“و به ناصرت آمد، جایی که در آن بزرگ شده بود، و طبق معمول خود، در روز شنبه وارد کنیسه شد و برای قرائت ایستاد. لوقا ۴:۱۶
پاسخ: عیسی عادت داشت که در روز شنبه به کلیسا برود.
”…اما روز هفتم، روز سبت خداوند، خدای تو است؛ خروج ۲۰:۱۰ بسیار زود در روز اول هفته، هنگامی که آفتاب طلوع میکرد، آنها به قبر آمدند؛ مرقس ۱۶:۱–۲
پاسخ: شنبه اولین روز هفته (یکشنبه) نیست، همانطور که بسیاری تصور میکنند، بلکه هفتمین روز هفته (شنبه) است. لطفاً به متن بالا توجه کنید که بهوضوح نشان میدهد شنبه بلافاصله قبل از اولین روز هفته قرار دارد.
“در ابتدا، خدا آسمانها و زمین را آفرید.” “و در روز هفتم، خدا کاری را که انجام میداد به پایان رساند؛ و در روز هفتم از تمام کاری که انجام میداد، آرام گرفت. و خدا روز هفتم را برکت داد و آن را مقدس شمرد، زیرا در آن روز از تمام کارهایی که خدا هنگام آفرینش آن انجام داده بود، آرام گرفت. پیدایش ۱:۱؛ ۲:۲،۳
پاسخ: خدا روز شنبه را در آفرینش جهان مقرر کرد. او در روز شنبه آرام گرفت، آن را برکت داد و مقدسش ساخت (برای مقصودی مقدس جدا کرد).
“روز سبت را به یاد داشته باش و آن را مقدس بدار! شش روز زحمت بکش و تمام کارهای خود را انجام ده؛ اما روز هفتم، روز سَبَتِ خداوند، خدای توست؛ در آن روز هیچ کاری نکن—نه تو، نه فرزندت، نه دخترت، نه غلامت، نه کنیزت، نه دامهایت و نه غریبهای که در دروازههای توست. زیرا خداوند در شش روز آسمانها و زمین، دریا و هرچه در آنهاست را آفرید و در روز هفتم آرام گرفت؛ از این رو خداوند روز سبت را برکت داد و آن را مقدس شمرد.” خروج ۲۰: ۸–۱۱ “آنگاه خداوند آن دو لوحه سنگی را به من داد، که انگشت خدا بر آنها نوشته بود…” تثنیه ۹: ۱۰
پاسخ: در چهارمین فرمان از ده فرمان، خداوند به ما دستور میدهد که شنبه روز هفتم را بهعنوان روز مقدس او پاس داریم. او میدانست که بشریت شنبهٔ او را فراموش خواهد کرد، به همین دلیل این فرمان با واژهٔ “به یاد داشته باشید” آغاز میشود. در هیچجا و هیچزمانی به هیچکس دستور نداد که روز دیگری را بهعنوان روز مقدس هفتگی گرامی بدارد.
عیسی میگوید: “گذشتن آسمان و زمین آسانتر است تا آنکه یک نقطهی شریعت بیاثر شود.” لوقا ۱۶:۱۷ خدا میگوید: “…اما رحمت خود را از او بازنمیدارم و وفاداریام را انکار نمیکنم؛” مزمور ۸۹:۳۴ به یاد داشته باشید که ده فرمان از دهان او صادر شد. خروج ۲۰:۱ میگوید: “و خدا این کلمات را گفت، و گفت… (که به دنبال آن ده فرمان در آیات ۲ تا ۱۷ آمده است).”
پاسخ: نه، واقعاً نه! کاملاً غیرممکن است که هیچیک از فرمانهای خدا هرگز تغییر کنند. تمام ده فرمان هنوز هم امروز لازمالاجرا هستند.
“اما پولُس، طبق معمولش، نزد آنان رفت و سه شبات از کتاب مقدس با ایشان سخن گفت…” (اعمال رسولان ۱۷:۲) “اما پولُس و همراهانش از پرگا حرکت کردند… و در روز شبات وارد کنیسه شدند و در جایگاه خود نشستند.” اعمال ۱۳:۱۳–۱۴ “و در روز شنبه از شهر بیرون رفتیم تا کنار رودخانه، جایی که مردم عادت داشتند دعا کنند؛ نشستیم و با زنانی که آنجا جمع شده بودند سخن گفتیم.” اعمال رسولان ۱۶:۱۳ “و هر شنبه در کنیسه استدلال میکرد و یهودیان و یونانیان را متقاعد میساخت.” اعمال رسولان ۱۸:۴
پاسخ: بله، کتاب اعمال رسولان بهوضوح بیان میکند که پولس و کلیسای اولیه شنبه را رعایت میکردند.
خداوند فرمان داد: “خوشا به حال کسی که… روز سبت را مقدس نگه میدارد تا آن را بیحرمت نکند و از هر کار شریرانه پرهیز میکند!” “و غریبانى که به خداوند مىپیوندند… و همهٔ کسانى که مراقباند شنبه را بیحرمَت نکنند و عهد من را نگه مىدارند،, من آنها را به کوه مقدس خود خواهم برد و در خانهٔ دعایم برایشان شادی خواهم آورد؛ … زیرا خانهٔ من … خانهای برای نیایش برای همهٔ ملتها ”خوانده خواهند شد» اشعیا ۵۶: ۲، ۶، ۷
رسولان تعلیم دادند:
“اما وقتی یهودیان از کنیسه بیرون رفتند،, غیریهودیان درخواست کردند که این سخنان در شبات آینده نیز برایشان اعلام شود..اما در شنبهٔ بعد، تقریباً تمام شهر برای شنیدن کلام خدا گرد آمد. اعمال رسولان ۱۳:۴۲، ۴۴ اما هر شنبه، او در کنیسه به بحث میپرداخت و یهودیان و یونانیان را متقاعد میساخت. اعمال رسولان ۱۸:۴
پاسخ: در کلیسای اوایل عهد جدید، حواریون نه تنها فرمان سبت خدا را رعایت میکردند، بلکه غیریهودیان توبهکرده را نیز آموزش میدادند تا در روز سبت گرد هم آیند و خدا را عبادت کنند. حتی یک بار هم یکشنبه را بهعنوان روز مقدس ذکر نکردهاند.
پاسخ: خیر، حتی کوچکترین نشانهای وجود ندارد که شبات در زمان مرگ یا رستاخیز عیسی تغییر کرده باشد. کتاب مقدس دقیقاً خلاف آن را تعلیم میدهد. لطفاً به حقایق زیر توجه کنید:
الف. خدا روز سبت را برکت داد.
“…به همین دلیل خداوند روز سبت را برکت داد و آن را مقدس شمرد.” خروج ۲۰:۱۱ “و خدا روز هفتم را برکت داد و آن را مقدس شمرد.” پیدایش ۲:۳
ب. عیسی انتظار داشت قومش حتی در سال ۷۰ میلادی، زمانی که اورشلیم ویران شد، شنبه را رعایت کنند.
عیسی میدانست که اورشلیم در سال ۷۰ میلادی توسط رومیان ویران خواهد شد و از پیش به پیروانش هشدار داد و گفت: “اما دعا کنید که فرارتان در زمستان نباشد.» حتی در روز شنبه ”انجام خواهد شد.» متی ۲۴:۲۰. عیسی بدین ترتیب روشن ساخت که انتظار دارد شبات حتی چهل سال پس از رستاخیز او نیز رعایت شود. در واقع، هیچ نشانهای در کتاب مقدس یافت نمیشود که عیسی، پدرش یا حواریون (در هیچ زمانی یا تحت هیچ شرایطی) روز مقدس سبت هفتم را به روز دیگری منتقل کرده باشند.
ج. زنانی که برای مسح بدن عیسی آمدند، شنبه را رعایت میکردند. عیسی در “روز آمادهسازی، یعنی روزی که قبل از شنبه است” (مرقس ۱۵:۳۷، ۴۲) درگذشت، روزی که اکنون آن را جمعه نیک مینامیم.
زنان ادویه و مرهمها را برای مسح بدن عیسی آماده کرده بودند، … “اما در روز شنبه طبق شریعت استراحت کردند.” لوقا ۲۳:۵۶ تنها “وقتی که شنبه به پایان رسید” (مرقس ۱۶:۱) بود که آنها ”در روز اول هفته“ (مرقس ۱۶:۲) به قبر آمدند تا کار غمانگیز خود را ادامه دهند. آنجا مطلع شدند که عیسی در ”روز نخست هفته“ (آیه ۹)، که معمولاً یکشنبه عید پاک نامیده میشود، از مردگان برخاسته است. توجه داشته باشید که ”شنبه طبق شریعت» روز قبل از یکشنبه عید پاک بود که اکنون آن را شنبه مینامیم.
لوقا، یکی از پیروان عیسی، دو کتاب از کتاب مقدس را نوشت – انجیل لوقا و اعمال رسولان.
او میگوید که “هرچه” عیسی انجام داده و تعلیم داده را نوشته است (اعمال رسولان ۱:۱–۳). اما در هیچجا به رعایت یکشنبه یا هیچ تغییری در شبات اشاره نکرده است.
“زیرا همانطور که آسمانهای نو و زمین نو که من میآفرینم در حضور من پایدار خواهند ماند، میگوید خداوند، نسل تو و نام تو نیز پایدار خواهند ماند.” و خواهد شد که از یک هلال نو تا هلال نو دیگر و از یک شبات تا شبات دیگر، هر جسمی خواهد آمد تا در حضور من سجده کند، میگوید خداوند.» اشعیا ۶۶:۲۲–۲۳
پاسخ: بله، کتاب مقدس میگوید که نجاتیافتگان در هر سنّی در زمین جدید شنبه را رعایت خواهند کرد.
“اگر شنبه را خوشایند و روز مقدسِ خداوند را محترم بشمارید… اگر آن را محترم بشمارید” اشعیا ۵۸:۱۳ “زیرا پسر انسان حتی بر شنبه نیز خداوند است” متی ۱۲:۸
پاسخ: کتاب مقدس در مکاشفه ۱:۱۰ از “روز خداوند” سخن میگوید که نشان میدهد خداوند روز ویژهای دارد. با این حال، هیچ آیهای در کتاب مقدس یکشنبه را روز خداوند نخوانده است، در حالی که کتاب مقدس بهروشنی شنبه را روز خداوند معرفی میکند. تنها روزی که تا به حال توسط خداوند برکت داده شده یا بهعنوان روز مقدس او تعیین شده، سبت روز هفتم است.
“یا آیا نمیدانید که همهی ما که در مسیح عیسی تعمید یافتهایم، در مرگ او تعمید یافتهایم؟ پس ما از طریق غسل تعمید با او در مرگش دفن شدیم، تا همانطور که مسیح به واسطه جلال پدر از مردگان برخاست، ما نیز در تازگی زندگی گام برداریم. زیرا اگر ما با او متحد شده و در مرگ او شبیه او گشتهایم، قطعاً در رستاخیز او نیز شبیه او خواهیم بود؛ زیرا میدانیم که انسان کهنهی ما با او مصلوب شد تا بدن گناه بیاثر گردد و دیگر بردهی گناه نباشیم؛ رومیان ۶: ۳–۶
پاسخ: نه! همانطور که جمعه را برای یادبود مصلوب شدن رعایت نمیکنید. عیسی تعمید را بهعنوان یادبود مرگ، دفن و رستاخیز خود مقرر کرد. در هیچکجا از کتاب مقدس نیامده است که یکشنبه باید به یاد رستاخیز عیسی (یا به هر دلیل دیگری) گرامی داشته شود. ما مسیح را با اطاعت از او (یوحنا ۱۴:۱۵) گرامی میداریم، نه با جایگزین کردن خواستههای انسانی به جای خواستههای او.
“و او خواهد کوشید تا زمانها و شریعت را تغییر دهد.” دانیال ۷:۲۵ “… و بدینسان شما فرمان خدا را به خاطر سنت خود کنار گذاشتهاید.” “اما بیهوده مرا میپرستند، زیرا به جای احکام خدا تعالیم بشری را میآموزند.” متی ۱۵:۶، ۹ “کاهنان او بر شریعت من پا میگذارند.” “و انبیايش [قانون را] برای ایشان سفيدکاری میکنند … و میگویند: ‹خداوند متعال چنین فرموده است!›، در حالی که خداوند سخن نگفته است.“ حزقیال ۲۲: ۲۶، ۲۸
پاسخ: مدتها پیش، مردم گمراه اعلام کردند که روز مقدس خدا از شنبه به یکشنبه منتقل شده است. خدا پیشگویی کرده بود که این اتفاق خواهد افتاد – و چنین نیز شد. این اشتباه به نسل بیخبر ما بهعنوان یک حقیقت کتاب مقدس منتقل شده است. رعایت یکشنبه یک سنت بشری و نقض قانون خداست که رعایت سبت را فرمان میدهد. تنها خداست که میتواند روزی را مقدس اعلام کند. خداوند روز سبت را برکت داد، و آنچه را که خدا برکت میدهد، هیچکس نمیتواند “براندازد” یا “نسخ کند”. اعداد ۲۳:۲۰
“به کلامی که من به تو امر میکنم، چیزی نیفزا و از آن چیزی نکاهد، تا احکام خداوند خدای خود را که من به تو امر میکنم، نگاه داری.” تثنیه ۴:۲ “هر سخن خدا پاک است؛ او سپری است برای کسانی که به او پناه میبرند. به سخنان او چیزی اضافه مکن، مبادا او تو را سرزنش کند و دروغگو شناخته شوی!” امثال ۳۰:۵–۶
پاسخ: خدا صراحتاً به مردم دستور داده است که قانون او را با حذف یا افزودن چیزی تغییر ندهند. بیاهمیت گرفتن قانون خدا یکی از بدترین و خطرناکترین کارهایی است که انسان میتواند انجام دهد.
الف. نشانهای از آفرینش.
“روز سَبَت را به یاد داشته باش و آن را مقدس بدار! زیرا در شش روز خداوند آسمانها و زمین، دریا و هرچه در آنهاست را آفرید و در روز هفتم آرام گرفت؛ بنابراین خداوند روز شبات را برکت داد و آن را مقدس شمرد. خروج ۲۰:۸، ۱۱
ب. نشانهای از رستگاری و تقدیس.
“من همچنین شنبههایم را بهعنوان نشانهای میان خود و ایشان قرار دادم تا بدانند که من، یهوه، کسی هستم که ایشان را تقدیس میکند.” حزقیال ۲۰:۱۲
پاسخ: خداوند روز سبت را بهعنوان نشانهای دوگانه عطا کرد:
۱. شبات نشانهای است بر اینکه خداوند جهان را در شش روز ۲۴ ساعتی واقعی آفرید.
۲. این همچنین نشانهای از قدرت خدا در نجات و تقدیس مردم است.
بدین ترتیب، هر مسیحی شنبه را بهعنوان نشانهای گرانبها از آفرینش و رستگاری گرامی میدارد (خروج ۳۱:۱۳، ۱۷؛ حزقیال ۲۰:۱۲، ۲۰). لگد زدن به شنبهٔ او، توهینی فاحش به خداست. خداوند در اشعیا ۵۸:۱۳–۱۴ میفرماید که هر کس که میخواهد از او برکت یابد، باید ابتدا از زیر پا گذاشتن سبت او دست بردارد.
“هر که گناه کند، بیقانونی هم مرتکب میشود؛ و گناه، بیقانونی است.” اول یوحنا ۳:۴ “زیرا مزد گناه مرگ است؛” رومیان ۶:۲۳ “زیرا هر که تمام شریعت را نگاه دارد اما در یک نکته خطا کند، در همه آن مجرم شده است.” یعقوب ۲:۱۰ “زیرا شما برای همین خوانده شدهاید، چون مسیح نیز برای ما رنج کشید و برای شما نمونهای گذاشت تا در ردپای او قدم بردارید.” اول پطرس ۲:۲۱ “... و پس از کمال یافتن، برای همه کسانی که از او اطاعت میکنند، منبع نجات ابدی شد.” عبرانیان ۵:۹
پاسخ: این یک مسئله مرگ و زندگی است! رعایت روز سبت در فرمان چهارم شریعت خدا گنجانده شده است. عمداً شکستن هر یک از ده فرمان گناه است. مسیحیان با شادی از سرمشق عیسی در رعایت سبت پیروی خواهند کرد. ما تنها یقین خود را در مطالعهٔ دقیق کتاب مقدس مییابیم، “تا بتوانیم کلامِ حقیقت را بهدرستی تقسیم کنیم”. دوم تیموتائوس ۲:۱۵. همهٔ اصول و اعمال مسیحی ما باید صراحتاً توسط کتاب مقدس پشتیبانی شوند.
“کاهنان او شریعت مرا نقض میکنند و معابد مرا بیحرمت میسازند؛ میان مقدس و غیرمقدس تفاوتی قائل نمیشوند… و سبتهای مرا رعایت نمیکنند؛ و در میان ایشان من بیحرمت میشوم. ”پس خشم خود را بر ایشان فرو ریختم“ حزقیال ۲۲:۲۶، ۳۱
پاسخ: رهبران مذهبی که نسبت به سبت حقیقی خدا چشمپوشی میکنند، به خدای آسمان توهین میکنند. خدا این چوپانان دروغین را به مجازات خود تهدید میکند. میلیونها نفر در این موضوع گمراه شدهاند. خدا نمیتواند این را بیکیفر بگذارد. عیسی فریسیانی را که ادعا میکردند خدا را دوست دارند اما با سنتهای خود یکی از ده فرمان را بیاعتبار اعلام کرده بودند، سرزنش کرد (مرقس ۷:۷–۱۳).
“اگر مرا دوست دارید، فرمانهایم را نگاه خواهید داشت.” یوحنا ۱۴:۱۵ “پس هر یک از ما باید حساب خود را به خدا پس دهد.” رومیان ۱۴:۱۲ “پس هر کس که بداند چه باید بکند و آن را انجام ندهد، مرتکب گناه شده است.” یعقوب ۴:۱۷ “خوشا به حال کسانی که فرمانهای او را به جا میآورند تا حقّ درخت حیات را داشته باشند و از دروازهها وارد شهر شوند.” مکاشفه ۲۲: ۱۴ “اینجا است استقامت مقدسین؛ اینجا است کسانی که احکام خدا و ایمان به عیسی را نگاه میدارند.” مکاشفه ۱۴: ۱۲
پاسخ: آری، در حقیقت، سَبَت، سَبَتِ شماست. خدا آن را برای شما آفرید، و اگر آن را دوست داشته باشید، آن را رعایت خواهید کرد، زیرا مقدّس شمردن سَبَت یکی از فرمانهای اوست. عشقی که مشتمل بر تمایل به رعایت فرمانها نباشد، عشق نیست (اول یوحنا ۲:۴). شما باید تصمیم بگیرید. هیچ راه فرار از آن وجود ندارد. هیچکس نمیتواند شما را بهانه دهد. شما باید در این مهمترین مسئله پاسخ خود را به خودِ خداوند بدهید. خداوند شما را فرا میخواند تا او را دوست بدارید و از او اطاعت کنید!
