Monika
Katika kazi yangu, nakutana na watu wengi. Ninaendesha duka maalum la vitambaa lenye wafanyakazi 11 katika mji mdogo huko Baden-Württemberg. Mmoja wa wateja wangu alinivutia hasa. Alikuwa na tabia tulivu na ya kirafiki. Nilifurahi kila tulipokutana na kupata fursa ya kuzungumza.
Aliporudi dukani kwangu baada ya ugonjwa mrefu – bado hakujisikia vizuri – nilishangazwa jinsi mtu angeweza kuwa na mtazamo chanya baada ya uzoefu mbaya kiasi hicho. Nilimwuliza nini kilichomsaidia wakati wa ugonjwa wake. Kisha akaniuliza swali: „Je, unaamini katika Mungu?“ Mwanzoni nilishindwa kusema chochote. Lakini kisha, kwa kusita, nikasema ndiyo. Akanijibu: „Mungu amefanya muujiza katika maisha yangu.“ Hilo lilinifanya nitafakari, kwani Mungu hakuwa na nafasi kubwa katika maisha yangu. Lakini kwa namna fulani nikapuuza wazo hilo tena.
Kwa hivyo, urafiki wa kweli ulizuka kati yetu, ambao sikuwahi kuupata hapo awali. Rafiki yangu mpya sasa alinifuata mara kwa mara katika safari za ununuzi kwa ajili ya duka langu. Safari hizo zilitupa muda wa thamani wa kuzungumza. Na mazungumzo hayo yalinipa mtazamo wa upendo wa Yesu.
Tulikuwa tukikutana mara kwa mara nyumbani kwa familia tuliyokuwa marafiki ili kujadili Biblia. Nilijihisi kukubalika huko na niliweza kuwa mimi mwenyewe. Sikuwahi kuhisi shinikizo lolote la kufanya au kutofanya chochote. Nilijifunza kwamba Yesu ananipenda jinsi nilivyo, na kwamba ana mpango kwa maisha yangu — na kusudi la ajabu. Ufahamu huu ukawa uhakika na ukaongoza kwenye uhusiano hai na Yesu. Nilimkubali kama Mwokozi wangu na nikamkabidhi maisha yangu.
Siku moja, nilieleza nia ya kujifunza Amri Kumi. Hivyo ndivyo nilivyojifunza kwamba Sabato ndilo siku ya kupumzika la kibiblia. Sikuwa najua kilichonishika. Nilifikiri: „Hiyo haiwezi kuwa sahihi!“ Hata hivyo, utambuzi huu haukuondoka kwangu. Baada ya kusoma kwa kina, niliamua kuacha kufanya kazi dukani mwangu siku za Jumamosi na badala yake kuhudhuria ibada. Mara moja nilihisi niko nyumbani kabisa katika kutaniko. Sabato na ubatizo sasa vilikuwa „lengo langu kuu“. Hatimaye, hamu ya kubatizwa ilizidi kuwa kubwa. Hata hivyo, bado kulikuwa na vikwazo vichache vya kushinda. Ilinibidi kuwafahamisha wazi familia yangu, wafanyakazi wangu na wateja wangu kwamba ningefunga duka langu Ijumaa kuanzia saa kumi jioni na kwamba Jumamosi ingekuwa siku yangu ya mapumziko.
Baada ya maombi mengi, nilijua kwamba Mungu atabariki uamuzi wangu na kunipa nguvu niliyohitaji ili kustahimili mapambano yote yaliyokuwa mbele yangu. Na hivyo nikabatizwa tarehe 26 Oktoba 2007. Hiyo ilikuwa furaha ya kipekee kwangu. Nilituma mialiko 60 kwa jamaa na marafiki. Nilitaka washiriki katika „siku yangu kuu“. Kwa kweli, wote walikuja, na kanisa lilijaa hadi paa. Mkutano ulilazimika kupanuka hadi vyumba vilivyo karibu. Wengi wa wageni wangu walivutiwa na waziwazi walibaki na mengi ya kufikiria.
Ingawa duka sasa limefungwa kuanzia saa kumi jioni kila Ijumaa na limefungwa kabisa siku ya Sabato — bila wafanyakazi wowote — Mungu amenibariki kwa njia Yake ya ajabu. Ninaweza tu kumshukuru Mungu mara kwa mara kutoka chini ya moyo wangu kwa kupata makao yangu ya kiroho katika mkusanyiko.
