Christian

Net als veel anderen in Oostenrijk was ook ik rooms-katholiek. Tijdens de vormingslessen wilde ik meer te weten komen over God en de Bijbel. Helaas stond ik er met mijn vragen alleen voor. Toch geloofde ik in het bestaan van een God, die ik echter nog niet kende.

Tijdens mijn rechtenstudie maakte ik samen met een vriend een prachtige bergtocht. Het zou onze laatste zijn. Een week later kwam hij om het leven bij een auto-ongeluk. Ik was ontzet en vroeg me af of de dood het einde van het leven was en wat het leven zin geeft.

Rond dezelfde tijd kreeg mijn moeder van een collega een uitnodiging voor christelijke lezingen in Wenen. Mijn moeder was geïnteresseerd in de aangekondigde onderwerpen en besloot samen met mijn vader het evenement bij te wonen.

Eigenlijk was ik niet van plan om met mijn ouders mee te gaan. Maar mijn vader was zo enthousiast over de eerste lezingen dat hij mij ook enthousiast maakte. En zo ging ik op een avond toch mee.

Ik merkte meteen dat er bij dit evenement een bijzondere sfeer heerste en dat de mensen op de een of andere manier anders waren. Hun vriendelijke en ongedwongen manier van doen maakte indruk op mij. Daar kwam nog bij dat de boodschap van de Bijbel mij fascineerde. Ik vond het niet erg dat ik mijn weekplanning zo moest aanpassen dat ik vijf keer per week naar de lezingen kon gaan. Sport, dansclub, biljart en disco maakten plaats voor de ontdekking van het Woord van God.

Ik vroeg me af of God werkelijk de auteur van de Bijbel kon zijn. Aandachtig luisterde ik naar de uitleg van de spreker over de profetieën in het boek Daniël. Plotseling drong het tot me door dat er een levende God achter de Bijbel stond. Wie anders zou wereldgebeurtenissen eeuwen van tevoren zo nauwkeurig kunnen voorspellen?

Na een paar avonden kwamen we erachter dat de Zevende-dags Adventisten de organisator van deze lezingenreeks waren. Waren we in de val gelopen van een sekte? We namen meteen afstand. Maar op een avond belde de evangelist aan bij ons. Geduldig beantwoordde hij onze vragen, en onze twijfels verdwenen. Daarna woonden we ook de overige lezingen bij.

Ik heb het boek gewonnen bij een loterij Het leven van Jezus van Ellen White. Maar wie was deze schrijfster? Had God in onze tijd werkelijk een profetes geroepen, zoals de adventisten beweren? De bijbelstudie over dit onderwerp, de positieve invloed van de boeken van E. G. White en haar onbevooroordeelde blik achter de schermen van de wereldgeschiedenis hebben mij uiteindelijk overtuigd van de goddelijke inspiratie van haar geschriften.

Al tijdens de evangelisatiecampagne woonde ik de jeugdbijeenkomsten en de sabbatdiensten bij. Ik voelde me inmiddels al helemaal thuis in de Adventgemeente toen de predikant me vroeg wat ik van de doop vond. In 1987 besloot ik me te laten dopen. Dat was een jaar na de evangelisatiecampagne.

Mijn doop beschouwde ik als de mooiste dag van mijn leven. Achteraf gezien ben ik God zeer dankbaar voor Zijn leiding en voor het feit dat ik Hem en Zijn gemeente vandaag als predikant mag dienen.