ΜΕΣΩ ΜΙΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΒΙΟΛΟΓΙΑΣ
Ντομίνικ
Ως οικογένεια, ήμασταν για πολύ καιρό μέλη μιας Πεντηκοστιανής εκκλησίας. Όμως, όταν ήμουν 12 ετών, αποχωρήσαμε από την εκκλησία και ιδρύσαμε τη δική μας οικιακή εκκλησία.
Σε αυτή τη φάση της εφηβείας, άρχισε σιγά-σιγά να εμφανίζεται μέσα μου μια αντίσταση απέναντι στην οικογένειά μου, τους φίλους μου και την πίστη μου. Βρήκα νέους φίλους, και μάλιστα στο δρόμο. Είχα μια υπέροχη, αλλά επιφανειακή σχέση μαζί τους. Δημιουργούσαμε μουσική χιπ χοπ και ραπ.
Οι γονείς μου, όμως, συνέχιζαν να προσεύχονται για μένα. Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 2005 ένιωσα την επιθυμία να αλλάξω τη ζωή μου και να επιστρέψω στον Θεό. Ήθελα να γνωρίσω τον Ιησού πιο από κοντά, να καλλιεργήσω μια πιο στενή σχέση μαζί Του. Προσευχήθηκα στον Θεό και Του υποσχέθηκα να διαβάζω τον Λόγο Του και να καλλιεργώ μια στενή σχέση μαζί Του. Επίσης, Του ζήτησα το θαύμα να γνωρίσω τη γυναίκα της ζωής μου και να βρω μια εκκλησία στην οποία θα ένιωθα σαν στο σπίτι μου. Δεν ήθελα πια να συνεχίσω όπως μέχρι τότε. Εκείνη την εποχή φοιτούσα στην 9η τάξη του γυμνασίου.
Μια μέρα, στο μάθημα της βιολογίας, καθόμουν μαζί με μερικούς συμμαθητές μου. Ένας από αυτούς υποστήριζε ότι ο άνθρωπος κατάγεται από τον πίθηκο και ότι ο κόσμος δημιουργήθηκε από μια Μεγάλη Έκρηξη. Εγώ, από την πλευρά μου, εξακολουθούσα να πιστεύω στη Δημιουργία. Έτσι, του απάντησα ότι αυτό δεν ήταν αλήθεια. Ο Θεός δημιούργησε τη Γη. Ο συμμαθητής μου το βρήκε αστείο και γέλασε δυνατά. Αυτό οδήγησε τη συμμαθήτριά μου, την Αλίνα, να παρέμβει. Τότε εκείνος τη ρώτησε αν πιστεύει κι αυτή ότι η Γη δημιουργήθηκε από τη Μεγάλη Έκρηξη. Αυτή απάντησε αρνητικά. Πίστευε στη Δημιουργία και ότι ο Θεός είχε δημιουργήσει τους ανθρώπους. Φυσικά, χάρηκα πολύ όταν το άκουσα και μου κίνησε την περιέργεια. Μήπως είναι Καθολική ή Προτεστάντισσα, αναρωτήθηκα. Λίγο αργότερα τη ρώτησα από πού είχε αυτή τη γνώση. Τότε μου μίλησε για την Εκκλησία του Άδβεντ και το μήνυμα του Άδβεντ. Δεν είχα ακούσει ποτέ κάτι τέτοιο. Τώρα όμως είχα ενδιαφερθεί πάρα πολύ για αυτή την ιδιαίτερη πίστη. Μήπως ο Θεός ήθελε να μου ανοίξει ταυτόχρονα δύο πόρτες: μία προς την αλήθεια και μία δεύτερη προς μια γυναίκα που μοιράζεται την πίστη μου;
Σύντομα με προσκάλεσε σε μια συνάντηση την Παρασκευή το βράδυ στην Εκκλησία του Άδβεντ. Εκεί με υποδέχτηκαν οι νέοι με ανοιχτές αγκάλες. Μαζί γιορτάσαμε την έναρξη του Σαββάτου. Μετά από αυτό, η δίψα μου για το μήνυμα της Εκκλησίας των Επτάμερων γινόταν όλο και μεγαλύτερη. Και τα άλλα μέλη της εκκλησίας με δέχτηκαν θερμά. Ο Θεός μου είχε χαρίσει ένα νέο πνευματικό σπίτι. Τώρα, έτσι πίστευα, βρισκόμουν εκεί όπου ανήκα, δηλαδή στην αληθινή εκκλησία του Θεού των εσχάτων καιρών. Μέσα από μια διετή εντατική μελέτη μαζί με τους νέους και τον ιεροκήρυκα, ο Θεός με οδήγησε, τον Ιούνιο του 2009, στο σημείο να αποφασίσω οριστικά να ακολουθήσω τον Κύριο Ιησού Χριστό και να παραδώσω τη ζωή μου σ’ Αυτόν. Βαφτίστηκα. Τώρα γνωρίζω την αλήθεια που αναζητούσα εδώ και καιρό.
Με την Αλίνα αναπτύχθηκε μια στενή φιλία. Πλέον είμαστε αρραβωνιασμένοι και σχεδιάζουμε να παντρευτούμε το καλοκαίρι του 2011. Οι δρόμοι του Θεού είναι μερικές φορές ανεξιχνίαστοι. Κανείς δεν ξέρει πού οδηγούν. Έχω μάθει: Να εμπιστεύεσαι τον Θεό και να Του αποδίδεις τη δόξα. Όλα τα άλλα θα ακολουθήσουν.







