Timmerlieden richten een tv- en radiozender op

3ABN is de afkorting van de naam van een christelijke televisiezender, waartoe een grondstation voor televisie-uitzendingen via satelliet behoort. De Engelse naam luidt: Three Angels Broadcasting Network (Drie-Engelen-Omroepnetwerk). De zender is opgericht door de twee broers Shelton, timmerlieden uit Illinois, VS, en hun gezinnen. Ruim 10 jaar geleden hebben zij op eigen initiatief de zender opgezet, met als enig doel de bijbelse boodschap te verspreiden.

In november 1984 zag Danny Shelton een televisieprogramma dat grove onjuistheden over het christelijk geloof verspreidde. Vroeg de volgende ochtend werd hij tijdens zijn stille tijd door de Heilige Geest ertoe aangezet om een televisiezender op te richten waarmee heel Amerika, ja zelfs de hele wereld, bereikt kon worden, om deze uitsluitend te wijden aan de verkondiging van de bijbelse waarheid. Na intensief gebed met zijn broer kregen ze de zekerheid en legden ze alles op Zijn altaar: hun schaarse middelen, hun tijd, hun hele bestaan, en beloofden ze de Heer alles te doen wat Hij van hen zou vragen.

Omdat ze geen idee hadden van wat er allemaal nodig was voor zo’n communicatiemiddel, begonnen ze eerst met een bezoek aan een naburig televisiestation. Daar ontmoetten ze een van de hoofdingenieurs, Clarence, die pas drie maanden geleden christen was geworden, maar niet bij een kerk hoorde. Hij zei tegen hen: „Ik weet niet waarom ik jullie dit vertel, maar ik voel me ertoe gedreven: jullie zullen zo’n televisiestation krijgen, een grondstation van waaruit je via satellieten het hele continent kunt bereiken.„ De broeders vroegen terug: “Ook de hele wereld?„ “Ja, ook de hele wereld, als jullie dat willen. Via nog meer satellieten.” Op dat moment dachten ze aan het profetische woord over de engelen die midden door de hemel vliegen (Openbaring 14:6) en zo hadden ze de naam voor dit project: 3ABN, 3 Engel-Zender-Netwerk.

De ingenieur had nog meer te vertellen: „Vanwege de positie van de verschillende nieuwssatellieten en de vele microgolfzenders van het telefoonnetwerk kun je in Noord-Amerika niet overal een grondstation opzetten. Slechts enkele zeer specifieke locaties zijn vrij van storingen en daarvoor geschikt. En die zijn meestal al bezet door andere zenders. Bovendien moet de FBC (de Amerikaanse federale communicatieautoriteit) hiervoor toestemming verlenen. Daarom voer ik al anderhalf jaar informatie in mijn computers in om dergelijke mogelijke locaties te zoeken. “10 km ten noorden en 16 km ten oosten van hun huidige woonplaats ligt de enige plek in de wijde omtrek waar dit geografisch mogelijk zou zijn”. Maar de broers hadden daar noch grondbezit, noch kennissen, en konden zich ook geen aankoop van een perceel veroorloven.

Op deze afdeling ontmoetten ze ook een van de leidinggevende directeuren, de predikant van een evangelische kerk. Ook hij vertelde hen een vreemd verhaal: „We zijn gedwongen“, zo bekende hij, „om een complete studio-uitrusting ter waarde van meer dan $100.000 te verkopen. Gisteren was er een potentiële koper hier, maar die kon me er slechts $ 30.000 voor bieden. Dus heb ik het afgewezen. Ik heb erover gebeden en God gevraagd of we de apparatuur moesten houden. God antwoordde met nee. Ik vroeg Hem of we het moesten verkopen. Hij antwoordde eveneens met „nee“. ‘Wat moet ik dan doen?’, wilde ik van God weten. Hij zei: ‘Houd het nog even en als de juiste mensen naar je toe komen, geef het dan aan hen. Maar ik heb nu de zekerheid dat deze mensen voor mij staan.’ Nog diezelfde dag ondertekenden de gebroeders Shelton een schenkingsakte voor de technische apparatuur voor een complete televisiestudio, met een waarde van destijds $ 100.000.

Ze hadden nu wel de benodigdheden, maar geen gebouw ervoor en geen stuk grond om erop te bouwen. Die woensdagavond was er een gebedsbijeenkomst. Onder de ongeveer tien mensen die naar de gemeente in Thompsonville waren gekomen, bevond zich ook mevrouw Fonda Summers, een 70-jarige weduwe en een kennis van de moeder van de twee broers. Zij was destijds geen lid van de gemeente. Ze bezat een perceel van 8.092 m², dat ze al meerdere keren had willen verkopen. Maar elke keer had ze een droom die haar daarvan weerhield. In de nacht na deze gebedsbijeenkomst had ze de droom opnieuw, maar ditmaal met de oproep om het land aan de twee broers te schenken.

Dus belde ze moeder Shelton op en vertelde haar dat het stuk land weliswaar een beetje afgelegen lag: 10 km ten noorden en 16 km ten oosten van het stadjewaar ze woonden. Vanaf dat moment wisten ze allebei dat dit hun plek was: precies de locatie die de deskundige als enige mogelijkheid had aangewezen! En dit stuk grond werd hen geschonken!

Nu begon het langdurige proces om bij de Amerikaanse overheid een vergunning te verkrijgen voor de bouw van een grondstation. 3,5 maanden later had de overheid de vergunning verleend. De deskundige in dat kantoor kon het nauwelijks geloven, want in zijn hele loopbaan was het nog nooit voorgekomen dat de allereerste onderzochte locatie zonder enige beperking geschikt was voor elke vorm van satellietuitzending.

Terwijl ze nog op de vergunning wachtten, maakten ze gebruik van de tijd en lieten ze een toegangsweg naar het terrein aanleggen; een gek idee, vonden velen, zonder de zekerheid van een vergunning en zonder geld. Want het wegdek en het huren van de wegenbouwmachines kostten $ 6.000, geld dat ze niet hadden. Ze hadden dus nog een wonder van God nodig. Maar toen de werkzaamheden waren voltooid en het bedrijf zijn geld opeiste, kwamen er op dezelfde dag twee brieven binnen: één met $ 2.000 en de tweede met $ 4.000.

Alleen al de ruwbouw voor 5.000 m² bebouwde grond, met twee verdiepingen, inclusief de minimale uitrusting voor een uitzendstudio, zou $ 50.000 hebben gekost. Maar omdat er geen geld beschikbaar was, begonnen ze zelf de greppels voor de funderingen uit te graven. Tijdens deze werkzaamheden bood een gepensioneerd echtpaar hulp aan en vroeg: „Hoe willen jullie die greppels dan met beton vullen als jullie geen geld hebben?“ „Wij vertrouwen op God“, antwoordden de broers Shelton. „We hebben één ding geleerd: als Hij ons opdraagt iets te doen, dan moeten we gewoon in geloof doorgaan. God zal op Zijn tijd voor het nodige zorgen.“ Toen het echtpaar na vijf dagen afscheid nam, overhandigden ze hen $ 50.000 per cheque. Daarmee was de gehele ruwbouw gefinancierd.

Nadat ook de bouw van de parabolische antenne (een schotel met een diameter van ongeveer 11 meter) dankzij onvoorziene donaties kon worden gefinancierd, zorgde God voor het benodigde vakpersoneel. Aan een tv-directeur en programmaproducent uit Alabama werd gevraagd of hij bereid was om bij 3ABN te komen werken. Hij wees erop dat hij een vaste en zeer goedbetaalde baan had. Bovendien was hij net bezig met het bouwen van een nieuw huis. Maar hij wilde er met zijn gezin over vasten, bidden en nadenken. Drie dagen later kwam hun dochtertje naar hen toe en vroeg: „Mama, heb jij gisteravond ook de engel gezien?“ De moeder vroeg: „Hoe zag de engel er dan uit? Wat zei hij?“ En het kind vertelde: „Hij zei dat ik al mijn speelgoed en dat van mijn broertje moest inpakken. Want we gaan naar Illinois verhuizen.“ Het gezin wist nu welke weg God voor hen had uitgestippeld. Alleen was het nog niet voltooide huis onverkoopbaar. Toch bereidden ze de verhuizing voor. En toen de verhuiswagen al voor de deur stond, kwam er nog een koper voor het huis.

Een van de belangrijkste vakmensen voor de installatie was een elektricien die de hele bekabeling kon ontwerpen en aanleggen. De Sheltons knielden neer op de betonnen vloer van de nog lege hal en baden: „Heer, U weet hoe dringend we een elektricien nodig hebben. Stuur ons er een!“ Twintig minuten later ging de telefoon. Een geloofsbroeder uit Chicago zei: „Ik heb gehoord dat jullie een elektricien nodig hebben. Ik heb al een hele week geprobeerd jullie te bereiken. Nu is het me eindelijk gelukt. Ik zou bereid zijn om in mijn vrije tijd gratis voor jullie te werken.“

Een buurman vroeg hen: „Weten jullie dat het station ook geld gaat kosten als het eenmaal klaar is?“ De gebroeders Shelton vertellen: „In 1986 begonnen we met 18 uur zendtijd en op 1 april 1987 zaten we al op 24 uur non-stop. We hadden kansen om zendtijd te verkopen. Dat zou ons in één klap van alle financiële zorgen hebben verlost. Maar we hadden de Heer beloofd alleen geselecteerde christelijke programma’s uit te zenden. Dus hebben we het afgewezen. God zorgt inmiddels al meer dan 14 jaar voor „zijn“ zender.“.

In 1990 bouwden we ons eerste UHF-grondstation. Binnen een straal van ongeveer 30-50 km kan men daardoor ons programma gratis ontvangen zonder satellietschotel. In 2001 hadden we 73 van dergelijke televisiestations, verspreid over de hele VS. Daarnaast zijn er nog 32 andere televisiestations die met ons samenwerken en ons signaal geheel of gedeeltelijk overnemen en gratis uitzenden. 3ABN wordt bovendien door 54 kabelzenders ontvangen en in hun netwerk ingevoerd. Er zijn ook ziekenhuizen en bejaardentehuizen die ons signaal in hun interne kabelnetwerk opnemen.

De lopende kosten van zo’n tv-zender zijn enorm: alleen al de huur voor de vijf satellieten bedraagt ongeveer $ 200.000 per maand. Als deze betaling ook maar 30 dagen achterstallig raakt, verliest 3ABN zijn kanaal op de satelliet. Met de kosten voor salarissen, elektriciteit en het onderhoud van de apparatuur en gebouwen is er maandelijks gemiddeld $ 1.300.000 nodig. Maar de middelen kwamen altijd op het juiste moment binnen, hoewel er in de uitzendingen geen massale fondsenwerving plaatsvindt, zoals gebruikelijk is bij veel andere religieuze zenders in de VS.

Het belangrijkste doel van dit zelfvoorzienende zendingswerk is en blijft echter het verkondigen van de boodschap van de liefde van Jezus in het kader van het eeuwige evangelie van de drie engelen. Letterlijk duizenden mensen hebben dankzij dit gezegende werk al de weg naar Christus gevonden.