“تو خدایی هستی که [من] را می‌بینی.» پیدایش ۱۶:۱۳ ”ای خداوند، تو مرا می‌کاوی و می‌شناسی! چه بنشینم و چه برخیزم، تو آن را می‌دانی؛ افکارم را از دور می‌شناسی.“ تو بر من نگهبانى مى‌كنى، چه راه بروم و چه بخوابم، و از همه راه‌هاى من آگاهى؛ راستى، بر زبانم هنوز كلمه‌اى نيامده كه تو، اى خداوند، از آن كاملاً آگاه نباشى. (مزامیر ۱۳۸: ۱–۴) …حتی موی سر تو همه شمرده شده‌اند. لوقا ۱۲:۷

پاسخ: بله، خداوند هر یک از ما (هر فردی روی زمین) را بهتر از آنکه خودمان را می‌شناسیم می‌شناسد. او به هر انسان علاقه‌ی شخصی دارد و با دقت تمام کارهای ما را زیر نظر دارد. هیچ کلمه‌ای، هیچ فکری و هیچ عملی از او پنهان نمی‌ماند.

“هر که به من بگوید: ‹خداوندا، خداوندا›، وارد پادشاهی آسمان نخواهد شد، بلکه تنها کسی که ارادهٔ پدرم در آسمان را به جا آورد.” متی ۷:۲۱ “اما اگر می‌خواهی به حیات وارد شوی، احکام را نگاه دار!” متی ۱۹:۱۷ “و چون کمال یافت، برای همه کسانی که از او اطاعت می‌کنند، منبع نجات ابدی شد.” عبرانیان ۵:۹

پاسخ: نه! کتاب‌های مقدس در این مورد کاملاً روشن هستند. نجات و پادشاهی آسمان برای کسانی است که فرمان‌های خداوند را رعایت و اطاعت می‌کنند. خداوند زندگی جاودانه را به کسانی وعده نمی‌دهد که صرفاً اقرار به ایمان می‌کنند، عضو کلیسا هستند یا تعمید یافته‌اند، بلکه به کسانی وعده می‌دهد که ارادهٔ او را چنان‌که در کتاب مقدس آشکار شده است، انجام می‌دهند. البته، چنین اطاعتی تنها از طریق مسیح ممکن است (اعمال رسولان ۴:۱۲).

“زیرا در تنگ و راه دشوار است که به حیات می‌انجامد و اندکند کسانی که آن را می‌یابند. متی ۷:۱۴ اما هر که از من روی‌گردان شود، به جان خویش ستم می‌کند؛ همه کسانی که از من بیزارند، مرگ را دوست می‌دارند! امثال ۸:۳۶ ”و خداوند به ما فرمان داده است که همهٔ این احکام را رعایت کنیم تا از خداوند، خدای خود، بترسیم و در تمام ایام خوش باشیم و او ما را زنده نگه دارد، چنان‌که امروز چنین است.“ تثنیه ۶:۲۴

پاسخ: زیرا تنها یک راه باریک به خدای‌گونگی و در نتیجه به ملکوت او وجود دارد. همهٔ راه‌ها به یک نقطه ختم نمی‌شوند. کتاب مقدس راهنمای حاوی تمام دستورالعمل‌ها، هشدارها و اطلاعاتی است که ما را قادر می‌سازد تا با امنیت به این ملکوت برسیم. عدم رعایت حتی یک بخش از آن، ما را از ملکوت خدا دور می‌کند. جهان خدا جهانی است بر پایه قانون و نظم. این‌ها قوانین طبیعت، قوانین اخلاقی و قوانین معنوی هستند. سرپیچی از هر یک از این قوانین همواره پیامدهای اجتناب‌ناپذیری را به همراه دارد. اگر کتاب مقدس به ما داده نشده بود، مردم دیر یا زود (از طریق آزمون و خطا) کشف می‌کردند که اصول بزرگ کتاب مقدس وجود دارند و با حقیقت مطابقت دارند. این اصول کتاب مقدس در سیستم عصبی، سلول‌ها و ذهن ما حک شده‌اند. اگر این اصول نادیده گرفته شوند، نتیجه آن اعصاب فرسوده، بیماری و رنج از هر نوع خواهد بود. بنابراین، کلمات کتاب مقدس صرفاً توصیه‌هایی نیستند که بتوانیم بدون عواقب، آنها را بپذیریم یا نادیده بگیریم. کتاب مقدس ما را از این عواقب آگاه می‌سازد و توضیح می‌دهد که چگونه از آنها اجتناب کنیم. انسان نمی‌تواند هر طور که دلش بخواهد زندگی کند و همچنان شبیه خدا شود، همان‌طور که یک معمار نمی‌تواند نقشه‌های یک خانه را نادیده بگیرد بدون اینکه با مشکلاتی مواجه شود. به همین دلیل است که خدا از ما می‌خواهد از دستورالعمل‌های کتاب مقدس پیروی کنیم. راه دیگری برای شبیه او شدن و در نتیجه آماده شدن برای جایگاه خود در ملکوت او وجود ندارد. هیچ مسیر دیگری به سوی خوشبختی حقیقی نیست.

“اینک، خداوند با ده‌هزاران مقدّس خود آمده است تا بر همگان داوری کند و همه بی‌دینان را در میان ایشان به خاطر همه اعمال بی‌دینی که مرتکب شده‌اند و به خاطر همه سخنان تندی که گناهکاران بی‌دین بر ضد او گفته‌اند، مجازات نماید...” یهودا ۱۴–۱۵ “به یقین، چنانکه زنده هستم، می‌گوید خداوند: هر زانویی در برابر من خم خواهد شد و هر زبانی خدا را اقرار خواهد کرد.” رومیان ۱۴:۱۱

پاسخ: خداوند نافرمانی و گناه را ادامه می‌دهد تا زمانی که همه مردم در همه‌جا نهایتاً از عدالت، محبت و فیض او کاملاً قانع شوند. در نهایت، همه درخواهند یافت که خداوند از طریق اطاعتی که می‌طلبد، درصدد تحمیل اراده‌اش بر ما نیست، بلکه می‌خواهد ما را از خودویرانگری نجات بخشد. مشکل گناه تنها زمانی حل خواهد شد که حتی سرسخت‌ترین گناهکاران نیز به عشق خدا قانع شده و به عدالت او اعتراف کنند. ممکن است یک فاجعه بزرگ، یا چیزی حتی بدتر، لازم باشد تا مردم را از عدالت خداوند قانع کند. و آنگاه، و تنها آنگاه، است که گناه و نافرمانی توسط خداوند ریشه‌کن خواهد شد.

پاسخ: در این مورد هیچ شکی نیست. نافرمانان نابود خواهند شد، همراه با شیطان و فرشتگان گناهکارش. از این رو، وقت آن است که به هرگونه دو دلی در مورد درست و نادرست پایان دهیم. مردم بهتر است که هوس‌ها، تمایلات و افکار خودخواهانه‌شان را کنار بگذارند و به کتاب خدا توجه کنند. ترجیحاً فوراً، زیرا زمان زیادی باقی نمانده است!

“بپرسید و به شما داده خواهد شد؛ بجویید و خواهید یافت.” (متی ۷:۷) “تمام تلاش خود را بکنید تا خود را مورد پسند خدا قرار دهید، همچون کارگری که نیازی به شرمندگی ندارد و کلام حقیقت را به‌درستی به کار می‌برد.” (۲ تیموتائوس ۲:۱۵) ۲ تیموتا ۲:۱۵ “هر که بخواهد ارادهٔ خدا را به جا آورد، خواهد دانست که این تعلیم از خداست.” یوحنا ۷:۱۷ “تا وقتی نور دارید، در نور راه بروید، مبادا تاریکی بر شما چیره شود!” یوحنا ۱۲:۳۵

پاسخ: خداوند ما را در بلاتکلیفی رها نمی‌کند. او وعده می‌دهد که مرا از خطا محافظت کند و به تمام حقیقت رهنما شود اگر: (۱) با جدیت درخواست هدایت کنم، (۲) کلام خدا را با صداقت مطالعه کنم، و (۳) به محض آشکار شدن حقیقت، مطابق آن زندگی کنم.

“اگر نابینا بودید، گناهی نداشتید؛ اما اکنون می‌گویید: “ما می‌بینیم!“ — به همین دلیل گناهتان باقی می‌ماند.” یوحنا ۹:۴۱ “هر که بداند چگونه نیکی کند و آن را انجام ندهد، برای او گناه است.” یعقوب ۴:۱۷ “مردم من به‌خاطر کمبود دانش نابود شده‌اند؛ چون شما دانش را رد کرده‌اید، من نیز شما را رد خواهم کرد.” هوشع ۴:۶ «بجویید و خواهید یافت.» متی ۷:۷

پاسخ: اگر هرگز فرصت نیاموختن برخی حقایق کتاب مقدس را نداشته باشم، خدا مرا بابت آن مورد بازخواست قرار نخواهد داد. با این حال، کتاب مقدس تعلیم می‌دهد که من در برابر تمام نوری (دانش دربارهٔ آنچه درست است) که دارم و می‌توانستم داشته باشم، در برابر خدا پاسخگو هستم! بسیاری که از جست‌وجو، مطالعه، یادگیری و گوش دادن خودداری می‌کنند یا در آن ناکام می‌مانند، توسط خدا نابود خواهند شد، زیرا “دانش را رد کرده‌اند”. سر به زیر خاک کردن در برابر این مسائل بسیار مهم فاجعه‌بار است. وظیفه من است که با وجدان‌مندی به دنبال حقیقت بگردم.

“مردانی که از مصر بیرون آمدند … آن سرزمین را که به ابراهیم، اسحاق و یعقوب سوگند خوردم، نخواهند دید، زیرا با تمام وجود از من پیروی نکردند؛ جز کالِب … و یوشع … زیرا ایشان با تمام وجود از خداوند پیروی کردند.” اعداد ۳۲:۱۱–۱۲ “انسان تنها به نان زنده نمی‌ماند، بلکه به هر کلمه‌ای که از دهان خدا صادر می‌شود!” متی ۴:۴ “شما دوستان من هستید اگر هر آنچه به شما امر می‌کنم انجام دهید.” یوحنا ۱۵:۱۴

پاسخ: در واقع، خداوند این موضوع را بسیار جدی می‌گیرد. قوم خدا در عهد عتیق این را از طریق تجربه تلخ آموختند. ۶۰۳٬۵۵۰ نفر از آنها مصر را ترک کردند تا به سرزمین موعود کنعان سفر کنند. و از میان آنان، تنها دو نفر (کالب و یوشع) کاملاً از خداوند اطاعت کردند؛ و تنها همین دو نفر اجازه یافتند وارد کنعان شوند. سایر ۶۰۳٬۵۴۸ نفر در بیابان هلاک شدند. عیسی می‌گوید که ما به “هر کلام” کتاب مقدس زندگی می‌کنیم. نه یک کلام اضافه دارد و نه یک کلام کم. هر یک از آنها مهم است.

“در حالی که نور دارید راه بروید، مبادا تاریکی شما را فرا گیرد!” یوحنا ۱۲:۳۵ “شتاب می‌کنم و در فرمان‌های تو تأخیر نمی‌کنم.” مزمور ۱۱۹:۶۰ “اما نخست به دنبال ملکوت خدا و عدالت او باشید و همهٔ این‌ها بر شما افزوده خواهد شد!” متی ۶:۳۳

پاسخ: خیر. وقتی دربارهٔ یک حقیقت کتاب مقدس به وضوح رسیدید، هرگز ایدهٔ خوبی نیست که در پذیرفتن آن تأخیر کنید. تردید خطرناک‌ترین دام شیطان است. انتظار ممکن است بی‌ضرر به نظر برسد، اما کتاب مقدس تعلیم می‌دهد که اگر کسی فوراً نور دریافت‌شده را دنبال نکند، آن نور به تاریکی مبدل می‌شود. موانعی که در راه اطاعت قرار دارند، با انتظار برطرف نمی‌شوند؛ بلکه برعکس، هرچه بیشتر بزرگ‌تر می‌شوند. مردم به خدا می‌گویند: “راه را برایم هموار کن، آنگاه پیش خواهم رفت.” اما راه خدا دقیقاً برعکس است. او می‌گوید: “پیش برو، و من راه را هموار خواهم کرد.”

“با خدا همه چیز ممکن است.” متی ۱۹:۲۶ “من می‌توانم همه چیز را به واسطهٔ مسیحی که مرا تقویت می‌کند، انجام دهم.” فیلیپیان ۴:۱۳ “اما شکر خدا را که همیشه ما را در پیروزی در مسیح رهبری می‌کند.” دوم قرنتیان ۲:۱۴ “هر که در من بماند و من در او بمانم، میوهٔ فراوان خواهد برد؛ زیرا بدون من هیچ کاری نمی‌توانید بکنید.” یوحنا ۱۵:۵ ”اگر بخواهید و فرمان برید، از خوبی‌های زمین خواهید خورد.” اشعیا ۱:۱۹

پاسخ: هیچ‌یک از ما به‌طور داوطلبانه قادر به اطاعت نیستیم، اما از طریق مسیح می‌توانیم و باید مطیع شویم. برای اینکه خواست خدا نامعقول جلوه کند، شیطان دروغ پراکند که اطاعت به‌سادگی غیرممکن است.

“زیرا اگر پس از دریافت شناختِ حقیقت، عمداً گناه کنیم، دیگر هیچ قربانی‌ای برای گناهان باقی نمی‌ماند، بلکه تنها انتظاری هولناک از داوری و خشم آتشی که نافرمانان را خواهد سوزاند، باقی می‌ماند. عبرانیان ۱۰:۲۶–۲۷ ”تا وقتی نور را دارید، در آن راه روید، مبادا تاریکی بر شما چیره شود! زیرا هر که در تاریکی راه رود، نمی‌داند به کجا می‌رود.“ یوحنا ۱۲:۳۵

پاسخ: کتاب مقدس هیچ جای شکی باقی نمی‌گذارد. پاسخ تکان‌دهنده و شوکه‌کننده است – اما حقیقت دارد. اگر کسی آگاهانه نور را رد کند و در نافرمانی اصرار ورزد، نور سرانجام خاموش خواهد شد و او در تاریکی مطلق باقی خواهد ماند. شخصی که حقیقت را رد می‌کند، به “توهمات قدرتمند” باور خواهد آورد و خطا را به جای حقیقت خواهد پذیرفت (دوم تسالونیکیان ۲:۱۱). وقتی این اتفاق می‌افتد، آن شخص از پیش گمراه شده است.

“عیسی پاسخ داد و به او گفت: ”هر که مرا دوست دارد، کلامم را نگاه خواهد داشت… هر که مرا دوست ندارد، کلامم را نگاه نمی‌دارد.“ یوحنا ۱۴:۲۳–۲۴ ”زیرا محبت خدا در این است که ما فرمان‌های او را نگاه داریم؛ و فرمان‌های او گران نیست.» اول یوحنا ۵:۳

پاسخ: نه، اصلاً! کتاب مقدس تعلیم می‌دهد که عشق حقیقی به خدا را نمی‌توان از اطاعت جدا کرد، و همچنین یک فرد نمی‌تواند بدون عشق واقعاً مطیع باشد. فرزندی که به والدینش عشق نمی‌ورزد، اطاعت کامل از آنها نخواهد کرد، و والدینی را که از آنها اطاعت نمی‌کند، دوست نخواهد داشت. عشق حقیقی و اطاعت مانند دوقلوهای سیامی هستند. اگر آن‌ها را از هم جدا کنید، می‌میرند.

“اگر در کلام من بمانید … حقیقت را خواهید شناخت و حقیقت شما را آزاد خواهد ساخت.” “هر که مرتکب گناه شود، بردهٔ گناه است.” یوحنا ۸:۳۱–۳۴ “اما شکر خدا را که اگرچه زمانی بندگان گناه بودید، اکنون از دل مطیع الگویی از تعلیم شده‌اید که به شما منتقل شده است.” اما از گناه آزاد شده‌اید و بردهٔ پارسایی شده‌اید.“ رومیان ۶:۱۷–۱۸ ”من همیشه و تا ابد شریعت تو را نگاه خواهم داشت. و در اماکن وسیع گام خواهم برداشت، زیرا فرمان‌های تو را می‌جویم.» مزمور ۱۱۹: ۴۴، ۴۵

پاسخ: خیر. آزادی حقیقی تنها از طریق اطاعت حاصل می‌شود. این به معنای آزادی “از گناه” (رومیان ۶:۱۸) یا از نافرمانی است که از فرمان‌های خدا سرپیچی می‌کند. شهروندانی که از قانون پیروی می‌کنند، از آزادی برخوردارند. نافرمانان دستگیر می‌شوند و آزادی خود را از دست می‌دهند. آزادی بدون اطاعت مانند آزادی دروغین یک بادکنک است که به هوا می‌رود یا یک خودروی بدون راننده. چنین آزادی‌ای به هرج و مرج و بی‌نظمی می‌انجامد. آزادی حقیقی مسیحی به معنای رهایی از نافرمانی است. نافرمانی همیشه به انسان آسیب می‌رساند و به وابستگی ظالمانه‌ای به شیطان منجر می‌شود.

“به صدای خداوند در آنچه به تو می‌گویم گوش فرا ده، و برایت نیک خواهد بود و زنده خواهی ماند!” ارمیا ۳۸:۲۰ “هر که به دل خود اعتماد کند، ابله است.” امثال ۲۸:۲۶ “بهتر است به خداوند پناه ببری تا به انسان اعتماد کنی.” مزمور ۱۱۸:۸ “…چنان‌که آسمان‌ها از زمین بلندترند، راه‌های من از راه‌های شما و افکار من از افکار شما بلندتر است.” اشعیا ۵۵: ۹ “ای وای، چه ژرف است ثروت حکمت و دانش خدا! داوری‌های او چقدر غیرقابل کاوش و راه‌های او چقدر غیرقابل درک است! زیرا چه کسی ذهن خداوند را شناخته است، یا چه کسی مشاور او بوده است؟” رومیان ۱۱: ۳۳–۳۴ “کور را به راهی که نمی‌شناسند هدایت خواهم کرد و در صراطی که نپیموده‌اند، ایشان را رهنمون خواهم ساخت…” اشعیا ۴۲: ۱۶ “راه حیات را به من خواهی نشان داد.” مزمور ۱۶: ۱۱

پاسخ: قطعاً! ما باید اعتماد کنیم که خداوند در حکمت خود ممکن است از ما چیزی بخواهد که نتوانیم آن را درک کنیم. فرزندان خوب حتی وقتی دلیل آنچه از آن‌ها خواسته می‌شود برایشان روشن نیست، از والدین خود اطاعت می‌کنند. ایمان و اعتماد به خدا ما را به این باور می‌رساند که او بهترین را برای ما می‌داند و هرگز ما را گمراه نخواهد کرد. پرسش از هدایت خدا در جهل خود، هنگامی که دلایل او را درک نمی‌کنیم، حماقت است.

“هر که مرتکب گناه می‌شود، از شیطان است؛ زیرا شیطان از همان ابتدا مرتکب گناه بوده است.” “به این ترتیب فرزندان خدا و فرزندان شیطان آشکار می‌شوند: هر که عدالت را به جا نمی‌آورد، از خدا نیست.” اول یوحنا ۳: ۸، ۱۰ “… مار قدیم، که شیطان و ابلیس نامیده می‌شود، کسی که تمام جهان را گمراه می‌کند.” مکاشفه ۱۲: ۹

پاسخ: شیطان تحریک‌کننده است. او می‌داند که هر عمل نافرمانی گناه است، گناه بدبختی، رنج و بیگانگی از خدا را به همراه دارد و در نهایت به نابودی می‌انجامد. با کینه‌ای تلخ، او به شدت در تلاش است تا هر فردی را به نافرمانی وسوسه کند. شما نیز شامل می‌شوید. باید با این واقعیت روبرو شوید و تصمیمی بگیرید: یا نافرمانی کنید و گم شوید، یا مسیح را بپذیرید، از او اطاعت کنید و نجات یابید. تصمیم شما در مورد اطاعت، به مسیح مربوط می‌شود. شما نمی‌توانید او را از حقیقت جدا کنید، زیرا او می‌گوید: “من... حقیقت هستم.” یوحنا ۱۴:۶ “امروز برای خود انتخاب کنید که به چه کسی خدمت خواهید کرد.” یوشع ۲۴:۱۵

“و کسی که در شما کار نیک را آغاز کرد، آن را تا روز عیسی مسیح به کمال خواهد رساند.“ فیلیپیان ۱:۶

پاسخ: شکر خدا را که معجزه تولد دوباره را در ما به انجام رساند و وعده داده است که تا زمانی که با شادی او را دنبال کنیم، به انجام معجزه‌ها در زندگی‌مان ادامه دهد تا به سلامت به مقصدمان – در ملکوت او – برسیم.

بله! متی ۷:۲۱–۲۳ به‌وضوح نشان می‌دهد که بسیاری از کسانی که پیشگویی کرده‌اند، شیاطین را بیرون رانده و کارهای بسیاری به نام مسیح انجام داده‌اند، هلاک خواهند شد، هرچند گمان می‌کنند نجات یافته‌اند. مسیح می‌گوید که آنها گم شده‌اند زیرا “اراده پدرش در آسمان را انجام نداده‌اند.” آیهٔ ۲۱: کسانی که از اطاعت خدا سر باز می‌زنند، در نهایت به دروغی باور خواهند آورد (دوم تسالونیکیان ۲:۱۱–۱۲) و گمان خواهند کرد که نجات یافته‌اند، در حالی که گم شده‌اند.

عیسی می‌گوید که او آنها را به راه راست هدایت خواهد کرد و گوسفندان واقعی‌اش به او گوش خواهند داد و از او پیروی خواهند کرد (یوحنا ۱۰:۱۶، ۲۷).

نه! ما نیز باید درست عمل کنیم. پیش از ایمان‌آوری‌اش، رسول پولُس در آزار مسیحیان صادق و پرشور بود، اما در اشتباه بود (اعمال رسولان ۲۲:۳–۴؛ ۲۶:۹–۱۱).

سیلی که در زمان نوح پیشگویی شده بود، غیرممکن به نظر می‌رسید (تا آن زمان هرگز باران نباریده بود – پیدایش ۲:۵–۶)، اما رخ داد. استناد به دلایل “علمی” به‌عنوان بهانه‌ای برای نافرمانی، سرگرمی مورد علاقه کسانی است که در رومیان ۱:۲۲ ذکر شده‌اند. “اگرچه ادعا می‌کردند حکیم‌اند، اما احمق شدند.”

کتاب مقدس می‌گوید که هر کس نور معینی را دریافت کرده است. ”نور حقیقی که هر انسان را روشن می‌سازد، قرار بود به جهان بیاید.” یوحنا ۱:۹ هر فرد بر اساس اینکه چگونه نوری را که دریافت کرده است دنبال کرده، داوری خواهد شد. حتی غیریهودیان نیز نور خاصی دارند و طبق رومیان ۲:۱۴–۱۵ از شریعت پیروی می‌کنند.

نه! عیسی می‌گوید: “نسل شریر و زناکار نشانه‌ای می‌طلبد.” متی ۱۲:۳۹ هر تعلیمی باید بر اساس کتاب مقدس سنجیده شود؛ اگر مطابق کلام خدا باشد، باید پذیرفته و دنبال شود (اشعیا ۸:۲۰؛ دوم تیموتائوس ۲:۱۵). کسانی که تعالیم واضح کتاب مقدس را نمی‌پذیرند، حتی با یک نشانه نیز متقاعد نخواهند شد. همان‌طور که عیسی گفت: “اگر به موسی و انبیا گوش ندهند، حتی اگر کسی از مردگان برخیزد نیز متقاعد نخواهند شد!” لوقا ۱۶:۳۱

نه! هر کسی می‌تواند چنین گناهی را اعتراف کند و آمرزش دریافت نماید. کتاب مقدس در اینجا از یک عمل یا گناه واحد سخن نمی‌گوید، بلکه از اصرار گستاخانه در گناه و امتناع از تسلیم شدن به مسیح پس از درک بهتر آن سخن می‌گوید. چنین رفتاری روح‌القدس را محزون ساخته و او را دور می‌کند (افسسیان ۴:۳۰)، دل انسان را سخت می‌کند تا جایی که “بی‌حس» (افسسیان ۴:۱۹) شده و گمراه می‌گردد.

نه! حتی یک انسان ساده هم می‌تواند آنها را بفهمد اگر خود را تسلیم خداوند کند (مزامیر ۱۹:۸؛ ۱۱۹:۱۳۰؛ متی ۱۱:۲۵).