Anita
Ένα βιβλίο και δύο ευαγγελιστές μέσω βιβλίων έπαιξαν ιδιαίτερο ρόλο στην πορεία μου προς την εκκλησία. Πριν από πολύ καιρό, ένας ευαγγελιστής μέσω βιβλίων πούλησε στους γονείς μου — ήμασταν καθολικοί — έναν τόμο από Οι άνθρωποι στα χέρια του Θεού. Τότε ήμουν εννέα ετών και είχα ακόμα τρία αδέλφια. Αγαπούσαμε πολύ αυτό το βιβλίο και συχνά τσακωνόμασταν γι’ αυτό. Όταν μια από τις αδελφές μου παντρεύτηκε, το πήρε μαζί της. Η πίστη στον Θεό ήταν για μένα πολύ σημαντική από μικρή ηλικία. Αντί να πηγαίνω στη ντισκοτέκ, προτιμούσα να πηγαίνω στην εκκλησία. Όταν άρχισα να δουλεύω στα 15, είχα έναν συνάδελφο που ήταν Μάρτυρας του Ιεχωβά. Μου μιλούσε καθημερινά για την πίστη του. Εγώ, από την άλλη πλευρά, έσερνα τακτικά την καλύτερή μου φίλη σε εκδηλώσεις της Καθολικής Εκκλησίας. Εκεί προσεύχονταν πάντα στη Μαρία. Αυτό μου έσπαγε τα νεύρα. Για να σχηματίσω τη δική μου άποψη, αγόρασα μια Βίβλο και διάβαζα πολύ από αυτήν.
Όταν ήμουν σχεδόν 18 ετών, είδα σε ένα όνειρο τον συνάδελφό μου από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά να μου δίνει ένα βιβλίο για να το διαβάσω. Ταυτόχρονα, μου έβαλε ένα μαύρο πανί στο κεφάλι, έτσι ώστε να μην μπορώ να δω ούτε προς τα δεξιά ούτε προς τα αριστερά. Το ερμήνευσα ως ένδειξη ότι αυτός ήταν ο λάθος δρόμος. Αλλά και η καθολική μου πίστη άρχισε να κλονίζεται μετά από αυτό.
Χρόνια αργότερα — ήμουν ήδη παντρεμένη, το τρίτο μου παιδί ήταν μισού έτους — ξεκίνησα επιτέλους την αναζήτηση της Εκκλησίας του Θεού. Μίλησα με ανθρώπους από διάφορες θρησκευτικές κοινότητες. Αρχικά ήταν οι Μορμόνοι, αργότερα και η Νεοαποστολική Εκκλησία. Δύο φιλικοί νεαροί Αμερικανοί Μορμόνοι μου έδιναν μαθήματα δύο φορές την εβδομάδα. Μετά από περίπου πέντε μήνες, μου πρότειναν να βαπτιστώ. Συμφώνησα. Και έτσι ορίστηκε η ημερομηνία της βάπτισης. Εκείνη την ημέρα γύρισα στο σπίτι με ένα δυσάρεστο προαίσθημα.
Την εβδομάδα πριν από τη βάπτισή μου, παρακολούθησα μια διάλεξη για τα παιδικά βιβλία στον τοπικό παιδικό σταθμό. Με μεγάλη μου χαρά διαπίστωσα ότι μεταξύ αυτών υπήρχαν και βιβλία του εκδοτικού οίκου «Saatkorn». Θυμήθηκα ακόμη ότι ήταν αυτός ο εκδοτικός οίκος που Οι άνθρωποι στα χέρια του Θεού εξέδωσε. Και έτσι ρώτησα τον ομιλητή, κάποιον Νόρμπερτ Μ., για αυτό το βιβλίο, το οποίο είχα ήδη ψάξει μάταια σε πολλά βιβλιοπωλεία. Μου είπε ότι θα μπορούσε να μου το προμηθεύσει.
Το επόμενο πρωί τηλεφώνησα στους Μορμόνους και ζήτησα να αναβληθεί η βάπτιση. Στη συνέχεια, με προσκάλεσαν σε μια συζήτηση με δύο φιλικούς κυρίους από τη Φρανκφούρτη. Μετά από μερικές ερωτήσεις σχετικά με τη διδασκαλία, με ρώτησαν γιατί δεν ήθελα να βαπτιστώ. Είπα ότι το εσωτερικό μου αντιδρούσε σε αυτό. Τότε σηκώθηκαν αμέσως, αποχαιρέτησαν σύντομα και έφυγαν από το δωμάτιο. Λίγο αργότερα, βρέθηκα κάπως μπερδεμένος στις σκάλες μπροστά από την αίθουσα συγκεντρώσεων.
Την επόμενη Τρίτη με επισκέφθηκε ο Νόρμπερτ Μ., ο φιλικός πωλητής βιβλίων. Ήθελε να μου παρουσιάσει μερικά βιβλία. Εγώ, όμως, ήθελα μόνο να μάθω σε ποια εκκλησία πήγαινε και από πού αντλούσε τις βασικές του γνώσεις σε θέματα πίστης. Έτσι έμαθα ότι είναι Αντβεντιστής της Έβδομης Ημέρας και βασίζεται στη Βίβλο. Από τότε άρχισα να παρακολουθώ μαθήματα Βίβλου μαζί του και το 2003 βαφτίστηκα. Επιτέλους, όλα απέκτησαν νόημα. Ιδιαίτερα το θέμα με την αλλαγή των 10 Εντολών με είχε πείσει.
