Kunnen we daar niet een deskundige om vragen? Of de afzonderlijke kerken en gemeenschappen? Natuurlijk. Maar bijna allemaal beweren ze dat zij de ware kerk zijn, hoewel ze doorgaans heel verschillende leerstellingen aanhangen. Op deze manier komen we dus niet tot de kern van de zaak. We kunnen het beste de inwoners van Beröa (Griekenland) navolgen. De Bijbel noemt hun houding edel:

„Zij waren van edelere gezindheid dan de mensen in Thessaloniki; zij namen het woord met alle bereidwilligheid aan en onderzochten dagelijks de Geschriften om na te gaan of het zo was.“ (Handelingen 17:11, vertaling van Pattloch)
Dat is een goed advies! Destijds luisterden de mensen in Beröa gewillig naar de prediking van Paulus. Maar ze gingen zelf dagelijks in de Bijbel na of het ook zo was. Daarom raad ik aan om dat ook te doen bij de vraag naar de juiste kerk of gemeente van Jezus. Ik vind een korte bijbelstudie een heel goede manier.

Maar laten we eerst eens kijken naar de drie vragen die die predikant stelde. Deze vragen vormen belangrijke voorwaarden voor een succesvolle bestudering van dit onderwerp.

Jezus zei: „Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven; niemand komt tot de Vader dan door Mij.“ (Johannes 14:6) „Leer hen alles na te leven wat ik jullie heb opgedragen …“ (Matteüs 28:20)

Petrus zei: „Jezus heeft geen zonde begaan; Hij stierf voor onze zonden.“ (1 Petrus 2:22-24)

„Christus heeft jullie een voorbeeld nagelaten, opdat jullie in zijn voetsporen zouden treden.“ (1 Petrus 2:21)

We moeten en willen hem in alles navolgen. Daarom zegt Johannes: „Wie zegt dat hij in Hem [Christus] blijft, moet ook wandelen zoals Hij gewandeld heeft.“ (1 Johannes 2:6)

Ik geloof dat Jezus de goddelijke waarheid heeft onderwezen en geopenbaard, en dat zijn hele leven een voorbeeld voor ons was. Elke ware christen gelooft dat. Dat is de eerste voorwaarde voor ons voornemen. Geloof jij dat ook?

Moet de gemeente van Jezus vandaag de dag – na bijna 2 000 jaar – nog steeds in overeenstemming zijn met Jezus? Is er dan geen sprake van verdere ontwikkeling? Wat is het antwoord van Jezus zelf?
Jezus zei: „De Schrift kan toch niet worden geschonden.“ (Johannes 10:35)

Jezus heeft het hier over het Oude Testament. Uiteraard geldt dit voor de hele Bijbel, dus ook voor het Nieuwe Testament. Volgens de woorden van Jezus mag men de Schrift niet „breken“. Als men iets breekt, ontstaan er meerdere delen. Jezus geeft hier aan dat het niet aan ons is om naar eigen goeddunken het ene deel te aanvaarden en andere delen te verwerpen. Volledig in overeenstemming met Jezus zegt Johannes: „Wie verdergaat en niet in de leer van Christus blijft, heeft God niet; wie in de leer van Christus blijft, heeft beiden, de Vader en de Zoon.“ (2 Johannes 9) Dit is een duidelijke afwijzing van elke verdere ontwikkeling van de bijbelse leerstellingen. Wat God ons door de Zoon heeft geopenbaard (Hebreeën 1:1), kan, mag en hoeft niet door mensen te worden verbeterd.

De apostel Paulus zegt: „Maar zelfs als wij of een engel uit de hemel jullie een evangelie zouden verkondigen dat afwijkt van wat wij jullie hebben verkondigd, laat die dan vervloekt zijn. Zoals we zojuist hebben gezegd, zeg ik nogmaals: als iemand jullie een evangelie verkondigt dat afwijkt van wat jullie hebben ontvangen, laat die dan vervloekt zijn.“ (Galaten 1:8-9)

Zelfs de apostelen en de engelen hebben niet het recht om het evangelie van Jezus Christus te veranderen. Daarom mag ook niemand anders dat doen. We stellen dan ook vast: de gemeente van Jezus moet vandaag de dag in overeenstemming zijn met Jezus Christus en zijn Woord.

Denk jij dat ook?

Waarom is deze bereidwilligheid nu al belangrijk, nog voordat de studie begint? Jezus zegt:

„Als iemand zijn eigen zin wil doen, zal hij inzien of deze leer van God afkomstig is.“ (Johannes 7:17)

Jezus zegt ons hier: wie de wil van God wil doen, zal die ook herkennen. Wie oprecht verlangt de wil van God te herkennen en te doen, die zal door God worden geholpen bij het herkennen van de waarheid en daarmee ook bij het herkennen van de gemeente van Jezus. Een goddelijke belofte luidt: „God zorgt ervoor dat het de oprechten lukt.“ (Spreuken 2:7) – God heeft aan hen die Hem gehoorzamen de bijstand van de Heilige Geest beloofd (Handelingen 5:32). Hij heeft beloofd ons in alle waarheid te leiden (Johannes 14:26 en Johannes 16:13). Daar hoort zeker ook de waarheid over zijn gemeente bij. Een prachtig boek over het leven van Jezus zegt: „Voor allen die zich aan God overgeven met het oprechte verlangen om Zijn wil te leren kennen en daarnaar te handelen, zal de waarheid zich openbaren als een kracht van God tot verlossing.“ (Het leven van Jezus, blz. 449) Ben je bereid je aan te sluiten bij de gemeente van Jezus, als je die eenmaal hebt gevonden?

De weg is eenvoudig. Bestudeer het Evangelie volgens Matteüs. Het telt ongeveer 40 pagina’s. Het bevat niet alle, maar wel de meeste leringen van Jezus. Misschien wil je de verzen over zijn leringen, zijn voorbeeld en wat er over hem wordt gezegd onderstrepen. Ik heb deze studie als volgt aangepakt:

Ik heb een schrift met marges aan beide kanten gepakt en het ingedeeld:

Links in de zijkolom heb ik het betreffende hoofdstuk en het vers genoteerd.

Links in de hoofdkolom schreef ik de zin of het deel van de zin over, zoals die in de Bijbel staat, die een leerstelling of een voorbeeldig gedrag van Jezus bevatte. Rechts in de hoofdkolom schreef ik op welke leerstelling deze zin bevat. Rechts in de randkolom heb ik extra kolommen gemaakt voor de kerken die ik wilde onderzoeken (bijv. B. telkens één kolom voor de katholieke kerk, de protestantse kerk, de adventkerk en de baptistenkerk).

Bij elke kerk die de betreffende leer aanhangt die ik had gevonden, heb ik een plusteken gezet.

De kerk die uiteindelijk alleen maar pluspunten heeft, is in overeenstemming met de leer van Jezus. Dit is de gemeente van Jezus, waar ik me bij wil aansluiten.

Tijdens bijbelstudies heb ik vaak een hoofdstuk uit Mattheüs of een gedeelte daaruit voorafgaand aan de daaropvolgende algemene bijbelbespreking behandeld.

De belangstelling voor deze studie is altijd groot geweest. Een man zei eens tegen mij: „Al bij hoofdstuk 4 besefte ik dat ik niet in de juiste kerk zat.“

Moge onze geweldige God je rijkelijk zegenen, vooral ook wanneer je anderen over Jezus vertelt. Bedenk dat dit het hoogste en beste is wat we voor een mens kunnen doen, „want allen die zich tot de Heer bekentenis afleggen en zijn naam aanroepen, zullen worden gered. Ze kunnen zich echter alleen tot hem bekennen als ze eerst tot het geloof gekomen zijn. En ze kunnen alleen tot geloof komen, als ze de boodschap hebben gehoord. Maar ze kunnen de boodschap alleen horen als die aan hen wordt is afgekondigd. … Wat een vreugde is het als de boodschappers komen en het goede nieuws brengen.“ (Romeinen 10:13-15 GNB)

Jezus zegt: „Waar twee of drie in mijn naam bijeen zijn, daar ben ik in hun midden.“ (Matteüs 18:20) De vroege kerk had geen toegang tot de joodse gemeenschapshuizen. Ze kwamen bijeen in huisgemeenten. Hoe kleiner de groep, hoe hechter de persoonlijke banden worden. De coronaperiode heeft aangetoond dat kerkgebouwen heel snel kunnen worden gesloten. Ik ben ervan overtuigd dat huisgemeenten hier een goede kans hebben om te overleven.

De Pinksterpreek van Petrus raakte veel mensen diep. Ze stelden zich open voor het geloof in Jezus. Daarover wordt verslag gedaan in Handelingen 2:37-47:

Toen de mensen dat hoorden, waren ze diep geraakt door deze boodschap. Ze vroegen aan Petrus en de andere apostelen: „‚Broeders, wat moeten we doen?‘ ‚Keer terug tot God!‘, spoorde Petrus hen aan. ‚Ieder van jullie moet zich laten dopen in de naam van Jezus Christus! Dan zal God jullie zonden vergeven en zullen jullie de Heilige Geest ontvangen. Deze belofte geldt voor jullie, jullie nakomelingen en alle mensen over de hele wereld die de Heer, onze God, tot Zich zal roepen.‘ Petrus sprak nog lang met hen en drong er bij hen op aan: ‚Laat jullie redden van het oordeel van God dat over dit verdorven geslacht zal komen.‘ Veel toehoorders namen de boodschap van Petrus aan en lieten zich dopen. Het aantal gelovigen groeide die dag met ongeveer drieduizend. Allen die tot geloof in Jezus waren gekomen, lieten zich regelmatig door de apostelen onderwijzen en leefden in hechte gemeenschap. Ze vierden het avondmaal en baden samen. Een diepe eerbied voor God vervulde alle mensen in Jeruzalem, en Hij verrichtte door de apostelen vele tekenen en wonderen. De gelovigen leefden als één grote familie. Wat zij bezaten, was hun gemeenschappelijk bezit. Als er iets ontbrak, was iedereen graag bereid om een stuk grond of ander bezit te verkopen en met het geld de behoeftigen in de gemeente te helpen. Dag na dag kwamen de gelovigen eensgezind in de tempel bijeen en vierden ze in de huizen het avondmaal. Met grote vreugde en een oprecht hart kwamen zij bijeen voor de gezamenlijke maaltijden. Zij loofden God en stonden in hoog aanzien bij het hele volk. De gemeente groeide met de dag, omdat de Heer vele mensen redde.”

We zien hier: God wil dat we ons bij zijn gemeente aansluiten. De weg naar de gemeente leidt allereerst naar bekering, naar een verandering van denken (dat is de betekenis van de bijbelse uitdrukking „bekering“). We keren ons af van onze vroegere levenswijze, belijden onze zonden aan God (meer over vergeving in de brief van Andreas 16) en besluiten Jezus te volgen en te doen wat Hij zegt. We nemen Jezus dus in ons leven op als Verlosser en Heer.

„Hij [Jezus Christus] kwam naar zijn eigen volk, maar zijn eigen volk nam Hem niet aan. Maar aan allen die Hem welkomen en in Zijn naam geloofden, gaf Hij het recht om kinderen van God te worden. Zij werden dat niet op grond van natuurlijke afstamming, door menselijke wil of het besluit van een mens, maar door een geboorte uit God.“ (Johannes 1:11-13; Nieuwe Evangelische Vertaling NeU)

In zijn naam geloven betekent zo op hem vertrouwen dat ik mijn leven aan hem toevertrouw. Je kunt dit vergelijken met een huwelijk. We gaan een verbond aan met Christus, die ons zijn wonderbaarlijke liefde heeft getoond. Het uiterlijke teken dat ik een verbond met Jezus aangaat, is de bijbelse doop door onderdompeling. Deze symboliseert de begrafenis van mijn oude mens en de opstanding als nieuwe mens. Romeinen 6:4 zegt:

„Door de doop zijn we dus met Christus gestorven en begraven. En net zoals Christus door de heerlijkheid en macht van zijn Vader uit de dood is opgewekt, zo hebben ook wij een nieuw leven ontvangen en moeten we ons nu gedragen op een manier die bij dit nieuwe leven past.“ (Hfa)

Volgens de woorden van Jezus komt het nieuwe leven tot stand door een wedergeboorte, „door God geboren worden“. (Johannes 1:13 en Johannes 3:6 en 8). Deze vernieuwing vindt plaats door de Heilige Geest. We ontvangen Hem wanneer onze doop voortkwam uit een oprechte toewijding aan Jezus: „Zo zult gij de gave van de Heilige Geest ontvangen.“ (Handelingen 2:38)

Wij mensen zijn „geprogrammeerd op een dag“ – een periode van 24 uur. Daarom onderhouden we ons natuurlijke leven door dagelijks te eten, te drinken, te bewegen, te slapen, enzovoort. Hetzelfde geldt ook voor ons leven met God (2 Korintiërs 4:16). We behouden onze buitengewoon waardevolle vriendschap met Jezus door ons elke ochtend opnieuw aan Hem toe te vertrouwen en de Heilige Geest te vragen met een belofte, bijvoorbeeld Lucas 11:13 („Hoeveel te meer zal de Vader in de hemel de Heilige Geest geven aan hen die Hem daarom vragen”) vragen en ontvangen. We kijken ernaar uit om dagelijks over Hem na te denken, over Hem te lezen, met Hem te spreken, Hem te betrekken bij alles wat ons bezighoudt, en samen met Hem beslissingen te nemen. Want wij zijn Gods „handen en voeten“ op deze aarde, waarmee Hij Zijn liefde en goedheid voor alle mensen voelbaar en tastbaar wil maken. Daardoor worden we sterke en vreugdevolle mensen, die Hij hier naar een vervuld leven kan leiden (Johannes 10:10) en later naar een eeuwig leven zal brengen – een leven zonder pijn en nood, zonder tranen en verdriet, een bestaan in het paradijs dat Hij opnieuw zal scheppen.