Michael
Ik ben opgegroeid in een atheïstisch gezin. Wat mij betreft speelde God in mijn jeugd geen rol. En toch had ik als kind al een vraag waarop er zonder God maar één slecht antwoord bestaat: wat gebeurt er als ik sterf? Voor mij was de gedachte dat ik leef gewoonweg overweldigend. Ik verwonderde me over het wonder van het leven. Ik vond het fascinerend dat ik kon denken en voelen. Maar de gedachte dat ik op een gegeven moment voor eeuwig gewoon niet meer zou bestaan, vond ik gewoonweg verschrikkelijk. Ik voelde me zo klein. Zo’n kort leven in een oneindige tijd op een kleine planeet in een oneindig heelal! Maar het atheïsme kon me geen beter antwoord geven. De dood was voor mij het onvermijdelijke zwarte gat.
Toen ik 18 jaar oud was, gebeurde er iets dat mijn leven ingrijpend veranderde. Een vriend nodigde me uit voor een christelijke jeugdbijeenkomst. Ik was nieuwsgierig en stond er open voor. Daar heb ik iets meegemaakt wat ik nog niet eerder had ervaren. De jongeren hadden zo’n hartelijke band met elkaar, dat trok me erg aan. Tot dan toe was het christendom voor mij geen optie. Ik had zelfs argumenten tegen het bestaan van een God paraat. Geloof was iets voor oude mensen en kleine kinderen, maar niets voor mij. Maar plotseling zag ik intelligente, sympathieke jongeren die hun geloof serieus namen en het echt in praktijk brachten. Dat maakte me nieuwsgierig. Ik begon in de Bijbel te lezen en raakte er echt door gegrepen. Vooral de voorspellingen van de Bijbel over de toekomst spraken me erg aan. In de Bijbel staan heel concrete uitspraken over de toekomst, die vele eeuwen vóór hun vervulling zijn opgeschreven. Dat kun je echt nagaan. Het werd me duidelijk dat geen mens zo’n kennis over de toekomst kan hebben. Dat er een God moest zijn die hierachter zit.
Ik begon te bidden. Het besef dat ik voor God niet zomaar een nummer ben, maar dat Hij echt geïnteresseerd is in wat ik Hem te zeggen heb en waar ik Hem om wil vragen, heeft mijn leven totaal veranderd. Ik mocht ervaren hoe God op mijn gebeden reageerde, niet altijd precies zoals ik Hem had gevraagd, maar altijd in mijn beste belang. Ik begon toen ook in de Bijbel te lezen. Ik heb antwoorden gevonden die me echt verder hebben geholpen in het leven. Ook op de vraag wat er gebeurt als een mens sterft. Fascinerende antwoorden! Al snel kon ik me geen ander leven meer voorstellen dan dat van een christen. Ik kan niet zeggen wanneer ik me precies heb bekeerd. Het was geen spectaculaire ervaring die ik in de kalender zou kunnen aankruisen. Het was eerder een langzaam proces. Maar ik weet heel goed dat er momenten kwamen waarop ik moest beslissen of ik mijn weg met Jezus wilde voortzetten of niet. Momenten waarop ik terugkeek en me realiseerde: ik wil niet terug naar mijn oude leven! Ik had maar al te duidelijk ervaren dat God persoonlijk van mij houdt.
Dat is nu al vele jaren geleden. Er is geen enkele dag geweest waarop ik spijt heb gehad van mijn keuze voor een leven met God. Hij heeft mij zo rijkelijk gezegend. Ik ben nu gelukkig getrouwd met een gelovige vrouw. Het is voor ons een voorrecht dat we onze kinderen samen mogen opvoeden in het geloof in God. En ik heb een vrede in mijn hart die ik voorheen niet had. Er is een bijbelvers dat heel mooi beschrijft wat ik met God heb meegemaakt. „Dit heb Ik tot jullie gesproken, opdat jullie vrede in Mij mogen hebben. In de wereld hebben jullie angst; maar wees gerust, Ik heb de wereld overwonnen.“ (Johannes 16:33) Die angst had ik ook, maar God heeft mij vrede in mijn hart geschonken.
