dit teken is vandaag de dag duidelijk herkenbaar.

Hoe staat het vandaag de dag met epidemieën en de vervuiling van de aarde? Na de Eerste Wereldoorlog teisterden de griep en andere epidemieën de wereld, met 40 miljoen doden tot gevolg. Hoewel er ongelooflijke bedragen in de gezondheidszorg worden geïnvesteerd en er nog nooit zoveel zorginstellingen en artsen zijn geweest, lijdt de mensheid vandaag de dag aan een onoverzichtelijk aantal ziekten. Of het nu gaat om kanker, hart- en vaatziekten of de vele zogenaamde welvaartsziekten – hoe goed de levensomstandigheden ook mogen zijn, ziekten zullen altijd een plaag blijven. Veel daarvan is te wijten aan de levenswijze van de mens en is ook het gevolg van een steeds verder aangetast milieu.

Aids, Alzheimer, bot- en spieraandoeningen, burn-out en tal van psychische aandoeningen lijken ook niet uit de moderne wereld te kunnen worden verbannen.

Om steeds sneller een zo hoog mogelijke winst te behalen, maken mensen ook misbruik van dieren. Daardoor worden ze ziek. Dit heeft via de voeding weer gevolgen voor de mens. Ik denk dat we hier ook de epidemische verspreiding van verslavingsziekten mogen noemen.

De epidemieën houden echter ook verband met de vervuiling van water en lucht. We zijn erin geslaagd om, door de chemie, onze auto’s, ons hoge energieverbruik en onze moderne levensstijl, de aarde in één generatie op de rand van de afgrond te brengen.

Wetenschappers zeggen dat zelfs als men onmiddellijk zou stoppen met alle vervuiling en uitbuiting, de aarde niet meer te redden zou zijn.

Gods Woord bevestigt dergelijke angsten. In Jesaja 51:6 staat: „Kijk omhoog naar de hemel: hij zal verdwijnen als rook. Kijk naar de aarde onder jullie voeten: zij zal uiteenvallen als een oud kleed, en haar bewoners zullen wegsterven als vliegen.“

In Openbaring, hoofdstuk 11, vers 18, staat: „Nu is de tijd gekomen van de straf voor allen die de aarde te gronde richten. Nu worden zij zelf te gronde gericht.“

Er vinden enorme omwentelingen plaats in de ecologie van de aarde. Het gebruik van chemicaliën, behandeld zaad en de toediening van hormonen en antibiotica aan dieren vervuilen onze aarde onophoudelijk.

Om grote veekuddes te kunnen houden, worden de regenwouden op aarde met een snelheid van meer dan 10 hectare per minuut platgebrand. Dat komt neer op bijna de totale oppervlakte van Nederland en België samen. Dit leidt tot een sterke afname van zuurstof. Bossen over de hele wereld worden aangetast door zure regen. Deze zure regen ontstaat op zijn beurt door de overbelasting van de atmosfeer met onze giftige gassen. Ozonlekken en fijnstofvervuiling zijn slechts twee andere problemen die onze aarde – en daarmee ook ons – teisteren. Door veranderingen in de atmosfeer die verband houden met de vervuiling, nemen de windsnelheden voortdurend toe.

Door het broeikaseffect ontstaan klimaatveranderingen met alle gevolgen van dien. De toestand op aarde wordt steeds erger. Door deze omstandigheden en wanbeleid, zoals monoculturen, drogen enorme zoetwaterreservoirs zoals het Aralmeer en het Tsjaadmeer uit. Er ontstaat een tekort aan drinkwater en in veel gebieden is er geen gezond water meer.

Enorme hoeveelheden vuil, chemicaliën en uitwerpselen worden in het water geloosd. De rivieren en zeeën zijn vervuild. Naar schatting ligt er 142 miljoen ton afval in de wereldzeeën en drijven er tot wel 18.000 stukjes plasticafval op één vierkante kilometer zeeoppervlak. Dagelijks sterven duizenden dolfijnen in de vervuilde wateren. Ontelbare vissen en andere zeedieren worden ziek en sterven, hoewel steeds meer organisaties de strijd aangaan tegen de aanhoudende vervuiling.

De tijdens de laatste oorlog in zee gedumpte containers met gifgas roesten langzaam weg. Het lozen van chemicaliën, tankerongelukken en ongezuiverd afvalwater doen de rest. Dat is vandaag de dag wereldwijd het geval. De giftige stoffen hopen zich steeds meer op in de voedselketen. Van het inmiddels verboden DDT weten we dat de concentratie tot wel 750.000 keer zo hoog kan oplopen. Daarom is vleesconsumptie tegenwoordig veel gevaarlijker dan een plantaardig dieet.

De Bijbel zegt: De aarde veroudert als een kledingstuk. De mensen brengen haar tot verderf. De wetenschappelijke wereld is erg pessimistisch, en terecht. De enigen die een gegronde hoop hebben, zijn degenen die vertrouwen op Hem die heeft gezegd: „Ik zal terugkomen en jullie bij Mij nemen.”. (Joh. 14:3)

Hij heeft gezegd: „Ik doe alles opnieuw“ (Openb. 21:5). Het teken „epidemieën en besmetting“ maakt zich op dramatische wijze kenbaar. Ook dit is een duidelijk teken waarover Jezus in zijn toespraak over de eindtijd sprak.

Hoe zag het er destijds uit vóór de verwoesting van Jeruzalem?

Er wordt melding gemaakt van hevige aardbevingen: aardbevingen op Kreta, in Smyrna, Milete, Chios, Samos, Rome en Colossae.

De steden Laodicea en Hieropolis werden door aardbevingen verwoest. Vooral de ondergang van Pompeï in het jaar 63 n.Chr. is bekend.

En vandaag?

Ook hier hoor je af en toe het tegenargument: aardbevingen zijn er altijd al geweest. Klopt! Als het dus een bijzonder teken moet zijn, dan moet er op dit gebied ook iets bijzonders gebeuren. De aardbevingsstatistieken laten een aanzienlijke toename zien. Heeft dat alleen te maken met onze betere meetinstrumenten? Als deze instrumenten jaren geleden in tien minuten misschien 2–3 bewegingen registreerden, dan registreren ze er tegenwoordig in diezelfde tijd honderden. Zware aardbevingen werden in alle tijden waargenomen. In 1100 jaar, van 800 tot 1900 n.Chr., waren er 9 zware aardbevingen. In de 20e eeuw waren er 15 zware aardbevingen. Dat is ongeveer veertig keer zoveel.

De gigantische kunstmatige stuwmeren zijn net zo omstreden als de ondergrondse kernproeven. Beide zouden aardbevingen kunnen veroorzaken. Sommige wetenschappers zijn daarvan overtuigd.

Mag ik de natuurrampen hier nog even in steekwoorden toevoegen: vulkaanuitbarstingen, extreme droogte en aan de andere kant zondvloed – er zijn gebieden waar per dag al bijna twee meter neerslag per vierkante meter viel –, allerlei soorten stormen, tsunami’s enzovoort. Ook dit teken spreekt boekdelen.

Hoe zat het met dit teken vóór de ondergang van Jeruzalem? De grote, machtige religieuze gemeenschap van die tijd was erin geslaagd Jezus aan het kruis te brengen, zogenaamd omdat hij God had gelasterd. Ze beweerden in naam van God te handelen. Ze beschuldigden Jezus ervan dat hij het volk leerde „de voorschriften van de voorvaderen te overtreden“.

Ze beschuldigden hem er dus van dat hij de traditie niet in acht nam. Jezus antwoordde hun: „Jullie schuiven Gods gebod terzijde, maar houden vast aan de voorschriften van mensen.“ (Marcus 7:8) Zij zijn er vervolgens in geslaagd de Romeinen, de staatsmacht, ertoe te bewegen Jezus te doden. De apostelen en de vroege christelijke gemeenschap werden door de heersende religieuze groeperingen bloedig vervolgd en als sektariërs bestempeld.

De andere vervolger in die tijd was de staat. Ik denk dat het volstaat als ik één naam noem: Nero. De gemeente onderging onder deze Romeinse keizer een wrede en bloedige vervolging. Nero stierf kort voor de val van Jeruzalem. Waarom vervolgde de staat de christenen, hoewel zij de beste burgers waren? Omdat er voor christenen een grens was – en nog steeds is – ten opzichte van de staat. Die luidt: men moet God meer gehoorzamen dan de mensen. (Hand. 5:29)

De derde groep achtervolgers waren de valse broeders. Jezus zei in Mattheüs 24:10: „Als het zover is, zullen velen hun geloof verloochenen, elkaar verraden en elkaar haten.“ Christenen die niet standvastig waren in het geloof, verraadden en haatten hun geloofsgenoten.

De vervolging kwam destijds dus van drie kanten: van de grote kerk, van de staat en van valse broeders.

Hoe zit het tegenwoordig met vervolging? De 20e eeuw is de geschiedenis ingegaan als de eeuw van de grootste christenvervolgingen. In de 21e eeuw is het aantal vervolgden echter nog groter. Tegenwoordig zijn het landen als Noord-Korea, Afghanistan, Somalië, Libië, Pakistan, Soedan, Eritrea, Jemen, Iran en India. Deze landen bezetten momenteel (2019) de eerste tien plaatsen van de 50 op de Wereldvervolgingsindex. Christenen worden gedood, gemarteld, van al hun bezittingen beroofd, verdreven en verstoten. De omvang van de vervolging overtreft alles wat tot nu toe is gebeurd – en dat in de 21e eeuw! Vervolging is een teken van het einde waarover Jezus sprak. Daarom moeten we ons realiseren dat de wereld als geheel niet echt beter is geworden – ook al hebben we in het Westen vrijheden en mogelijkheden waar de rest van de wereld alleen maar van kan dromen. Hoe gaan we om met deze vrijheid? Waarderen en benutten we haar?

De toename van de wetteloosheid, zowel op grote als op kleine schaal, is een teken van de laatste dagen, dat tot uiting komt in de enorme toename van de criminaliteit.

Er zijn economische sectoren, ja zelfs landen, die in aanzienlijke mate door de georganiseerde misdaad worden gedomineerd. Of het nu gaat om de maffia of soortgelijke georganiseerde groeperingen – geen enkel land, geen enkele uithoek van de wereld blijft hiervan gespaard. Als een kankergezwel breidt de georganiseerde misdaad zich steeds verder uit.

De voorzitter van het Bundeskriminalamt zei jaren geleden al over diefstal in Duitsland: „Diefstal is bij ons een volkssport geworden.” Door de hoge werkloosheid wereldwijd zal dat ook niet beter worden. De snelle bevolkingsgroei draagt eveneens bij aan de toename van de wetteloosheid. De steden in de wereld groeien twee keer zo snel als de plattelandsgebieden; zij zijn ook de belangrijkste gebieden waar criminaliteit voorkomt.

We moeten hier ook stilstaan bij de steeds toenemende corruptie. Een hoge justitiële functionaris in Duitsland zei: „Vroeger hadden we zwarte schapen. Tegenwoordig zijn het hele kuddes.“

Tot nu toe hebben we alleen over negatieve ontwikkelingen gesproken. Hierover zei Jezus: „Dit alles is nog maar het begin van het einde – net als het begin van de weeën.“ Wat de wederkomst van Jezus betreft, bevinden we ons dus – figuurlijk gesproken – tussen het begin van de weeën en de geboorte. De geboorte is dus al ingezet.

Nu volgt het belangrijkste teken van het einde. Het is het enige positieve teken. „Eerst zal het Goede Nieuws over de hele wereld worden verkondigd, zodat alle mensen de uitnodiging tot Gods nieuwe wereld kunnen horen. Pas daarna komt het einde.“ (Matt. 24:14)

Er staat letterlijk: En dit evangelie of dit goede nieuws, dat wil zeggen: het ware, onveranderde en onvervalste evangelie dat Jezus Christus heeft verkondigd, zal worden verkondigd. Openbaring 14:6 noemt het een eeuwig evangelie, d.w.z. dat het ware evangelie nooit zijn geldigheid zal verliezen.

Deze tekst is een belofte van Jezus dat in de eindtijd, als een voorteken van de wederkomst van Jezus, het evangelie over de hele wereld zal worden verspreid. Dat gebeurt nu en zal zich nog verder uitbreiden.

Hoe zit het met het begrip „wereldmissie“? Hoe was de situatie destijds, vóór de verwoesting van Jeruzalem? De vroege christenen slaagden er in hun generatie daadwerkelijk in om het evangelie te brengen aan de toenmalige wereld, die een veel kleinere bevolking telde. Zo wordt dit in het Woord van God getuigd door de apostel Paulus in Kolossenzen 1:6: „Dit goede nieuws is niet alleen bij jullie bekend, maar in de hele wereld.“ Vers 23: „Dit goede nieuws is aan de hele wereld verkondigd.“ Voor zover ik kan nagaan, is dit sinds de vroege christelijke tijd nooit meer bereikt. Maar door Gods genade en hulp zal het in de eindtijd wel worden bereikt. De verkondiging van het evangelie aan alle bewoners van de aarde, aan alle volken en naties, aan mensen van alle talen, dat is onze opdracht. Deze zal worden vervuld, omdat Jezus het heeft gezegd en omdat Hij die alle macht in de hemel en op aarde heeft, hierover waakt.

Hoe staat het vandaag de dag met het begrip wereldzending? We kunnen hier enkele opvallende punten onderscheiden: men kan zeggen dat rond 1960 in de kerken de zogenaamde leek opnieuw werd ontdekt. Vóór die tijd waren ook de meeste vrije kerken pastorale kerken geworden. Maar toen kwam de terugkeer naar de bijbelse werkelijkheid. Overal ter wereld waar het evangelie vandaag de dag krachtig vooruitgaat, zijn de gemeenteleden daarbij betrokken. Dat is een mijlpaal.

Rond 1989/90 raakte een nieuwe kijk op de wereldzending ingeburgerd. Tot dan toe ging men ervan uit dat de wereld ongeveer 230 landen telt. In ruim 200 daarvan zijn er al christenen.

De 30 landen die we nog niet hebben bereikt, zijn kleine landen. We zijn dus al een heel eind op weg.

Vervolgens raakte een nieuwe benadering ingeburgerd. Men verdeelde de wereld in gebieden van elk een miljoen mensen. Daarbij stelden wij als Zevende-dags-adventisten in 1990 vast dat we in 2300 gebieden van elk een miljoen mensen nog geen gemeenten hadden. We stelden ons vervolgens ten doel om, met Gods hulp, in al deze onontgonnen gebieden gemeenten te stichten. We hebben daar inmiddels goede vooruitgang mee geboekt. We noemen dit plan ‘Wereldwijde Zending’. In feite hebben ongeveer 450 kerken en zendingsorganisaties plannen om de hele wereld met het evangelie te bereiken. 250 van deze plannen zouden momenteel in uitvoering zijn. In onze vrije kerk is inmiddels de helft van deze gebieden aangepakt. We hebben tienduizenden frontmissionarissen in onontgonnen gebieden. De meesten van hen zijn leken die deze bediening op eigen kosten of met een heel kleine toelage verrichten. Er is een enorme behoefte aan missionarissen. Elk jaar moeten er nog duizenden worden uitgezonden.

Voor onze zendingsopdracht mogen we ook gebruikmaken van alle moderne technische middelen: zendingsvliegtuigen, zendingsschepen, radio, televisie, satellieten, geluids- en videocassettes, cd’s, bijbelcursussen op afstand, verspreiding van literatuur zoals folders, tijdschriften, boeken, advertenties, computers, fax, e-mail, internet, persoonlijke evangelisatie van mens tot mens, huisgroepen, seminars en grootschalige evangelisatie-evenementen, medische zending, ontwikkelingshulp en rampenhulp. Op dit moment zien we dat moderne technologie in steeds grotere mate wordt ingezet voor het evangelie, en ook dat er opnieuw duizenden de zending ingaan. Bovendien worden ook in eigen land velen wakker geschud om de Heer met hun gaven te dienen.

Rond 1800 werd een begin gemaakt met de oprichting van bijbelgenootschappen om het Woord van God te verspreiden. De bijbelgenootschappen hebben een enorme ontwikkeling doorgemaakt. Het Woord van God is vandaag de dag geheel of gedeeltelijk beschikbaar in ruim 2.000 talen. Er volgen nog meer talen.

In Griekenland bestond de beroemde „Gordische knoop“. Volgens de legende zou degene die deze knoop kon ontwarren, de heerschappij over de wereld krijgen. Op een dag kwam Alexander de Grote daar aan. Hij hakte de ingewikkelde knoop met zijn zwaard door. De Gordiaanse knoop was kinderspel vergeleken met de problemen van onze tijd. De Bijbel laat ons echter zien: er is iemand die de knoop van de wereldproblemen zal ontwarren, en aan hem zal de wereldheerschappij toekomen: Jezus Christus. Na zijn uiteenzetting over de voortekenen van zijn komst zei hij: „… als jullie al deze dingen zien gebeuren: dan weten jullie dat het einde nabij is.“ (Matt. 24:33)

Jezus gebruikte in zijn grote toespraak over de wederkomst een beeld. Hij sprak over „weeën“. (Mt. 24:8). Hoe verlopen de weeën vóór de geboorte? Ze komen met steeds kortere tussenpozen en worden steeds heviger. Dit is een treffend beeld voor de ontwikkeling van de rampen: ze komen steeds sneller en worden steeds heviger.

Staan we aan de vooravond van de grote ommekeer, of nadert het einde? Deze vraag is verkeerd gesteld. De grote ommekeer en het einde van de wereld komen allebei, en wel tegelijkertijd. Of voor ons het ene of het andere komt, beslissen we zelf. De laatste genadevolle uitnodiging van God wordt krachtig verkondigd. Binnenkort zal zij iedereen hebben bereikt, en onze Heer Jezus zal verschijnen in macht en heerlijkheid.