Bernd
De kaarsen aan de kerstboom flikkerden, het hooi uit de reusachtige kribbe rook heerlijk, en de kerk zat vol met mensen. Hun ogen glinsterden van de voor-kerstvreugde. Samen zongen we de bekende kerstliederen. Zoals elk jaar rond deze tijd deed ik vol enthousiasme mee. Het was de enige gelegenheid waarbij mijn ouders elk jaar samen met mij een kerkdienst bijwoonden. Maar deze keer was het niet alleen de feestelijke sfeer die me aansprak. Er kwam een vraag bij me op die me niet meer losliet: elk jaar wordt er verteld over Jezus, over de herders en de wijzen. Het verhaal leek belangrijk te zijn. Maar wie is die Jezus Christus? En wat heeft hij met mij te maken?
Toen we die avond thuiskwamen, stelde ik mijn vader precies die vragen. Maar hij kon me geen antwoord geven. Twee jaar later zei hij tegen me: „Je wilde toch weten wie Jezus Christus is. Je bent nu 14 en kunt naar de catechisatielessen gaan. Wil je dat?“ Natuurlijk wilde ik dat! En zo ging ik vanaf dat moment regelmatig naar de catechisatielessen.
Maar ook hier kwam ik er niet achter wie Jezus Christus is. We lazen nauwelijks in de Bijbel. Dus nam ik me voor om zelf in de Bijbel te gaan lezen. Ik begon bij het begin. Over Jezus vond ik daar natuurlijk niets. Toen ik bij het eerste geslachtsregister kwam, was mijn interesse verdwenen.
Hier zou mijn verhaal kunnen eindigen. Maar juist op dit moment greep God in. Ik zat „s ochtends in de bus op weg naar school. Plotseling hoorde ik een stem die duidelijk tegen me zei: “Je wilde toch in de Bijbel lezen!“ Ik schrok en keek om me heen. Maar van de aanwezigen leek niemand mij aangesproken te hebben. Ik besloot echter om toch weer met de Bijbel te beginnen. Een paar minuten later was ik dat voornemen echter alweer vergeten. Maar de stem liet steeds weer van zich horen – bijvoorbeeld als ik voor mijn boekenkast stond. Dus probeerde ik het nog een keer. Maar weer bleef ik steken op een saai stuk.
Dit tafereel herhaalde zich meerdere keren. Toen verhuisden mijn ouders en ik van Berlijn naar Darmstadt. Ik was inmiddels 19 jaar oud en was begonnen aan een opleiding tot landschapsarchitect. Op een dag, toen ik weer eens voor mijn boekenkast stond, klonk de stem na een lange pauze weer: „Je wilde toch in de Bijbel lezen!“ Deze keer begon ik met die stem in discussie te gaan. „Ja, dat wilde ik! Maar het lukt me niet!“ En de stem zei voor het allereerste keer iets anders. Ze zei: „Er moeten toch mensen zijn die je kunnen helpen!“ Dit antwoord deed me verstommen. Wie kende ik nou die me kon helpen? Ik dacht na: mijn collega’s? Buren? Een of andere dominee?
Precies drie minuten nadat ik die vraag had gesteld, ging de deurbel. Een man zamelde geld in voor een kinderhulporganisatie. Daarnaast gaf hij me een cadeaubon voor een gratis bijbelcursus op afstand bij „Stimme der Hoffnung“. Dat was het keerpunt in mijn leven. Nu ontdekte ik wie Jezus Christus is, dat mijn leven zin en een toekomst heeft. Ik bezocht een evangelisatiebijeenkomst, kreeg bijbelstudies, gaf mijn leven aan Jezus Christus en werd 18 maanden later gedoopt.
