“Het vierde beest staat voor een vierde rijk dat op aarde zal komen.” Daniël 7:23 “De wateren … zijn volken, menigten, naties en talen.” Openbaring 17:15
Antwoord: Dieren staan voor rijken of naties. Water staat voor mensenmassa’s.
“De HEER zal een volk uit de verte tegen je opzetten, … dat als een arend aanvliegt.” Deuteronomium 28:49 “Zo spreekt de HEER der heerscharen: Zie, er gaat onheil uit van het ene volk naar het andere, en een geweldige storm steigt op vanuit het uiterste einde van de aarde, en op die dag zullen degenen die door de HEER zijn gedood, liggen van het ene uiteinde van de aarde tot het andere;.” Jeremia 25:32,33
Antwoord: De adelaarsvleugels staan voor snelheid. (Zie ook Jeremia 4:13; Habakuk 1:6-9) Winden staan voor strijd, onrust en verwoesting. (Zie ook Openbaring 7:1-3)
Antwoord: Lees Daniël 8. Let er daarbij op dat de dieren in hoofdstuk 8 overeenkomen met die in hoofdstuk 7. In Daniël 8:20 wordt Medo-Perzië genoemd als het rijk dat vóór de bok – oftewel Griekenland – in vers 21 verschijnt. Het gaat om het tweede wereldrijk – dezelfde macht als de beer in Daniël 7. Het rijk bestond uit twee volkeren. De Meden kwamen als eerste op (in Daniël 7:5 voorgesteld door de beer die aan één kant omhoog stond), maar de Perzen werden sterker (in Daniël 8:3 voorgesteld door de tweede hoorn van de ram, die hoger was dan de andere). De drie ribben staan voor de drie belangrijkste machten die door de Medo-Perzen werden verslagen: Lydië, Babylon en Egypte.
Antwoord: De vier koppen staan voor de vier rijken waarin het rijk van Alexander de Grote na zijn dood werd verdeeld. De vier generaals van deze deelrijken waren: Cassander, Lysimachus, Ptolemaeus en Seleucus. De vier vleugels (in plaats van twee zoals bij de leeuw) staan voor buitengewone snelheid, wat van toepassing was op de snelle veroveringstochten van Alexander (Jeremia 4:11-13).
Antwoord: De tien horens staan voor de tien koningen of rijken waarin het heidense Rome uiteindelijk uiteenviel (Daniël 7:24). (Deze 10 rijken zijn dezelfde rijken als die in Daniël 2:41-44 worden voorgesteld door de 10 tenen). Barbarenstammen vielen het Romeinse Rijk binnen en namen verschillende delen ervan in. Zeven van deze tien stammen ontwikkelden zich tot landen van het moderne West-Europa, terwijl drie werden uitgeroeid en vernietigd. In de volgende paragraaf worden de rijken genoemd die werden uitgeroeid:
De Visigoten – Spanje
De Angelsaksen – Engeland
De Franken – Frankrijk
De Alemannen – Duitsland
De Bourgondiërs – Zwitserland
De Longobarden – Italië
De Sueven – Portugal
De Herulen – uitgeroeid
De Ostgoten – uitgeroeid
De Vandalen – uitgeroeid
“Terwijl ik naar de horens keek, zie, toen rees er een andere, kleine hoorn tussen hen op, en drie van de eerdere horens werden voor zijn ogen uitgerukt; en zie, deze hoorn had ogen als mensenogen en een mond die grote dingen sprak.” Daniël 7:8
Antwoord: Vervolgens wordt de macht van de “kleine hoorn” beschreven. We moeten deze zorgvuldig identificeren, omdat de beschrijving van deze macht meer ruimte inneemt dan die van de andere vier rijken samen. Waarom? Omdat de bijbelse kenmerken deze hoorn identificeren als de antichrist uit de profetieën en de geschiedenis. Bij deze identificatie mogen geen fouten worden gemaakt.
Antwoord: Ja. God geeft ons in Daniël 7 negen kenmerken van de antichrist, zodat we zekerheid kunnen krijgen over zijn identiteit. Ook al kunnen sommigen deze waarheden uit Gods Woord als pijnlijk ervaren, toch moeten we eerlijk genoeg zijn om ze te aanvaarden als Zijn geopenbaarde wil. Laten we nu deze negen punten eens bekijken:
A. De “kleine hoorn” of het rijk “kwam voort uit die” – de tien horens, die de rijken van West-Europa waren (Daniël 7:8). Het zou dus om een klein rijk ergens in West-Europa moeten gaan.
B. Aan het hoofd zou een man staan als woordvoerder (Daniël 7:8).
C. Het zou drie rijken vernietigen (Daniël 7:8).
D. Het zou “anders” zijn dan de andere tien koninkrijken (Daniël 7:24).
E. Het zou tegen de heiligen strijden of hen vervolgen (Daniël 7:21, 25).
F. Het zou voortkomen uit het heidense Rome – het vierde wereldrijk – (Daniël 7:7, 8).
G. Gods volk (de heiligen) zou “in zijn hand worden gegeven” voor “een tijd, twee tijden en een halve tijd” (Daniël 7:25).
H. Het zou de Allerhoogste “lasteren” (Daniël 7:25). De Bijbel zegt in Openbaring 13:5 dat diezelfde macht “grote dingen en lasteringen” zou spreken.
I. Het zou ondenkbaar zijn om “tijd en wet te veranderen”. Daniël 7:25
Vergeet niet dat al deze kenmerken rechtstreeks uit de Bijbel zijn ontleend. Het gaat hier niet om menselijke meningen of speculaties. Historici kunnen u onmiddellijk vertellen welke macht hier wordt beschreven. Al deze kenmerken zijn slechts op één macht van toepassing: het pausdom. Om er helemaal zeker van te zijn, zullen we alle negen punten zorgvuldig onderzoeken. Er mag geen schaduw van twijfel overblijven.
“Wijn maakt iemand spottend, sterke drank maakt iemand wild, en niemand die zich ermee bedrinkt, wordt wijs.” Spreuken 20:1 “Kijk niet naar hoe de wijn roodachtig glinstert, hoe hij in de beker bruist! Hij glijdt gemakkelijk naar beneden; maar uiteindelijk bijt hij als een slang en steekt hij als een adder!” Spreuken 23:31,32 “Weet u dan niet dat noch ontuchtigen… noch dronkaards… het koninkrijk van God zullen beërven? 1 Korintiërs 6:9,10
Antwoord: Ja. Elk kenmerk klopt precies. Let op de hieronder genoemde punten A – H.
A. Het “ontstond te midden van” de tien rijken van West-Europa.
Het geografische centrum van de pauselijke macht lag in Rome, Italië, in het hart van West-Europa.
B. Aan het hoofd zou een man staan die als woordvoerder zou optreden.
Het pausdom voldoet aan dit kenmerk, want het wordt geleid door een man (de paus).
C. Het zou drie rijken uitroeien.
De heersers van West-Europa waren grotendeels katholiek en steunden het pausdom in zijn uitbreiding en gezag. Drie Ariaanse rijken verzetten zich daarentegen tegen het pausdom: de Vandalen, de Herulen en de Oostgoten. Dit zette de katholieke heersers ertoe aan om deze volkeren ofwel te onderwerpen ofwel te vernietigen. Dr. Mervyn Maxwell, theoloog en historicus, beschrijft deze gang van zaken in deel 1, pagina 129 van zijn boek God Cares: “De katholieke keizer Zeno (474-491) sloot in het jaar 487 een overeenkomst met de Oostgoten, op grond waarvan het rijk van de ariaanse Herulen in het jaar 496 werd uitgeroeid. De katholieke keizer Justinianus (527-565) roeide in het jaar 534 de ariaanse Vandalen uit en brak in het jaar 538 ook de macht van de ariaanse Oostgoten. Op deze manier werden de drie horens, beschreven in het boek Daniël – de Herulen, de Vandalen en de Oostgoten – uitgeroeid.’ Het is duidelijk te zien dat ook dit kenmerk van toepassing is op het pausdom.
D. Het zou zich van de andere rijken “onderscheiden” of anders zijn.
Ook het pausdom voldoet heel duidelijk aan deze beschrijving. Het trad ten tonele als een religieuze macht en onderscheidde zich volledig van het wereldlijke karakter van de andere tien rijken.
E. Hij zou oorlog voeren tegen de heiligen en hen vervolgen.
Dat de kerk mensen heeft vervolgd, is een bekend feit. Het pausdom geeft dat zelf toe. Daarvoor bestaat veel bewijs. Zelfs conservatieve historici schatten dat de kerk mogelijk minstens 50 miljoen mensen heeft vermoord vanwege hun religieuze overtuiging. We citeren twee bronnen:
1. “Dat de rooms-katholieke kerk meer onschuldig bloed heeft vergoten dan welke andere instelling dan ook, wordt door geen enkele protestant die de geschiedenis kent in twijfel getrokken.”. 1
2. In *De geschiedenis van de inquisitie in Spanje* geeft D. Ivan Antonio Llorente de volgende cijfers, uitsluitend met betrekking tot de Spaanse inquisitie:
- 31.912 mensen werden veroordeeld en kwamen om in de vlammen.
- 241.450 personen zijn veroordeeld tot zware straffen.
F. Het zou voortkomen uit het vierde, ijzeren rijk – het heidense Romeinse Rijk.
Wat dit punt betreft, laten we twee autoriteiten aan het woord:
1. “De machtige katholieke kerk was als het ware het gedoopte Romeinse Rijk … De zetel van het oude Romeinse Rijk werd de zetel van het christelijke Rijk. Het ambt van Pontifex Maximus vond zijn voortzetting in dat van de paus.” 2
2. “Wat de barbaren en de Arianen ook aan Romeinse elementen hebben laten staan … dit kwam onder de bescherming van de Romeinse bisschop, die na het vertrek van de keizer de belangrijkste figuur was. Op deze manier nam de Romeinse Kerk zelf de plaats in van het Romeinse Rijk, waarvan zij in feite de voortzetting is.” 3 En ook dit punt geldt voor het pausdom.
G. Gods volk (de heiligen) zou “in zijn macht worden gegeven” “een tijd, twee tijden en een halve tijd”. Daniël 7:25.
Er zijn verschillende zaken die in verband met dit punt moeten worden verduidelijkt:
1. Een tijd is een jaar, twee tijden zijn twee jaar en een halve tijd is een half jaar. 4
2. Dezelfde tijdsperiode wordt zeven keer in de Bijbel genoemd (Daniël 7:25, 12:7; Openbaring 11:2, 3; 12:6, 14; 13:5). Drie keer als „een tijd, twee tijden en een halve tijd”, twee keer als 42 maanden en twee keer als 1260 dagen. Op basis van de Joodse kalender van 30 dagen hebben deze tijdsperioden allemaal dezelfde tijdsduur:
3 1/2 jaar – 42 maanden – 1260 dagen.
3. Een profetische dag komt overeen met een letterlijk jaar (Ezechiël 4:6, Numeri 14:34).
4. De kleine hoorn (de antichrist) zou dus gedurende 1260 profetische dagen, of 1260 letterlijke jaren, macht over de heiligen hebben.
5. De heerschappij van het pausdom begon in het jaar 538 n.Chr., nadat het laatste van de drie vijandige Ariaanse rijken was vernietigd. Zijn heerschappij duurde tot 1798, toen Napoleons generaal Berthier de paus gevangen nam in de hoop zowel paus Pius VI als de politieke en wereldlijke macht van het pausdom te vernietigen. Deze periode is de exacte vervulling van de profetie van 1260 jaar. Deze klap betekende een dodelijke wond voor het pausdom. Maar deze wond begon te genezen en bevindt zich tot op de dag van vandaag nog steeds in het genezingsproces.
6. Diezelfde periode van vervolging wordt in Mattheüs 24:21 beschreven als de ergste voor Gods volk. In vers 22 lezen we dat het zo verschrikkelijk moet zijn geweest dat niemand het zou hebben overleefd als God die tijd niet had verkort. God greep in. De vervolging eindigde lang vóór de gevangenneming van de paus in het jaar 1798. Het is duidelijk dat ook dit punt betrekking heeft op het pausdom.
H. Hij zou over “grote dingen” praten en “de Allerhoogste (God) lasteren”.”
Laster wordt in de Bijbel op twee manieren gedefinieerd:
1. De aanmatiging om zonden te vergeven (Lucas 5:21).
2. De aanmatiging om zich voor God uit te geven (Johannes 10:33).
Zijn deze punten van toepassing op het pausdom? Ja! Laten we eerst eens kijken naar het feit dat het beweert zonden te vergeven: “Vergeeft de priester daadwerkelijk zonden of verklaart hij deze kwijtgescholden? De priester vergeeft werkelijk zonden op grond van de macht die hem door Christus is gegeven.”
5 Bovendien ondermijnt het pausdom de positie van Jezus door de biecht aan een aardse priester in te voeren en daarmee Jezus, onze Hogepriester (Hebreeën 3:1, 8:1, 2) en enige Middelaar (1 Timoteüs 2:5), te omzeilen.
Vervolgens bekijken we de bewering dat zij God zouden zijn: “Wij (de pausen) nemen op deze aarde de plaats in van God, de Almachtige.”
6 Nog een punt: “De paus is niet alleen de vertegenwoordiger van Jezus Christus, maar hij is zelf Jezus Christus, verborgen onder de mantel van het vlees.” 7
Het is overduidelijk dat ook dit punt van toepassing is op het pausdom.
I. Hij zou “zich aanmatigen tijden en wetten te veranderen.”
In een volgende les zullen we de “tijden” van dit punt behandelen. Het gaat om een hoofdthema dat bijzondere aandacht verdient en grondig moet worden behandeld. Maar waar gaat de verandering van de “wet” eigenlijk over? Natuurlijk kan niemand deze wet veranderen, maar heeft het pausdom niet precies dat geprobeerd te doen? Het antwoord is “inderdaad”.
In zijn catechismus heeft het pausdom het tweede gebod, dat de verering van afbeeldingen verbiedt, weggelaten; vervolgens heeft het het vierde gebod teruggebracht van 90 woorden tot 7 woorden en het tiende gebod in twee delen gesplitst. (Controleer dit zelf maar eens. Vergelijk de Tien Geboden in willekeurige katholieke catechismus met Gods geboden in Exodus 20:3-17). Er bestaat geen twijfel over dat de kleine hoorn uit Daniël hoofdstuk 7 (de antichrist) het pausdom is. Geen enkele andere organisatie zou anders aan deze negen punten kunnen voldoen. En dit is geen nieuwe leer. Zonder uitzondering spraken alle reformatoren over het pausdom als de antichrist. 8
Woorden die tot voorzichtigheid manen
Laat niemand denken dat we medechristenen willen aanvallen door de kleine hoorn te identificeren! Houd er alstublieft rekening mee dat de profetie een systeem aan de kaak stelt en geen individuele mensen aan de schandpaal nagelt. Er zijn in alle kerken oprechte christenen, ook onder de katholieken. Daniël hoofdstuk 7 is heel eenvoudig een oordelboodschap en een terechtwijzing voor een grote religieuze instelling die compromissen heeft gesloten met het heidendom, net als zoveel andere kerken die daarna zijn ontstaan.
De profetie legt de tekortkomingen van alle geloofsbelijdenissen bloot
Andere profetieën wijzen op de tekortkomingen van het protestantse en joodse geloof. Toch zijn er in alle religies oprechte mensen te vinden. Gods ware volk (van welk geloof dan ook) zal de terechtwijzing van de Heer altijd nederig aanvaarden en zijn oren en hart niet voor Hem sluiten door zich te verdedigen. We mogen zeer dankbaar zijn dat Gods Woord elk onderwerp met onpartijdige eerlijkheid behandelt.
1 W. E. H. Lecky, Geschiedenis van het ontstaan en de invloed van de geest van het rationalisme in Europa, deel 2, blz. 40.
2 Alexander Clarence Flick, De opkomst van de kerk in de middeleeuwen, blz. 148, 149.
3 Adolf Harnack, Wat is het christendom? (New York: Putnam, tweede, herziene druk, 1901), blz. 269, 270.
4 The Amplified Bible, Zondervan Publishing House, Grand Rapids, Michigan 1962.
5 Joseph Deharbe, S.J., Volledige catechismus van de katholieke godsdienst (New York: Schwartz, Kirwin & Fauss, 1924), blz. 279.
6 Paus Leo XIII, encycliek “De eenheid van het christendom” (gedateerd 20 juni 1894), vertaald in De grote encyclieken van paus Leo XIII (New York: Benziger, 1903), blz. 304.
7 Catholic National, juli 1895.
8 R. Allen Anderson, Uitleg van de Openbaring, blz. 137.
Antwoord: In Daniël 12:4 wordt de profeet verteld dat hij delen van het boek moet verzegelen tot “de tijd van het einde”. In vers 6 vroeg een engel: “Wanneer zal er dan een einde komen aan zulke wonderen?” Vers 7 zegt: “Een tijd, (twee) tijden en een halve tijd.” De engel verzekerde Daniël dat het gedeelte van het boek dat betrekking had op de eindtijdprofetieën, begrepen zou worden aan het einde van de periode van 1260 jaar, dus na de tijd van de pauselijke heerschappij, dat wil zeggen in het jaar 1798, zoals we al hebben geleerd. Zo begon de tijd van het einde in het jaar 1798. Het is overduidelijk dat het boek Daniël voor ons vandaag belangrijke boodschappen uit de hemel bevat. We moeten deze absoluut begrijpen.
“Maar deze mensen waren edelmoediger dan die in Thessaloniki en namen het Woord met alle bereidwilligheid aan; en zij onderzochten dagelijks de Schrift om na te gaan of het zo was.” Handelingen 17:11
Antwoord: Als men nieuwe bijbelse leerstellingen tegenkomt, is er maar één betrouwbare methode: deze zorgvuldig vergelijken met de Heilige Schrift om te zien of ze in overeenstemming zijn met Gods Woord.
Samenvatting
Veel belangrijke profetieën uit de bijbelboeken Daniël en Openbaring zullen in de volgende studiegidsen aan bod komen.
God heeft deze profetieën gegeven om:
A. De laatste gebeurtenissen van deze wereld te onthullen.
B. De deelnemers aan de laatste fase van de strijd tussen Jezus en Satan identificeren.
C. Om het duistere plan van Satan om ons te verleiden en te vernietigen aan het licht te brengen.
D. De zekerheid van het oordeel laten zien: Gods volk wordt gerechtvaardigd!
E. Jezus verheerlijken – zijn verlossing, zijn liefde, zijn macht, zijn genade en gerechtigheid.
Belangrijke personen worden herhaaldelijk genoemd
In deze profetieën worden sleutelfiguren herhaaldelijk genoemd in de beslissende strijd tussen Jezus en Satan. Dit zijn: Satan, Jezus, de Verenigde Staten, het pausdom, het protestantisme en het spiritisme. Jezus herhaalt en verdiept de boodschappen van de profeten om ervoor te zorgen dat zijn waarschuwingen uit liefde duidelijk worden begrepen.
