Kuna nyakati maishani ambapo mustakabali hauonekani kama njia iliyo wazi, bali kama chumba kilichofungwa. Hujui kinachokungoja mbele. Unabeba maswali moyoni mwako ambayo yanazidi kusikika usiku. Je, kila kitu kitakuwa sawa tena? Je, naweza kuanza upya? Je, bado kuna amani, upendo na msamaha kwangu?

Maswali kama haya mara nyingi hujitokeza watu wanapokuwa wameumizwa, wamekatishwa tamaa, au wamepoteza imani nao wenyewe. Labda mabishano yameacha alama yake. Labda hisia ya hatia inazitoa sana dhamiri ya mtu. Labda kitu ambacho hapo awali kilionekana salama kimevunjika. Ni hasa wakati kama huu watu wanahitaji zaidi ya majibu ya haraka tu. Wanahitaji mahali ambapo wanaweza kuwa waaminifu.

Mustakabali si tarehe tu kwenye kalenda. Mustakabali ni hisia. Inaweza kuonekana nyepesi na rahisi pale kunapokuwa na matumaini. Lakini pia inaweza kuhisi kama mzigo mzito pale hofu, wasiwasi au upweke vinaposhika moyo. Watu wengi hujaribu kubaki imara, ingawa ndani kabisa wanahisi wasio na uhakika mkubwa.

Wakati mwingine sentensi moja tu, ujumbe au kukatishwa tamaa kunatosha kukufanya upoteze imani na mustakabali ghafla. Unaendelea kama kawaida, unafanya shughuli zako za kila siku, labda hata unatabasamu. Lakini ndani kabisa, swali linasalia: nini kinafuata? Ni hasa katika nyakati kama hizi ambapo imani inaweza kuwa nguvu tulivu lakini yenye nguvu. Sio kama maelezo tayari kwa kila kitu, bali kama ukumbusho kwamba hakuna mtu anayefafanuliwa pekee na maumivu yake. Hata wakati njia iliyo mbele haiko wazi, huna haja ya kuitembea peke yako.

Imani mara chache huundwa kwa amri. Huwezi tu kujiambia mwenyewe: „Kuanzia leo, nitaamini tena.“ Imani huchukua muda. Hukua pale uaminifu unapowezekana. Pale woga unapoweza kutolewa kwa sauti. Pale mtu hapokani hukumu kwa kuwa na mashaka.

Wengi wamepoteza imani kwa sababu wamevunjwa moyo: na watu wengine, na maisha, na wakati mwingine hata na wao wenyewe. Hivyo basi, huwa ni hatari kutumaini tena. Hata hivyo, imani haimaanishi kupuuza kila kitu. Inamaanisha kupiga hatua ndogo mbele licha ya maswali ambayo bado hayajajibiwa. Mazungumzo yanaweza kusaidia kupanga mawazo ya mtu. Unapoweka wazi kile kinachokuzitoa, mara nyingi unagundua: Siko makosa kwa sababu tu ninaogopa. Siko dhaifu kwa sababu tu nahitaji msaada.

Upendo mara nyingi huhusishwa na ukaribu, mapenzi au maelewano. Hata hivyo, upendo wa kweli ni wa kina zaidi. Unaona mtu si tu katika nyakati zake bora, bali pia katika udhaifu wake. Haulizi tu, „Unanipa nini?“, bali pia, „Ninawezaje kuelewa wewe?“

Maumivu mengi ya kihisia hutokea wakati upendo unapowekewa masharti. Wakati watu wanapohisi kuwa wana thamani tu ikiwa watafanya vizuri, kuwafurahisha wengine au wasifanye makosa. Hata hivyo, upendo unaoponya huanza tofauti. Hutoa heshima. Haudunishi. Unamruhusu mtu kuwa mkweli. Katika ufahamu wa Kikristo, upendo siyo tu hamu ya kibinadamu, bali pia ni ahadi ya kimungu: Unatazamwa. Hujasahaulika. Thamani yako haitegemei kama umefanya kila kitu kwa usahihi.

Msamaha ni mojawapo ya nyanja zenye nguvu zaidi na, kwa wakati huo huo, ngumu zaidi maishani. Baada ya yote, mtu aliyeumizwa hawezi tu kujifanya kana kwamba hakuna kilichotokea. Msamaha haimaanishi kuachilia makosa au kuficha maumivu. Wala haimaanishi kwamba ni lazima kurudisha ukaribu mara moja. Msamaha mara nyingi huanza kimya zaidi. Wakati mwingine kwa tamaa ya kutotawaliwa tena kiroho na kile kilichotokea. Wale wanaosamehe hawamwachi tu mtu mwingine kutoka kwa mzunguko wa hatia; mara nyingi wanajiachilia wenyewe pia, kutoka kwa kuendelea kuufikiria maumivu kila wakati.

Inaweza kuwa vigumu vivyo hivyo kujisamehe mwenyewe. Watu wengi hubeba makosa ya zamani kama minyororo isiyoonekana. Wanakumbuka maneno, maamuzi au kushindwa na kuamini hawastahili kuanza upya. Hata hivyo, hapa ndipo huduma ya kiroho inaweza kusaidia kutofautisha kati ya hatia, majuto na matumaini.

Mustakabali, imani, upendo na msamaha huambatana. Wale wanaopata tena imani wanaweza kuona mustakabali kwa mwanga tofauti. Wale wanaopata upendo hawahitaji tena kujitambulisha kwa makosa yao pekee. Wale wanaokubali msamaha wanaweza kujifunza kuishi kwa uhuru zaidi.

Sio kila safari huanza na muujiza mkubwa. Wakati mwingine huanza na mazungumzo ya kweli. Kwa sala. Kwa ujasiri wa kupokea msaada. Kwa sentensi ya kwanza: „Sitaki kuendelea kama nilivyokuwa.“ Hata wakati mambo mengi yanaonekana yamevunjika, si lazima hiyo iwe mwisho. Wakati mwingine, kitu kipya huchipuka kutoka kwenye nyufa hizo. Si kamilifu, si mara moja, lakini ni halisi. Na labda mustakabali huanza hasa pale mtu anapohisi tena: Ninaruhusiwa kuwa na matumaini. Ninaruhusiwa kuamini. Ninaruhusiwa kupenda. Na ninaruhusiwa kupokea msamaha.