Dominik
Als gezin waren we lange tijd lid van een pinkstergemeente. Maar toen ik 12 jaar oud was, verlieten we de gemeente en richtten we onze eigen huiskerk op.
In deze fase van de puberteit begon ik langzaam maar zeker weerstand te voelen tegen mijn familie, mijn vrienden en mijn geloof. Ik vond nieuwe vrienden, namelijk op straat. Ik had een geweldige, maar oppervlakkige band met hen. We maakten hiphop- en rapmuziek.
Mijn ouders bleven echter voor mij bidden. Op oudejaarsavond 2005 voelde ik de drang om mijn leven te veranderen en terug te keren naar God. Ik wilde Jezus beter leren kennen en een intensievere band met Hem opbouwen. Ik bad tot God en beloofde Hem dat ik Zijn Woord zou lezen en een innige relatie met Hem zou onderhouden. Ook vroeg ik Hem om het wonder dat ik de vrouw van mijn leven zou leren kennen en een gemeente zou vinden waar ik me thuis zou kunnen voelen. Ik wilde niet meer doorgaan zoals voorheen. In die tijd zat ik in de 9e klas van de Realschule.
Op een dag, tijdens de biologieles, zat ik samen met een paar klasgenoten. Eén van hen was van mening dat de mens van de aap afstamt en dat de wereld door een oerknal is ontstaan. Zelf geloofde ik nog steeds in de schepping. Dus antwoordde ik dat dat niet waar was. God heeft de aarde geschapen. Mijn klasgenoot vond dat grappig en lachte hardop. Daardoor mengde mijn klasgenote Alina zich in het gesprek. Hij vroeg haar toen of zij ook geloofde dat de aarde door de oerknal was ontstaan. Dat ontkende ze. Ze geloofde in de schepping en dat God de mensen had geschapen. Ik was natuurlijk dolblij toen ik dat hoorde en werd nieuwsgierig. Is ze misschien katholiek of protestants, vroeg ik me af. Even later vroeg ik haar waar ze die kennis vandaan had. Daarop vertelde ze me over de Adventgemeente en de adventboodschap. Daar had ik nog nooit van gehoord. Maar ik was nu buitengewoon geïnteresseerd in dit bijzondere geloof. Wilde God hier tegelijkertijd twee deuren voor mij openen: één naar de waarheid en een tweede naar een vrouw die mijn geloof deelt?
Al snel nodigde ze me uit voor een bijeenkomst op een vrijdagavond in de Adventgemeente. Daar werd ik door de jongeren met open armen ontvangen. Samen vierden we het begin van de sabbat. Mijn honger naar de Adventboodschap werd daarna steeds groter. Ook de andere gemeenteleden namen me hartelijk op. God had me een nieuw geestelijk thuis geschonken. Nu, zo was ik ervan overtuigd, was ik daar waar ik thuishoorde, namelijk in Gods ware eindtijdgemeente. Door een intensieve studie van twee jaar met de jongeren en de predikant leidde God mij in juni 2009 naar het punt waarop ik definitief voor de Heer Jezus Christus koos en mijn leven aan Hem overgaf. Ik liet mij dopen. Nu ken ik de waarheid waarnaar ik zo lang had gezocht.
Met Alina is een hechte vriendschap ontstaan. Inmiddels zijn we verloofd en zijn we van plan om in de zomer van 2011 te trouwen. Gods wegen zijn soms ondoorgrondelijk. Niemand weet waar ze naartoe leiden. Ik heb geleerd: vertrouw op God en geef Hem de eer. Al het andere volgt dan vanzelf.
