Jezus Christus zei: „Ik ben gekomen om het leven in al zijn volheid te brengen.“ (Joh. 10:10)

Koop toch eens een pocketboek in een christelijke boekhandel met getuigenissen van mensen die het nieuwe leven met Christus hebben gevonden. Ik ben zelf heel blij dat ik dit nieuwe leven ook heb.

OP WELKE BASIS SCHENKT GOD HET NIEUWE LEVEN?

Het antwoord op deze vraag vinden we in het ‘Evangelie’, dat wil zeggen ‘Goed Nieuws’ of ‘Blijde Boodschap’. Je zult al snel begrijpen waarom deze boodschap ons gelukkig maakt. Het is het beste nieuws dat mensen ooit hebben gehoord.

Stel je voor dat je vandaag zou sterven en voor God de volgende vraag zou moeten beantwoorden: „Hoe kom je erbij om van mij het eeuwige leven te verwachten?“ Wat zou je tegen God zeggen? Veelvoorkomende antwoorden zijn:

• Je moet je aan de geboden houden …
• Je moet iets goeds doen …
• Je moet een fatsoenlijk leven leiden …

Veel mensen denken: als ik dit en dat doe, dan krijg ik daarvoor het eeuwige leven.

Ik raad iedereen aan om zich aan Gods geboden te houden, het goede te doen en een fatsoenlijk leven te leiden. Maar het idee dat je daarvoor als Tegenprestatie Het idee dat we het nieuwe leven moeten verdienen, is volkomen verkeerd. De Bijbel leert juist het tegenovergestelde: het nieuwe leven is een geschenk van Gods liefde aan ons. We kunnen het nieuwe leven op geen enkele manier verdienen. Ook niet door te lijden. Toen ik dat begreep, werd ik heel blij. Waarom, dat vertel ik je straks, en ook welke betekenis de goede werken hebben.

Sommigen vragen zich af: Moet het goede dan maar voor niets zijn? Absoluut niet. God waardeert elke goede daad. Maar daarmee kunnen we het eeuwige leven niet verdienen. God schenkt aan hen die op Hem vertrouwen het nieuwe leven op grond van het offer van Jezus. Een offerdood voor anderen kan alleen uit liefde gebeuren. Liefde kun je beantwoorden, maar je kunt haar niet verdienen.

GELUKKIG KUNNEN WE HET NIEUWE LEVEN NIET VERDIENEN.

Anders zouden de rijken, de sterken, de intelligenten en de gezonden bevoordeeld worden. Anderen zouden benadeeld worden. Bovendien zouden we voortdurend in angst moeten leven, ons afvragend of we wel genoeg hebben gedaan en of dit handelen uitsluitend uit zuivere en goede motieven voortkwam. Zelfs als we vanaf vandaag in staat zouden zijn om de ‘weegschaal’ in evenwicht te brengen, zou de vraag over ons verleden nog steeds blijven bestaan.

Als we het eeuwige leven zouden moeten verdienen en dat echt heel serieus zouden nemen, dan zouden we in een zenuwinzinking of in wanhoop terechtkomen. Er was iemand die het heel serieus nam. Hij stortte daarbij in. Je kent hem wel.

Het was de toenmalige augustijner monnik Ma­rtin Luther. In Efeziërs 2:8-9 staat in de Bijbel:

„Ja, door de genade zijn jullie tot het heil gekomen op grond van het geloof, en dat komt niet uit jullie zelf – het is een geschenk van God –, niet op grond van daden, zodat niemand zich kan beroemen.

Hoeveel moeten we voor een cadeau betalen? Is het geen belediging om voor een cadeau te willen betalen? Ik vroeg de kinderen tijdens de godsdienstles eens wat ze hadden betaald voor de kerstcadeautjes die ze hadden gekregen. Eén van hen antwoordde: „We hoefden niets te betalen, maar we hebben wel onze dank betuigd.“

Zo zouden we ook met Gods geschenk moeten omgaan: het aannemen en door ons leven onze dankbaarheid tot uitdrukking brengen. Heb je al voldoende nagedacht over dit geweldige geschenk van Gods liefde en goedheid?

WAAROM HEBBEN WE NIEUW LEVEN NODIG?

Omdat we door de zonde het oorspronkelijke leven hebben verloren. Wat is zonde? In wezen is het onverschilligheid of opstand tegen God. Wie heeft er volgens Gods oordeel gezondigd? Iedereen, ook jij en ik:

„Niemand is rechtvaardig, zelfs niet één. Iedereen heeft gezondigd en kan daarom niet voor God staan.“ Romeinen 3:10, 23

Ik herinner me een gesprek met een jonge zakenman. Hij stond me toe hem een paar vragen te stellen. Ik vroeg hem onder andere of hij een zondaar was. Daarop lachte hij hardop: „Nee, ik zorg voor mijn gezin. Ik doe mijn werk in het bedrijf. Ik rook en drink niet.“

Hij stond me nog één vraag toe: „Heeft u ooit het huwelijk geschonden?“ „Ja, dat heb ik gedaan.“ Hij beschouwde zichzelf niet als een zondaar. Daarmee hield hij zichzelf voor de gek. Hij voerde een struisvogelpolitiek.

De secretaresse van een gelovige directeur was ervan overtuigd dat ze geen zondares was.

Op een keer vroeg hij haar: „Zou het kunnen dat u één keer per dag iets verkeerds denkt, zegt of doet?“ Na even na te hebben gedacht, beaamde de jonge dame dit. De directeur vervolgde: „Zou het zelfs kunnen dat u twee of drie keer per dag iets verkeerds denkt, zegt of doet?“

Haar antwoord: „Dat gebeurt zeker drie keer per dag.“ De baas rekende het haar voor: „Drie zonden per dag zijn ruim 1.000 zonden per jaar. Als we uw eerste tien levensjaren buiten beschouwing laten, dan heeft u nu al 15.000 zonden.“ Een ongebruikelijke berekening.

De Bijbel zegt:

„Jullie zonden scheiden jullie van jullie God“ en: „Het loon van de zonde is de dood“ (Jes. 59:2; Rom. 6:23)

Volgens Gods oordeel staat op zonde de doodstraf. Dat kunnen we zelfs begrijpen. Als de zonde niet de dood tot gevolg zou hebben, zou ze voortdurend blijven bestaan. Als er ooit weer een wereld zonder egoïsme, haat, oorlog en ellende moet komen, dan moet de zonde worden uitgeroeid. De weg daar naartoe is de dood.

Wij zijn schuldig en daarom ter dood veroordeeld. We kunnen onszelf niet redden. Maar als we onze blik op God richten, is er een gegronde hoop.

„God is liefde“ en „God is rechtvaardig“. (1 Joh. 4:8 en Dan. 9:14) Een gevolg van liefde is gerechtigheid. Als God onrecht zou goedkeuren, zou Hij noch liefdevol, noch rechtvaardig zijn. Vanuit menselijk oogpunt leidt dat tot een probleem. Voor ons is het vaak moeilijk om liefde en gerechtigheid met elkaar te verzoenen. Was dat misschien ook voor God een probleem? Hoe heeft Hij dit probleem opgelost?

„Want God had de wereld zo lief dat Hij Zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in Hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.“ (Joh. 3:16)

God heeft dit probleem in Zijn liefde opgelost door de offerdood van Zijn Zoon voor jou en voor mij. Vanwege Zijn gerechtigheid moet God ons veroordelen, maar vanwege Zijn liefde neemt Hij de straf zelf op zich voor iedereen die op Hem vertrouwt.

De Bijbel laat ons zien dat Jezus Christus God is. De Zoon van God werd mens om ons te redden.

Als Jezus slechts een mens of een engel was geweest, dan had hij ons niet kunnen redden. Alle schuld kon alleen door God zelf worden gedragen.

Stel dat God een engel had geschapen om voor ons te sterven – ervan uitgaande dat het probleem daarmee had kunnen worden opgelost – zou dat dan niet op de een of andere manier wat goedkoop zijn? Alleen het oneindig grote offer van de Zoon van God was in staat om de liefde van God voor ons mensen tot uitdrukking te brengen.

Jezus Christus is de Schepper van deze wereld (Joh. 1:1-3+14; Kol. 1:16; Hebr. 1:2); alleen de Schepper had de macht om ons te verlossen. Zonder scheppingskracht is er geen opstanding tot het eeuwige leven.

Jezus Christus is ook de goddelijke wetgever (1 Kor. 10:4; Jak. 4:12 + Joh. 5:22). Alleen de wetgever zelf kon een verandering teweegbrengen door de straf die ons toekwam op zich te nemen.

Als we beseffen dat God zelf bereid was zich voor ons mensen op te offeren, dan beginnen we Zijn grote liefde te begrijpen. Christus werd de Middelaar, door wie God Zijn oneindige liefde voor een in zonde gevallen wereld heeft bewezen.

Er was maar één mogelijkheid: ofwel offerde Christus zich voor ons op, ofwel zouden we allemaal voor altijd verloren zijn. De Bijbel zegt duidelijk: Jezus heeft onze zonden gedragen. (1 Petr. 2:22,24; Jes. 53:4-6)

WAAROM KAN JEZUS CHRISTUS MIJN VERTEGENWOORDIGER ZIJN?

Ook voor mij was het moeilijk te begrijpen hoe iemand anders mijn schuld kon dragen. Er zijn echter ook in de geschiedenis heel wat gevallen waarin iemand in plaats van een ander stierf of diens straf droeg.

Verslaggevers waren er vóór het proces achter gekomen dat de rechter en de verdachte studievrienden waren. Daarom zat de rechtszaal vol nieuwsgierigen. Wat zou de rechter doen? Het proces verliep volkomen correct. Het vonnis luidde: een hoge geldboete. Omdat men van tevoren wist dat de veroordeelde niet kon betalen – het ging om verduistering –, stonden de gerechtsambtenaren al klaar om hem af te voeren. Nadat de rechter zijn toga had uitgetrokken, trad hij naar zijn vriend toe en zei: „Geloof je nog steeds dat ik je vriend ben?“ Een woedende blik was het antwoord. De rechter vervolgde: „Zojuist was ik je rechter. Als rechter kon ik niet anders handelen. Als rechter moet ik een rechtvaardig vonnis vellen. Maar nu wil ik je laten zien dat ik je vriend ben.“

In het bijzijn van zijn vriend schreef hij een cheque uit voor het hoge bedrag waartoe hij hem zojuist had veroordeeld. Voor de rechter was dat een groot financieel offer. Hij reikte de cheque aan de veroordeelde aan. Beschaamd aarzelde deze om hem aan te nemen. Uiteindelijk nam hij de cheque dankbaar en vol vertrouwen aan van zijn vriend, de rechter. Als vrij man kon hij samen met zijn vriend de rechtbank verlaten. Het vonnis werd niet ten uitvoer gelegd. De straf was door iemand anders betaald. Als een schuld is betaald, hoeft er niets meer te worden betaald.

Jezus Christus is onze Rechter, volgens Joh. 5:22. De Rechter van de hele wereld zal rechtvaardig oordelen. Hij houdt van je en wil je vriend zijn. (Rom. 5:10; Joh. 15:14) Vanwege zijn liefde is hij bereid om voor jou te betalen. Door Zijn offer is Hij daartoe in staat. Als je Zijn vriendschap zoekt en Zijn aanbod dankbaar en vol vertrouwen aanvaardt, zal Hij ook voor jou de straf betalen en zal het oordeel niet ten uitvoer worden gebracht. (Joh. 5:24)

Dan kun je ook samen met je vriend als vrij man „naar huis gaan“. (Joh. 14:1-3)

Door hem te vertrouwen, hem geloof.

Een gevangenisdirecteur vroeg: „Wat moet ik doen om gered te worden?“ Het antwoord luidde: „Geloof in de Heer Jezus, dan zul jij en je gezin gered worden!“ (Hand. 16:30-31)

Het komt dus aan op het geloof in Jezus Christus.

Helaas is de betekenis van ‘geloven’ tegenwoordig erg verwaterd. Het Duitse woord ‘geloven’ komt van het Oudhoogduitse ‘geloben’ en betekent: ‘een gelofte afleggen aan of je toevertrouwen aan iemand van wie je houdt’. Omdat het zo belangrijk is, wil ik het nog even toelichten.

„Als je zegt: “Ik geloof in God.’ Als je ervan overtuigd bent dat er een levende God bestaat, dan is dat heel waardevol. Maar dat alleen is nog geen reddend geloof.” (Jak. 2:19) Laten we het gewoon zo noemen ‘Rationeel geloof’.

Sommigen bidden voor een operatie of in een andere noodsituatie. Dat is goed. Laten we dat eens ‘Geloof uit nood’. Een rationeel geloof is goed. Een geloof uit nood, waardoor we ervaringen opdoen met de liefde van God, is ook goed. Beide maken deel uit van het reddende geloof. Maar een rationeel geloof en een geloof uit nood vormen samen nog geen reddend geloof.

Bij het volledige of reddende geloof, zoals de Bijbel dat opvat, gaat het erom dat ik mezelf Vertrouw op Jezus Christus.

EEN VOORBEELD VAN ECHT ‘GELOOF’:

Een arts is verliefd op een jonge vrouw. Hij wil graag met haar trouwen. De jonge dame is ervan overtuigd dat deze man een fijn mens en een uitstekende arts is. (Dit komt overeen met het rationele geloof). Ze moet een blindedarmoperatie ondergaan. In haar nood vraagt ze de arts daarom om hulp. (Dit komt overeen met het noodgeloof).

De arts is ongetwijfeld blij met de hoge dunk die de jonge vrouw van hem heeft. Hij is ook graag bereid om de operatie uit te voeren. De jonge vrouw is nu zijn patiënte. Maar als dat alles is, dan is dat voor hem zeker niet genoeg. Hij houdt van de jonge vrouw en wil met haar trouwen. Als zij zijn liefde beantwoordt, volgt er een voorlopig ‘ja’ tijdens de verloving en vervolgens het definitieve ‘ja’ tijdens de bruiloft. Op het moment dat zij hem het ‘ja’ geeft voor een gezamenlijk leven, heeft zij zich zelfs aan hem toevertrouwd. (Dat komt overeen met het reddende geloof).

Dat is een voorbeeld van onze relatie met Jezus Christus. We horen over hem of lezen over hem, en op een gegeven moment vragen we hem om hulp. Velen blijven daar staan en blijven De volgelingen van Jezus, in plaats van lid te worden van de beste bond die er bestaat: een persoonlijke liefdesrelatie. Zijn liefde, die we leren kennen via de Bijbel en door onze ervaringen met Hem, zorgt ervoor dat we Hem steeds meer gaan vertrouwen. We wenden ons tot Hem in een persoonlijk gebed (dit komt overeen met de verloving). Als we Hem beter hebben leren kennen en Hem meer vertrouwen, geven we ons leven aan Hem over. We zeggen JA tegen het huwelijk (het huwelijk komt overeen met de bijbelse doop).

DE BIJBEL VERGELIJKt DE RELATIE MET CHRISTUS MET HET HUWELIJK

Op het moment dat de jonge vrouw uit liefde en vertrouwen ‘ja’ tegen de arts zei voor het leven, werd ze zijn echtgenote. Zo worden ook wij naaste vrienden van Jezus of kinderen van God op het moment dat we Hem het volledige, bindende ‘ja’ voor ons leven geven.

„Wie de Zoon heeft, heeft het leven; wie de Zoon van God niet heeft, heeft het leven niet.“ (1 Joh. 5:12)

„Maar aan allen die Hem hebben aangenomen, heeft Hij de macht gegeven om kinderen van God te worden …“ (Joh. 1:12)

Vanaf dat moment hebben we het nieuwe leven. Als we in deze relatie met God blijven, zullen we bij de wederkomst van Jezus worden opgewekt tot het eeuwige leven.

Het huwelijk is een zeer goede vergelijking voor onze relatie met God. De Bijbel gebruikt dit beeld bijvoorbeeld in Efeziërs 5:22-33.

Het ja-woord bij het huwelijk verandert veel. De vrouw neemt doorgaans de achternaam van de man aan. Beiden verlaten het ouderlijk huis, gaan samenwonen en leiden voortaan een gezamenlijk leven. Zo is het ook met Jezus Christus. Als we Hem ons ja-woord hebben gegeven, willen we met Hem leven. We lezen dan graag zijn liefdesbrief – de Bijbel –, we praten graag met hem – in gebed –, we zijn blij dat hij dagelijks tijd voor ons heeft – ook wel stille tijd genoemd – en dat hij elke week een hele dag, de sabbat, en de kerkdienst met ons wil doorbrengen. Het doet ons vreugde om samen met Hem ons leven vorm te geven – door mee te werken in de gemeente en de zending. En ooit mogen we de grootste erfenis in ontvangst nemen die er bestaat: het eeuwige leven in het Rijk van God.

Nog even iets over de goede werken. De fundamentele dwaling van 98% van de mensen is dat zij denken dat de Bijbel leert dat men het eeuwige leven moet verdienen.

WELKE BETEKENIS HEBBEN DE GOEDE WERKEN?

Laten we nog eens Efeziërs 2:8-9 lezen, en nu ook vers 10 (vertaling van Menge): „Want uit genade bent u gered door het geloof, en dat niet uit uzelf (d.w.z. door uw eigen verdiensten) – nee, het is een geschenk van God –, niet op grond van werken, opdat niemand zich zou beroemen. Want wij zijn Zijn schepping, geschapen in Christus Jezus tot goede werken, die God van tevoren heeft voorbereid (waarvoor God ons van tevoren heeft toegerust), opdat wij daarin zouden wandelen.“

We worden niet gered door goede werken, maar door de genade van God, zonder enige verdienste van onze kant. Vanaf het moment dat we door ons vertrouwen in Jezus Christus gered zijn, staan we in een nieuwe relatie tot Hem. Hij heeft ons een nieuw, veranderd leven geschonken. Voor dit nieuwe leven heeft Hij goede werken voor ons voorbereid, opdat wij die zouden verrichten.

We willen Jezus nu een plezier doen, Hem onze liefde en dankbaarheid betuigen. En Hij schenkt ons kracht voor het nieuwe leven. Mag ik het zo zeggen: De goede werken zijn geen voorwaarde voor onze verlossing, maar de vrucht ervan.

Laten we nog eens teruggaan naar het voorbeeld van het huwelijk.

Een jonge vrouw gaat niet trouwen alleen maar omdat een jonge man haar bloemen geeft. Maar als ze van elkaar houden, kunnen de bloemen een teken van liefde zijn.

Als twee mensen getrouwd zijn, geeft de man zijn vrouw zakgeld. Is dat een goede daad? De vrouw kookt voor haar man en zorgt ervoor dat zijn pakken er netjes uitzien. Zijn dat goede daden?

Niemand zal dit beschouwen als goede daden waarmee men het huwelijk verdient. Men is immers al getrouwd. Het is het vanzelfsprekende gevolg van hun liefdesrelatie.

Laat me het even kort samenvatten: We krijgen nieuw leven doordat we een hechte vertrouwensband met Jezus Christus aangaan.