“هر که ایمان آورد و تعمید یابد، نجات خواهد یافت؛ اما هر که ایمان نیاورد، محکوم خواهد شد. مرقس ۱۶:۱۶

پاسخ: بله، واقعاً! چگونه می‌توان آن را واضح‌تر بیان کرد؟

“زیرا او می‌داند که ما چگونه ناتوانیم؛ او به یاد می‌آورد که ما جز خاک نیستیم. مزمور ۱۰۳:۱۴.

پاسخ: او نیز نمی‌توانست آنچه را که دزدیده بود جبران کند، همان‌طور که خداوند صراحتاً در حزقیال ۳۳:۱۵ فرمان داده بود. خدا ما را مسئول آنچه از توانمان برمی‌آید می‌داند، اما محدودیت‌های “خاک” را نیز می‌شناسد. او غیرممکن را انتظار ندارد. اگر آن مجرم می‌توانست از صلیب پایین بیاید، فوراً تعمید می‌یافت. این تنها استثنایی است که در کتاب مقدس ثبت شده است. خداوند بدین‌وسیله می‌خواست تأکید کند که هیچ‌کس نباید گمان کند می‌تواند از پذیرش تعمید خودداری کند.

“یک خداوند، یک ایمان، یک تعمید. افسسیان ۴:۵

پاسخ: نه! تنها یک تعمید حقیقی وجود دارد. تمام اشکال دیگر موسوم به تعمید، جعلی هستند.

توجه: “پیشنهاد خودخدمتی” شیطان این‌گونه است: “هر چه می‌خواهی انتخاب کن! شکل مهم نیست. آنچه اهمیت دارد نگرش است.” با این حال کتاب مقدس می‌گوید: “یک خداوند، یک ایمان، یک تعمید.” افسسیان ۴:۵ سپس می‌گوید: “از صدای خداوند که به شما می‌گویم اطاعت کنید.” ارمیا ۳۸:۲۰

“عیسی … در رود اردن به دست یوحنا تعمید یافت. و به محض آنکه از آب بیرون آمد، دید که آسمان‌ها باز می‌شوند. مرقس ۱: ۹–۱۰

پاسخ: با غوطه‌وری! توجه کنید که پس از انجام عمل، او “از آب بیرون آمد”. عیسی در “رود اردن” تعمید یافت، نه در کرانه آن، چنان‌که بسیاری گمان می‌کنند. یوحنا همیشه به دنبال مکانی برای تعمید می‌گشت که “آب فراوان” داشته باشد (یوحنا ۳:۲۳) و به اندازه کافی عمیق باشد. کتاب مقدس از ما می‌خواهد که از سرمشق عیسی پیروی کنیم (اول پطرس ۲:۲۱). هر شکل دیگری از تعمید با این دستور مطابقت ندارد. کلمه “تعمید” از کلمه یونانی “baptizo” آمده است. معنای آن “غوطه‌ور کردن” است. در عهد جدید، هشت اصطلاح یونانی مختلف برای کاربرد مایعات می‌یابیم. از میان این اصطلاحات گوناگون – پاشیدن، ریختن یا غوطه‌ور کردن – تنها معنای “غوطه‌ور کردن” (baptizo) برای توصیف تعمید استفاده می‌شود.

“و هر دوی آنها، فیلیپ و آن مرد غیور، به زیر آب رفتند و او را تعمید داد. اما وقتی از آب بیرون آمدند، روح خداوند فیلیپ را ربود. اعمال رسولان ۸:۳۸، ۳۹.

پاسخ: نه! لطفاً توجه داشته باشید که فیلیپ، یکی از رهبران کلیسای اولیه، خزانه‌دار اتیوپی را با غوطه‌وری تعمید داد، درست همان‌طور که یوحنا عیسی را تعمید داده بود. پولس رسول هشدار داد که هر کس چیزی جز آنچه عیسی تعلیم داد بیاموزد، “ملعون” است. غلاطیان ۱:۸ هیچ‌کس، هرچقدر هم پارسا باشد، حق ندارد کلام و فرمان‌های خدا را تغییر دهد.

“به عبادت من بیهوده می‌پردازند، زیرا تعالیمشان فرمانهای انسانهاست.” متی ۱۵:۹.

پاسخ: مردم گمراه شده اشکال دیگری از تعمید را معرفی کردند که کاملاً با کلام خدا در تضاد بود. عیسی می‌گوید: “چرا فرمان خدا را به خاطر سنت‌های خود می‌شکنید؟” “و بدین‌سان فرمان خدا را به خاطر قوانین (سنتی) خود کنار گذاشته‌اید.” متی ۱۵:۳، ۶. عبادتی که بر پایه تعالیم انسانی است “بی‌فایده” است. فقط تصور کنید! آیین مقدس تعمید تغییر یافته و در طول زمان، بی‌اهمیت اعلام شده است. بنابراین جای تعجب نیست که کتاب مقدس ما را تشویق می‌کند تا “برای ایمانی که یک‌بار برای همیشه به قدیسان (مؤمنان) سپرده شده است، جهد بورزیم”. یهودا ۳. عبادتی که بر اساس تعالیم انسانی باشد «بی‌فایده» است.

پاسخ: الف. کشف ارادهٔ خدا. “پس بروید و همهٔ قوم‌ها را شاگرد سازید و ایشان را تعمید دهید … به ایشان تعلیم دهید که همهٔ آنچه را که من به شما امر کرده‌ام، رعایت کنند. متی ۲۸:۱۹–۲۰

پاسخ: ب. ایمان به کلام خدا. “هر که ایمان آورد و تعمید یابد، نجات خواهد یافت. مرقس ۱۶:۱۶

پاسخ: ج. توبه، روی‌گردانی از گناه و بازگشت. “توبه کنید و هر یک از شما به نام عیسی مسیح برای آمرزش گناهان تعمید یابد.” اعمال رسولان ۲:۳۸ “پس توبه کنید و به سوی خدا بازگردید تا گناهان شما محو شود.” اعمال رسولان ۳:۱۹

“پس ما نیز به واسطهٔ غسل تعمید با او در مرگش دفن شدیم، تا همان‌طور که مسیح به واسطهٔ جلال پدر از مردگان برخاست، ما نیز در تازگی زندگی گام برداریم. پس اگر با او در مرگی مانند مرگ او متحد شده‌ایم، بی‌گمان در رستاخیز او نیز متحد خواهیم شد، چون می‌دانیم که انسان کهنه‌ی ما با او مصلوب شد تا بدن گناه بی‌قدرت گردد و دیگر برده‌ی گناه نباشیم.” رومیان ۶:۴–۶.

پاسخ: این بدان معناست که مؤمن در مرگ، دفن و رستاخیز عیسی مسیح را دنبال می‌کند. نمادگرایی کامل و عمیقاً معنادار است. در هنگام تعمید، چشم‌ها بسته، دست‌ها در هم قلاب شده و نفس حبس می‌شود – درست مانند مرگ. پس از آن، فرد در آب دفن می‌شود و از گور آبی به زندگی نو در مسیح برمی‌خیزد. با بیرون آمدن از آب، فرد تعمیدیافته چشم‌هایش را باز می‌کند، دوباره نفس می‌کشد و خود را در میان دوستان می‌یابد – درست مانند رستاخیز. تفاوت بزرگ بین مسیحیت و هر دین دیگری به سادگی در مرگ، دفن و رستاخیز مسیح نهفته است. از طریق این سه عمل است که هر آنچه خدا مایل است برای ما به انجام برساند، ممکن می‌گردد. برای زنده نگه داشتن این سه جنبه مهم در حافظه مسیحیان تا پایان زمان، خداوند تعمید غوطه‌وری را به عنوان یادآوری مقرر فرمود. تمام اشکال دیگر تعمید فاقد نمادگرایی مرگ، دفن و رستاخیز هستند. تنها غوطه‌وری با معنای رومیان ۶: ۴–۶ مطابقت دارد.

“زیرا اگر کسی مایل باشد، به اندازه‌ی آنچه دارد پذیرفته می‌شود، نه به اندازه‌ی آنچه ندارد. دوم قرنتیان ۸:۱۲

پاسخ: این مانند آن است که بگوییم یک نوزاد تنها زمانی باید جرأت کند راه برود که مطمئن باشد هرگز نخواهد افتاد. یک مسیحی در مسیح یک “نوزاد” تازه‌متولد است. به همین دلیل تجربهٔ توبه‌کردن را نیز “تولد دوباره” می‌نامند. برای فرزند خدا، گذشتهٔ زشت و گناه‌آلود دیگر وجود ندارد. وقتی کسی ایمان می‌آورد، خدا گذشتهٔ گناه‌آلود او را می‌بخشد و فراموش می‌کند. و غسل تعمید نماد دفن آن زندگی کهن است. ما زندگی مسیحی را به عنوان “کودکان خردسال” آغاز می‌کنیم، نه به عنوان بزرگسالان کاملاً رشد یافته. خدا ما را بر اساس نگرش و سبک زندگی‌مان قضاوت می‌کند، نه بر اساس لغزش‌هایی که هنوز به عنوان مسیحیان نابالغ برایمان پیش می‌آید.

“و اکنون، منتظر چه هستی؟ برخیز، تعمید بگیر، گناهانت را بشوی و به نام خداوند دعا کن! اعمال رسولان ۲۲:۱۶

پاسخ: تعمید، اعلانیه‌ای عمومی است که گناهکار توبه‌کننده آمرزیده شده و به واسطهٔ عیسی پاک گشته است (اول یوحنا ۱:۹)، و گذشتهٔ پر از گناهش پشت سر او مانده است. پس از توبه، دیگر هیچ واقعیت محکوم‌کننده‌ای وجود ندارد که بتوان علیه فرد مطرح کرد.

مردان و زنان در زندگی دست و پنجه نرم می‌کنند، در حالی که زیر بار سنگین گناه قرار دارند. این بارها تأثیر ویرانگری بر زندگی مردم می‌گذارند، به‌طوری که آن‌ها حاضرند برای رسیدن به بخشش و پاکی تقریباً هر کاری انجام دهند. بسیاری بنابراین به روان‌پزشکان روی آورده‌اند، که به‌عنوان انسان‌هایی، با جدیت در تلاشند تا به دیگران کمک کنند. اما یک انسان هنگامی به یاری واقعی دست می‌یابد که به سوی مسیح آید، کسی که به همه کسانی که به او نزدیک می‌شوند می‌گوید: “خواستهٔ من است؛ پاک شو!” (متی ۸:۳). و او نه تنها پاک می‌کند، بلکه طبیعت گناه‌آلود کهن را در درون انسان به صلیب می‌کشد. دفن شدن در آب‌های تعمید، نماد دفن جسد زشت زندگی کهن و گناه‌آلود است. این رویداد از اهمیت فوق‌العاده‌ای برخوردار است، زیرا از طریق آن، بزرگترین مهیاشدگی که تاکنون برای بشریت فراهم شده است، به طور علنی گواهی داده می‌شود.

پاسخ: بستگی به فرد دارد. برخی افراد برخی چیزها را سریع‌تر از دیگران درک می‌کنند. اما در بیشتر موارد می‌توان آمادگی‌های لازم را در مدت کوتاهی فراهم کرد. در اینجا چند مثال از کتاب مقدس آورده شده است:

الف. خزانه‌دار کل اتیوپی (اعمال رسولان ۸: ۲۶–۳۹) – او در همان روزی که حقیقت را شنید، تعمید یافت.
ب. زندانبان و تمام خانواده‌اش در فیلیپی (اعمال رسولان ۱۶:۲۳–۳۴) – همان شب پس از آنکه حقیقت را شنیدند، غسل تعمید یافتند.
س. شائولِ طرسوس (اعمال رسولان ۹: ۱–۱۸) – او سه روز پس از ملاقاتش با مسیح در راه دمشق غسل تعمید یافت.
دی. کورنلیوس (اعمال رسولان ۱۰:۱–۴۸) – او در همان روزی که حقیقت را شنید، تعمید یافت.

در مورد تبدیل:

۱. خداوند ما را ببخشد و گذشتهٔ ما را فراموش کند.
۲. خدا ما را به طرزی معجزه‌آسا به یک وجود جدید و روحانی تبدیل می‌کند.
۳. آیا خدا ما را به‌عنوان پسران و دختران خود به فرزندی قبول می‌کند؟.

بی‌شک هیچ فرد واقعاً ایمان‌آورده‌ای نمی‌خواهد تعمید را به تأخیر اندازد، آیینى که در آن مسیح به‌خاطر تمام معجزاتی که انجام می‌دهد، به‌طور علنی گرامی داشته می‌شود.

پاسخ: در تعمید پسرش، خدا گفت: “این است پسر محبوب من که در او خشنودم.” متی ۳:۱۷ و به همین ترتیب، خدا امروز از کسی که طبق فرمان او به روش غوطه‌وری تعمید یافته است، خشنود است. هر کسی که خداوند را دوست دارد، همواره در پی خشنود ساختن او خواهد بود (اول یوحنا ۳:۲۲؛ اول تسالونیکیان ۴:۱). آیا خداوند از غسل تعمید شما خشنود است؟

پاسخ: نه! خداوند این را کاملاً روشن می‌کند. به مراحل توجه کنید:

الف. همه فراخوانده شده‌اند تا یک بدن باشند. “… که شما نیز در یک بدن به آن خوانده شده‌اید.” کلسیان ۳:۱۵
ب. کلیسا بدن است. “او (مسیح) سر بدن، یعنی کلیسا است. کلسیان ۱:۱۸
ج. ما از طریق تعمید به عضویت این بدن درمی‌آییم. “زیرا همگی ما به یک روح در یک بدن تعمید یافتیم.
D. کسانی که به خدا روی آورده‌اند به جماعت افزوده می‌شوند. “و خداوند هر روز کسانی را که نجات می‌یافتند به کلیسا می‌افزود. اعمال رسولان ۲:۴۷.

پاسخ:

اولاً:
خود تعمید دل انسان را تغییر نمی‌دهد؛ این نمادی از تغییری است که رخ داده است. یک فرد می‌تواند بدون ایمان، بدون توبه و بدون دل جدید تعمید یابد. ممکن است حتی طبق مثال عیسی در آب غوطه‌ور شده باشد، اما در این صورت صرفاً به‌عنوان یک گناهکار خیس از آب بیرون می‌آید – همچنان بدون ایمان، بدون توبه و بدون دل جدید. تعمید نمی‌تواند انسان جدیدی بیافریند و نیز نمی‌تواند کسی را تغییر دهد. این قدرت دگرگون‌کنندهٔ روح‌القدس است که در هنگام ایمان‌آوری، قلب را تغییر می‌دهد. انسان باید هم از روح و هم از آب زاده شود.

ثانیاً:
تعمید لزوماً باعث نمی‌شود که فرد احساس بهتری داشته باشد. برخی از افراد وقتی پس از تعمید هیچ تفاوتی احساس نمی‌کنند، ناامید می‌شوند. با این حال، نجات مسئله‌ای احساسی نیست، بلکه مسئله‌ای از ایمان و اطاعت است.

ثالثاً:
غسل تعمید مانع وسوسه شدن انسان نمی‌شود. شیطان تنها به این دلیل که کسی تعمید یافته است، دست از تلاش برنمی‌دارد. اما عیسی یاری‌گر هر مؤمن است. او می‌گوید: “هرگز شما را ترک نخواهم کرد و شما را رها نخواهم ساخت.” عبرانیان ۱۳:۵ هیچ وسوسه‌ای نیست که نتوان در برابر آن مقاومت کرد. این وعدهٔ کتاب مقدس است (اول قرنتیان ۱۰:۱۳).

چهارم:
تعمید تضمینی برای نجات نیست. این یک آیین جادویی نیست. نجات هدیه‌ای رایگان از سوی عیسی است که وقتی کسی دوباره متولد می‌شود، به او عطا می‌شود. تعمید نماد توبهٔ حقیقی است. اگر توبه پیش از تعمید صورت نگیرد، این عمل بی‌معنی است.

بله! اعمال رسولان ۱۹:۱–۵ به‌وضوح نشان می‌دهد که تعمید مجدد در برخی موارد مجاز است.

نه! هیچ‌کس نباید تعمید یابد (۱) بدون دانستن حقیقت خدا، (۲) و ایمان آوردن به آن، (۳) بدون توبه کردن، و (۴) بدون تجربهٔ تغییر. هیچ نوزادی نمی‌تواند این معیارها را برآورده کند، به همین دلیل هیچ‌کس حق ندارد نوزاد را تعمید دهد. در واقع، این بی‌توجهی به دستورالعمل‌های مستقیم خدا درباره تعمید است. سال‌ها پیش، افرادی گمراه در کلیسا ادعا کردند که کودکانی که تعمید نیافته‌اند، گم خواهند شد. این با حقیقت کتاب مقدس مطابقت ندارد و خدا را به ستمگری ناعادلانه متهم می‌کند که می‌خواهد کودکانی را که می‌میرند نابود کند، صرفاً به این دلیل که والدین سهل‌انگار در غسل تعمید دادن فرزندشان کوتاهی کرده‌اند. چنین تعلیمی فوق‌العاده غم‌انگیز است. اینکه کودکان خردسال را با آب پاشیده و این عمل را غسل تعمید می‌نامند، به اندازه کافی غم‌انگیز است. اما باور به این تعلیم غیراینجیلی که کودکان به خاطر کوتاهی والدین بی‌مبالات برای ابدیت گم می‌شوند، بسیار بدتر است.

با این حال، این موضوع دربارهٔ نظر شما یا نظر من نیست. آنچه اهمیت دارد، آن چیزی است که مسیح در این‌باره می‌گوید. و او می‌گوید که تعمید برایش مهم است. “هر که از آب و روح متولد نشود، نمی‌تواند وارد ملکوت خدا شود.” یوحنا ۳:۵. رد تعمید به معنای رد نصیحت مستقیم خداست (لوقا ۷:۲۹–۳۰).

به اندازه‌ای بزرگ باشند که تفاوت بین درست و نادرست را تشخیص دهند و بتوانند تصمیمی سنجیده بگیرند تا زندگی خود را به مسیح تسلیم کرده و از او پیروی کنند. برخی کودکان از سن ده سالگی برای این کار آماده‌اند، در حالی که برخی دیگر حتی در سن دوازده یا سیزده سالگی هنوز آماده نیستند. کتاب مقدس هیچ محدودیت سنی مشخصی تعیین نکرده است، زیرا کودکان از نظر سطح بلوغ و تجربه با هم تفاوت دارند.

نه! اما امتناع از تعمید می‌تواند دلیل گم شدن یک نفر باشد، زیرا این کار به معنای نافرمانی است. نجات برای “همه کسانی است که از او اطاعت می‌کنند”. عبرانیان ۵:۹

نه! کتاب مقدس در اعمال رسولان ۱۰:۴۴–۴۸ نشان می‌دهد که تعمید با آب ضروری است، حتی اگر تعمید به روح قبلاً انجام شده باشد.

در متی ۲۸:۱۹ به ما گفته شده است که باید به نام پدر و پسر و روح‌القدس تعمید یابیم. این سخنان عیسی هستند که برای ما مقدس‌اند. در کتاب اعمال رسولان با مؤمنانی مواجه می‌شویم که به نام عیسی تعمید یافته بودند. درک این حقیقت که عیسی مسیح و مسیح موعود است، برای مردم آن زمان یک حقیقت حاضر بود؛ به همین دلیل بود که به نام او تعمید می‌یافتند. ما معتقدیم که این امر برای ما امروز نیز بسیار مهم است. هنگامی که شهادت متی را با شهادت کتاب اعمال رسولان ترکیب می‌کنیم، مردم را به نام پدر، پسر—عیسی مسیح—و روح‌القدس غسل تعمید می‌دهیم. عمل کردن مطابق با این روش ما را از اولویت دادن به یک آیه بر آیه دیگر باز می‌دارد.

نه! کاملاً واضح است که شما آماده نیستید تا در آب تعمید غرق شوید، زیرا زندگی قدیمی و گناه‌آلودتان هنوز مرده است. دفن کسی که مرده نیست، جنایت است. برای یک کشیش نیز به همان اندازه جدی است که کسی را غسل تعمید دهد که زندگی گناه‌آلود گذشته‌اش هنوز مرده نیست.

در این بخش، خداوند تعمید را به ازدواج تشبیه می‌کند. فردی که تعمید می‌گیرد به‌طور علنی اعلام می‌کند که نام مسیح (مسیحی) را پذیرفته است، همان‌طور که عروس در مراسم ازدواجش به‌طور علنی اعلام می‌کند که نام همسرش را می‌پذیرد. قواعد زیر همواره برای هر دو تعمید و ازدواج صدق می‌کنند:

الف. هرگز نباید وارد چنین اتحادی شد بدون عشق حقیقی.
ب. چنین شراکتی هرگز نباید آغاز شود مگر آنکه هر یک از طرفین عزم خود را برای وفاداری به دیگری در خوشی و سختی جزم کرده باشد.
C. چنین گامی باید همیشه با آگاهی و درک کامل برداشته شود.
د. این مرحله نباید بی‌دلیل به تأخیر بیفتد.