“...زیرا خداوند میداند چگونه پارسایان را از آزمایش رهایی بخشد، و بیعدالتان را تا روز داوری زیر مجازات نگه دارد... دوم پطرس ۲:۹
پاسخ: امروز حتی یک نفر هم در جهنم نیست. کتاب مقدس میگوید که خدا شریران را تا روز قیامت نگه داشته است تا بتواند آنها را مجازات کند.
“چنانکه علفهای هرز جمع شده و به آتش سوزانده میشوند، چنین خواهد بود در پایان این عصر. پسر انسان فرشتگان خود را خواهد فرستاد و ایشان هر آنچه موجب لغزش است و هر که بیقانونی میکند را از ملکوت او جمع خواهند کرد و در کورهٔ آتشین خواهند افکند؛ ” متی ۱۳:۴۰–۴۲ “کلامی که من گفتهام، در روز آخر بر او داوری خواهد کرد.” یوحنا ۱۲:۴۸
پاسخ: گناهکاران در روز قیامت، در پایان زمان، به آتش افکنده خواهند شد، نه در هنگام مرگشان. خداوند هیچکس را که پروندهاش در محاکمهی پایان جهان بررسی نشده باشد، با آتش مجازات نخواهد کرد، و نیز اجازه نخواهد داد قاتلی که ۵۰۰۰ سال پیش مرده است، ۵۰۰۰ سال بیشتر از کسی که امروز به خاطر همان گناه مستحق مجازات است، در آتش بسوزد.
پاسخ: کتاب مقدس در این مورد کاملاً روشن است. هم بیایمانان و هم مؤمنانی که مردهاند تا روز قیامت در قبرهایشان “خواب” هستند.
“زیرا مزد گناه مرگ است؛ اما موهبت خدا حیات جاودان در مسیح یسوع، خداوند ماست.” رومیان ۶:۲۳ “…اما گناه وقتی به کمال رسید، مرگ را به بار می‌آورد.” یعقوب ۱:۱۵ “زیرا خدا جهان را چنان محبت کرد که پسر یگانه‌اش را داد تا هر که به او ایمان آورد هلاک نشود بلکه حیات جاودان یابد.” یوحنا ۳:۱۶
پاسخ: پاداش (یا مجازات) گناه مرگ است – نه زندگی ابدی در دریاچهٔ آتش. شریران “هلاک میشوند”؛ آنها “مرگ” درو میکنند. اما صالحان “زندگی ابدی” دریافت میکنند.”
“اما ترسوها، بیایمانان، کسانی که به امور ناپاک آلوده شدهاند، قاتلان، فاسقان، جادوگران، بت‌پرستان و همه دروغگویان — جایگاهشان در دریاچه‌ای خواهد بود که با آتش و گوگرد میسوزد؛ این مرگ دوم است. مکاشفه ۲۱:۸
پاسخ: بدکاران در دریاچهٔ آتش دچار مرگ دوم خواهند شد. اگر قرار بود برای همیشه در آتش عذاب بکشند، جاودانه می‌شدند. اما این غیرممکن است، زیرا کتاب مقدس میگوید: “خداوند تنها کسی است که جاودانگی را داراست.” اول تیموتائوس ۶:۱۶ وقتی آدم و حوا از باغ عدن رانده شدند، فرشته‌ای درخت حیات را نگهبان کرد تا گناهکاران نتوانند از آن بخورند و در نتیجه “برای همیشه زنده بمانند”. پیدایش ۳: ۲۲–۲۴ آموزهٔ جاودانگی گناهکاران در جهنم از شیطان نشأت می‌گیرد و با حقیقت در تضاد است. خداوند با نگهبانی درخت حیات پس از ورود گناه به جهان، تضمین کرد که این اتفاق نیفتد.
کتاب مقدس صریح است – بی‌خدايان نابود خواهند شد.
کتاب مقدس میگوید که شریران “مرگ” خواهند یافت (رومیان ۶:۲۳)، “هلاک” خواهند شد (ایوب ۲۱:۳۰)، “تباه” خواهند گشت (مزمور ۳۷:۲۰)، “سوزانده خواهند شد” (ملاکی ۳:۱۹)، “همگی نابود خواهند شد و … سرانجام محو خواهند گشت” (مزمور ۳۷:۳۸)، و “آتش آنها را خواهد سوزاند” (مزمور ۲۱:۱۰). توجه داشته باشید که همه این آیات به وضوح بیان میکنند که شریران باید بمیرند و نابود شوند. آنها در عذاب ابدی زندگی نخواهند کرد.
“… چنان خواهد بود در پایان این عصر. پسر انسان … فرشتگان خود را خواهد فرستاد، و ایشان هر آنچه موجب لغزش است و هر که بیقانونی میکند را از پادشاهی او جمع خواهند کرد) و ایشان را در کورهٔ آتشین خواهند افکند.” متی ۱۳: ۴۰–۴۲ “و آنها بر فراز دشت صعود کردند و اردوگاه قدیسان و شهر محبوب را محاصره کردند. و آتشی از جانب خدا از آسمان فرود آمد و آنها را نابود ساخت.” مکاشفه ۲۰:۹ “ببینید، شریران در زمین پاداش می‌گیرند — چه رسد به بدکاران و گناهکاران!” امثال ۱۱:۳۱
پاسخ: در پایان جهان، خداوند خود آتش را شعلهور خواهد ساخت. در حالی که شهر مقدس از آسمان فرود میآید، فرستاده شده از جانب خدا (مکاشفه ۲۱:۲)، شریران تلاش خواهند کرد آن را تصرف کنند. در آن لحظه، خداوند آتش را از آسمان بر زمین فرو می‌بارد و شریران را نابود میکند. کتاب مقدس این آتش را “دریاچهٔ آتش” می‌نامد.
”اما روزِ خداوند مانند دزدی در شب خواهد آمد؛ آنگاه آسمانها با غرش زوال خواهند یافت، عناصر از گرما ذوب خواهند شد و زمین و هرچه در آن است به آتش خواهند سوخت. دوم پطرس ۳:۱۰
پاسخ: آتش دوزخ سراسر زمین را در بر خواهد گرفت، زیرا کاملاً شعلهور خواهد شد. این آتش چنان داغ خواهد بود که زمین از گرما ذوب شده و “تمام آثار روی آن را خواهد بلعید”. جو منفجر شده و “با صدای مهیبی متلاشی خواهد شد”.
“اینک، من بهزودی میآیم و پاداشم را با خود دارم تا به هر کس مطابق اعمالش جزا دهم.” مکاشفه ۲۲:۱۲ “… زیرا پسر انسان با جلال پدرش و فرشتگانش خواهد آمد و آنگاه به هر کس مطابق اعمالش جزا خواهد داد.” متی ۱۶:۲۷ “اما آن بندهای که ارادهٔ صاحبش را میدانست و خود را آماده نکرد و به ارادهٔ او عمل نکرد، با ضربات بسیار شلاق زده خواهد شد؛ اما کسی که آن را نمیدانست و با این حال کارهایی کرد که سزاوار ضربات بود، با ضربات اندک شلاق زده خواهد شد.” لوقا ۱۲: ۴۷–۴۸
پاسخ: کتاب مقدس به ما نمیگوید شریران تا پیش از رسیدن به پایان خود در آتش چه مدت مجازات خواهند شد. با این حال، خداوند صراحتاً بیان میکند که هر کس بر اساس اعمالش مجازات خواهد شد. این بدان معناست که برخی بهخاطر اعمالشان مجازات شدیدتری نسبت به دیگران خواهند داشت.
“ببینید، آنها مانند کاه سوخته در آتش شدهاند؛ از قدرت شعلهها جان خود را نخواهند رهانید؛ زیرا نه زغال داغی برای گرم کردن خود خواهند داشت و نه آتشدانی برای نشستن.” اشعیا ۴۷:۱۴ “و من آسمان جدید و زمین جدید را دیدم؛” “و خدا هر اشکی را از چشمهای ایشان خواهد زدود، و مرگ دیگر نخواهد بود، و نه ماتم، و نه ناله، و نه درد دیگر؛ زیرا امور پیشین گذشته است.” مکاشفه ۲۱:۱،۴
پاسخ: بله، در واقع. کتاب مقدس صراحتاً تعلیم میدهد که آتش خاموش خواهد شد و “هیچ زبانی از آتش باقی نخواهد ماند که کسی بتواند خود را گرم کند، و نه آتشی که کسی بتواند کنار آن بنشیند”. کتاب مقدس همچنین میگوید که در پادشاهی نوین خدا، “هر آنچه کهن است” به گذشته خواهد پیوست. جهنم (دریاچهٔ آتش)، که بخشی از آنچه پیش از این بود، در این دسته قرار دارد. بنابراین ما وعدهٔ خدا را داریم که وجود آن به پایان خواهد رسید.
آیا خدا رنج را وارد میکند؟
اگر خدا دشمنانش را برای ابد در دریاچهٔ آتش عذاب دهد، از کسانی که وحشتناکترین جنایات جنگی را مرتکب شدهاند هم بیرحمتر و سنگدلتر خواهد بود. یک جهنم ابدی عذاب برای خدا نیز جهنم خواهد بود، کسی که حتی فاسدترین گناهکار را نیز دوست دارد.
“زیرا اینک روزی میآید، همچون کورهٔ آتشین میسوزد! آنگاه همهٔ متکبران و همهٔ کسانی که بیقانونی میکنند، همچون کاه خواهند بود و روز آینده آنها را به آتش خواهد کشید، میگوید خداوند سپاهان، چنانکه نه ریشه و نه شاخهای از آنها باقی نخواهد ماند. ”و شما بیقانونان را زیر پا خواهید کوبید؛ زیرا در روزی که من میآفرینم، آنها مانند خاکستر زیر پای شما خواهند بود، میگوید خداوند صبّاح.“ ملاکی ۳:۱۹، ۲۱
پاسخ: توجه داشته باشید که کتاب مقدس نمیگوید شریران مانند آزبست خواهند سوخت، چنانکه بسیاری امروز باور دارند، بلکه مانند کاه خشک که میسوزد. پیشوند “ver” دلالت بر کمال دارد. پس از خاموش شدن آتش، جز خاکستر چیزی باقی نخواهد ماند. در مزمور ۳۷:۱۰ و ۲۰، کتاب مقدس به ما میگوید که شریران مانند دود برمیخیزند و کاملاً نابود میشوند.
“زیرا برای شما بهتر است که یکی از اعضای شما از دست برود تا اینکه تمام بدنتان در جهنم افکنده شود.” متی ۵:۳۰ “و از کسانی که بدن را می‌کشند اما نمی‌توانند جان را بکشند، نترسید؛ بلکه از کسی بترسید که می‌تواند هم روح و هم بدن را در جهنم هلاک کند!” متی ۱۰:۲۸ “روهی که گناه کند، خواهد مرد!” حزقیال ۱۸:۲۰
پاسخ: بله. انسان‌های واقعی و زنده در گودال آتشین گرفتار خواهند شد و جسم و روح‌شان نابود خواهد گشت. آتشی که خداوند از آسمان می‌فرستد بر انسان‌های واقعی و زنده خواهد افتاد و هستی‌شان را از میان خواهد برد.
“و شیطان که ایشان را گمراه کرده بود، در دریاچهٔ آتش و گوگرد افکنده شد.” مکاشفهٔ یوحنا ۲۰:۱۰ “… و تو را در چشم همهٔ کسانی که تو را دیدند، به خاکستر روی زمین تبدیل کردم.” «همهٔ کسانی که در میان ملت‌ها تو را می‌شناسند، از تو وحشت‌زده شدهاند؛ تو به یک هولناک تبدیل شده‌ای و برای همیشه ناپدید گشته‌ای!» حزقیال ۲۸:۱۸–۱۹
پاسخ: اصلاً نه! خودش به گودال آتش افکنده خواهد شد و به خاکستر تبدیل خواهد شد.
پاسخ: خیر، واژهٔ “جهنم” ۵۴ بار در کتاب مقدس ظاهر می‌شود، اما تنها در ۱۲ مورد به “محل آتش” اشاره دارد.”
اصطلاح “جهنم” از واژه‌های مختلفی ترجمه شده است که معانی متفاوتی دارند، همان‌طور که در زیر نشان داده شده است:
| در عهد عتیق ۳۱ مورد „شیول“ که به معنای „قبر“ است. در عهد جدید ده بار „هادس“، که به معنای „قبر“ است. ۱۲ مورد از „جهنم“، که به معنای „محل آتش“ است. یک‌بار از „تارتاروس“، که به معنای „محل تاریکی“ است. در مجموع ۵۴ بار |
توجه: واژهٔ یونانی “گهِنّا” (که در بالا ذکر شد) ترجمه‌ای از واژهٔ عبری “گی-حِنوم” است که به معنای “درهٔ حِنوم” می‌باشد.
این دره که درست در جنوب‌غرب اورشلیم قرار دارد، مکانی بود که لاشه‌های حیوانات و سایر زباله‌ها در آن رها می‌شد. آتشی همواره در آن زبانه می‌کشید، درست مانند آنچه امروزه در محل‌های دفن زباله مدرن رخ میدهد. کتاب مقدس از “جهنم” یا “درهٔ هینوم” به‌عنوان نمادی برای آتشی که در پایان زمان گم‌شدگان را نابود خواهد کرد، استفاده میکند. آتش جهنم ابدی نبود، وگرنه تا امروز هم می‌سوخت. و دریاچهٔ آتش نیز به پایان خواهد رسید.
“از من دور شوید، ای ملعونان، به آتش ابدی که برای شیطان و فرشتگانش آماده شده است!“ متی ۲۵:۴۱ “و اگر نام کسی در کتاب حیات ثبت نشده بود، او را در دریاچهٔ آتش افکندند.” مکاشفه ۲۰:۱۵ “کمی دیگر و شریران دیگر نخواهند بود…” “و دشمنان خداوند مانند شکوهِ زرع‌اند؛ آنها محو میشوند، در دود محو می‌گردند.” مزمور ۳۷:۱۰، ۲۰
پاسخ: نیت خدا نابود کردن شیطان، همه گناهان و همه گناهکاران به وسیله آتش است و جهان را برای همیشه امن سازد. اگر حتی یک گناهکار روی این سیاره باقی بماند، آن فرد مانند یک ویروس کشنده خواهد بود که برای همیشه کیهان را تهدید میکند. نقشهٔ خدا این است که گناه را منزوی کند و وجود آن را برای همیشه ریشه‌کن سازد.
یک جهنم ابدی گناه را ابدی میکند.
یک جهنم ابدی عذاب، گناه را ابدی میکند و ریشه‌کنی آن را ناممکن می‌سازد. یک جهنم ابدی عذاب بخشی از نقشه بزرگ خداوند نیست. چنین نظریهٔ هولناک، تهمتی است بر نام مقدس خدای مهربان. شیطان شاد می‌شود وقتی خالق ما به‌صورت یک ستمگر وحشتناک به تصویر کشیده می‌شود. و تنها او از چنین تعالیمی سود می‌برد.
یک جهنم ابدی – یک نظریهٔ انسانی
نظریه “عذاب ابدی در جهنم” منشأ خود را در کتاب مقدس ندارد، بلکه (شاید ناخواسته) توسط افراد گمراه و به واسطه شیطان منتشر شده است. ضمناً هیچکس صرفاً به این دلیل که از جهنم می‌ترسید، به بهشت راه نخواهد یافت. مردم نجات می‌یابند زیرا مسیح را دوست دارند و از او اطاعت میکنند.
“به یقین، به حیات من، میگوید خداوند یهوه: من از مرگ شریر هیچ خوشنودی نمی‌یابم، بلکه از اینکه شریر از راههای خود بازگردد و زنده بماند! بازگردید، از راههای شریرانه‌تان بازگردید! ”ای خاندان اسرائیل، چرا می‌خواهید بمیرید؟“ حزقیال ۳۳:۱۱ ”زیرا پسر انسان نیامد تا جان‌های مردم را هلاک کند، بلکه تا ایشان را نجات بخشد!“ لوقا ۹:۵۶ ”زیرا یهوه برخواهد خاست... تا کار خود را به انجام رساند، آری، کار عجیب خود را، و تا رنج خود را به پایان ببرد، آری، رنج بی‌سابقهٔ خود را.» اشعیا ۲۸:۲۱
پاسخ: بله، همین‌طور است. اعمال خداوند همیشه با هدف نجات است، نه نابودی. نابودی شریران به وسیلهٔ آتش چنان بیگانه از ذات خداست که کتاب مقدس این عمل را “راهی عجیب و غیرمعمول” توصیف میکند. دل بزرگ خدا از نابودی شریران خواهد لرزید. او بی‌وقفه می‌کوشد تا هر روحی را نجات دهد! اما اگر کسی محبت او را رد کند و به گناه چنگ بزند، خدا چاره‌ای جز نابود کردن نهایی گناهکار، به همراه گناهش، در آتش ندارد، هنگامی که جهان را از این رشد وحشتناک و بدخیم به نام “گناه” پاک می‌سازد.
“او نابودی کامل را خواهد آورد! این مصیبت بار دوم نخواهد آمد.” نحوم ۱:۹ “زیرا اینک من آسمان‌های نو و زمینی نو میآفرینم، تا چیزهای پیشین به یاد نیایند و به ذهن نیایند؛ اشعیا ۶۵:۱۷ “اینک، خیمه‌گاه خدا با انسان‌ها است! و او در میان ایشان ساکن خواهد شد؛ و ایشان قوم او خواهند بود، و خدا خود با ایشان خواهد بود، خدای ایشان. و خدا هر اشکی را از چشمانشان خواهد زدود، و دیگر نه مرگی خواهد بود و نه ماتمی و نه ناله‌ای و نه دردی باقی خواهد ماند؛ زیرا که امور سابق گذشته است.“ مکاشفه ۲۱: ۳–۴
پاسخ: پس از آنکه آتش‌های جهنم خاموش شوند، خداوند زمینی نو برای قوم خود خواهد آفرید که به زیبایی و جلال نخستین بهشت پیش از ورود گناه به جهان بازگردانده شده است. وحشت‌های گناه و گذشته فراموش خواهند شد. درد، مرگ، رنج، فریادها، اشک‌ها، بیماری، ناامیدی، اندوه و همه گناهان برای همیشه محو خواهند شد.
گناه هرگز دوباره بر نخواهد خواست
خداوند وعده میدهد که گناه هرگز دوباره بر نخواهد گشت. قوم او پر خواهند شد از آرامش کامل، و عشق، شادی و رضایت کامل. زندگی‌هایشان که سرشار از خوشبختی است، بسیار باشکوه‌تر از آن خواهد بود که کلمات بتوانند توصیف کنند. فاجعهٔ واقعی جهنم در از دست دادن یا محروم ماندن از بهشت نهفته است. کسی که نتواند وارد آن پادشاهی باشکوه شود، غم‌انگیزترین انتخاب زندگی‌اش را کرده است.
