آیا نمی‌توانیم از یک کارشناس بپرسیم؟ یا از کلیساها و فرقه‌های مختلف؟ البته. اما تقریباً همه‌ی آن‌ها ادعا می‌کنند که کلیسای حقیقی هستند، با اینکه معمولاً عقاید کاملاً متفاوتی دارند. بنابراین این روش ما را به مقصدمان نمی‌رساند. بهترین کار این است که از سرمشق مردم بریا (یونان) پیروی کنیم. کتاب مقدس نگرش آن‌ها را نجیب توصیف می‌کند:

„اینان از نظر روحی والاتر از اهل تسالونیکی بودند؛ پیام را با اشتیاق فراوان پذیرفتند و هر روز کتاب مقدس را می‌جستند تا ببینند آیا این امور چنین است یا نه.“(اعمال رسولان ۱۷:۱۱، ترجمه پاتلوخ)
این توصیهٔ خوبی است! در آن زمان، مردم بریا مشتاقانه به موعظه‌های پولس گوش می‌دادند. اما آن‌ها هر روز خودشان کتاب مقدس را جست‌وجو می‌کردند تا ببینند آیا آنچه او گفته بود درست است یا نه. به همین دلیل توصیه می‌کنم وقتی بحث دربارهٔ کلیسای حقیقی یا جماعت عیسی مطرح می‌شود، همین کار را انجام دهید. فکر می‌کنم مطالعهٔ مختصر کتاب مقدس راه بسیار خوبی برای این کار است.

اما ابتدا بیایید به سه پرسشی که کشیش مطرح کرد نگاهی بیندازیم. این پرسش‌ها پیش‌نیازهای ضروری برای بررسی موفقیت‌آمیز این موضوع هستند.

عیسی گفت:„من راه و راستی و حیات هستم؛ هیچ‌کس جز از طریق من به پیش پدر نمی‌آید.“(یوحنا ۱۴:۶)„به آنها بیاموز که به همه چیزهایی که به تو فرمان داده‌ام، عمل کنند…“(متی ۲۸:۲۰)

پطرس گفت:„عیسی مرتکب گناه نشد؛ او برای گناهان ما مرد.“(اول پطرس ۲: ۲۲–۲۴)

„مسیح برای شما الگو قرار داد تا شما نیز از گام‌های او پیروی کنید.“(اول پطرس ۲:۲۱)

ما باید و در واقع می‌خواهیم در همه چیز از او پیروی کنیم. به همین دلیل یوحنا می‌گوید: „هر که ادعا می‌کند در او [مسیح] می‌ماند، باید چنانکه او راه رفت، راه رود.“(۱ یوحنا ۲:۶)

من معتقدم که عیسی حقیقت الهی را تعلیم داد و آشکار ساخت و تمام زندگی او برای ما الگو بود. هر مسیحی واقعی به این باور دارد. این نخستین پیش‌نیاز برای تلاش ماست. آیا تو هم به این باور داری؟

آیا کلیسای عیسی امروز – پس از تقریباً دو هزار سال – هنوز باید با عیسی هم‌راستا باشد؟ آیا جایی برای توسعهٔ بیشتر وجود ندارد؟ خود عیسی چه پاسخی می‌دهد؟
عیسی گفت:„قطعاً کتاب مقدس قابل نقض نیست.“(یوحنا ۱۰:۳۵)

در این نقطه، عیسی دربارهٔ عهد عتیق سخن می‌گوید. طبیعتاً این موضوع شامل کل کتاب مقدس، از جمله عهد جدید نیز می‌شود. بر اساس سخنان عیسی، کلام مقدس نمی‌تواند „شکسته“ شود. وقتی چیزی شکسته می‌شود، به چند قسمت تقسیم می‌گردد. عیسی در اینجا روشن می‌کند که این وظیفه ما نیست که برخی بخش‌ها را بپذیریم و برخی دیگر را رد کنیم. یوحنا، کاملاً موافق با عیسی، می‌گوید: „هر که به راه خود می‌رود و در تعلیم مسیح نمی‌ماند، خدا را ندارد؛ هر که در تعلیم مسیح می‌ماند، هم پدر و هم پسر را دارد.“(۲ یوحنا ۹) این یک رد آشکار بر هرگونه توسعهٔ بیشتر تعالیم کتاب مقدس است. آنچه خدا از طریق پسرش (عبرانیان ۱:۱) به ما آشکار کرده است، نمی‌تواند، نباید و نیازی به بهبود توسط انسان‌ها ندارد.

رسول پولس می‌گوید:„اما حتی اگر ما یا فرشته‌ای از آسمان برایتان انجیلی موعظه کند که با آنچه برایتان موعظه کرده‌ایم متفاوت باشد، ملعون باد. همان‌طور که پیش‌تر گفتیم، بار دیگر می‌گویم: اگر کسی برایتان انجیلی موعظه کند که با آنچه دریافت کرده‌اید متفاوت باشد، ملعون باد.“(غلاطیان ۱: ۸–۹)

حتی حواریون و فرشتگان هم حق ندارند انجیل عیسی مسیح را تغییر دهند. بنابراین هیچ‌کس دیگری نیز اجازهٔ این کار را ندارد. از این رو ما تأیید می‌کنیم که کلیسای عیسی امروز باید با عیسی مسیح و کلام او هماهنگ باشد.

تو هم این‌طور فکر می‌کنی؟

چرا این تمایل حتی اکنون، پیش از آغاز تحصیلاتم، مهم است؟ عیسی می‌گوید:

„هر کس که بخواهد ارادهٔ خدا را انجام دهد، خواهد دانست که آیا این تعلیم از جانب خداست یا خیر.“(یوحنا ۷:۱۷)

عیسی در اینجا به ما می‌گوید: هر که بخواهد ارادهٔ خدا را انجام دهد، آن را خواهد شناخت. خدا به کسانی که اشتیاق صادق برای شناخت و انجام ارادهٔ او دارند کمک می‌کند تا حقیقت را بشناسند و از طریق آن، کلیسای عیسی را بشناسند. یک وعدهٔ الهی چنین می‌گوید: „خداوند به کسانی که صادق هستند، موفقیت می‌بخشد.“(امثال ۲:۷) – خدا به کسانی که از او اطاعت می‌کنند وعدهٔ یاری روح‌القدس را داده است (اعمال رسولان ۵:۳۲). او وعده داده است که ما را به تمام حقیقت هدایت کند (یوحنا ۱۴:۲۶ و یوحنا ۱۶:۱۳). این قطعاً شامل حقیقت دربارهٔ کلیسای او نیز می‌شود. کتابی شگفت‌انگیز درباره زندگی عیسی می‌گوید: „برای همه کسانی که خود را با تمایل صادقانه برای شناخت اراده او و عمل بر اساس آن به خدا تسلیم می‌کنند، حقیقت به قدرت خدا برای نجات مبدل خواهد شد.“ (زندگی عیسی، ص. ۴۴۹) آیا آماده‌اید که پس از یافتن کلیسای عیسی، به آن بپیوندید؟

ساده است. انجیل متی را مطالعه کنید. حدود چهل صفحه است. این انجیل همهٔ تعالیم عیسی را دربرنمی‌گیرد، اما بیشتر آن‌ها را شامل می‌شود. ممکن است بخواهید زیر آیه‌هایی که دربارهٔ تعالیم او، الگوی او و آنچه دربارهٔ او گفته شده است، خط بکشید. این روشی است که من این مطالعه را انجام دادم:

یک دفترچه با حاشیه در هر دو طرف برداشتم و آن را به شرح زیر تقسیم کردم:

من آیات و آیه‌های مربوطه را در حاشیه سمت چپ نوشته‌ام.

در ستون سمت چپ ستون اصلی، جمله یا بخشی از جمله‌ای را دقیقاً همان‌طور که در کتاب مقدس آمده است کپی کردم که حاوی تعلیمی یا نمونه‌ای از رفتار عیسی بود. در ستون سمت راست ستون اصلی، تعلیمی را که در آن جمله نهفته بود یادداشت کردم. در سمت راست ستون حاشیه، ستون‌های بیشتری برای کلیساهایی که می‌خواستم بررسی کنم ایجاد کردم (مثلاً. ب. یک ستون برای هر یک از کلیسای کاتولیک، کلیسای انجیلی، کلیسای آدونت و کلیسای باپتیست.

من کنار هر کلیسایی که آموزهٔ مرتبطی را که یافته بودم داشت، تیک زدم.

کلیسایی که در نهایت همه نشان‌های مثبت را دارد، با تعالیم عیسی مطابقت دارد. این کلیسای عیسی است که می‌خواهم به آن بپیوندم.

در جلسات مطالعهٔ کتاب مقدس، اغلب پیش از پرداختن به بحث کلی کتاب مقدس، با فصلی از متی – یا بخشی از آن – شروع می‌کردم.

همیشه علاقه زیادی به این دوره وجود داشته است. یک روز یک آقا به من گفت: „تا وقتی به فصل چهارم رسیدم، فهمیدم که در کلیسای مناسبی نیستم.“

باشد که خدای شگفت‌انگیز ما شما را فراوان برکت دهد، به‌ویژه هنگامی که به دیگران از عیسی می‌گویید. به یاد داشته باشید که این بزرگ‌ترین و بهترین کاری است که می‌توانیم برای دیگری انجام دهیم., „برای همه کسانی که به خداوند تعلق دارند اعتراف کردن و هر که به نام او دعا کند، نجات خواهد یافت. با این حال، آنها تنها در صورتی می‌توانند ایمان خود را به او ابراز کنند که ابتدا باور پیدا کرد هستند. و آنها فقط می‌توانند باور کردن, ، وقتی پیام را شنیدند. اما آنها تنها در صورتی می‌توانند پیام را بشنوند که به آنها منتقل شود. اعلام شده است. … چه شادی‌ای است وقتی پیام‌آوران می‌رسند و خبر خوش را می‌آورند.“ زیرا هر که به نام خداوند فریاد کند، نجات خواهد یافت. و از پا تا سر، همهٔ بدن او شفا خواهد یافت. زیرا پاهای او برای بشارت شادی‌بخش خبرهای خوش، و زبان او برای اعلام شادی‌بخش شادی‌های بزرگ، فرستاده شده‌اند.

عیسی می‌گوید: „هر جا دو یا سه نفر به نام من جمع شوند، من در میان آن‌ها هستم.“ (متی ۱۸: ۲۰) کلیسای اولیه به کنیسه های یهودی دسترسی نداشت. آنها در خانه‌های خصوصی گرد هم می‌آمدند. هرچه گروه کوچک‌تر باشد، روابط شخصی قوی‌تر می‌شود. همه‌گیری کووید-۱۹ نشان داده است که ساختمان‌های کلیسا می‌توانند خیلی سریع تعطیل شوند. من متقاعد شده‌ام که کلیساهای خانگی در این شرایط شانس بقای خوبی دارند.

موعظهٔ پطرس در روز پنطیکاست تأثیر عمیقی بر بسیاری از مردم گذاشت. آنها دل‌هایشان را به ایمان به عیسی گشودند. این ماجرا در اعمال رسولان ۲:۳۷–۴۷ روایت شده است:

وقتی مردم این را شنیدند، از پیام عمیقاً تحت تأثیر قرار گرفتند. آنها از پطرس و سایر حواریون پرسیدند: „‚برادران، چه باید بکنیم؟‘ ‚توبه کنید و به خدا بازگردید!‘ پطرس به آن‌ها گفت. ‚هر یک از شما باید به نام عیسی مسیح تعمید یابد! آنگاه خدا گناهان شما را خواهد بخشید و روح‌القدس را دریافت خواهید کرد. این وعده برای شما و فرزندان‌تان و همهٔ مردم سراسر جهان است که خداوند، خدای ما، ایشان را به سوی خود خواهد خواند.‘ پطرس مدت زیادی با ایشان سخن گفت و با اصرار به ایشان گفت: ‚خودتان را از داوری خدا که در شُرف فرود آمدن بر این نسل فاسد است، نجات دهید.‘ بسیاری از مردم در آن جمع پیام پطرس را پذیرفتند و تعمید یافتند. تعداد مؤمنان در آن روز حدود سه هزار نفر افزایش یافت. همه کسانی که به عیسی ایمان آورده بودند، به طور منظم توسط حواریون تعلیم می‌دیدند و در انسجام و اتحاد زندگی می‌کردند. آنها شام ربانی را برگزار می‌کردند و با هم دعا می‌خواندند. خشیت عمیقی از خدا بر همهٔ مردم اورشلیم مستولی شد و او به واسطهٔ حواریون معجزات و عجایب بسیاری به عمل آورد. مؤمنان همچون یک خانوادهٔ بزرگ زندگی می‌کردند و آنچه داشتند مشترک بود. اگر کسی به چیزی نیاز داشت، آنها همیشه حاضر بودند قطعه زمینی یا دارایی دیگری را بفروشند و پول آن را برای کمک به نیازمندان جامعه صرف کنند. روز به روز، مؤمنان در وحدت در معبد گرد هم می‌آمدند و در خانه‌های خود شام ربانی را برگزار می‌کردند. آنها با شادی فراوان و با دل‌هایی صادق برای صرف غذاهای جمعی خود گرد هم می‌آمدند. آنها خدا را ستایش می‌کردند و نزد تمام قوم در مقام والایی و احترام قرار داشتند. کلیسا روز به روز رشد می‌کرد، زیرا خداوند بسیاری از مردم را نجات می‌داد.”

در اینجا می‌توانیم ببینیم که خدا می‌خواهد ما به کلیسای او بپیوندیم. مسیر به سوی کلیسا با توبه، با تغییر دل آغاز می‌شود (این معنای اصطلاح کتاب‌مقدسی „توبه“ است). ما از مسیری که تا کنون دنبال می‌کردیم بازمی‌گردیم، گناهان‌مان را نزد خدا اعتراف می‌کنیم (برای اطلاعات بیشتر دربارهٔ آمرزش، به نامه به اندرو، فصل ۱۶ مراجعه کنید) و تصمیم می‌گیریم عیسی را دنبال کنیم و به آنچه او می‌گوید عمل کنیم. بنابراین عیسی را به‌عنوان نجات‌دهنده و خداوندگار به زندگی‌مان دعوت می‌کنیم.

„او [عیسی مسیح] نزد قوم خود آمد، اما قوم خود او را نپذیرفتند. اما به همهٔ کسانی که او را پذیرفتند و به نام او ایمان آوردند، حق داد که فرزندان خدا شوند. آنها نه از طریق تبار طبیعی، نه از طریق ارادهٔ انسان و نه از طریق تصمیم انسان، بلکه از طریق تولد از خدا شدند.“ (یوحنا ۱: ۱۱–۱۳؛ ترجمهٔ نوین انجیلی (NeU))

ایمان آوردن به نام او یعنی آن‌قدر به او اعتماد کردن که زندگی‌ام را به او بسپارم. می‌توان آن را با یک عروسی مقایسه کرد. ما وارد عهدی با مسیح می‌شویم، کسی که محبت شگفت‌انگیز خود را به ما نشان داده است. نشانهٔ بیرونی اینکه من وارد عهدی با عیسی می‌شوم، تعمید غوطه‌وری کتاب‌مقدسی است. این نماد دفن خودِ کهن و رستاخیز به‌عنوان فردی نو است. رومیان ۶:۴ می‌گوید:

„پس از طریق تعمید، ما با مسیح مرده و دفن شده‌ایم. و همان‌طور که مسیح به جلال و قدرت پدرش از مردگان برخاست، ما نیز زندگی جدیدی یافته‌ایم و اکنون باید به‌گونه‌ای زندگی کنیم که شایستهٔ این زندگی نو باشد.“ (Hfa)

به گفتهٔ عیسی، زندگی نو از طریق تولد دوباره حاصل می‌شود., „از خدا زاده شدن“. (یوحنا ۱:۱۳ و یوحنا ۳:۶ و ۸). این تولد جدید از طریق روح‌القدس صورت می‌گیرد. ما او را دریافت می‌کنیم وقتی تعمید ما نتیجهٔ تعهد واقعی به عیسی باشد: „به این ترتیب هدیهٔ روح‌القدس را دریافت خواهید کرد.“ (اعمال رسولان ۲:۳۸)

ما انسان‌ها برای یک „روز“ برنامه‌ریزی شده‌ایم – دوره‌ای ۲۴ ساعته. به همین دلیل زندگی طبیعی خود را از طریق خوردن و آشامیدن روزانه، ورزش، خواب و غیره حفظ می‌کنیم. همین امر در مورد زندگی ما با خدا نیز صدق می‌کند (دوم قرنتیان ۴:۱۶). ما این دوستی فوق‌العاده گران‌بها با عیسی را با سپردن دوبارهٔ خود به او هر صبح و دعوت از روح‌القدس با وعده‌ای، برای مثال از لوقا ۱۱:۱۳، حفظ می‌کنیم. („پدر ما در آسمان چقدر بیشتر روح‌القدس را به کسانی که از او درخواست می‌کنند خواهد داد؟”) درخواست کنیم و دریافت کنیم. ما مشتاقانه منتظر آن هستیم که هر روز او را در نظر داشته باشیم، دربارهٔ او مطالعه کنیم، با او سخن بگوییم، هر آنچه در ذهن داریم را با او در میان بگذاریم و همراه با او تصمیم بگیریم. زیرا ما „دست‌ها و پاهای“ خدا بر روی این زمین هستیم، که او می‌خواهد از طریق ما، عشق و نیکی‌اش را برای همه ملموس و محسوس سازد. به این ترتیب، ما به انسان‌هایی قوی و شاد تبدیل می‌شویم که او می‌تواند در اینجا ما را به سوی زندگی‌ای سرشار از کمال (یوحنا ۱۰:۱۰) هدایت کند و سپس به زندگی ابدی برساند – زندگی‌ای بدون درد یا سختی، بدون اشک یا اندوه، وجودی در بهشتی که او از نو خواهد آفرید.