عیسی الگوی ماست. او از ما می‌خواهد: „دنبال کردن من را دنبال کن!“ (متی ۴:۱۹) این روایت دربارهٔ تعمید عیسی چه می‌گوید؟ متی فصل ۳، آیات ۱۳–۱۷ (NLB):

„در آن زمان، عیسی از جلیل به یورדן قرار بود توسط یوحنا تعمید داده شود. اما یوحنا امتناع کرد. او گفت: ‚در واقع، من باید کسی باشم که تو مرا تعمید دهی، چرا؟‘ می‌آیی پیشم؟‘

عیسی پاسخ داد: ‚باید این‌گونه باشد. ما باید همه چیز را همان‌طور که خدا اراده کرده، حفظ کنیم.‘ در آن زمان بود که یوحنا او را تعمید داد.

وقتی عیسی از آب بیرون آمد،, بازآسمان‌ها شکافته شدند و او روح‌القدس را دید که همچون کبوتر فرود آمد و بر او نشست. و صدایی از آسمان گفت: ‚این پسر محبوب من است؛ در او خشنودم.‘“

پس:

 عیسی می‌خواست همه چیز را انجام دهد (طبق یک ترجمهٔ مدرن: کتاب مقدس زندگی نو) „همان‌طور که خدا اراده کرده بود“ با اشاره به ترجمه لوتر، او گفت: „بر همه‌ی ما واجب است … عدالت را اجرا کردن. …“

 ❱ او از آب بیرون آمد. او در رود اردن با غوطه‌وری تعمید یافت. کتاب مقدس به ما می‌گوید که غوطه‌وری قرار است نماد دفن باشد. در نامه به رومیان ۶:۳–۴ می‌خوانیم:

„تو که می‌دانی در غسل تعمید ما چه اتفاقی افتاد: ما به نام عیسی مسیح تعمید یافتیم و بدین ترتیب در مرگ او نیز سهیم شدیم. از این رو، به واسطهٔ غسل تعمید، ما با مسیح مرده و دفن شده‌ایم. و درست همان‌طور که مسیح، از طریق جلال و توان پدرش را از مردگان زنده کرد بوده است، پس ما نیز زندگی جدیدی داریم دریافت کرده‌اند و اکنون باید مطابق با آن عمل کنند با این زندگی جدید سازگار است.“

پس زندگی پیشینم به‌طور نمادین به خاک سپرده می‌شود. من به زندگی نو برخاسته‌ام. این گواهی است بر این‌که من از زندگی خودساخته‌ام دست کشیده‌ام. در عوض، عیسی مسیح را به‌عنوان پروردگار و نجات‌دهنده‌ام انتخاب می‌کنم و زندگی نو با او دارم (یوحنا ۱:۱۲–۱۳).

 ❱ در این مناسبت، عیسی روح‌القدس را دریافت کرد. لوقا این را در فصل ۳، آیات ۲۱–۲۲ روایت می‌کند: „هنگامی که او دعا می‌کرد، باز شد. آسمان‌ها شکافته شد و روح‌القدس به صورت کبوتری بر او نازل شد.“ هر کس خود را تسلیم خدا کند، در پاسخ به دعایش روح‌القدس را دریافت می‌کند.

خداوند از کسانی که این کار را انجام می‌دهند، بسیار خشنود می‌شود. ما به‌عنوان انسان‌های فانی می‌توانیم واقعاً برای خداوند بزرگ و باشکوه، پدر عزیزمان در آسمان، شادی به ارمغان آوریم!

عیسی با نیقودیموس، کاتبی تأثیرگذار و بسیار تحصیل‌کرده، دربارهٔ تعمید و تولد دوباره سخن گفت: „مگر آنکه کسی از آب زاده شود هر که از روح متولد نشود، نمی‌تواند وارد ملکوت خدا شود.“

این واضح و بی‌ابهام است! و عیسی دقیقاً همان چیزی را می‌گوید که می‌گوید. ما همیشه بلافاصله راه‌های خدا را که او در محبت بزرگش برای ما ترسیم کرده است، درک نمی‌کنیم. اما می‌توانیم مطمئن باشیم که عیسی مسیح اینجا هم با ما سخن می‌گوید. آنچه او می‌گوید حیاتی است! و او همیشه خیر ما را می‌خواهد!

یوحنا ۳:۵: „به راستی، به راستی، می‌گویم مگر آنکه از آب بدون روح، نمی‌تواند وارد پادشاهی شود. خدا می‌آید.“

این „تولد جدید“ از آب و روح چه معنایی دارد؟ این توصیف یک زندگی نو و پربار است که در ارتباط نزدیک با عیسی مسیح سپری می‌شود و در آن کنترل کامل را به او می‌سپاریم.

این با غوطه‌ور شدن در آب نمادین می‌شود. این نمایانگر دفن زندگی خودمحور من است. عیسی گفت: „هر کس هر که جان خود را به خاطر من از دست بدهد، آن را خواهد یافت.“ هر که جان خود را بخواهد، آن را از دست خواهد داد.

„اما من آمده‌ام تا به آنها زندگی ببخشم – زندگی در تمام کمال آن.“ (یوحنا ۱۰:۱۰ NGÜ)

„من این را به شما می‌گویم تا شادمانی من برای همگی شما برآورده شد و شادی شما کامل شود.“ (یوحنا ۱۵:۱۱)

متولد شدن از روح به این معناست که دیگر تحت حکومت طبیعت کهن و خودمحورم نیستم، بلکه از درون توسط روح‌القدس دگرگون شده‌ام. و اینکه عیسی اکنون از طریق روح‌القدس در زندگی‌ام شریک است. چرا این مقایسه با تولد؟ نوزاد یک انسان کامل است، اما به مراقبت نیاز دارد و باید رشد کند.

تیطوس ۳:۵ „نجات‌دهندهٔ ما ما را مبارک می‌سازد – نه به منظور انجام اعمال نیکوکاری نیت‌هایی که ما انجام شد داشت،, اما بر اساس رحمت او

– از طریق غسل تعمید تولد دوباره و تجدید در روح‌القدس.“

ما همیشه این دو عامل را می‌یابیم: تعهد به عیسی و زندگی در ارتباط نزدیک با او از طریق روح‌القدس. ما به فیض خدا نجات یافته‌ایم و اگر با او متحد بمانیم، زندگی‌ای پربار خواهیم داشت.

۲ قرنتیان ۵:۱۷: „پس اگر کسی در مسیح باشد، آفرینش نو است؛ آنچه کهن بود گذشته، و آنچه نو بود آمده است.“

وقتی که ما با مسیح به‌طور نزدیک متحد می‌شویم، او از طریق روح‌القدس ما را دگرگون می‌کند و ما را به انسان‌هایی مهربان تبدیل می‌سازد. کم‌کم توانایی ما برای دوست داشتن و ارج نهادن به خدا، همنوعان‌مان و خودمان رشد می‌کند.

وقتی عیسی خداحافظی کرد، مأموریت بزرگی به حواریونش داد. این فرمان بیشترین تأثیر را بر این زمین داشته و هنوز هم در سراسر جهان به آن عمل می‌شود.

„و عیسی گام برداشت به و گفت به برای آنها: من تمام قدرت در آسمان عطا شده است و بر زمین. پس بروید و همهٔ قوم‌ها را شاگرد سازید: ایشان را به نام پدر و پسر و روح‌القدس غسل تعمید دهید و به ایشان بیاموزید که همهٔ آنچه را که من به شما امر کرده‌ام، رعایت کنند. و اینک من همیشه با شما هستم، تا به آخرالزمان.“ (متی ۲۸: ۱۸–۲۰)

آخرین فرمان عیسی به ما دستور می‌دهد که بشارت نجات را به همهٔ قوم‌ها اعلام کنیم، کلمات او را به آن‌ها بیاموزیم و آن‌ها را تعمید دهیم. این فرمان در طول قرن‌ها تا پایان تاریخ بشر پابرجا می‌ماند. یک واژهٔ واحد در این فرمان بزرگ عیسی، از طریق تکرار مکرر، نشان می‌دهد که تا چه اندازه جامع در نظر گرفته شده است. آن واژهٔ کوچک: „همه“.

„این به من داده شده است همه خشونت“

„شاگرد سازید همه بروید و همهٔ قوم‌ها را شاگرد سازید.“

„و به آنها بیاموز که پاسدار باشند همه چیز, آنچه به تو می‌گویم من سفارش دادم.“

„و من صبح است در تو همه روزها تا جهان پایان“

ما در مأموریت عیسی می‌شناسیم:

 ❱ هر کسی که شاگرد و پیرو عیسی شده است، باید به دیگران نیز کمک کند تا آن‌ها نیز „شاگرد“ شوند. (شاگرد بسازید.)

 ❱ هر کسی که انتخاب کرده است با عیسی مسیح رابطهٔ شخصی داشته باشد و از او پیروی کند، بدین ترتیب „شاگرد“ شده و باید تعمید یابد. „آنها را شاگرد من ساز و تعمیدشان ده.“

 ❱ هر کسی که در ابتدا تنها تعالیم پایه‌ای کتاب مقدس را برای برقراری یک رابطهٔ شخصی با خدا آموخته است، باید سپس به یادگیری، رشد و بلوغ ادامه دهد. و به آنها بیاموز هر آنچه را که به تو فرمان داده‌ام، نگاه دار.“)

 عیسی وعده‌ای بی‌قیمت به هر کسی که فرمانش را دنبال می‌کند، می‌دهد. (و من من در “هر روز تا پایان دنیا.» عیسی می‌خواهد زندگی‌مان را شریک شود و ما را با عشق کامل خود پر کند. او می‌خواهد ما را هدایت، برکت و محافظت کند.

در اینجا می‌بینیم که این مأموریت از سوی عیسی شامل حال همهٔ ما می‌شود – هر فرد، در هر نقطه‌ای از جهان، در هر عصر، به‌طور برگشت‌ناپذیر! عیسی در اینجا با اقتدار الهی خود سخن می‌گوید: «تمام اقتدار در آسمان و زمین به من داده شده است.».

عیسی می‌گوید که شرط لازم برای تعمید، شاگرد بودن است، یعنی،. شخصی پرورش یک رابطه محبت‌آمیز با خدا، زندگی با او و پیروی از او.

برای من مهم است که کتاب مقدس رابطهٔ ما با عیسی را به ازدواج تشبیه می‌کند – یعنی رابطه‌ای مبتنی بر عشق و اعتماد. برای مثال، افسسیان ۵:۳۱–۳۲ می‌گوید: „به همین دلیل ‘مرد پدر و مادرش را ترک می‌کند و به همسرش پیوند می‌خورد و آن دو یک تن می‌شوند.“ این راز عمیق است؛ اما من آن را به مسیح و کلیسا تعمیم می‌دهم.“

روابط بین یک مرد و یک زن معمولاً چگونه شکل می‌گیرد؟ شما برای اولین بار یکدیگر را ملاقات می‌کنید؛ علاقه یا جذبه‌ی متقابل بلافاصله یا کمی بعد پدید می‌آید. این رابطه به دوستی، دل‌باختگی، عشق و تصمیم به گذراندن زندگی با هم تبدیل می‌شود. دوران نامزدی هیجان‌انگیز و پرشور است: ما هر روز بیشتر یکدیگر را می‌شناسیم و دو خانواده نیز با هم آشنا می‌شوند. و سپس ازدواج می‌کنیم!

آن تعهد اولیه و بنیادین به عیسی، که به صورت دعایی برای تسلیم خود بروز می‌کند، می‌تواند به یک نامزدی تشبیه شود. چنین دعایی برای تسلیم ممکن است به این صورت باشد:

دعا
ای خداوند عیسی مسیح، از تو سپاسگزارم که برای من مردی و دوباره زنده شدی. من گناهکارم؛ لطفاً مرا ببخش. اکنون وارد زندگی‌ام شو. من نمی‌توانم خودم را نجات دهم. من نمی‌توانم حیات جاودان را به دست آورم. به همین دلیل است که به تو اعتماد می‌کنم. مرا از قدرت شر رهایی بخش. به من قدرت پیروی از خود را عطا فرما. با تمام وجودم و هر آنچه دارم، اکنون خود را تسلیم تو می‌کنم. زندگی جاودان را می‌پذیرم. سزاوار آن نیستم؛ اما برای این هدیه از تو سپاسگزارم. آمین.

این موضوع در نامهٔ اندریا ۱۳ با جزئیات توضیح داده شده است: „زندگی را در یک رابطهٔ شخصی با مسیح در آغوش بگیرید.“ من پیش از هر چیز این „دورهٔ نامزدی“ را برای همهٔ کسانی که قصد تعمید دارند آرزو می‌کنم. این به ما کمک می‌کند تا برای باقی عمرمان با ایمانی راسخ درونی، باور قلبی و شادی فراوان وارد رابطه‌ای صمیمی با عیسی شویم. این می‌تواند ما را از کاستی‌های آمادگی‌مان برای تعمید محافظت کند، کاستی‌هایی که در غیر این صورت ممکن است خداوند آن‌ها را تشخیص ندهد.

رسول پولس می‌گوید: „من تو را نامزد کرده‌ام با یک مرد، تا با مسیح یکی شوم یک باکرهٔ مطلق را به…“ زیرا می‌خواهم شما را برای مسیح پاک و بی‌عیب نگه دارم.

ما می‌توانیم ازدواج را با تعمید مقایسه کنیم. در تعمید، ما با عیسی عهد می‌بندیم که قرار است در تمام طول زندگی‌مان ما را همراهی کند. ما با عیسی „ازدواج“ می‌کنیم. او آن‌قدر ما را دوست دارد که جانش را برای ما فدا کرد. هیچ عشقی بزرگ‌تر از این نیست. ما می‌خواهیم همراه با او و برادران و خواهران ایمانی‌مان در مسیح – کلیسای او – تا پادشاهی خدا همراهی کنیم. اما خداوند هر روز بر شمار نجات‌یافتگان می‌افزود.„ – اعمال رسولان ۲:۴۷) تعمید، اعتراف ما در حضور خدا و مردم است که اکنون متعلق به عیسی هستیم.

عیسی به کسانی که او را در زندگی خود پذیرفته‌اند می‌گوید: „در من بمانید و من نیز در شما خواهم ماند. … هر که در من بماند و من در او، میوهٔ فراوان خواهد برد.“ (یوحنا ۱۵: ۴–۵)

میوهٔ فراوان و پربرکت از طریق همکاری الهی و انسانی به وجود می‌آید. این نشان می‌دهد که عیسی در سفر زندگی‌مان با ما همراه است. او می‌خواهد از طریق زندگی ما میوه‌های فراوان به بار آورد. چگونه می‌توانم در عیسی بمانم؟

„در من بمانید و من در شما“ این یعنی:

 ❱ دریافتی مداوم از روح او،,

 ❱ زندگی‌ای سرشار از وقف بی‌قید و شرط در خدمت او. این توضیح دقیق چشم‌هایم را گشود و به راهم با خدا روشنی بخشید. (زندگی عیسی، ص. ۶۷۵)

عیسی می‌گوید: „هر که ایمان آورد و تعمید یابد نجات یافتن“ (مرقس ۱۶:۱۶ NLB) در واقع، بر اساس سخنان عیسی، تعمید یک عمل مهم و سرنوشت‌ساز است. عیسی تعمید را این‌چنین جدی می‌داند. هر کس دعوت شده است تا از دستور عیسی پیروی کند؛ همه باید تعمید یابند.

و به چه شکلی؟ درست همان‌طور که این آیین مقدس توسط عیسی در کلیسا از طریق غوطه‌وری برقرار شد.

از خود می‌پرسیم: رسولان که شخصاً توسط عیسی تعلیم دیده بودند، چگونه این مأموریت را به انجام رساندند؟ رسولان تنها یک غسل تعمید را شناختند و پذیرفتند.

„یک خداوند، یک ایمان، یک تعمید“ (افسسیان ۴:۵)

پس از این تعمید، بار دیگر به کلام خدا روی کنیم. زیرا تنها آن توسط عیسی مسیح مقرر شده و از این رو معتبر است.

پنطیکاست: حدود ۳۰۰۰ نفر تعمید داده شدند

در پایان موعظه‌اش در روز پنطیکاست، شنوندگانش با او سخن گفتند. ما این را در اعمال رسولان ۲:۳۷–۳۹ (Hfa) می‌خوانیم:

„وقتی مردم این را شنیدند، از آن حیرت‌زده شدند. آن پیام آن‌ها را عمیقاً غمگین کرد. (آن پیام در دل‌شان نشست…) (قلب.) آنها پرسیدند پطرس و سایر حواریون: ‚برادران، چه باید بکنیم؟‘ پطرس به آن‌ها گفت: ‚توبه کنید!‘.

‚هر یک از شما باید بر نام عیسی تکیه کند. به نام مسیح تعمید بگیر! آنگاه خدا به تو ... خواهد داد. گناهان را ببخش، و در زمرهٔ قدیسان شمرده خواهی شد. روح را دریافت کنید. این وعده برای شماست، برای ... نسل‌های ایشان و مردمی در سراسر جهان را که خداوند، خدای ما، به سوی خود می‌خواند خواهد بود‘

پیتر تنها یک پاسخ برای این سؤال مهم دارد: „چه کار باید بکنیم؟“ او می‌گوید:

„توبه کن“ به خدا بازگردید. – تعمید کاملاً بی‌معنی است مگر اینکه فرد از گذشتهٔ خود توبه کند و از گناهانش بازگردد.

بله، توبه پیش‌نیاز ضروری برای تعمید است. اول یوحنا ۱:۹ به ما اطمینان می‌دهد:

„اما اگر گناهان‌مان را اعتراف کنیم، آنگاه او وفادار و عادل است، تا گناهان ما را ببخشد. و پاک می‌کند ما توسط تمام بی‌عدالتی“

مهم است که پیش از ورود به رابطهٔ گرانبهایمان با عیسی از طریق تعمید، با کمک خدا زندگی‌مان را منظم کنیم.

تعمید یک شاهزاده اتیوپیایی

بیایید به تعمید دیگری در کتاب اعمال رسولان ۸:۳۵–۳۹ نگاهی بیندازیم: „اما فیلیپ دهانش را باز کرد و از این آیه‌ی کتاب مقدس شروع کرد و انجیل را برای او موعظه کرد. توسط عیسی. و به‌عنوان او روی آن خیابانی منجر به, آنها به یک تودهٔ آب رسیدند. سپس کام گفتمرر: ‚ببین، آب هست؛ چه چیزی مانع من می‌شود که تعمید شوم؟‘ اما فیلیپ گفت:

‚اگر با تمام قلبت باور داشته باشی، آنگاه می‌توانی ‘اتفاق افتاده است.‚ اما او پاسخ داد و گفت: «من» ‘ایمان داشته باش که عیسی مسیح پسر خداست.» و

او ماشین را متوقف کرد و هر دو سوار شدند. پایین رودخانه، فیلیپ و خنثی‌شده،, و او را تعمید داد. اما وقتی از آب بیرون آمدند هنگامی که صعود می‌کردند، روح خداوند گرفت فیلیپ و آن مرد غلام او را ندیدند. بیشتر؛ اما او شادمانه به راه خود ادامه داد.“

چه گزارش الهام‌بخشی! „اگر با تمام قلبت باور داشته باشی، ممکن است اتفاق بیفتد.“ بله، این‌گونه است: ایمان آوردن به مسیح و پذیرفتن او با تمام قلب – این همان چیزی است که تعمید را از نظر کتاب مقدس تشکیل می‌دهد.

تمام این‌ها اکنون این سؤال را مطرح می‌کند: چگونه نوزادان و کودکان خردسال می‌توانند همهٔ این‌ها را بیاموزند و درک کنند؟ غیرممکن است که ذهن یک کودک بتواند همهٔ این حقایق را درک کند و گام‌های لازم را بردارد. اکنون می‌توانیم بفهمیم چرا عیسی این ترتیب را مقرر کرد: ابتدا تعلیم، سپس تعمید! واضح است که کودکان خردسال نباید تعمید داده شوند، و این روش در کلیسای اولیه نیز رایج نبود؛ در کتاب مقدس هیچ نمونه‌ای از آن نمی‌یابیم.

تعمید نوزادان چگونه پدید آمد؟ این شکل از تعمید بعدها پدیدار شد. اگرچه بسیاری از مردم غسل تعمید کودکان را بسیار دوست دارند، با این حال باید توجه داشت که این شکل از غسل تعمید برخلاف کتاب مقدس است، زیرا عیسی انتظار دارد ابتدا فرد آموزش ببیند. آنها باید ایمان آورند، توبه کنند و اطاعت نمایند تا غسل تعمید به یک تشریفات توخالی و بی‌معنی تبدیل نشود.

از یک زن مسن پرسیدند: „چرا از میان همه کلیساها، عضو همین کلیسا شده‌ای؟“ او پاسخ داد: „چون مادرم وقتی به دنیا آمدم، مرا در همین کلیسا غسل تعمید داد.“ واعظ ادامه داد: „اگر مادرت تو را به عنوان بودایی تعمید داده بود، امروز بودایی بودی؟“ زن با کمی تأمل گفت: „بله، کاملاً ممکن است.“.

تعمید برای بیان تصمیم سنجیده و از صمیم قلب مطلوب یک فرد است تا خود را برای همیشه به مسیح بسپارد.

به آنچه عیسی پیش از تعمیدش به یوحنا تعمیددهنده می‌گوید توجه کنید (متی ۳:۱۵):

„بگذار همین حالا رخ دهد! زیرا چنین باید باشد., برای تحقق تمام عدالت“ یا، به عبارت امروزی: „باید انجام شود. ما باید همه کارها را انجام دهیم. حفظ امور چنان‌که خداوند اراده کرده بود.“ (مجموعه ملی)

عیسی که بی‌گناه بود، تعمید را برای زندگی خود کاملاً ضروری می‌دانست. این به ما نشان می‌دهد که این راه برای ما نیز درست است. بیایید عیسی را دنبال کنیم. هر کسی که چنین کند، به هر حال، نزد او و نزد پدر پسندیده است.

ما همچنین باید به خاطر داشته باشیم که: „به محض اینکه عیسی تعمید یافت، از آب بیرون آمد.“ به این ترتیب، او نیز تعمید کامل با آب را پشت سر گذاشت – برای او نمادی از مرگ آینده‌اش، دفن و رستاخیزش بود.

بنابراین تعمید نمادی از مراسم خاکسپاری است. آیا آب می‌تواند مردم را نجات دهد؟ نه. اما هیچ‌کس پس از آنکه حقیقت تعمید کتاب مقدس را دیده و شناخته باشد، بدون آب نمی‌تواند نجات یابد. قطعاً نه.

یوحنا ۳:۵ می‌گوید: „عیسی پاسخ داد: «به راستی، راستی به شما می‌گویم: اگر کسی از آب و روح متولد نشود، نمی‌تواند» وارد پادشاهی خدا نخواهد شد.“

تعمید گامی ضروری در رابطه نجات‌بخش ما با عیسی مسیح است.

از طریق تعمید، ما در مرگ، دفن و رستاخیز عیسی سهیم می‌شویم. اگر به این ترتیب با او بمیریم، با او نیز زندگی خواهیم کرد. صلیب نشان نجات برای جهانی گم‌شده است. تعمید نمادی است از اشتیاق ما برای پیوستن ابدی به عیسی – نجات‌دهنده – در رنج، مرگ و رستاخیز او. همچنین در غلاطیان ۳:۲۷–۲۹ می‌بینیم که اهمیت تعمید در زندگی یک مسیحی تا چه اندازه بزرگ است:

„ای کسانی که در مسیح غسل تعمید یافته‌اید،, شما مسیح را پوشیده‌اید. … اما اگر از آنِ … هستید اگر از آنِ مسیح باشید، پس در حقیقت فرزندان ابراهیم و وارثان به موجبِ وعده هستید.“

و سپس وعده‌ی شگفت‌انگیز: „پس اکنون برای کسانی که در مسیح یسوع هستند، هیچ محکومیتی نیست.“ (رومیان ۸:۱)

تعمید ما را از گناهان گذشته‌مان پاک می‌کند و بدین ترتیب انسان به پارسایی مسیح دست می‌یابد؛ یعنی در پیشگاه خدا چنان می‌ایستد که گویی هرگز گناه نکرده است. دربارهٔ اثربخشی و اهمیت چنین پاک‌سازی بیشتر می‌شنویم: „اما شما شسته شده‌اید، تقدیس شده‌اید و به واسطهٔ نام خداوند ما عیسی و به واسطهٔ روح خدای ما، صالح شده‌اید.“ (اول قرنتیان ۶:۱۱)

تقدیس، تبرئه و تطهیر به‌عنوان حلقه‌های ضروری در زنجیرهٔ نجات کنار هم فهرست شده‌اند.

ما می‌دانیم که زنجیری که یک حلقه از آن مفقود باشد، کاملاً بی‌ارزش است. ما نمی‌خواهیم با حذف حلقه حیاتی تعمید، جایگاه خود را در پادشاهی خدا به خطر اندازیم.

بیایید ادامه را بخوانیم تا ببینیم پولس در تیطوس ۳:۴–۵ چه می‌نویسد: „اما سپس مهربانی ظاهر شد و به واسطهٔ محبت خدا نجات‌دهندهٔ ما، او ما را نجات داد – نه به خاطر هیچ عمل شایسته‌ای که انجام داده بودیم، بلکه بر اساس رحمت او – به واسطهٔ شستشوی تولد دوباره و تجدید از طریق روح‌القدس.“

در اینجا می‌آموزیم که حمام تولد دوباره چقدر مهم است – آن پاک‌سازی‌ای که خداوند بر ما انجام می‌دهد و از طریق آن ما را به هم‌نشینی با حضور خود می‌پذیرد.

اگر کسی بخواهد شروعی تازه داشته باشد، باید اعتراف کند که تا کنون به اشتباه زندگی کرده است. این همچنین شامل نیت پایان دادن به زندگی گذشته‌اش می‌شود. اما سپس حمام تطهیر تعمید است.

بیایید یکی از متون منبع خود را بار دیگر بخوانیم: „یک خداوند، یک ایمان، یک تعمید“ (افسسیان ۴:۵)

اگر خدای آسمان تنها یک تعمید را به رسمیت می‌شناسد و این تعمید برای نجات ضروری است، آیا دلیلی وجود دارد که کسی بخواهد تعمید نشود؟

در نامه به رومیان، پولس رسول تعمید را با مراسم خاکسپاری مقایسه می‌کند. در یک مراسم تشییع جنازه، کسی صرفاً کمی خاک بر سر متوفی نمی‌پاشد. به همین ترتیب، هیچ‌کس با ریختن کمی آب بر سرش واقعاً تعمید نمی‌یابد. این رسم در کتاب مقدس یافت نمی‌شود؛ تنها بعدها معرفی شد. بیایید فراموش نکنیم که برای هر فرمان الهی، شیطان یک جایگزین – یا بهتر بگوییم، یک بدل – آماده دارد. و او ادعا می‌کند که این بدل به اندازهٔ اصل آن خوب است. با این حال، بدل‌ها در روز قیامت در برابر بررسی دقیق تاب نخواهند آورد.

چند توریست از یک کفاش یونانی پرسیدند که واژه „تعمید“ در زبان او چه معنایی دارد. او کفشی را که رویش کار می‌کرد زمین گذاشت و گفت: „تعمید؟ Baptidzo – یعنی فرو بردن، غوطه‌ور کردن، مثل وقتی که پیراهن را رنگ می‌کنی.“